Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хоберман аркасы – 2002 жылғы Қысқы Олимпиада ойындары кезінде Солт-Лейк-Ситидегі Олимпиадалық медальдар алаңының орталық бөлігі ретінде Чак Хоберманмен жобаланған архитектуралық элемент. Олимпиададан кейін арка Юта университетінің Солт-Лейк 2002 Олимпиадалық қазандық паркіне көшірілді, онда Олимпиадалық қазанмен бірге Солт-Лейктің Олимпиадалық мұрасының маңызды бөлігі және басты ерекшеліктерінің бірі болды. 2014 жылдың тамызында арка парктен алынып, қоймаға орналастырылды, сол жерде 29 бөлігі ұрланды. 2023 жылдың тамызында қалпына келтірілген арка Солт-Лейк-Сити халықаралық әуежайының шығу жолы бойында қойылды.
The Hoberman Arch is an architectural element designed by Chuck Hoberman as the centerpiece of the Olympic Medals Plaza in Salt Lake City, during the 2002 Winter Olympics. Following the Olympics, the arch was moved to the Salt Lake 2002 Olympic Cauldron Park at the University of Utah where, along with the Olympic cauldron, it was one of the main features and an important part of Salt Lake's Olympic legacy. In August 2014, the arch was removed from the park and placed in storage, where 29 pieces were stolen. A restored arch was placed on display alongside the exit road of the Salt Lake City International Airport in August 2023.
Құрылымы мен тарихы
Арка – жартылай дөңгелек алюминийден жасалған құрылым, ол адам көзінің қарындасы сияқты ашылатын. Ол Олимпиадалық медальдар алаңының сахнасында механикалық перде ретінде пайдалану үшін жобаланған. Дизайн Юта штатының Delicate Arch сияқты табиғи тас аркаларынан шабыттандырылған. Салынысымен бірге арка әлемдегі ең ірі ашылатын құрылым болды. Хоберманға арканы жобалауға төрт ай уақыт кетті (Бюро Хаппольд қолдауымен). Арканың кеңейіп, жиырылуын қамтамасыз ететін арнайы түйіндер Нью-Йорк штатының Брюстер қаласындағы Hudson Machine Works зауытында жасалды. Бұл түйіндер арканың құрылымдық элементтерімен біріктіріліп, Нью-Йорк штатының Нью-Виндзор қаласындағы Scenic Technologies компаниясымен толығымен құрастырылды. Содан кейін арка бөлшектелді, жүк көлігімен Ютаға тасылды, 2002 жылдың қаңтар айында қайта құрастырылып, 2002 жылдың 25 қаңтарында Солт-Лейк ұйымдастыру комитеті (SLOC) жұртшылық пен бұқаралық ақпарат құралдарына таныстырды. Осы шектеулер мен басқа нұсқалар бойынша келісімге келудің қиындығынан SLOC 2002 жылдың 5 желтоқсанында арканы Солт-Лейк 2002 Олимпиадалық қазан саябағына орнату жоспарларын жариялады. 2003 жылдың 30 шілдесінде арка үш кран көмегімен саябақтағы жаңа негізіне орнатылды. Саябақтың оңтүстік жағында орналасқан арканың іші ашық болғандықтан, келушілер одан өте алатын, ал түнде түрлі түсті шамдармен жарықтандырылды. Арка 2014 жылдың тамызында саябақтан алынып тасталды, ал қалған бөліктері белгілі бір жерге көшірілді. 2023 жылдың 29 тамызында қалпына келтірілген арка Солт-Лейк-Сити халықаралық әуежайының шығу жолының бойында ашылды. Арканың үстінде 10-12 фут биіктігіндегі жаңа негіз орналасқан, онда 2002 жылғы Олимпиада мен Паралимпиаданың логотиптері және Солт-Лейк-Ситиді 2002 жылғы ойындардың ұйымдастырушы қаласы ретінде еске түсіретін жазулар бар. Қайта құруға 3,79 миллион доллар жұмсалды және суретші Гордон Хьютердің басшылығымен аяқталды. Орнату арканы ашу мен жабу мүмкіндігін бермейді, бірақ түнде жарықтандыруды қамтамасыз етеді, бұрын ұрланған шамдардың орнына.
The arch is a semi circular aluminum structure, which opened like the iris of a human eye. It was designed by to be used as a mechanical curtain for the Olympic Medal Plaza's stage. The design was inspired by Utah's natural stone arches, such as Delicate Arch. At the time of its construction, the arch was the largest unfolding structure in the world. It took Hoberman four months to design the arch (with support from Buro Happold). Specialized knuckle assemblies, which allowed the arch to expand and contract, were fabricated by Hudson Machine Works in Brewster, NY. These were paired with the arch's structural components and pieced together in its entirety by Scenic Technologies of New Windsor, New York, who spent an additional four months in constructing the arch in their warehouse in New York. It was then disassembled and then trucked to Utah, being reassembled in January 2002, and unveiled to the public and media by the Salt Lake Organizing Committee (SLOC), on January 25, 2002. Because of these restrictions, and a lack of consensus on other options, SLOC announced plans, on December 5, 2002, to install the arch at the Salt Lake 2002 Olympic Cauldron Park. On July 30, 2003, the arch was lifted onto its new base at the park using 3 cranes. The arch was located just outside the park's southern fence and was partly open which allowed visitors to walk through it, while at night the arch was lit with multicolored lights. The arch was removed from the park in August 2014. after which the remaining pieces were moved to an undisclosed location. On August 29, 2023, the restored arch was unveiled alongside the exit road of the Salt Lake City International Airport. The arch sits atop a new 10–12 foot high base, which includes the 2002 Olympic and Paralympic logos and wording memorializing Salt Lake City as the 2002 host of the games. The reconstruction cost $3.79 million and was completed under the direction of artist Gordon Huether. The installation does not allow the arch to open and close, but does provide lighting at night. to replace those that had been previously stolen.
Құрылымы мен механизмі
Арканың биіктігі 36 фут (11 метр), ені 72 фут (22 метр), және салмағы... Олимпиада кезінде ол әр кешкі медаль табыстау рәсіміне қосылды, ал ашылғанда екінші Олимпиадалық оттық ашылды. Ойындар барысында күшті дауылдар болу мүмкіндігі болғандықтан, арка қатты ауа райында, сағатына 70 миль (113 км) жылдамдыққа дейін соғатын желдерде де жұмыс істеуге лайықты етіп салынды.
The arch is 36 feet (11 m) tall, 72 feet (22 m) feet wide, and weighs During the Olympics, it was included in the every evening medal ceremony and when opened, revealed the second Olympic cauldron. Because of the potential of strong storms during the games, the arch was built to operate in extreme weather, including up to 70 mile (113 km) per hour winds.