Германияның Вашингтондағы елшілігі: тарихы, 1871 жылдан бергі қарым-қатынастар, архитектурасы (Egon Eiermann), және қазіргі елші Andreas Michaelis туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вашингтондағы Германия елшілігі – Германия Федеративтік Республикасының Америка Құрама Штаттарына (АҚШ) арналған дипломатиялық миссиясы. Оның Эгон Эйерманмен жобаланған және 1964 жылы ашылған кеңсесі Вашингтонның солтүстік-батыс бөлігінде орналасқан. 2023 жылдың тамыз айының мәліметі бойынша, Германияның АҚШ-тағы елшісі – Андреас Михаэлис.
The German Embassy in Washington, D. C. is the Federal Republic of Germany's diplomatic mission to the United States. Its chancery, designed by Egon Eiermann and opened in 1964, is located in northwest Washington, D. C. As of August 2023, the German ambassador to the United States is Andreas Michaelis.
Ерте кезең
Германия мен АҚШ алғаш рет 1871 жылы, Германия империясы құрылған жылы дипломатиялық қатынас орнатты. 1894 жылы неміс елшілігі Массачусетс даңғылының 1435-ші үйінде жаңа кеңсесіне көшті. 1873 жылы Адольф Клюсс жобасымен жеке тұрғын үй ретінде салынған бұл ғимарат кейіннен 70 бөлмеге дейін кеңейтілді және Германия соғыс кезеңдерін есептемегенде, шамамен 50 жыл бойында осы ғимаратта орналасты. Елшіліктің ашылуы Вашингтон дипломатиялық корпусының 500 мүшесі, АҚШ Конгресінің бірнеше өкілі және АҚШ Бас судьясы Мелвилл Фуллер қатысқан ресми кешпен белгіленді. Музыканы АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің оркестрі орындады. Осы ерте кезеңде елшілікте 1902 жылы АҚШ-қа келген ресми сапары барысында АҚШ Президенті Теодор Рузвельттің Пруссия ханзадасы Генрихке жасаған қайта сапары да ұйымдастырылды. Американың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуына дейінгі жылдары Франц фон Папен елшілікке әскери атташе ретінде тағайындалды, бірақ АҚШ үкіметі оны тыңшылық қызметіне күдікті деп жариялап, persona non grata деп мәлімдеді. 1917 жылдың ақпан айында АҚШ Германиямен дипломатиялық қатынасын үзіп тастады. Елшілік қызметкерлеріне АҚШ үкіметі паспорттарын қайтарды, олар көп ұзамай Германияға аттанды. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, 1921 жылы Германия АҚШ-пен дипломатиялық қатынасты қайта жаңартып, неміс елшілігі бұрынғы кеңсесіне қайта оралды. 1938 жылдың көктемінде Германия үкіметі жаңа кеңсе салу жоспарларын бекітті. Бірақ, Еуропадағы соғыс салдарынан құрылыс тоқтап қалды.
Germany and the United States first established diplomatic relations in 1871, the year of the establishment of the German Empire. In 1894 the German embassy occupied a new chancery at 1435 Massachusetts Avenue. That building, constructed in 1873 as a private residence on a design by Adolf Cluss, was subsequently expanded to include 70 rooms, and would be occupied by Germany – with wartime interruptions – for nearly 50 years. The opening of the embassy was marked by a formal ball attended by 500 members of the Washington diplomatic corps, along with several members of the United States Congress and Chief Justice of the United States Melville Fuller. Music was provided by a detachment of the United States Marine Band. In this early period the embassy also hosted the return visit of President of the United States Theodore Roosevelt to Prince Henry of Prussia during the prince's official visit to the United States in 1902. During the years prior to American entry into World War I, Franz von Papen was posted at the embassy as a military attache, though was ultimately declared persona non grata by the U. S. government as a result of suspected espionage. In February 1917 the United States terminated diplomatic relations with Germany. Staff of the embassy were returned their passports by the U. S. government and departed for Germany shortly thereafter. Following the conclusion of World War I, in 1921, Germany reestablished diplomatic relations with the United States and the German embassy reoccupied its former chancery. In the spring of 1938 the German government approved plans for construction of a new chancery. Construction, however, was ultimately sidetracked by the war in Europe.
