Кіріспе
Неміс комедианты, швед композиторы Карл Валентин (туған Валентин Людвиг Фей, 4 маусым 1882 жылы Мюнхенде – 9 ақпан 1948 жылы Планеггте) бавариялық комедиант болған. Ол Германияның Веймар мәдениетіне зор әсер еткен. Валентин 1920 жылдары көптеген нұсқаусыз фильмдерде түсті және кейде оны "Германияның Чарли Чаплині" деп атаған. Оның туындылары Бертольд Брехт, Сэмюэл Беккет, Лориот және Хельге Шнайдер сияқты өнер шеберлеріне маңызды ықпал етті.
the Swedish composer
Karl Valentin (, born Valentin Ludwig Fey, 4 June 1882 in Munich – 9 February 1948 in Planegg) was a Bavarian comedian. He had significant influence on German Weimar culture. Valentin starred in many silent films in the 1920s, and was sometimes called the "Charlie Chaplin of Germany". His work has an essential influence on artists like Bertolt Brecht, Samuel Beckett, Loriot and Helge Schneider.
Алғашқы жұмыстар
Карл Валентин орташа жағдайдағы отбасыдан шыққан; әкесі жиһаз тасымалдау бизнесінде серіктес болған. Валентин алғашқыда ағаш шеберлігіне шәкірт болып жұмыс істеді, және бұл тәжірибесі кейін өмірінде декорациялар мен реквизит жасауда өте пайдалы болды. 1902 жылы ол комедиялық мансабын бастады, үш ай бойы Мюнхендегі түрлі өнер мектебінде Германн Стребельдің жетекшілігімен білім алды. Оның артист ретіндегі алғашқы жұмысы Нюрнбергтегі "Zeughaus" сахнасында болды. Әкесінің қайтысынан кейін Валентин өнерден үш жыл үзіліс жасады, осы уақытта өзінің жиырма аспаптан тұратын бір адамдық оркестрін құрастырды (соның арқасында 1906 жылы гастрольдік сапарға шықты). Валентин музыкалық білім де алды, Генрих Альберттан гитара тартуды үйренді. Көп ұзамай Валентин Мюнхеннің кабарелері мен сыраханаларында тұрақты түрде өнер көрсетті. Ол қысқа комедиялық номерлер жазу және орындау арқылы танымал болды, оларды ол күшті бавар диалектісінде, көбінесе әйел серіктесі Лизл Карлштадтпен бірге орындады. Валентин көптеген нұсқаусыз және дыбысты фильмдерге түсті, бірақ Веймар Республикасы кезінде Германиядағы ең ірі комедиялық актерлердің бірі ретінде оның аты шықты. 1948 жылы өкпе қабынуынан көз жұмды.
Орындау стилі
Валентиннің қарапайым юморы дадаизм, әлеуметтік экспрессионизм және «Жаңа обьективтілік» ағымдарымен шала байланысты эскиздерді тудырды. Карл Крауспен бірге ол дарға асылу әзілінің шебері саналады. Оның өнері көбінесе тілдік шеберлік пен сөз ойындарына негізделген – Валентин тілдік анархист болған. Оның комедиясы көбінесе қарапайым қате түсіністікпен басталып, оны эскиз дами келе одан әрі күшейтіп көрсететін. Әйгілі сыншы Альфред Керр оны «сөздерді жыртып, олардың мәнін зорлықпен ашып, талдайтын» Ворцерклауберер деп атап мақтаған. Оның эскиздері көбінесе «дүкеншілерді, өрт сөндірушілерді, әскери оркестр музыканттарын, экономика мен қоғам қорғанысындағы маңызсыз рөл атқаратын маманды» пародиялап, қынжырлаған. Көптеген заманауи суретшілер, оның ішінде кинорежиссер Герберт Ахтренбуш және Кристоф Шлингенсиф («Валентин – мен үшін ең ұлылардың бірі!») өнер тамырларын Карл Валентинге дейін жегізеді.
Мұра
1959 жылы жеке бастамамен Мюнхендегі Исарторда Валентин мұражайы құрылды. Бұл мұражай оның қалдырған мүрасының абсурдты жақтарын көрсетеді. Валентиннің мүсіні Мюнхендегі Виктуалиенмаркетке қойылды. Адамдар әлі де келіп, осы мүсінге гүлдер қояды. 1986 жылы Ферхан Шенсойдың "İçinden Tramvay Geçen Şarkı" ("Көше трамвайы өтетін ән") атты түрік музыкалық қойылымы Карл Валентиннің өміріне шала-шала негізделген.
