Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құлдар қоңырауы – құл плантацияларында және құл қоғамдарында күнді реттеу үшін соғылатын қоңырау. Олар Американың барлық аймақтарындағы құл плантацияларында, сондай-ақ қазіргі Оңтүстік Африкадағы Кейп колониясының құлдық жүйелерінде кездесетін. Олар орналасқан ғимараттар, көбінесе биік бағаналар мен мұнаралар, плантациядағы ерекше орындарға айналып, құл еңбекшілерді бақылауға пайдаланылды. Кейбір жағдайларда, бұл құрылыстар сол аймақтың сәулет стилінің және плантациялық құлдықтың сәулетінің символына айналды. Оңтүстік Африкада құл қоңырауының бағаналары Кейп-голланд сәулет стилінің ерекше белгісі болып табылады. 1937 жылы WPA құлдар туралы әңгімелер жобасы үшін берген сұхбатында Чарли Уильямс (1843 ж.т.), Луизиана штатындағы мақта және темекі плантациясында тұрып жұмыс істеген, ол 1845 жыл шамасында дүниеге келгеннен бастап 100-ден астам ер адам, әйел және баламен бірге 1865 жылға дейін құлдықта болған, құлдықтағы адамдардың өмірін және еңбегін бақылау үшін қоңыраулар мен мүйіздерді қалай қолданғанын сипаттады: "бір-екі шақырым жердегі плантацияда ескі қоңыраудың дыбысын естисіз, ал басқа жерлерде қоңыраулар мен мүйіздер болады" "Қоңыраулар мен мүйіздер! Мынау үшін қоңырау, мынау үшін мүйіз! Біз тек қоңыраулар мен мүйіздердің дыбысымен барып-келіп жүрдік!" Құлдар қоңырауларын көтерілістерді ұйымдастыру үшін де пайдаланған. 1839 жылы Кубаның Матанзас провинциясындағы Монтальво қант плантациясында плантацияның құл қоңырауы дұға уақытында қарауылшыларға шабуыл жасау және өздерін және басқаларды құтқарып, орманға қашу үшін сигнал ретінде қолданылды.
A Slave Bell is a bell that was rung to regulate the day on slave plantations and in slave societies. They were featured in slave plantations throughout the Americas and notably in the slavery systems in Cape Colony, present day South Africa. The structures they were housed in, most often tall pillars and towers, became landmarks on the plantation and could be used to surveillance the enslaved workers. In some cases, these structures have become a symbolic feature of the architectural style of that region and the architecture of plantation slavery. In South Africa, the pillars of the slave bell is a distinctive feature of the Cape Dutch architectural style. In a 1937 interview for WPA Slave Narrative project Charley Williams (b. 1843), who had lived and worked on a cotton and tobacco plantation in Louisiana where he was enslaved from birth (circa 1845) until 1865 with over 100 men, women and children, described the use of the bells and horns to control the lives and labour of the enslaved people: " you can hear a old bell donging way on some plantation a mile or two off, and den more bells at other places and maybe a horn " "Bells and horns! Bells for dis and horns for dat! All we knowed was go and come by de bells and horns!" The slave bells were used by the enslaved to organise uprisings. In 1839 on Montalvo sugar plantation in the Matanzas Province, Cuba the plantation's slave bell at prayer time were used as a signal to attack the overseers and liberate themselves and others by fleeing into the woods.
Қиындықтар мен жазалау үшін қолданылатын қоңыраулар
Қоңыраулар жазалау үшін де, адамдардың қашып кетуіне кедері келтіру үшін де қолданылған. Мұса Ропер өзінің "Америкалық құлдықтан шығу және бастан кешкендер" атты кітабында құлдың мойнына бірнеше метр биіктікте бекітілген, қоңыраулы темір мүйіздерді "азаптау құралы" деп сипаттаған.
Bells were also used as a punishment and to prevent people from escaping. In his book A Narrative of the Adventures and Escape of Moses Roper, from American Slavery Moses Roper described the use of "iron horns, with bells, attached to the back of the slave's neck" several feet in height as an "instrument of torture".
Кейп колониясы
Голландиялық Кейп колониясында құл қоңырауы ерекше сәулет стиліне ие болды. Ол әдетте биік, ақ бағаналарға немесе ақ аркаға ілінген үлкен қоңырау болатын. Кейпте құлдық жойылғаннан кейін, Оңтүстік Африкадағы апартеид режимі кезінде олар қанау мен құлшылықтың символы екені ескерілмей, Кейп голланд сәулет стилінің бір бөлігі ретінде үздіксіз қолданылып келді.
In the Dutch Cape Colony the slave bell had a distinctive architectural style. It was usually a large bell hung from free standing tall white pillars or in a white arch. After the abolition of slavery in the Cape they were continuously used during the apartheid regime in South Africa as an element of the Cape Dutch architectural style without recognition that they were symbols of oppression and suffering.