1941 жылы Сан-Францискодағы оқиға
1941 жылдың қаңтар айында АҚШ Әскери-теңіз күштерінің теңізшілері Эдвард Лэки мен Гарольд Стюртевант, екеуі де ұйқыда жүруге емделген Әскери-теңіз флотының Маре-Айленд ауруханасының психиатриялық бөлімінен демалыста болғанда, өрттен шығу сатысымен көтеріліп, Сан-Францискодағы неміс консулдығының туын түсіріп, жойды. Теңізшілердің сөзінше, олар тудың неміс консулдығына ілінгенін білмеген. Оқиғаға куә болған консул Фриц Видеман өз естеліктерінде оны «ерекше әрі көңілді» деп сипаттады. АҚШ үкіметі Германиядан өтініш айтып кешірім сұрады. Екі теңізші қысқа мерзімге түрмеге қамалып, әскери қызметтен шығарылды, бірақ Германиямен соғыс басталғаннан кейін олар кешіріліп, қайтадан әскери қатарға қайта оралды.
A serious diplomatic incident occurred in January 1941 when U. S. Navy sailors Edward Lackey and Harold Sturtevant, both on leave from the psychiatric ward of the Navy's Mare Island Hospital where they had been treated for sleep walking, scaled a fire escape, tore down the flag from the German consulate in San Francisco and destroyed it. According to the sailors, they were unaware the building at which the flag was being flown was the German consulate. In his memoirs, consul Fritz Wiedemann, who witnessed the incident, recalled it as "both surreal and comical". The United States government issued an apology to Germany. The two sailors were briefly jailed and dismissed from military service, though following the onset of war with Germany they were pardoned and allowed to reenlist.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1941 жылғы 12 желтоқсанда Германияның Америка Құрама Штаттарына соғыс жариялауынан кейін Швейцария Германияның АҚШ-тағы мүдделерін қорғау ролін қабылдап, неміс елшілігінің кеңсесін өзіне қарауға алды; ал қызметкерлері келесі жылы дипломаттар алмасуы ұйымдастырылғанға дейін Гринбриерде уақытша ұсталды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Швейцария кеңсесінің бір бөлігін өз қызметкерлерін орналастыру үшін пайдаланды, соның арқасында Америка Құрама Штаттарындағы швейцариялық дипломаттар үшін тұрғын үй тапшылығы азайтылды. 1945 жылдың мамыр айында Германияның әскери капитуляциясынан кейін Швейцария Германия мемлекетінің құлағанын мойындады және өзін қорғау міндеттемелерінен босатты. Елшіліктің кеңсесі сол айда Швейцария тарапынан Америка Құрама Штаттары үкіметіне, Одақтас Бақылау Кеңесінің сенімдісі ретінде тапсырылды. Ғимаратты басқаруға алғаннан кейін, Америка Құрама Штаттары үкіметі неміс делегациясы қалдырған барлық құжаттар мен материалдарды алып, 1950 жылға дейін сақтап тұрды, содан кейін оларды сол кезде құрылған Батыс Германия үкіметіне тапсырды.
On December 12, 1941 – following Germany's declaration of war against the United States – Switzerland assumed the role of protecting power of Germany in the United States and took custody of the chancery of the German embassy; staff were, meanwhile, interned at the Greenbrier until an exchange of diplomats was arranged the following year. During World War II, Switzerland used parts of the chancery to house its own staff, thereby alleviating a housing shortage for Swiss diplomatic personnel in the United States. Following the German military surrender in May 1945, Switzerland acknowledged the extinction of the German state and declared itself absolved of protecting responsibilities. The chancery of the embassy was surrendered by Switzerland to the United States government as trustee of the Allied Control Council that month. Upon receiving custody of the building, the United States government removed all documents and files that had been left behind by the German delegation and held them until 1950, at which point they were given to the then newly established West German government.
Соғыстан кейінгі кезең
Бұрынғы Германияның кеңсесінің жиһаздары 1948 жылы АҚШ үкіметі аукционында 50 000 доллардан сәл кем бағаға сатылды. 1951 жылы АҚШ үкіметі кеңсе ғимаратын аукционға шығарды. Морис Кафриц ең жоғары ұсыныс білдіргенімен, үкімет оның ұсынысын тым төмен деп таныды. Кейін АҚШ үкіметі оны Джеймс С. Кервинге 165 000 долларға сатты. АҚШ сенаторы Уильям Лангер бұл учаскені Германияның болашаққа пайдалануы үшін АҚШ үкіметі сенімді сақтауға беру керек деп, сатуға қарсылық білдірді. Төрт жыл өткен соң, ғимарат бұзылып, орнына тұрақ салынды. 1955 жылы АҚШ Батыс Германиямен дипломатиялық қарым-қатынас орнатты. АҚШ Германия Федеративтік Республикасына кеңсе және оның жиһаздарын сатудан түскен 300 000 доллар жәрдем берді, сондай-ақ сол жылы Фоксхоллда жаңа кеңсе пайдалануға берілді. Ғимарат заманауи стильде салынды және сол кездегі неміс дипломаттарының айтуынша, елде "қазірде ескі заттар жоқ" болғандықтан, заманауи интерьермен безендірілді.
