Ақ доңғалақ – сипаттамасы, таралуы және күресу шаралары
Melilotus albus
Ақ доңғалақ (Melilotus albus) – бұл азот байытатын, балды өсімдік. Еуразиялық, бүкіл әлемде кездеседі, мал азығы ретінде қолданылады, бірақ кейбір аймақтарда бұршақ туқымдас зиянды өсімдік саналады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Melilotus albus, балды кловер, ақ мелилот (Ұлыбритания), Бохара кловер (Австралия), ақ тәтті кловер (АҚШ) және тәтті кловер деп аталатын, Fabaceae тұқымдасына жататын азотты бекітетін бұршақ гүлі. Melilotus albus бағалы бал өсімдігі және нектар көзі болып саналады, көбінесе мал азырау үшін өсіріледі. Оның ерекше тәтті иісі кептіру арқылы күшейеді, ол кумариннен шығады. Melilotus albus Еуразияда пайда болған, бірақ қазір субтропиктік және қоңыржай аймақтардың барлық жерінде, әсіресе Солтүстік Америкада кездеседі. Ол құмды төбелерде, далаларда, шоғырлы шөптерде, жайылымдарда және су жағалауларында жиі таралған. Бұл түр Теннессиде "басқын зиянкес", Висконсинде "экологиялық тұрақтанбайтын", ал Кентукки мен Квебекте "қоқыс" деп тізімделген.
Species of flowering plant in the bean family Fabaceae
Melilotus albus, known as honey clover, white melilot (UK), Bokhara clover (Australia), white sweetclover (US), and sweet clover, is a nitrogen fixing legume in the family Fabaceae. Melilotus albus is considered a valuable honey plant and source of nectar and is often grown for forage. Its characteristic sweet odor, intensified by drying, is derived from coumarin. Melilotus albus is of Eurasian origin but can now be found throughout the subtropical to temperate zones, especially in North America, and is common in sand dune, prairie, bunchgrass, meadow, and riparian habitats. This species is listed as an "exotic pest" in Tennessee, "ecologically invasive" in Wisconsin, and a "weed" in Kentucky and Quebec.
Сипаттама
Melilotus albus – бір немесе екі жылдық өсімдік болып келеді, биіктігі шамамен 1-2 дюймға жетеді. Ашық жасыл түсті сабақтары дөңгелек немесе сәл жоңқалы (барлық жағынан ойық), тегіс және көбінесе бұтақтанған. 1/2 – 2 дюйм ұзындығындағы кезектесіп орналасқан жапырақтары үш жапырақтан тұрады және сабақ бойымен сиреп орналасқан. Еліктер M. albus тұқымын жеп, таратуға қабілетті екені байқалды, сондай-ақ жаңа таралуларды бақылау үшін еліктердің ізімен жүру және арамшөптің жаңа өскіндерін қадағалау ұсынылды. Бұл өсімдік өзендік экожүйелердегі шөгінділердің жылдамдығын өзгертуге әсер ете алады. Америкалық тәтті қоңырқай мырыш (Sitona cylindricollis) көп мөлшерде кездескенде, оны қамтамасыз етуге көмектеседі деген пікір айтылды. Melilotus түрлерінің 2,4 D, MCPA, MCPB, 2,4 DB және дикамба сияқты кеңінен қолданылатын гербицидтерге өте сезімтал екені хабарланды, бірақ екінші жылы өлтіру қиынға соғады. Әр түрлі гербицидтердің тиімділігін жылыжайда және далада тексерілді. Далалық сынақтарда хлорсульфурон өсімдік биомассасын азайтып, тұқым өндірісін тоқтатуға көмектесетіні анықталды. Клопиралид, 2,4 D және триклопир биомассаны азайтуға мүмкіндік берсе де, осы химиялық заттардың нәтижелері жылдан жылға өзгереді.
Melilotus albus is an annual or biennial legume that can reach in height. The light green stems are round or slightly terete (furrowed on all sides), glabrous (smooth), and often branched. The 1/2 2 inch long alternate leaves are trifoliate and sparsely distributed along the stem and alternate in arrangement. observed that moose ingest and spread viable seeds of M. albus and suggested that control of new infestations might be best carried out by following moose trails and monitoring for new patches of the weed. and has the potential to alter sedimentation rates of river ecosystems. suggested that the American native sweetclover weevil (Sitona cylindricollis) may provide some control when present in large numbers. reported that Melilotus species are extremely sensitive to damage from widely used herbicides such as 2,4 D, MCPA, MCPB, 2,4 DB and dicamba, although it becomes harder to kill by its second year. tested different herbicides in both glasshouse and field for their effectiveness. In the field they found that chlorsulfuron both reduced plant biomass and prevented seed production. Although clopyralid, 2,4 D and triclopyr reduced biomass, results using these chemicals varied from year to year.