Толық шығармалар
8 томдық "Толық шығармалар". Гельмут Бах Майер мен Манфред Фауст редакциялаған. Мюнхен: Пайпер. 1-том: Монологтар мен жеке сахналар. 309 б. 2-том: Куплеттер. 424 б. 3-том: Сцендер (сцен). 388 б., 1995 жыл. 4-том: Диалогтар. 485 б., 1995 жыл. 5-том: Туындылар. 557 б., 1997 жыл. 6-том: Хаттар. 379 б., 1991 жыл. 7-том: Автобиографиялық және әр түрлі жазбалар. 400 б., 1996 жыл. 8-том: Фильмдер мен киножобалары. 618 б., 1995 жыл. Құжаттар, қосымшалар және тізілім. 277 б., 1997 жыл.
Vol 2: Couplets, 424 p.
Vol 3: Szenen (scenes). 388 p., 1995. Vol 4: Dialoge (dialogues). 485 p., 1995. Vol 5: Stücke (Pieces). 557 p., 1997. Vol 6: Briefe (Letters). 379 p., 1991. Vol 7: Autobiographisches und Vermischtes (Autobiographical and Miscellaneous). 400 p. ,1996. Vol 8: Filme und Filmprojekte (Films and film projects). 618 p., 1995. Dokumente, Nachträge, Register (Documents, amendments and register). 277 p., 1997.
Пайдаланылған әдебиеттер
Бенджамин, Уолтер. 1983 жыл. Брехтті түсіну. Аударған Анна Босток. Лондон және Нью-Йорк: Verso. Брехт, Бертольт. 1965 жыл. "Мессинкауф диалогтары". Аударған Джон Уиллетт. Бертольт Брехт: пьесалар, поэзия, проза сериясы. Лондон: Methuen, 1985 жыл. Каландра, Денис. 2003 жыл. "Карл Валентин және Бертольт Брехт". "Халық театры: деректер жинағында". Ред. Джоэл Шехтер. Өнер орындалысы әлемі сериясы. Лондон және Нью-Йорк: Routledge. 189–201 беттер. Хорвиц, Курт. "Карл Валентин басқа заманда", Stürzflüge im Zuschauerraum (Мюнхен, Piper Verlag, 1970), 16–17 беттер. Макдауэлл, В. Стюарт. 1977 жыл. "Брехт-Валентин қойылымы: шаштараздың құпиялары", Performing Arts Journal, 1-том, 3-сан (Қыс, 1977), 2–14 беттер. Макдауэлл, В. Стюарт. 2000 жыл. "Брехтті сомдау: Мюнхен жылдары", The Brecht Sourcebook, Кэрол Мартин, Генри Биал, редакторлар (Routledge, 2000) 71–83 беттер. Шектер, Джоэл. 1994 жыл. "Брехттің клоундары: «Адам – адам» және одан кейін". Томсон және Сакс (1994, 68–78). Томсон, Питер және Глендир Сакс, ред. 1994 жыл. "Брехтке арналған Кембридж жолдасы". Әдебиетке арналған Кембридж жолдастары сериясы. Кембридж: Кембридж университетінің баспасы. Уиллетт, Джон. 1967 жыл. Бертольд Брехт театры: сегіз қырынан зерттеу. Үшінші қайта жаңартылған басылым. Лондон: Methuen, 1977 жыл. Уиллетт, Джон және Ральф Манхайм. 1970 жыл. Кіріспе. Бертольд Брехттің жинақталған пьесаларында: 1-том. Ред. Джон Уиллетт және Ральф Манхайм. Бертольд Брехт: пьесалар, поэзия және проза сериясы. Лондон: Methuen. VII–XVII беттер.
McDowell, W. Stuart. 1977. "A Brecht Valentin Production: Mysteries of a Barbershop", in Performing Arts Journal, Vol. 1, No. 3 (Winter, 1977), pp. 2–14. McDowell, W. Stuart. 2000. “Acting Brecht: The Munich Years," in The Brecht Sourcebook, Carol Martin, Henry Bial, editors (Routledge, 2000) p. 7183. Schechter, Joel. 1994. "Brecht's Clowns: Man is Man and After". In Thomson and Sacks (1994, 68–78). Thomson, Peter and Glendyr Sacks, eds. 1994. The Cambridge Companion to Brecht. Cambridge Companions to Literature Ser. Cambridge: Cambridge University Press. Willett, John. 1967. The Theatre of Bertolt Brecht: A Study from Eight Aspects. Third rev. ed. London: Methuen, 1977. Willett, John and Ralph Manheim. 1970. Introduction. In Collected Plays: One by Bertolt Brecht. Ed. John Willett and Ralph Manheim. Bertolt Brecht: Plays, Poetry and Prose Ser. London: Methuen. p. vii xvii.