Кіріспе
Аргентиналық саясаткер және журналист Хорхе Телерман (29 қараша 1956 жылы туған) – аргентиналық саясаткер және журналист. 2006-2007 жылдар аралығында Анибал Ибарраның орнын басып, Буэнос-Айрес қаласының төртінші үкімет басшысы болды. Бұрын ол Үкімет басшысының орынбасары, Ұлттық мәдениет хатшысы және елші қызметтерін атқарған.
Jorge Telerman (born November 29, 1956) is an Argentine politician and journalist. He was the fourth Chief of Government of Buenos Aires City, replacing Aníbal Ibarra between 2006 and 2007. He was previously Vice Chief of Government, National Secretary of Culture, and Ambassador.
Балалық шағы мен жастық шағы
Хорхе Телерман 1955 жылғы 29 қарашада Буэнос-Айрес қаласының Вилла-дель-Парк ауданында дүниеге келген. Оның әкесі Дамиан мен анасы Фанни – саудагерлер, Орталық Еуропадан Аргентинаға погромдардан қашып келген еврей иммигранттарының ұрпақтары. 1897 мен 1917 жылдар аралығында осы аймақтардан Аргентинаға үш мыңнан астам адам көшіп келді. Оның әкесінің әкесі Фройке – белсенді құрылысшы және социалист, ол әйелімен бірге Испания азамат соғысында Халықаралық бригадаларды қолдау үшін көптеген миссияларға қатысып, антифашистік күштерге көмектесті. Ол үш бауырдың ең кішісі. Ол алғашқы жылдары ағылшын тіліндегі бастауыш мектепке барған, бірақ бастауыш білімін Республика-дель-Перу мемлекеттік мектебінде аяқтаған. Кейін химия саласында маманданған өнеркәсіптік-техникалық мектепке түсті, соңғы үш жылы зертханада жұмыс істеу үшін түнгі ауысымды таңдады. 1976-1983 жылдар аралығында билікте болған әскери диктатура кезеңінде ол Францияда тұрып, музыкант және аспазшы болып жұмыс істеді. Аргентинаға оралғаннан кейін 1980 жылы болашақ әйелі Ева Пикколомен танысты; ол тәуелсіз театрде ұзақ жылдар жұмыс істеген актриса еді, және олардың екі баласы болды: Федерико мен Каталина.
Академиялық мансап
1977 жылы Францияға көшіп келгенге дейін Арчаның әкесімен бірге Буэнос-Айрес университетінде үш жыл биохимияны оқыды. Ол жерде Aix-en-Provence қаласындағы Université de Provence университетінде философия курстарын тыңдады. 1979 жылы Буэнос-Айреске оралып, Буэнос-Айрес оқу орталығында журналистиканы оқыды. Осы жерде ол өзінің ең ықпалды ұстаздарының бірі – семиолог Оскар Штаймбергпен танысты және семиология саласындағы білімін осы ұстаздың басшылығымен жетілдірді. Ол Рауль Баррерос бас редактор болған Medios & Comunicación (Media & Communication) журналына медиа талдауына қатысты мақалалар жаза бастады, ал 1982 жылы әскери диктатураның соңғы күндерінде жарық көрген эротикалық/саяси журнал – әйгілі Don журналының құрамына қосылды. Бұл журналда Әбелардо Рамос, Далмиро Саэнс және Ана Мария Шуа сияқты жазушылармен бірге жұмыс істеді. 1984 жылы Буэнос-Айрес университетінде коммуникация ғылымдары бакалавры дәрежесін алғаннан кейін, Оскар Штаймберг басқаратын Семиология I курсының оқытушысы болды. Colegio Argentino de Filosofía (Аргентина философия мектебі) мектебінде Телерман тағы бір ықпалды тұлғасы – Томас Абрахаммен танысты, ол оны өзінің көптеген философия курстарында оқытуға шақырды. Ол Мишель Фуконы қоса алғанда, әртүрлі авторлардың бірнеше еңбегін қазақ тіліне аударды.
