Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австрия әуе күштерінің командирі
Austrian Air Force commander
Александр Лёр (20 мамыр 1885 – 26 ақпан 1947) – 1930 жылдары Австрия әуе күштерінің командирі болды, ал Австрияны аннексиялаудан кейін Люфтваффе командирі болды. Лёр Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Люфтваффеде қызмет етті, ол «Е» армия тобының командиріне, содан кейін Оңтүстік-Шығыс Еуропа бойынша бас қолбасшы (OB Südost) болып көтерілді. Лёр Еуропадағы соғыс аяқталғанда Югославия партизандарына түсті. Ол Югославия үкіметі тарапынан оның басшылығымен жасалған партизанға қарсы жазалау шаралары мен 1941 жылы Белградты бомбалау фактілері үшін соғыс қылмыстары бойынша сотталып, айыпталды. 1947 жылғы 26 ақпанда Югославияның Белград қаласында оққа ұсырылды.
Alexander Löhr (20 May 1885 – 26 February 1947) was an Austrian Air Force commander during the 1930s and, after the annexation of Austria, he was a Luftwaffe commander. Löhr served in the Luftwaffe during World War II, rising to commander of Army Group E and then to commander in chief in Southeastern Europe (OB Südost). Löhr was captured by Yugoslav Partisans at the end of the war in Europe. He was tried and convicted of war crimes by the Yugoslav government for anti partisan reprisals committed under his command, and the bombing of Belgrade in 1941. He was executed by firing squad on 26 February 1947 in Belgrade, Yugoslavia.
Ерте өмір және мансап
Лёр 1885 жылы 20 мамырда Румыния Корольдігінің Турну-Северин қаласында дүниеге келген. Ол Фридрих Иоганн Лёр мен оның әйелі Кэтриннің кіші баласы болды. Оның әкесі орыс-түрік соғысы кезінде Қара теңіздегі госпитальдық кеменің екінші капитаны болып қызмет еткен. Осы жерде ол украин медбике болған анасымен танысқан. Ол Одессадан келген әскери дәрігер Михаил Александрович Хайманның қызы еді. Соғыстан кейін олар 1879 жылы үйленіп, Румынияның Турну-Северин қаласына көшіп барды. Олардың үш ұлы болды. Анасының дініне байланысты ол Шығыс православие шіркеуіне жатты; ол неміс, орыс, француз және румын тілдерінде сөйлеген. Лёр 1900 жылға дейін Кашаудағы (қазіргі Словакияның Кошице қаласы) әскери орта мектепте оқыды. 1900 жылдың қаңтарында Лёр Темешвардағы (қазіргі Румынияның Тимишоара қаласы) жаяу әскер кадеттер мектебіне ауысты. 1903 жылы ол Венаға жіберілді, онда 1906 жылға дейін Бург-Вьеннер-Нойштадт қаласындағы Терезиан әскери академиясында оқыды. Ол 1906 жылдың 18 тамызында "өте жақсы" деген жалпы бағамен әскери академияны бітірді. Сол күні Лёр екінші лейтенант лауазымынан босатылып, дереу әскери қызметке кірісті. Лёр Бірінші дүниежүзілік соғыста Австро-Венгрия армиясының Императорлық және Корольдік 85-ші жаяу әскер полкінде пионерлік батальонның взвод командирі болып қызмет етті. 1921 жылы Лёр подполковник шеніне жетті. 1921 және 1934 жылдар аралығында ол әскери қызметте көптеген штабтық лауазымдарды атқарды, соның ішінде Федералды Армиялар Министрлігінде Әуе күштері директоры болып жұмыс істеді. 1934 жылы ол кішкентай Австрия Әуе күштерінің қолбасшысы болып тағайындалды және 1938 жылғы аннексияға дейін осы лауазымда қалды.
