Кіріспе

Шлезвиг-Гольштейндегі қала, Германия

Любек (; Төменгі неміс: Lübęk немесе Lübeek; Латынша: [[:de:Lubeca], ресми түрде Любек Ханза қаласы (Hansestadt Lübeck), Солтүстік Германиядағы қала. Шамамен 220 000 тұрғыны бар, ол Германияның Балтық жағалауындағы екінші ірі қала және Шлезвиг-Гольштейн штатының екінші ірі қаласы, оның астанасы Кильден кейін, сондай-ақ Германияның 36-шы ірі қаласы. Қала Шлезвиг-Гольштейннің Холштайн бөлігінде, Траве өзенінің сағасында, Травемунде ауданында Любек шығанағына құяды. Тарихи ескі қала және Траве өзенінің солтүстігінде орналасқан аудандар Вагрияның тарихи аймағында да орналасқан. Любек – Балтық теңізінің оңтүстік-батысындағы қала және Гамбургтен Балтық теңізіне ең жақын қол жеткізу нүктесі. Қала төменгі неміс тілінің Холштайн диалекті аймағында орналасқан. "Любек" атауы түптеп келгенде славян түбірінен шыққан – *lub* ("сүйіспеншілік"). 819 жылға дейін полабтық славяндар Швартау өзенінің Траве өзеніне құяр жерінде Лиубице деп аталатын елді мекен құрды. 10 ғасырдан бастап Лиубице Оботриттердің Старгардтан кейінгі екінші маңызды қонысы болды. Любекке 1160 жылы Зост қала құқықтары берілді, ал 1260 жылы ол Киелі Рим империясының тікелей қаласы болды. 12 ғасырдың ортасында Любек Ханза Лигасының алғашқы қадамына айналды, ол сол кезден бастап де-факто астанасы және ең маңызды қаласы болып саналды. Любек заңын Балтық аймағындағы 100-ге жуық қала қабылдады. Любек 1226 жылдан бастап 1937 жылға дейін тәуелсіз қала мәртебесін сақтап келді. Любектің тарихи ескі қаласы, тығыз салынған аралда орналасқан, Германияның ең кең ЮНЕСКО Әлемдік мұрасының бірі болып табылады. 6 шіркеу мұнарасы бар Любек – әлемдегі ең көп шіркеу мұнаралары бар қала. "Жеті мұнаралы қала" (Stadt der Sieben Türme) атымен танымал Любектің көкжиегі бес протестанттық негізгі шіркеуінің жеті мұнарасымен безендірілген: Әйелі Мария, Любек соборы, Сент-Джеймс, Сент-Петер және Сент-Джайлс. 1173-1341 жылдардағы собор Балтық аймағындағы алғашқы үлкен кірпіштен салынған шіркеу болды. 1265-1351 жылдардағы Әйелі Мария шіркеуі Ганза Лигасының ықпалындағы көптеген кірпіш готикалық шіркеулердің үлгісі саналады. Ол Кельн соборынан кейін (ол тек 1880 жылы одан асып түсті) екі басты мұнарасы бар екінші ең биік шіркеу, ең биік кірпіштен жасалған күмбезге ие және Ландшуттың Сент-Мартин шіркеуінен кейін кірпіштен салынған екінші ең үлкен құрылыс. Любек қаласында Любек университеті, оның Шлезвиг-Гольштейн университетінің медициналық орталығы, Любектің қолданбалы ғылымдар техникалық университеті және Любек музыка академиясы орналасқан. Любекте 18 мұражай бар, олардың ішінде Еуропалық Ханза мұражайы, Любек порты мұражайы және қаланың ең танымал азық түріне арналған Нидерреггер марципан мұражайы бар: Любек марципаны. Оңтүстік-батыстағы орналасуына байланысты Травемунде және жақын маңдағы теңіз жағалауындағы курорттар Ниендорф, Тиммендорфер Странд, Шарбеуц, Хаффкруг, Сиерксдорф және Громиц Германияның ең көп танымал қалаларының қатарында. Любек негізгі вокзалы болашақ Фемарн белдеуі арқылы континенттік Еуропаны (Гамбург) Скандинавиямен (Копенгаген) байланыстыратын Vogelfluglinie темір жол желісінде орналасқан. Любек порты Росток портынан кейін Балтық теңізіндегі екінші ірі неміс порты, ал Травемундедегі Скандинавия Германияның ең маңызды паром порты болып табылады, Скандинавия және Балтық елдерімен байланыс бар. Қаланың Любек Бланкензееде өз аймақтық әуежайы бар, ал жақын маңдағы Гамбург әуежайы Любектің негізгі әуе торабы болып табылады.

