Кіріспе

Myrtaceae тұқымдасына жататын гүлді өсімдік.

Eucalyptus gunnii, көбінесе сидр евкалипті деп аталады және лигнотубер құрайды. Оның қабығы тегіс, дақтанған, ақ немесе сұр түсті, кейде төменгі бөлігінде қалың қабық болады. Жас өсімдіктер мен қайта өскен бұталары қарама-қарсы жұптарда орналасқан жапырақтарына ие. Жас сабақтары көлденең қимасы дөңгелек немесе төртбұрышты болуы мүмкін. Жас жапырақтары жүрек пішіндес, көбінесе дөңгелек, сұрғылт жасыл немесе көгілдір, ұзындығы және ені белгілі. Ересек жапырақтары кезектесіп орналасқан, сүйірленген немесе жұмыртқа тәрізді, екі жағы да бірдей күңгірт сұрғылт көгілдір, ұзындығы және ені белгілі, сабағының ұзындығы белгілі. Гүлдері жапырақ қойнауларында үштен топталып орналасқан, сабағының ұзындығы белгілі, бұтақталмаған гүлшоғырының ұзындығы белгілі. Пісіп жеткен бүршіктері сопақ, ұзындығы және ені белгілі, конустық, дөңгелек немесе жалпақ оперкулуммен жабылған. Көптеген айлар бойы гүлдейді және гүлдері ақ түсті. Жемісі – ұзындығы және ені белгілі, цилиндрлі-шамы тәрізді ағаш қабықша, қақпақтары жиек деңгейінде немесе жабық.

Таксономия және атау беру

Евкалипт gunnii алғаш рет 1844 жылы британдық ботаник Джозеф Дальтон Хукер Лондон ботаникалық журналында ресми түрде сипатталған. Типтік материалды Рональд Кэмпбелл Ганн «Тасманияның ішкі аймандарының жоталы жазықтарында, әсіресе көлдер маңында» жинаған. Атау типтік материалды жинаған адамның құрметіне берілген. Жозеф Мейденнің 1889 жылғы «Австралияның пайдалы өсімдіктері» кітабында Тасманияда бұл өсімдікті «сидр евкалипті» деп, ал оңтүстік-шығыс Австралияда кейде «қант евкалипті» деп атайтыны, сондай-ақ сол аймақта «ақ евкалипт», «батпақты евкалипт» немесе «ақ батпақты евкалипт» деп те белгілі екені жазылған. Оңтүстік Австралияның Ноарлунга және Рапид-Бей аудандарында бұл өсімдікті «қоспа ақ евкалипт» деп, кейде «сары евкалипт» деп атайды. Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Бомбала маңындағы екі түрі «су тасқынындағы немесе қоспа евкалипт» және «қызыл евкалипт» деп аталады, бірақ бұл түр тек Тасманияда ғана кездеседі.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Сидр қышқылы Тасманияның орманды аймақтарына тән, онда ол орталық платолардың және долериттік таулардың жазықтары мен еңістерінде, шамамен 2000 метр биіктікте өседі, ал Хобарттың оңтүстігінде сирек кездеседі. Жаңа Зеландия мен Кавказдың кейбір аймақтарына әкелінген.

Бағбандықта қолдану

Бұл өсімдік Корольдік бау-бақша қоғамының "Бау-бақшалық еңбек сіңіргендері" сыйлығына ие болды. Бұл түр евкалипттер үшін ерекше суыққа төзімділігімен (−14 °C, ал қысқа мерзімде −20 °C) белгілі және қазір Британ аралдарында және Батыс Еуропаның кейбір аймақтарында сәндік ағаш ретінде кеңінен отырғызылады. Жылдам өсетін бұл ағаш толық жетілгенде дейін биіктікке жетеді, ал жылдық өсім жылдамдығы шамамен , сирек жағдайларда ғана болады.

Қолданылуы

Иісті жапырақтарын қысып немесе күйдірген кезде эфир майлары бөлінеді, олар түрлі формаларда (гүлдік композиция, тұндырма, спирттік тұндырма, май және т.б.) көптеген тыныс алу ауруларын, ревматизмді, мигреньді, шаршауды емдеуге және антисептик ретінде қолданылады. Тасманияның жергілікті тұрғындары ағаштан шыққан шырынынан «way a linah» деп аталатын ашытылған сусын дайындаған.