Питер Коллинсон: Британдық режиссердің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Британдық кинорежиссер (1936–1980)

Питер Коллинсон (1 сәуір 1936 – 16 желтоқсан 1980) – британдық кинорежиссер, ең көп танымал "Италиялық жұмыс" (1969) фильмін түсіргенімен белгілі.

Ерте өмір

Питер Коллинсон 1936 жылы Линкольнширдегі Клиторпс қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы, актриса және музыкант, ол екі жаста болғанда ажырасып кетті; оны әжесі мен атасы тәрбиеледі. Сегіз жасынан 14 жасқа дейін ол Суррейдегі Чертси қаласындағы актерлердің жетімдер үйіне қатысты, онда ол көптеген пьесаларды жазып, ойнау мүмкіндігіне ие болды. Сол кезде жетімдер үйінің президенті болған Ноэль Ковард оның тәрбиешісі болды және ойын-сауық индустриясында жұмыс табуға көмектесті, бұл 2013 жылы Марси Каханның «Мистер Бриджердің жетімдері» радиоспектаклінде бейнеленді. (Коллинсон кейіннен Ковардты оның ең танымал фильмі «Итальяндық жұмыс» (1969) фильмінде режиссерлік етті). Ол RADA-ға емтихан тапсырды, бірақ қабылданбады, сондықтан 14 жасында Нью-Кросс Империя театрында жұмыс істеуге кетті. 1954 жылға дейін ол театрларда түрлі жұмыстар атқарды, содан кейін әскерге шақырылды. Ол Малайядағы төтенше жағдай кезінде екі жыл бойы Корольдік әскер полкінде (Батыс Суррей) қатарлы сарбаз болып қызмет етті.

Мансап

Коллинсонның теледидардағы алғашқы жұмысына BBC-де еден менеджері және Эльстри студиясында ATV-де режиссер болып жұмыс істеген. Ол "Құдық" (1962) атты қысқаметражды фильмде режиссердің ассистенты болды және "Блэкуотер Холидей" (1963) атты деректі фильм түсірді. Ол сондай-ақ Telefís Éireann, Ирландия Республикасының ұлттық телеарнасында жұмыс істеді, ал 1963 жылы "Бомба" өндірісі үшін Джейкоб сыйлығын жеңіп алды. Ол Дублинде Рей МакАналидің қатысуымен "Кэрри" (1963) атты сахналық музыкалық қойылымын қойды. Коллинсон теледидарға режиссура жасады: "Сағаттармен ешқашан сөйлеспеңіз" (1964), "Сүйікті естелікте" (1964), "Бір түндіктер". Ол сондай-ақ "Сержант Корк" (1964), "The Sullavan Brothers" (1964), "The Plane Makers" (1964), "Love Story" (1964–65), "Front Page Story" (1965), "Knock on Any Door" (1965), "A Day of Peace" (1965), "Blackmail" (1965–66) және "The Power Game", "Women, Women, Women" және "The Informer" (барлығы 1966) сериалдарының эпизодтарын түсірді.