Тарих

Адамдар қазіргі Любектің айналасына соңғы мұз дәуірі аяқталғаннан кейін шамамен б.з.д. 9700 жылы қоныстанды. Бұл аймақта бірнеше неолиттік дольмендер табылды. 700 жыл шамасында славян халықтары Холштейннің шығыс бөліктеріне көшіп келе бастады, бұл аймақ бұрын көші-қон кезеңінде қоныс аударған герман тұрғындарымен мекенделген болатын. Шарль Ұлы, оның аймақты христиандыққа айналдыруына германдық сакстар қарсылық көрсетті, көптеген сакстарды қуды да, поляк славяндарын одақтас етті. Любице (атының мағынасы "әдемі") қазіргі Любек қаласының орталығынан солтүстікке қарай Траве өзенінің жағасында құрылды. 10 ғасырда ол оботрит конфедерациясының ең маңызды орталығына айналып, қамал салынды. 1128 жылы Ригеннен келген язычник рани тайпасы Любицені қиратты. 1143 жылы Шоуенбург және Холштейн графы Адольф II Буку аралында неміс қонысы ретінде қазіргі қаланың негізін қалады. Ол жаңа қамал салдырды, ол туралы алғаш рет 1147 жылы тарихшы Гельмольд есімдерін қалдырған. Адольф 1158 жылы қаланы Саксония герцогы Генрих Қасқырға беруге мәжбүр болды. Генрих биліктен құлағаннан кейін 1181 жылы қала сегіз жыл бойы Император қаласы мәртебесіне ие болды. Император Барбаросса (1152–1190 жылдары билеген) қалада 20 мүшеден тұратын басқару кеңесі болуын бұйырды. Кеңесте саудагерлер басымдық танытқандықтан, прагматикалық сауда мүдделері Любектің саясатын ғасырлар бойы қалыптастырды. Кеңес 19 ғасырға дейін сақталды. Кейін қала мен қамал бірнеше рет қожайындары ауысып, 1192 жылға дейін Саксония герцогтығының, 1217 жылға дейін Холштейн графтығының және 1227 жылғы Борнхевед шайқасына дейін Дания корольдығының құрамына кірді.

Ханза қаласы

1200 жылға таман порт Ливон орденінің, кейін Тевтон орденінің бағындырған Балтық аймақтарына отаршылардың аттанатын негізгі нүктесіне айналды. 1226 жылы император Фредерик II қалаға императорлық еркін қала мәртебесін берді, осылайша ол Любек еркін қаласы атанды. 14 ғасырда Любек «Ганза Одағының патшайымы» атанды, ол ортағасырлық сауда ұйымының ең ірі және ең күшті мүшесі болды. 1375 жылы император Карл IV Любекті бес «Империяның мақтанышының» бірі деп жариялады, бұл атақ Венеция, Рим, Пиза және Флоренциямен бөлісті. Саудалық жеңілдіктерге байланысты туған бірнеше дау-жанжалдар Любек (Ганза Одағымен бірге) және Дания мен Норвегия арасында әртүрлі нәтижелермен қақтығыстарға әкелді. Любек пен Ганза Одағы 1435 және 1512 жылғы қақтығыстарда жеңіске жетті, бірақ 1534-1536 жылдары Данияда болған азамат соғысы – графтардың араздасуына араласқанда жеңіліске ұшырады. Любек 16 ғасырдың ортасында лютерандық Шмалькальдия Одағына да қосылды.