Löhr was born on 20 May 1885 in Turnu Severin in the Kingdom of Romania. He was the youngest child of Friedrich Johann Löhr and his wife Catherine, née Heimann. His father had served as a 2nd captain on a hospital ship in the Black Sea during the Russo Turkish War. Here his father had met his mother, a Ukrainian nurse. She was the daughter of the military doctor Mihail Alexandrovich Heimann from Odessa. After the war, they married in 1879 and moved to Turnu Severin in Romania. The marriage produced three sons. Due to his mother's faith, he belonged to the Eastern Orthodox Church; he grew up speaking German, Russian, French and Romanian. Löhr attended a military secondary school in Kaschau, present day Košice in Slovakia until 1900. Löhr transferred to the infantry cadet school at Temeswar, present day Timișoara in Romania, in January 1900. In 1903 he was posted to Vienna, where he attended the Theresian Military Academy in Burg Wiener Neustadt until 1906. He graduated from the military academy on 18 August 1906, with an overall rating of "very good". On the same day Löhr was retired as a second lieutenant and immediately volunteered for active service. Löhr served as platoon commander of a pioneer battalion in the Imperial and Royal 85th Infantry Regiment of the Austro Hungarian Army in World War I. By 1921 Löhr had reached the rank of Lieutenant Colonel. Between 1921 and 1934 he held many staff positions in the military, including Director of the Air Force in the Federal Armies Ministry. In 1934, he was made Commander of the small Austrian Air Force, a position which he held until the annexation in 1938.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1920 жылы 1 шілдеде майор болып тағайындалған Лёр 1920 жылы 1 қыркүйекте жаңадан құрылған Австрия қарулы күштеріне қабылданды. 1938 жылы 15 наурызда Лёхр Люфтваффеге ауыстырылды, ол Австриядағы Люфтваффе күштерінің қолбасшысы болды. Ол кезде ол генерал-лейтенант болып тағайындалған болатын. 1939 жылдың мамыр айынан 1942 жылдың маусым айына дейін шығыстағы 4-Люфтфлоттың қолбасшысы болды. Luftflotte 4 1939 жылдың қыркүйегінде Польшаның Варшава қаласын және 1941 жылдың сәуірінде Югославияның Белград қаласын бомбалады. Лёр Белградты тұтандыратын бомбалармен бомбалау жоспарын жасады, соның арқасында шыққан өрттер екінші, түнгі шабуылға нысаналарды табуға көмектесетін болды. Бұл мыңдаған адамның өмірін құрбан етті. Лёхр генерал-полковник болып тағайындалды, бұл 1941 жылдың 3 мамырында күшіне енді. 1942 жылдың 12 шілдесінен 1942 жылдың желтоқсанына дейін 12-ші армияға қолбасшылық етті.
Löhr, who had been promoted to Major on 1 July 1920, was accepted into the newly created Austrian Armed Forces on 1 September 1920. On 15 March 1938, Löhr was transferred to the Luftwaffe, where he became commander of Luftwaffe forces in Austria. By then he had been promoted to Generalleutnant. He was commander of Luftflotte 4 in the East from May 1939 until June 1942. Luftflotte 4 carried out the bombing of Warsaw, Poland in September 1939 and of Belgrade, Yugoslavia in April 1941. Löhr had developed a plan to bomb Belgrade with incendiary bombs first, so that the fires would help the second, nighttime, attack to find the targets. This cost thousands of people their lives. Löhr was promoted to colonel general effective 3 May 1941. He commanded the 12th Army from 12 July 1942 through to December 1942.
Оңтүстік-шығыс бас қолбасшысы
1942 жылдың 3 шілдесінде Лёр генерал дер Пионере Вальтер Кунцеден 12-ші армияның бас қолбасшысы лауазымын қабылдады. 1942 жылдың 1 тамызында Оңтүстік-Шығыс Еуропадағы Вермахттың қолбасшысы болып тағайындалды, ал 1942 жылдың 28 желтоқсанынан бастап бұл лауазым Оңтүстік-Шығыс Еуропадағы Бас қолбасшы болып қайта аталды. Оның басқаруындағы күштер Е армия тобы деп белгіленді, және ол оның қолбасшысы болып тағайындалды. Осы қызметте Лёр Оңтүстік-Шығыс Еуропадағы барлық бағынышты құрамаларды басқарды, оның ішінде Сербиядағы қолбасшы генерал (Пол Бадер), Салоника-Эгей аймағындағы әскери қолбасшы (Курт фон Кренцки), Оңтүстік Грекиядағы әскери қолбасшы, Крит қолбасшысы, Эгей теңізіндегі әскери қолбасшы, Хорватия Тәуелсіз Мемлекетіндегі Германияның толық өкілетті генералы, Хорватиядағы неміс әскерлерінің қолбасшы генералы және Болгарияның София қаласындағы әскери атташе. Лёр 1943 жылы югослав партизандарына қарсы төртінші және бесінші шабуылдарды ұйымдастырды, олардың барысында тұтқынға алынған көптеген адамдар, оның ішінде жараланғандар да, сол жерде қаза табады. Е армия тобының бас қолбасшысы ретінде Лёр Додеканез жорығын қадағалады. 1944 жылдың 26 тамызында одақтас күштер Германияға үш бағыттан шабуыл жасап жатқанда, Гитлер Лёрге Грекиядан Е армия тобын эвакуациялауды және Отанды қорғау үшін солтүстікке жылжуды бұйырды. Еуропадағы соғыс аяқталғаннан кейін Лёр шартты түрде капитуляциялау туралы бұйрық алды, бірақ оның орнына күштерін Австрияға бұрып жіберді. Тарихшы Йозо Томасевичтің мәліметінше, Лёр 1945 жылдың 9 мамырында Словенияда Югославия партизандарының 14-ші словен дивизиясы тарапынан тұтқынға алынды және әскерлеріне Австрияға өтуге келісімдер жүргізуге тырысты. Бұл ұсыныстан бас тартты, және Лёр соғысты тоқтату туралы бұйрық берді, бірақ әскерлер оған бағынбады. Ол қашып, бұйрығын кері алып, қашып шығу әрекетін жалғастырды. Қызу іздеуден кейін 13 мамырда Лёр қайтадан ұсталды.
