Кіріспе

Барет Уоттен (3 қазан 1948 жылы туған) – американдық ақын, редактор және педагог, көбінесе «Тіл ақындарымен» байланыстырылады. Қазіргі кезде ол Мичиган штатының Детройт қаласындағы Уэйн мемлекеттік университетінде ағылшын тілінен профессор болып жұмыс істейді, онда модернизм мен мәдениеттануды оқытады. Оның ғылыми зерттеу салаларына постмодерн мәдениеті мен американ әдебиеті, поэтика, әдебиет және мәдениет теориясы, визуалдық зерттеулер, авангард және цифрлық әдебиет кіреді. Уоттен ақын Карла Харриманға үйленген, олардың ұлы Аса 1984 жылы дүниеге келген.

Ерте өмір және білім

Уоттен 1948 жылы Калифорния штатының Лонг-Бич қаласында дүниеге келген. Калифорния штатының Окленд қаласында орта мектепті бітіргеннен кейін MIT және Калифорния университеті, Берклиде оқыды. Ол биохимия мамандығы бойынша 1969 жылы АБ (бакалавр) дипломын алды. Бірақ ол Роберт Греньер және Рон Силлиман сияқты ақындармен де танысты және ағылшын тілі кафедрасында Жозефина Майлзтан сабақ алды. Ол Айова штатының Айова-Сити қаласындағы Айова университетінің Жазушылар шеберханасына түсті, онда алғашқы үш жыл Греньермен бірге, содан кейін 1982 жылға дейін жалғыз редактор болып жұмыс істеді. 1972 жылы ол көркем өнер саласында магистр дәрежесін алды. 1976 жылы ол достарымен бірге Сан-Францискодағы Grand Piano кофейнясында оқу кештерін ұйымдастырды, ол 1979 жылға дейін жалғасты. 2006 жылдан 2010 жылға дейін топ осы кезеңнің «ұжымдық өмірбаян» құралы болған «Гранд Пиано» журналын жариялады. Уоттен 1982 жылға дейін «This» журналын редакциялай берді. Содан кейін ол Лин Хеджинианмен бірге 1982 жылдан 1993 жылға дейін Poetics Journal журналын құрып, редакциялады. 1986 жылы Уоттен Берклидегі аспирантураға қайта оралып, 1995 жылы ағылшын тілінен докторлық диссертациясын қорғады. Америкалық салыстырмалы әдебиет қауымдастығы 2004 жылы «Конструктивизм сәті: материалдық мәтіннен мәдени поэтикаға» атты кітабы үшін Рене Велек сыйлығымен марапаттады. «Жоғары білім туралы хроника» басылымында жарияланған мәліметтерге сәйкес, Уоттеннің жылдар бойындағы мінез-құлқы, ысқырықтап сөйлеуге бейімділігі және қатыгездігі студенттер мен профессорлық-оқытушылар құрамын алаңдатқан. 2019 жылдың көктемгі семестрінде бірнеше аспирант жаңа шағымдармен жүгінді. Олар жауапқа риза болмағандықтан, оның студенттер мен оқытушыларға қатысты мінез-құлқы туралы ақпарат жинау үшін блог құрды. Мамыр айында Уэйн штатының басшылығы тәуелсіз тергеуші тағайындады. Қараша айында университет Уоттенге оқытудан шеттетілгенін хабарлады және оның кеңсесі басқа ғимаратқа көшірілетінін мәлімдеді. Уоттеннің профессорлық-оқытушылар одағы, Америка университет профессорлары қауымдастығы (AAUP), қажетті процедуралардың сақталмағанын айтып, шектеулерді алып тастау туралы талап қойды.

Негізгі жұмыстар

Уоттен «This» журналын – Тіл қозғалысының маңызды шағын журналдарының бірін – редакциялады және оның теориялық аламатының бірі – «Poetics Journal» журналын да редакциялады. 1986 жылы ол Калифорния университетінің Беркли қаласындағы докторантураға түсіп, 1996 жылы ағылшын тілінен докторлық диссертациясын қорғады. Оның жарияланған еңбектеріне 1998 жылғы «Бұрмаланған тарих» және 1997 жылы жарық көрген «Frame» (1971–1990) кіреді. «Frame» екі онжылдықтан астам уақыттан бері жарық көрген алты поэзия туындысын біріктіреді: «Opera—Works»; «Decay»; «1–10»; «Plasma/Paralleles/"X"»; «Complete Thought» және «Conduit» – сонымен қатар бұрын жинақталмаған екі мәтін: «City Fields» және «Frame». Оның екі кітабы – «Progress» (1985) және «Under Erasure» (1991) – жаңа сөзбен қайта басылды, «Progress | Under Erasure» (2004) деген атпен. Уоттен Майкл Дэвидсон, Лин Хеджиниан және Рон Силлиманмен бірлесіп «Ленинград: Совет Одағындағы американдық жазушылар» (1991) кітабының авторы. Ол әдеби және мәдени сынға арналған үш том жариялады: «Total Syntax» (1985); «Конструктивизм сәті: Материалдық мәтіннен мәдени поэтикаға» (2003); және «Поэтика мәселелері: Тілдік жазу және салдары» (2016). Уоттен 1995 жылы Берклидегі Калифорния университетінде докторлық диссертациясын қорғады. Оның диссертациясы «Көкжиектің өзгеруі: Американдық модернизмдегі прогресс және негативтілік» деп аталады. 2007 жылы Мартин Рише «Plasma / Parallèles / «X»» туындысын француз тіліне аударды, бұл 1979 жылы Tuumba Press баспасында жарық көрген үш ұзын өлеңді біріктіретін том. Уоттен Том Мандел, Лин Хеджиниан, Рон Силлиман, Кит Робинсон, Карла Гарриман, Рей Армантраут, Тед Пирсон, Стив Бенсон және Боб Перлеманмен бірлесіп «Гранд-пиано: Ұжымдық автобиографиядағы тәжірибе» кітабының авторы. (Детройт, МИ: Mode A/This Press, 2006–2010). Бұл еңбек, он томнан тұрады, Сан-Францискодағы Тілдік поэзиямен байланысты он жазушының ұжымдық автобиографиялық тәжірибесі ретінде сипатталады. Жобаның атауы 1607 Хайт-стриттегі кофеханадан алынған, онда 1976 жылдан 1979 жылға дейін авторлар оқу және өнер көрсету кештерін ұйымдастырды. Жоба 1998 жылы басталды; ол интернет желісіндегі бағдарламалық қамтамасыз ету және электрондық пошта арқылы ынтымақтастықпен құрылды.