Құлдырау

Граф қақтығысында жеңіліске ұшырағаннан кейін Любектің ықпалы бірте-бірте азайды. Қала 1618–1648 жылдардағы Отыз жылдық соғыста бейтараптығын сақтады, бірақ ондаған жылдарға созылған соғыстың салдары мен еуропалық сауданың жаңа трансатлантикалық бағыты Ганза лигасының – және осымен Любектің де – маңыздылығының төмендеуіне әкелді. Дегенмен, 1669 жылы Ганза лигасы де-факто таратылғаннан кейін де Любек Балтық теңізіндегі маңызды сауда қаласы болып қала берді.

Наполеон соғыстарынан франко-пруссия соғысына дейін

Наполеонға қарсы Төртінші коалиция соғысы барысында маршал Жан Батист Бернадоттың (кейін Швеция королі болады) басқаруындағы әскерлер 6 қараша 1806 жылы пруссиялық генерал Гебхард Блюхерге қарсы шайқастан кейін Любек қаласын басып алды. Бұл қаланың бейтараптығын бұзып, оны бекініс ретінде заңсыз пайдаланғандықтан болды. Континенттік жүйе кезінде мемлекеттік банк банкротқа ұшырады. 1811 жылы Франция империясы Любекті Францияның құрамына ресми түрде қосып алды, бірақ Наполеонға қарсы одақтастар 1813 жылы осы аймақты азат етті. Наполеон жеңілгеннен кейін 1815 жылғы Вена конгресі Любекті тәуелсіз еркін қала ретінде мойындады. Қала 1815-1866 жылдар аралығындағы Германия конфедерациясының, 1866-1871 жылдар аралығындағы Солтүстік Германия конфедерациясының және 1871-1918 жылдар аралығындағы Германия империясының мүшесі болды. Франко-пруссия соғысы кезінде Любектің де Фузилер батальоны "2-ші Ганзалық жаяу әскер полкі, №76" құрамында болды. Лойнь шайқасы күні 17-ші дивизия командирі Хьюго фон Котвиц таңертең полктің фузилер батальонының алдына шығып, оларды «Ганза лигасының батырлығын еске алуға» шақырды. Ол солтүстікке шабуыл жасады, ал қалған батальондар Лойньиге бет бұрды. Бұл француздарды осыншалықты таңқалдырды, олардың қапталдарынан шабуыл жасалды. Олар Фугеу үйіне қашып, одан қуылды. Бұл шайқас Любектің соңғы полкі, №162 3-ші Ганзалық жаяу әскер полкінің құрылу мифіне айналды, ол 1897 жылы құрылған. Батальон командирі батальонымен Любекке оралғаннан кейін полк командирі болып тағайындалды.

20 ғасыр

Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін және Германия империясының құлдырауынан соң Любек Веймар республикасының (1919–1933 жж.) құрамына кірді. Нацистер билікті басып алғаннан кейін Любек, Германияның басқа да штаттары сияқты, «Глихшлятунг» (үйлестіру) процесіне түсті. 1933 жылдың 7 сәуірінде «Штаттарды Рейхпен үйлестіру туралы екінші заң» қабылданғаннан кейін Фридрих Хильдебрандт 1933 жылдың 26 мамырында Любектің рейхстаттальтер (Рейх губернаторы) лауазымына тағайындалды. Хильдебрандт Ото Генрих Дрекслерді бургомистр етіп тағайындады, ол демократиялық жолмен сайланған социал-демократ Пауль Лёвигтті қызметтен шеттетуге мәжбүр етті. Сонымен қатар, 1934 жылдың 30 қаңтарында Рейх үкіметі «Рейхті қайта құру туралы заңды» қабылдады, ол барлық штаттық парламенттерді ресми түрде таратып, штаттардың егемендігін орталық үкіметке берді. Осы әрекеттің нәтижесінде Любектің халық жиналысы – Bürgerschaft таратылды және Любек федеративтік штат ретіндегі құқықтарын жоғалтты. «Үлкен Гамбург заңы» бойынша Любек 1937 жылдың 1 сәуірінен бастап Пруссияның Шлезвиг-Гольштейн провинциясына қосылды, осылайша 711 жылдық тәуелсіз еркін қала мәртебесінен айырылды. Екінші дүниежүзілік соғыс (1939–1945 жж.) кезінде Любек британдық Корольдік әуе күштерінің (RAF) бомбалауына ұшыраған алғашқы неміс қаласы болды. 1942 жылдың 28 наурызындағы шабуыл тарихи орталықта ауқымды өрт тудырып, қатты қиратуға әкелді. Бұл шабуыл үш негізгі шіркеуді және қаланың көп бөлігін қиратты; Сент-Мариенкирхе шіркеуінің қоңыраулары тас еденге құлады. Шамамен 1500 үй толығымен қирады, 2200 үй ауыр зақымдалды және 9000 үй жеңіл зақымдарға ұшырады. 320-дан астам адам қаза тапты. Любектің индустриалдық аймағы 1944 жылдың 25 тамызында бомбаланды, нәтижесінде 110 адам мерт болды. Барлығы, қала орталығының шамамен 20 пайызы толығымен қирады, әсіресе Ханза одағының бай саудагерлерінің бұрынғы мекені – Грундунгсвитерль ауданында зақым көп болды.