The furnishings of the former German chancery were sold at auction by the U. S. government in 1948, fetching slightly less than $50,000. The chancery was auctioned by the U. S. government in 1951. Morris Cafritz was the high bidder, however, the government subsequently rejected his bid as too low. It was thereafter sold by the U. S. government to James S. Kerwin for $165,000. United States Senator William Langer opposed the sale, saying the site should be held in trust by the U. S. government for the future use of Germany. Four years later, the property was razed and turned into a parking garage. In 1955 the United States established diplomatic relations with West Germany. The United States awarded the Federal Republic of Germany $300,000 from the earlier sale of the chancery and its furnishings, and a new chancery was occupied in Foxhall that year. The facility was constructed in a modern style and featured modern interior decor as, according to German diplomats at the time, the country "has no antiques now".
Шығыс Германия өкілдігі
Германия Демократиялық Республикасы (ГДР) мен АҚШ 1974 жылы толық дипломатиялық қарым-қатынас орнатты. ГДР Дупонт Сыркльдің жанында Массачусетс даңғылында жалға алынған кеңседе елшілік ұстады. 1990 жылы Германия Федеративтік Республикасы (ГФР) мен ГДР біріккен кезде кеңсе кеңістігі жалдау мерзімі аяқталмай тұрып тасталды. ГФР бұрынғы Шығыс Германияның барлық қарыздарын және міндеттемелерін өз мойнына алуға келіссе де, үй иесінің адвокаты кейін "ешқандай құпия ақпаратты жарияламай, біздің клиентіміз Федеративтік Республика мен оның елшілігінің қоғамдық және жеке пікірлерінде толық үйлесім таппағанын айта аламын" деп жазды. Канцелярия және консулдық ғимараттары 2014 жылы аяқталған 46,5 миллион долларлық жөндеуден өтті.
The German Democratic Republic (GDR) and the United States began full diplomatic relations in 1974. The GDR maintained an embassy in a leased office space on Massachusetts Avenue near Dupont Circle. In 1990, the office space was abandoned mid lease upon the reunification of the Federal Republic of Germany (FRG) and the GDR. Although the FRG agreed to assume all debts and obligations of the former East Germany, the landlord's attorney later wrote that "without disclosing any confidences, I can say that our client did not necessarily find the Federal Republic and its embassy entirely consistent in its public and private positions". The chancery building and consular building underwent a $46.5 million renovation that was completed in 2014.
Тұрғылықты жері
Тұрғын үй елшілік кеңсесінің аумағында орналасқан. Ол 1994 жылы О. М. Унгерстің жобасы бойынша салынды, ол "неміс елшісінің резиденциясы үшін Германияның ерекшеліктерін көрсететін сәулеттік өрнек табуды" көздеді. The Washington Post газеті бұл резиденцияны "қаладағы ең көзге түсетін дипломатиялық жайлардың бірі" деп атады және 2015 жылы оны "классикалық Вашингтон стилінде Баухаус ықпалындағы" үй деп сипаттады, ол салынғалы екі он жылдан астам уақыт өткеніне қарамастан, көнеріп қалған жоқ. Кіреберіс залында Герхард Мерцтің екі картинасы және Маркус Люперцтің ағаштан ойылған суреттері бар. Асханада Бернард Шульцеге тиесілі картиналар мен Саймон Унгерстің қызыл лакталған бөлігі/бүктемелі экраны орналасқан. Әйелдер отыратын бөлмеде Розмари Трокельдің зәйтүн жасыл және қоңыр түсті кілемдері төселген, ал ерлер отыратын бөлмеде Криста Нахердің төрт классикалық элементті бейнелейтін картиналары ілулі тұр.
The residence is located on the grounds of the chancery. It was constructed in 1994 from a design by O. M. Ungers, who aimed to "find an architectonic expression for the residence of the German ambassador that would be associative of the characteristics" of Germany. The Washington Post has called the residence "one of the most conspicuous diplomatic pads in town" and, in 2015, described it as "a Bauhaus inspired take on classical Washington" that did not appear dated, even more than two decades after it was built. The entrance hall contains two paintings by Gerhard Merz as well as a series of woodcuts on canvas by Markus Lüpertz. The dining room contains paintings by Bernard Schultze and a red lacquered partition/folding screen by Simon Ungers. The ladies' sitting room has an olive green and brown colored carpet by Rosemarie Trockel, while the gentlemen's sitting room contains paintings by Christa Näher of the four classical elements.