Журналистика
Телерман радиода ұзақ жылдар бойы қызмет етті. Ол Хорхе Дориомен бірге Radio Belgrano арнасында бірнеше радио бағдарламаларын жасады және жүргізді, журналист Мартин Капароспен бірге "Informe" ("Есеп"), ал журналист Карлос Улановскиймен бірге "El Despertador" ("Сағат") бағдарламаларын жүргізді. Сонымен қатар, ол Radio El Mundo арнасындағы ғылыми бағдарламаны және 1985 жылғы "Хунталар" соты, "Әскерилер" (Militares), сондай-ақ Мальвин аралдары соғысы сияқты тақырыптарға арналған көптеген арнайы бағдарламаларды жүргізді. Оның телевизиядағы тәжірибесі 13-арнада жас романдар авторы конкурсында жеңіске жеткеннен кейін басталды. Телерман "Todo Nuevo" (1985), "Telemóvil" (Жаңалықтар) және "Badía y Compañía" (1985–86, ойын-сауық) жобаларына үлес қосты. Ол Аргентинаның түрлі газеттері мен журналдарында көптеген мақалалар жариялады.
Саяси мансап
Телерманның саяси мансабы ерте жастан басталды. Ол орта мектепте студенттік делегат және Аргентинаның Жас коммунистік федерациясының мүшесі болды. Әкесінің саяси идеяларының ықпалымен және оның популистік платформасына жаны кіріп, 1974 жылы Перон партиясына қосылды. Оңшыл диктатура кезінде Еуропаға жер аударылған ол 1982 жылы оралып, демократияға оралуға дайындық жасай келе саяси қызметін қайта бастады. Ол ұзақ жылдар бойы перонистердің жетекшісі Антонио Кафиеромен танысты, және партияның ішкі жаңартылуын іздеп, қолдау көрсету үшін Movimiento Unidad, Solidaridad y Organización (MUSO) ұйымдастырды. Ол Перонизмдегі ұзақ саяси мансабын сол жерде бастады, 1987 жылы Буэнос-Айрес провинциясының губернаторына сәтті кандидат болған Кафиероның коммуникация директоры және өкілі болып жұмыс істеді. 1990 жылы Вашингтонға жаңадан тағайындалған елші Гвидо ди Телла Телерманды өзінің баспасөз атташесі етіп тағайындады. Кейін ол түрлі дипломатиялық міндеттерді атқарды: 1991-1992 жылдар аралығында институционалдық қатынастар жөніндегі хатшы және Сыртқы істер министрлігінің өкілі болды; 1993 жылы Париждегі Аргентина елшілігінің баспасөз атташесі болды, ал 1995-1998 жылдары Америка мемлекеттері ұйымының Бас хатшысының кеңесшісі, Колумбияның бұрынғы президенті доктор Сесар Гавирия, сондай-ақ оның қоғамдық ақпарат директоры болды. 1998 жылы Куба елшісі болып тағайындалды. Ол Буэнос-Айреске оралып, Пероншыл кандидат Эдуардо Духальдедің сәтсіз президенттік науқанына кеңесші және консультант болды. 1999 жылы ол Буэнос-Айреске өкілдік ететін Аргентинаның депутаттар палатасына сайланды. 2000 және 2003 жылдар аралығында ол Буэнос-Айрес қаласының Мәдениет хатшысы лауазымында атқарушы лауазымда болды. Оның басшылығы өте жемісті болды, себебі ол осы салада көптеген іс-шараларды жүзеге асырды, ал бұл іс-шаралар Буэнос-Айрес қаласына мәдени сала бойынша ұлттық және халықаралық назар аударуға көмектесті. 2003 жылдың 10 желтоқсанында Анибал Ибарраның вице-мэрі болып сайланды. Вице-мэр Әлеуметтік даму хатшылығын басқарды және Буэнос-Айрес қалалық заң шығарушы органының төрағасы болды. 2005 жылдың соңында ол вице-мэр және Буэнос-Айрес қалалық заң шығарушы органының төрағасы лауазымына қайта оралды. 2004 жылдың соңында República Cromañón түнгі клубындағы қайғылы өрт нәтижесінде 2006 жылдың 13 наурызында мэр Ибарра қызметтен алынды, соның салдарынан Телерман Буэнос-Айрес қаласының мэрі болды. Ол қала әкімі болып қайта сайлануға түсті, бірақ дауыстардың 20,7%-ын алып үшінші орынға шықты. Ол президент Нестор Киршнер ұсынған кандидаттан (Білім министрі Даниэль Филмус) 23,7%-бен және бизнесмен Маурисио Макриден кейін қалды, оның Республикалық ұсынысы (PRO) партиясы дауыстардың 45,6%-ын жеңіп алды. Телерман 2007 жылдың 9 желтоқсанында лауазымынан кетті.
Іскерлік мансап
Телерман мырза әрқашан өнер мен мәдениет қызметімен байланысты болған. 1998 жылы ол басқа серіктестермен бірге Буэнос-Айрес қаласының Сан-Телмо ауданында орналасқан La Trastienda театры мен концерт залын құрды.