Климат

Любектің теңіздік климаты бар (Кёппен климаттық жіктелімі бойынша Cfb).

Халық саны

Любектің халқы шамамен 217 000 адамды құрайды және ол Шлезвиг-Гольштейннің екінші ірі қаласы болып табылады. Любек 15 ғасырда Ганза Одағының құрамына кіргеннен кейін маңызды қалаға айналды. Кейіннен Любек Еуропадағы маңызды және жетекші Ганза қалаларының біріне айналды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, босқындар дағдарысына байланысты Любек халқы тез өсті, себебі Шығыс Пруссиядан және Германияның басқа да бұрынғы аймақтарынан көптеген адамдар соғыстан кейін осы қалаға қашуға мәжбүр болды. 1970 жылдары халық саны азая бастады, бірақ Германияның қайта бірігуінен кейін 1990 жылдары қайта өсті, өйткені бұрынғы Шығыс Германиядан көптеген адамдар Любекке келді, себебі ол бұрынғы Шығыс Германия шекарасында орналасқан. Бүгінде Любек бай тарихы мен Ганза сәулетіне байланысты көптеген туристерді тартады және Германияның ең әдемі қалаларының бірі ретінде танымал. Ең ірі этникалық азшылық топтарына түріктер, Орталық Еуропалықтар (поляктар), Оңтүстік Еуропалықтар (көбінесе гректер мен итальяндықтар), Шығыс Еуропалықтар (мысалы, ресейліктер мен украиндықтар), арабтар және бірнеше кіші топтар жатады. Сандары Ұлттық саны (2022 жылғы 31 желтоқсан) 1. 45002. 2,8673. 2,4964. 2,3635. 1,4256. 1,2377. 1,0248. 9719. 95610. 724

Саясат

Любектің қазіргі мэрі – Социал-демократиялық партиясының (СДП) Ян Линденау. Ең соңғы мэр сайлауы 2017 жылы өткен. Любек қалалық кеңесі қала әкімімен бірге қаланы басқарады.

Туризм

2019 жылы Любек 2 миллион түнгі тоқталымға жетті. Любек өзінің ортағасырлық қала орталығымен, шіркеулерімен, Холстентор қақпасымен және тар көшелерімен әйгілі. Любек жеті ірі шіркеу мұнарасының болуына байланысты "Жеті мұнаралы қала" деп аталды. Германияның көптеген басқа қалалары сияқты, Любекте де желтоқсан айында Рождество жәрмеңкесінің ұзақ тарихы бар, оның ішінде Кенигштрассе көшесінің солтүстік жағында орналасқан Киелі Рух ауруханасының (Heiligen Geist Krankenhaus) ішіндегі танымал қолөнер бұйымдарының жәрмеңкесі де бар.