Ла Демахагуа қоңырауы, Куба
Кубада 1868 жылдың 10 қазанында Мансанильодағы Ла Демахагуа қант зауытының иесі Карлос Мануэль де Сеспедес құлдарды жинап, оларға бостандық сыйланғанын және Испаниядан тәуелсіздік үшін күреске қосылуға шақырды. Бұл оқиға Он жылдық соғыстың бастауы деп есептеледі. 1947 жылы заң студенті Фидель Кастро және басқа да үкіметке қарсы наразылық білдірушілер Демахагуа қоңырауын Гавана университетіне әкелді. Бірақ үкімет қоңырауды алып тастаған соң, Кастро ұлттық радио арқылы наразылық танытып, Кубада алғаш рет кеңінен танымал болды. 1947 жылғы қарашада қоңырау Мансанильоға қайтарылып, 1968 жылы Ла Демахагуаға қайта орнатылды.
In Cuba, on 10 October 1868, the slave bell at the La Demajagua sugar mill, in Manzanillo, was rung by the mill's owner Carlos Manuel de Céspedes to called assemble the people he enslaved to tell them that they are free and to invite them to join the fight for independence from Spain. This act is seen as the start of the Ten Years War. In 1947 the Demajagua bell was brought to the University of Havana by law student Fidel Castro and other anti government demonstrators. When the bell was removed by the government, Castro protested against it on national radio, making his name widely known in Cuba for the first time. The bell was returned to Manzanillo in November 1947 and was re installed at La Demajagua in 1968.
Демерара қоңырауы
Демерара қоңырауы деп аталатын қоңырау 1960 немесе 1961 жылы Кембридждегі Сент-Катарина колледжіне, Британдық Гвианадағы Bookers Sugar Estates компаниясында жұмыс істеген бұрынғы студент Эдвард Артур Гудленд сыйға берді. Қоңыраудың бетіне "De Catharina 1772" деп жазылған. Ол Батыс жағалаудағы Демерарадағы Анна Катарина плантациясынан алынған және 1950 жылдары Демерара өзенінен табылған. Бастапқыда қоңырау Сент-Катарина колледжінің қақпашы үйінің сыртында орнатылды, бірақ 1994 жылы колледждің орталығына қарап тұрған жатақхана блогына көшірілді. 2019 жылдың мамыр айында Сент-Катарина колледжінің басшылығы мен студенттер бір ауыздан қоңырауды алып тастау және оны Амстердамдағы Риджксмузейге беруге келісті. 2019 жылдың тамызында Гайананың Жоғарғы комиссары Фредерик Хамли Кейс колледжді қоңырауды Гайанаға қайтаруға көндіргені хабарланды.
A bell, known as the Demerara Bell, was donated to St. Catharine's College, Cambridge in 1960 or 1961 by a former student Edward Arthur Goodland, who worked at Bookers Sugar Estates in British Guiana. The bell was inscribed ‘De Catharina 1772’ was from the Anna Catharina plantation on the West Bank Demerara, was found in the Demerara River in the 1950s. The bell initially installed outside the porter's lodge at St. Catharine's before it was moved to an accommodation block in 1994 where it was in a prominent position overlooking the centre of the college. In May 2019 the governing body and students of St Catharine’s College unanimously agreed that the bell should be removed view and would eventually be donated to Rijksmuseum, Amsterdam. In August 2019 it was reported that the Guyanese High Commissioner Frederick Hamley Case had persuaded the college to return the bell to Guyana.
Манака Изнага мұнарасы, Куба
Изнага мұнарасы – Кубаның Тринидад қаласындағы Валле-де-лос-Ингениос аймағында орналасқан Манака қант плантациясының құлдар қоңырауы орналасқан мұнара. Бұл Кубадағы қант плантацияларында кең таралған қоңырау мұнараларының бір мысалы. Ангерона және Эль-Падре плантацияларындағы мұнаралар да осы санатқа жатады, олар қазіргі Гавана провинциясындағы Кафетал-дель-Падреде орналасқан. Ірі кубалық плантацияларда құлдардың қызметін бақылау үшін, оның ішінде намаз уақытын, тамақтану уақытын реттеу және басқа плантациялардағы құл көтерілістері туралы ескерту үшін бірнеше қоңырау болған. 51 метрлік мұнара 1848 жылы тас және кірпіштен салынды, ол жеті қабаттан тұрады. 1988 жылы Валле-де-лос-Ингениос және оған жақын Тринидад қаласы ЮНЕСКО-ның Әлемдік мұра тізіміне енгізілді.
Iznaga Tower was the bell tower housing the slave bell of the Manaca sugar plantation in Valle de los Ingenios, in Trinidad, Cuba. It is an example of the bell towers that were a common feature on sugar plantations in Cuba, other notable examples are at Angerona and El Padre plantations located in present day Cafetal del Padre in the Havana Province. Large Cuban plantations often had several bells that were rung to control the activities of the enslaved people including regulating prayer time, meal times and to warn other plantations of slave rebellions. The 51m tower was built in 1848, it is constructed of stone and brick and has seven levels. In 1988, Valle de los Ingenios and neighbouring city Trinidad were declared a World Heritage Site by UNESCO.