Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Джордж Тирелл, 1-ші барон Тирелл, (17 тамыз 1866 – 14 наурыз 1947) – британдық мемлекеттік қызметкер және дипломат. 1925–1928 жылдары Сыртқы істер министрлігінің тұрақты хатшысы, ал 1928–1934 жылдары Франциядағы Ұлыбритания елшісі болды.
British civil servant and diplomat
William George Tyrrell, 1st Baron Tyrrell, (17 August 1866 – 14 March 1947) was a British civil servant and diplomat. He was Permanent Under Secretary of State for Foreign Affairs between 1925 and 1928 and British Ambassador to France from 1928 to 1934.
Өмірбаян және білім
Тирелл сэр судья Уильям Генри Тирелл мен оның әйелі Джулия Уэйкфилдтің (полковник Джон Говард Уэйкфилдтің қызы және оның христиан дініне өткен әйелі Мария Изобельдің, Бушахрдың мұрагерлік визирінің қызы) ұлы болды. Ол Хьюго Фюрст Радолинский Лезчиц фон Радолиннің күйеу баласының туысы еді. Тирелл Германияда (ол ағылшын тілінде еркін сөйлеген) және Оксфордтың Баллиол колледжінде білім алды.
Tyrrell was the son of Sir Judge William Henry Tyrrell and his wife Julia Wakefield (daughter of Col. John Howard Wakefield and his Christian convert wife, Maria Isobel, daughter of the Hereditary Vizier of Bushahr). He was the nephew in law of Hugo Fürst Radoliński Leszczyc von Radolin. Tyrrell was educated in Germany (he spoke fluent German) and at Balliol College, Oxford.
Мансап
Тиррел 1889 жылдан 1928 жылға дейін Сыртқы істер министрлігінде қызмет етті. Ол 1896-1903 жылдары Сыртқы істер жөніндегі тұрақты мемлекеттік хатшы Томас Сандерсонның жеке хатшысы, ал 1903-1904 жылдары Римдегі британдық елшілігінің екінші хатшысы болып тағайындалғанға дейін Империялық қорғаныс комитетінің хатшысы болды. Ол алдымен 1905-1907 жылдары конспекті жазушы ретінде, кейіннен Луи Малетпен бірге 1907-1915 жылдары сэр Эдвард Грейдің жеке хатшысы ретінде қайта оралды. Тиррел Франциямен жасалған Entente Cordiale келісімін қолдады және 1914 жылға дейін Императорлық Германиямен жақындасу мүмкін емес деп ойлады. Германия империясымен одақ құру туралы құпия ұсыныстар жасалған. Ол Грейдің жақын достарының бірі болған сияқты, бірақ оның жалқаулығы мен бюрократиялық кедергілерге наразылығы оның ықпалын бағалауды қиындатады. Дегенмен, Тиррел өзінің лауазымынан гөрі маңызды рөл атқарды және, мысалы, 1913 жылдың күзінде ол Франсиско И. Мадероның құлатылуынан кейін Мексикадағы жағдайды талқылау үшін Грейдің жеке өкілі ретінде Вашингтонға жіберілді. 1915 жылдың көктемінде Тиррелдің денсаулығы күрт нашарлаған (мүмкін, сол жылы кіші ұлының қайтысы оған әсер еткен болуы мүмкін) және ол 1916-1919 жылдары Саяси барлау департаментінің басшысы болып тағайындалғанға дейін Ішкі істер министрлігіндегі аз стрессті жұмысқа ауыстырылды. Ол 1925-1928 жылдары тұрақты хатшы, ал 1928-1934 жылдары Франциядағы британдық елші болды. Тұрақты хатшы ретінде ол Жапониядан әскери қауіп төндірмейтінін және Ресейдің жау екенін ойлады, ал елші ретінде ағылшын-француз келісімін жасау үшін жұмыс істеді. Ол нацистік Германияға да күдікпен қарады. 1928 жылы Тайлық кеңеске ант берді және 1929 жылы Саутгемптон графтығында Эйвон бароны Тиррел атанды. 1935 жылы ол Британдық киноцензуралар кеңесінің президенті болып тағайындалды және 1947 жылға дейін осы қызметті атқарды.
Tyrrell served in the Foreign Office from 1889 to 1928. He was private secretary to the Permanent Under Secretary of State for Foreign Affairs Thomas Sanderson from 1896 to 1903 and then secretary to the Committee of Imperial Defence from 1903 to 1904 before being appointed as second secretary at the British embassy in Rome. He returned firstly as precis writer from 1905 to 1907 and later, with Louis Mallet, as private secretary to Sir Edward Grey from 1907 to 1915. Tyrrell supported the Entente Cordiale with France and did not think a rapprochement with Imperial Germany was possible before 1914. There were secret renewal propose alliances with German Empire. He appears to have been one of Grey's few intimates but an inherent laziness and frustration with red tape make an assessment of his influence difficult. Certainly however Tyrrell played a more important role than his title might suggest and, for example, in the autumn of 1913 he was sent to Washington as a personal ambassador by Grey to discuss the situation in Mexico following the overthrow of Francisco I. Madero. In the spring of 1915 Tyrrell appears to have suffered an almost total breakdown (perhaps precipitated by the death of his younger son that year) and he was moved to a less stressful job at the Home Office before being made head of the Political Intelligence Department from 1916 to 1919. He was Permanent Under Secretary from 1925 to 1928 and British Ambassador to France from 1928 to 1934. As Permanent Under Secretary he did not think there was a military threat from Japan and that Russia was the enemy and as Ambassador he worked for an Anglo French agreement. He was also suspicious of Nazi Germany. He was sworn of the Privy Council in 1928 and made a Peer as Baron Tyrrell of Avon in the County of Southampton, in 1929. In 1935 he was appointed President of the British Board of Film Censors, a post he held until 1947.
Жеке өмір
Лорд Тирелл 1890 жылы Дэвид Уркхарттың қызы Маргарет Эннге үйленді. Ол 1947 жылғы наурыз айында 80 жасында қайтыс болды, және оның екі ұлының Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза табуына байланысты барония тоқтатылды.
Lord Tyrrell married Margaret Ann, daughter of David Urquhart, in 1890. He died in March 1947, aged 80, when the barony became extinct as both his sons had been killed in the First World War.