Музыка, әдебиет және өнер

Композитор Франц Тундер Любек қаласындағы Мариенкирхе шіркеуінде бас органшы болып қызмет еткен кезде апта сайынғы Abendmusiken дәстүрін қалыптастырды. 1668 жылы оның қызы Анна Маргарете Дания-неміс композиторы Дитерих Букстехудеге үйленді, ол Мариенкирхе шіркеуінің жаңа органшысы болды. Көптеген талантты композиторлар оның өнерін тамашалау үшін Любекке сапар шекті, соның ішінде 1703 жылы Гендель мен Маттесон, ал 1705 жылы Бах келді. Жазушы және Нобель сыйлығының лауреаты Томас Манн Любек саудагерлерінің Манн отбасының мүшесі болды. Оның 1901 жылы жарық көрген, кеңінен танымал "Будденбрук" романы Германиядағы (кейіннен көптеген аудармалар арқылы бүкіл әлемдегі) оқырмандарға 19 ғасырдағы Любек буржуазиясының өмір салты мен әдет-ғұрыптарын таныстырды. 1950 жылдары Любекте көркем өнерге қатысты айтулы дау болды. Лотар Малскат Мариенкирхе шіркеуіндегі ортағасырлық фрескаларды қалпына келтіру үшін шақырылды, бұл фрескалар Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі ауыр бомбалау салдарынан табылған болатын. Бірақ ол олардың орнына жаңа суреттер салды және оларды қалпына келтірілген туындылар деп көрсетіп, көптеген сарапшыларды алдады. Кейін Малскат өзі бұл алдауды мойындады. Жазушы және Нобель сыйлығының лауреаты Гюнтер Грасс осы оқиғаны 1986 жылғы "Жыртқыш" романында бейнеледі; 1995 жылдан бастап ол Любекке жақын Бехлендорф қаласында тұрды, ол 2015 жылы сол жерге жерленді.

Мұражайлар

Любекте көптеген шағын мұражайлар бар, мысалы, Санкт-Анна музейлік кварталы, Любек, Бенхаус, Еуропалық Ханза мұражайы және Холстентор. Любек театрлық қуыршақтар мұражайы – жеке басқарылатын мұражай. Су жағалауындағы көрікті орындарға Феммарн белдеуінде қызмет еткен маяк кемесі және Лиза фон Любек – ХV ғасырлық Ганза каравелінің қайта жасалған үлгісі жатады. Брайте Штрасседегі Café Niederegger-дің екінші қабатындағы марципан мұражайы марципанның тарихын баяндайды, сондай-ақ марципан блоктарын жасауға арналған тарихи ағаш қалыптар мен марципаннан жасалған тарихи тұлғалардың топтарын көрсетеді.

Тамақ пен сусын

Любек марципан өндірісімен әйгілі. Жергілікті аңыз бойынша, марципан алғаш рет Любек қаласында жасалған, мүмкін қаланың әскери қоршауға түсуіне немесе ашаршылық жылдарына жауап ретінде. Бұл аңыз, болжам бойынша, шындыққа жанаспайды, қалада тек сақталған бадам мен қант қалған, олар марципаннан «нан» жасауға қолданылған. Дегенмен, кейбір деректер марципанды Любек қаласынан бірнеше ғасыр бұрын Парсыда ойлап тапқандығын көрсетеді. Ең белгілі өндіруші – Нидерреггер, оны туристер Любекке келгенде, әсіресе Рождество уақытында жиі барып көреді. Любек шарап саудасы Ханзалық кезеңге дейін барып жетеді. Любекке тән ерекшелік – Rotspon, Францияда өңделген және ашытылған жүзімнен жасалған шарап, ол ағаш бөшкелерде Любекке тасымалданып, онда сақталып, пісіріліп, бөтелкеге құйылады. Солтүстік Германияның басқа да жағалау қалалары сияқты, балықтың көп болуына байланысты Fischbrötchen және Brathering тағамдары кең таралған.

Спорт

Любек қаласында 3-лигалық VfB Любек футбол клубы өнер көрсетеді, олардың ойын алаңы 17 849 көрерменге арналған "Стадион ан дер Лохмюле". Футбол бөлімінен басқа, спорт клубында бадминтон, әйелдер гимнастикасы, гандбол және үстел теннисі секциялары да бар.

Білім

Любекте үш университет бар: Любек университеті, Любек қолданбалы ғылымдар техникалық университеті және Любек музыка академиясы. Медицина және өмір ғылымдары саласындағы есептеу техникасы бойынша аспирантура университеттің орталық факультеті болып табылады және неміс «Үздік университеті» бағдарламасымен құрылған. Халықаралық жаңа медиа мектебі – университетке қатысты институт.