Ерекшеліктері

Теледидарда жұмыс істеген кезде ол продюсер Майкл Клингермен танысты, ол оған «Пентхаус» (1967) фильмінде режиссерлік рөлді ұсынды; бұл Коллинсонның режиссерлік дебюті болды. Сузи Кендаллдың қатысуымен түсірілген төмен бюджетті фильм АҚШ-та шығып, күтпеген сәттілікке ие болды. Коллинсон одан кейін Кендалл мен Деннис Уотерменнің қатысуымен «Жоғары қарай» (1968) фильмін түсірді, ол жағымды сынға ие болды. Коллинсон Paramount үшін Майкл Дили продюсерлік еткен екі фильм түсірді: «Ұзақ күндіздің аяқталуы» (1968) – төмен бюджетті соғыс фильмі және «Итальяндық жұмыс» (1969) – Майкл Кейн мен Ноэль Ковардтың қатысуымен түсірілген авантюралық фильм. Дино Де Лаурентис Австралияда Нед Келли туралы «Темір заңгер» фильмін түсіретінін айтқан, бірақ ол ешқашан іске аспады. Оның орнына Коллинсон Түркияға барып, Тони Кертис пен Чарльз Бронсонды «Барлығын жеңе алмайсың» (1970) фильмінде режиссерлік етті. Ол түсірілім барысында Кертиспен келіспеушіліктерге ұшырады. Ол Роберт Капаның өмірбаяны туралы фильм түсіруге ниеттенген, бірақ ол да іске аспады. Англияға оралған соң ол Сьюзан Джорджбен бірге «Қорқыныш» (1971) триллерін түсірді. Hammer Films компаниясы үшін Рита Тюшингеммен «Таңға дейін тік жолмен» (1972) фильмін, содан кейін Стэнли Бейкермен бірге Испания мен Түркияда түсірілген «Көзі көрмейтін куәгерлер» (1972) триллерін түсірді. Коллинсон Испанияға «Ортатүс» (1973) вестернін түсіру үшін барды. Одан кейін Питер Фонданың қатысуымен «Аң ауру маусымы» (1974) фильмін түсірді; Оливер Ридпен бірге Иранда түсірілген «Ешкім қалмағанда» (1974) фильмінің қайта түсірілімі; Жакелин Биссеттпен бірге Англияда түсірілген «Бұралақ баспалдақ» (1975) фильмінің қайта түсірілімі; Оңтүстік Африкада Энтони Куиннмен түсірілген «Қаскөйдің нысаны» (1976) және Ридпен бірге Израильде түсірілген «Жарамсыз тауар» (1976). Ол Оливер Рид пен Сьюзан Джорджбен бірге «Ертең ешқашан келмейді» (1978) фильмін түсіру үшін Канадаға барды; ол 11-ші Мәскеу халықаралық кинофестиваліне қатысты. Одан кейін Тополдың қатысуымен түсірілген америкалық телефильм – «Гарибальди көшесіндегі үй» (1979) фильмін түсірді. Оның соңғы фильмі Уильям Холден мен Рикки Шродермен бірге Австралияда түсірілген «Жер бетіндегі адам» (1980) болды. Ол АҚШ теледидары үшін «Гангстерлер шежіресін» түсіруді жоспарлаған, бірақ түсірілім басталар алдында қайтыс болды. Ричард Сарафиан оның орнына келді.

Whilst working in TV he met producer Michael Klinger, who offered him the director role on the film The Penthouse (1967); this became Collinson's directorial debut. Starring Suzy Kendall, the low budget film was released in the US and proved to be a surprise hit. Collinson followed it with Up the Junction (1968), starring Kendall and Dennis Waterman, which received some strong reviews. Collinson directed two films for Paramount, both produced by Michael Deeley: The Long Day's Dying (1968), a low budget war film, and The Italian Job (1969), a caper movie starring Michael Caine and Noël Coward. Dino De Laurentiis said he was to direct a film about Ned Kelly in Australia, The Iron Outlaw, but it was never made. Instead, Collinson went to Turkey where he directed Tony Curtis and Charles Bronson in You Can't Win 'Em All (1970). He clashed with Curtis during filming. He was meant to helm a biopic of Robert Capa, but it was never made. Back in England he made Fright (1971), a thriller with Susan George. He did a horror movie for Hammer Films, Straight On till Morning (1972), with Rita Tushingham, then Innocent Bystanders (1972), a thriller shot in Spain and Turkey with Stanley Baker. Collinson went to Spain to direct a Western, The Man Called Noon (1973). He followed it with Open Season (1974), starring Peter Fonda; a remake of And Then There Were None (1974), filmed in Iran with Oliver Reed; a remake of The Spiral Staircase (1975), shot in England with Jacqueline Bisset; Target of an Assassin (1976), filmed in South Africa with Anthony Quinn; and The Sell Out (1976), shot in Israel with Reed. He went to Canada for Tomorrow Never Comes (1978), with Oliver Reed and Susan George; it was entered into the 11th Moscow International Film Festival. He followed it with The House on Garibaldi Street (1979), a US telemovie starring Topol. His last feature was The Earthling (1980), shot in Australia with William Holden and Ricky Schroder. He was meant to direct The Gangster Chronicles for US television but died shortly before filming was to begin. Richard Sarafian stepped in.

Өлім

"Жер шаңырағы" (1980) фильмін түсірілімі барысында Коллинсон өзінің аурудың соңғы сатысында екенін білді; ол Лос-Анджелесте өкпе рагынан қайтыс болды. Одан кейін әйелі Хейзел және екі ұлы қалды.