Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Катима Мулило көпірі (Намибияның көпір тізілімінде 508-көпір деп те аталады) Транскаприви тас жолын Замбези өзені арқылы Катима Мулило, Намибия мен Сешеке, Замбия арасында жалғастырады. Бұл 2004 жылы құрылысы аяқталған, 900 метрлік және 19 құрылымдық бөлігі бар автомобиль көпірі. Ол Намибияның Транскаприви тас жолын Замбияның жол желісімен байланыстырып, Оңтүстік-Орталық Африкадан Атлантика мұхитына дейінгі сауда жолының бөлігі – Уолвис-Бей дәлізін (Уолвис-Бей – Ндола – Лубумбаши даму жолы) құрайды. Бұл көпір туристерді тасымалдауға да қолданылады.
The Katima Mulilo Bridge (also known as Bridge 508 in the Namibian Bridge Register) carries the TransCaprivi Highway over the Zambezi River between Katima Mulilo, Namibia and Sesheke, Zambia. It is a road bridge, completed in 2004, 900 metres long and with 19 spans. It links Namibia's Trans–Caprivi Highway to the Zambian road network, forming a section of the trade route from south central Africa to the Atlantic known as the Walvis Bay Corridor (Walvis Bay Ndola Lubumbashi Development Road). It also carries tourist traffic.
Көпірге қойылатын талаптар
Жаяу жүргіншілер мен жолаушылар көлігі бұрын өзенді жақын жердегі паром арқылы кесіп өтетін. Жүздеген шақырымға созылған Замбези өзенінен өтетін жалғыз көпірдің құрылысы туралы жоспарлар алғаш рет 1982 жылы Намибияда қарастырылып, жобаға 508 нөмірі тағайындалды. Алайда, Оңтүстік Африканың оккупациялық үкіметі жобаға қарсы болды және тәуелсіз, нәсілдік бөлініс жоқ Замбияға көпір салуды ауыр қылмыс деп есептеді. Жоспарлауды бастаған Клаус Диеркс кейіннен аймақтың бас инженері лауазымынан босатылды. Намибия тәуелсіздік алғаннан кейін ғана 1990 жылы жоспарлау қайта жаңғыртылды. Көпір толығымен Замбия аумағында салынды, себебі Замбия сол кезде дамып келе жатқан елдердің қатарында болғандықтан, оны салуға грант алуға құқылы болды, ал Намибияда мұндай мәртебе болмағандықтан, несиені қайтаруға тиіс болар еді. Бүгінде бұл көпір Замбияның M10 тас жолының (Ливингстон-Монгу тас жолы) бір бөлігі болып табылады. Ол Вальвис-Бей – Ндола – Лубумбаши даму жолының маңызды нүктесі болып саналады.
Pedestrians and passenger vehicles used to cross the river nearby by ferry. Plans for the bridge, the only one over the Zambezi for hundreds of kilometers, were first considered in Namibia in 1982, and the number 508 was allocated to the project. However, the occupying South African government was opposed to the project and considered it an act of high treason to build a bridge to independent, racially not segregated, Zambia. The initiator of the planning, Klaus Dierks, was subsequently dismissed as Chief Bridge Engineer of the territory. Only after Namibian independence was planning resumed in 1990. The bridge was built entirely on Zambian soil because Zambia was a least developed country at the time and thus qualified for a grant to build it, while Namibia did not have this status and would have had to repay a loan. Today, this bridge is part of Zambia's M10 Road (Livingstone Mongu Road). It is a major point on the Walvis Bay Ndola Lubumbashi Development Road.
Құрылыс
Көпір Замбия жерінде салынғандықтан, ол толыққанды Замбияның бөлігі болып табылады және Замбияның M10 бағытының бір бөлігі. Сешеке қаласынан келгенде, Намибиямен шекаралық постқа жеткенге дейін көпірдің барлық бөлігінен өтіп шығасыз. 2002 жылы құрылыс келісімшарты Оңтүстік Африканың Concor және Германияның Hochtief компанияларына тапсырылды, ал көпір 2004 жылы жоспар бойынша аяқталды. Көпір неміс техникасымен – "инкременттік итеру" (Taktschiebe Verfahren) әдісімен салынды, көпірдің жол жабыны жергілікті жерде құрастырылып, содан кейін гидравликалық түрде бөлік-бөлікпен өзен арқылы итерілді.
As the bridge was built on Zambian soil, it is entirely part of Zambia and is part of Zambia's M10 Route. When coming from the town of Sesheke, the entire bridge is crossed before the border post with Namibia is reached. In 2002 the contract for construction was awarded to Concor of South Africa and Hochtief of Germany, with the bridge completed on schedule in 2004. The bridge was constructed using the German technique of incremental launching (Taktschiebe Verfahren), with the deck of the bridge constructed on location and then hydraulically pushed segment by segment across the river.
Ашылу
Көпір 2004 жылдың 13 мамырында Катима Мулило қаласында Намибия Президенті доктор Сэм Нухома және Замбия Президенті Леви Мванваса тарапынан ресми түрде ашылды.
The bridge was officially opened by the President of Namibia, Dr. Sam Nujoma, and President of Zambia, Levy Mwanawasa on 13 May 2004, in Katima Mulilo.