Löhr succeeded General der Pioniere Walter Kuntze as Commander in Chief of the 12th Army on 3 July 1942. He was appointed the Wehrmacht Commander in southeast Europe on 1 August 1942, and from 28 December 1942 this position was re designated as Commander in chief in southeast Europe. The forces under his command were also designated as Army Group E, and he was appointed as its commander. In this role, Löhr controlled all subordinate commands in southeast Europe, including the commanding general in Serbia (Paul Bader), the military commander in the Salonika Aegean area (Curt von Krenzki), the military commander in southern Greece, the commander of Crete, the naval commander in the Aegean Sea, the German plenipotentiary general in the Independent State of Croatia, the commanding general of German troops in Croatia, and the military attaché in Sofia, Bulgaria. Löhr organised the fourth and fifth offensives against Yugoslav Partisans in 1943, during which most of those taken prisoner, including the wounded, were murdered on the spot. As Commander in Chief of Army Group E, Löhr oversaw the Dodecanese campaign. On 26 August 1944, with the Allies driving on Germany on three fronts, Hitler ordered Löhr to begin evacuating Army Group E from Greece and move north to defend the Fatherland. At the end of the war in Europe, Löhr received orders for unconditional surrender, but instead directed his forces to break out towards Austria. According to the historian Jozo Tomasevich, Löhr was captured by the 14th Slovene Division of Yugoslav Partisans in Slovenia on 9 May 1945, and attempted to negotiate passage for his troops to Austria. This was refused and Löhr was prevailed upon to issue orders to cease fighting, which the troops nonetheless disobeyed. He escaped, countermanded his order to surrender and continued with the breakout attempt. After an intense manhunt, Löhr was recaptured on 13 May.
Сотталу және өлім жазасы
Лёхр 1945 жылдың 15 мамырынан 1947 жылдың 26 ақпанына дейін Югославияда тұтқында болды. Ол 1943 жылы партизандарға қарсы операциялар кезінде жасалған соғыс қылмыстары үшін сотталып, кінәлі деп танылды, оның ішінде кепілдерді өлтіру, ауылдарды өртеу және Германияның шартсыз капитуляциясын елемеу. 1947 жылдың 16 ақпанында сот айыпталушыны Ұлт пен мемлекетке қарсы қылмыстар туралы заңның 3-бабы 3-тармағына сәйкес ату жазасына, ал бірге сотталған генерал-лейтенанттар Йозеф Кюблер, Фриц Нейхольдт және Йохан Фортнер, генерал-майор Адалберт Лонтшар, оберст Гюнтер Трибукайт және SS бригадасы август Шмидхуберді асып өлтіруге үкім шығарды. 1955 жылы Венаның Аэро клубы мүшелері Венадағы Stiftskirche шіркеуіне Лёхрге арналған ескерткіш тақта орнатты. Шіркеу Әскери ординариатқа қарасты. Тақтада: "Естен кетпес серік, генерал-полковник Александр Лёхр үшін" деп жазылған. Ординариат "Ескерткіш тақталар [ ] еш жағдайда соғыс қылмыстарын мақтау үшін қызмет етпейді" деп түсіндірді. Кейбір наразылықтардан кейін тақта 1986 жылы Вальдхайм ісі кезінде алынып тасталды, бірақ бірнеше жылдан соң қайта орнатылды. Ол 2015 жылы толығымен алынып тасталды.
Löhr was imprisoned by Yugoslavia from 15 May 1945 to 26 February 1947. He was tried and convicted for war crimes committed during the anti partisan operations of 1943, including the killing of hostages and burning of villages, and disregarding Germany's unconditional surrender. On 16 February 1947, the court sentenced the accused based on Article 3, Item 3 of the Act on Crimes Against the Nation and the State, to death by firing squad, and co defendants Generalleutnants Josef Kübler, Fritz Neidholdt and Johann Fortner, Generalmajor Adalbert Lontschar, Oberst Günther Tribukait and SS Brigadeführer August Schmidhuber to death by hanging. In 1955, a memorial plaque dedicated to Löhr was installed in the Stiftskirche church in Vienna by the members of Vienna Aero Club. The Church belongs to the Military Ordinariate. The inscription read: "for the unforgotten comrade Colonel General Alexander Löhr". The ordinariate clarified that "The memorial plaques [ ] in no way serve to glorify war crimes." After some protests, the plaque was removed in 1986 during the Waldheim affair, but reappeared again some years later. It was finally removed in 2015.