Кіріспе

Американдық ботаник (1940–2022)

Дон Гарднер Деспайн (21 желтоқсан 1940 – 23 мамыр 2022) – американдық ботаник, өсімдік экологы және өрт мінез-құлқы маманы. Ол Йеллоустоун ұлттық паркінің флорасын және орман өрттерінің табиғи экологияға тигізетін әсерін зерттеген. Ол 1988 жылғы Йеллоустондағы өрттердің салдары мен қайын (аспан) сияқты ағаштарға тиген әсерін 20 жылдан астам уақыт бойы мұқият зерттеді.

Өмірбаян

Деспан 1940 жылы Вайоминг штатының Ловелл қаласында Дэниел Гордон Деспан мен Лилиан Гарднердің отбасында бес баланың үлкені болып дүниеге келді. Ол Ловелл орта мектебін бітіріп, кейін Вайоминг университетінде оқыды, 1965 жылы ботаника ғылымдары бойынша бакалавр дәрежесін алды. 1967 жылы Аризона университетінде өсімдіктер экологиясы бойынша магистрлік диссертациясын қорғады, ал 1972 жылы Канаданың Альберта провинциясындағы Эдмонтон қаласындағы Альберта университетінен өсімдіктер экологиясы бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Докторантурадан кейінгі зерттеу жұмыстарын Арктикадағы Девон аралында жүргізді. 1980 жылдардың ортасында Вайоминг штатының Жергілікті өсімдіктер қоғамының президенті және Монтана ғылым академиясының Биологиялық бөлімінің вице-президенті болды. 1998-1999 жылдары Sigma Xi ғылыми қоғамының вице-президенті, 1999-2001 жылдары президенті қызметін атқарды. 1971 жылдан 2006 жылға дейін Йеллоустоун ұлттық паркіндегі Ұлттық паркі қызметінің зерттеуші-биологы болып жұмыс істеді және 1972 жылдан бері парк қолданып келе жатқан өртке қарсы басқару жоспарларын жасауға зор үлес қосты. Парктің өсімдік жамылғысының картасын жасады, өрттің мінез-құлқы, өрттің салдары және өрт таралуына әсер ететін ландшафт факторларын, әсіресе 1988 жылғы Йеллоустоун өрттерінің келесі онжылдықтардағы қайрағай (аспан) ағаштарының өсуіне тигізген әсерін жан-жақты зерттеді. Сонымен қатар, АҚШ Геологиялық қызметінде эколог ретінде өсімдіктер мен отын қорларын бағалау үшін қашықтан сезіктеу жүйелерінің тиімділігін сынады. Деспан 2006 жылы Монтана штатының Бозман қаласына зейнетке шықты, бірақ зейнеткерлікке шыққаннан кейін де ғылыми зерттеулермен айналысып жүрді. 2022 жылдың 23 мамырында Биллингсте ұзаққа созылған аурудан кейін дүние салды.

Таңдалған жазу

Деспайн экология туралы көптеген ғылыми жарияланымдарда жазған. Олардың бірнешеуі төменде берілген.

Бірлескен авторлармен

Майо, Дж. М.; Хартгеринк, А. П.; Деспайн, Д. Г.; Томпсон, Р. Г.; ван Зиндерен Баккер, Е. М. Жр. Карекс және Дриас газ алмасу зерттеулері, Трулове жазығы, Девон аралы. InIn: Bliss, L. C. Truelove Lowland, Devon Island, Canada: Жоғары Арктикалық Экожүйе. Эдмонтон, Альберта, Канада: Альберта университетінің баспасы; 265-280 б. Деспайн, Д. Г.; Хьюстон, Д.; Мейгер, М.; Шуллери, П. 1986. Өзгеретін жабайы табиғат, Йеллоустоунның солтүстік аймағындағы адам мен табиғат. Боулдер, CO: Робертс Ринехарт, Inc. Деспайн, Д.; Гринли, Дж.; Дж. Парминтер, Т.; Шолли Т. 1994. 1988 жылғы Йеллоустондағы өрттер туралы библиография және анықтамалық. Фэрфилд, Вашингтон: Жабайы жерлердегі өрттердің халықаралық қауымдастығы. Деспайн, Д.Г.; Ромме, В.Х. 1988 жылғы Йеллоустондағы өрттерге тарихи көзқарас. 1989, BioScience. Ромме, В.Х.; Деспайн, Д.Г. "Йеллоустондағы өрттер", Scientific American, 1989.