Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кэтрин Джейн Чейз Спраг (13 тамыз 1840 - 31 шілде 1899) – Америка Азамат соғысы кезінде Вашингтондағы әлеуметтік өмірдің белгілі тұлғасы болған. Соғыс кезінде ол Род-Айленд штатының губернаторы Уильям Спрагке үйленді. Ол президент Авраам Линкольннің алғашқы әкімшілігінде қазынашылық хатшысы қызметін атқарған, кейін АҚШ Жоғарғы Сотының төрағасы болған Огайо саяхатшысы Салмон П. Чейстің қызы еді. Ол әкесінің жесір қалғаннан кейінгі президенттік ұмтылыстарын жақтап, егер ол сәтті болғанда, оны президент әйелінің міндетін уақытша атқарушысы ететін еді.
Katherine Jane Chase Sprague (August 13, 1840 – July 31, 1899) was a Washington society hostess during the American Civil War. During the war, she married Rhode Island Governor William Sprague. She was the daughter of Ohio politician Salmon P. Chase, who served as Treasury Secretary during President Abraham Lincoln's first administration and later Chief Justice of the United States. She was a strong supporter of her widowed father's presidential ambitions that, had he been successful, would have made her acting First Lady.
Ерте өмір
Кейт Огайо штатының Цинциннати қаласында, Салмон Чейздің және оның екінші әйелі Элиза Энн Смиттің қызы болып дүниеге келді. Элиза Чейз Кейттің бесінші туған күнінен кейін көп ұзамай қайтыс болды; кейін Чейз Сара Белла Лудлоуға үйленді, ол Кейтпен қиын қарым-қатынаста болды. Кейт Чейз Нью-Йорктегі Хайнс мектебінде білім алды, онда ол тілдерді, сөз өнерін және музыка мен тарихпен бірге әлеуметтік әдептерді үйренді. Тоғыз жыл оқығаннан кейін ол Огайо штатының Колумбус қаласына оралып, Огайоның жаңадан сайланған губернаторы болған әкесі үшін ресми қонақжай болып қызмет етті. Кейт әдемі және ақылды болғандықтан, оның әкесінің достарына, мысалы, Массачусетс сенаторы және құлдыққа қарсы күрестегі белсендісі Чарльз Самнерге, болашақ президент Джеймс Гарфилдке және неміс текті американдық саясаткер Карл Шурцке үлкен әсер етті. Ол оны былайша сипаттады:
Kate was born in Cincinnati, Ohio, the daughter of Salmon Chase and his second wife Eliza Ann Smith. Eliza Chase died shortly after Kate's fifth birthday; Chase later married Sara Bella Ludlow with whom Kate had a difficult relationship. Kate Chase was educated at the Haines School in New York City, where she learned languages, elocution and the social graces along with music and history. After nine years of schooling, she returned to Columbus, Ohio, to serve as official hostess for her father, the newly elected Governor of Ohio, and by now widowed a third time. Beautiful and intelligent, Kate impressed such friends of her father as Charles Sumner, a Massachusetts senator and fellow anti slavery champion; future President James Garfield; and Carl Schurz, a German born American politician, who described her as follows:
Ол шамамен он сегіз жаста, бойы биік, жіңішке және өте әдемі келген. Оның кішкентай мұрыны, сәл батыл көтерілген, қатаң сыншының көзімен бағаланбаған болса да, үлкен, көңілді, бірақ бірге өте жарық көздерімен, ұзын қара кірпіктердің көлеңкесінде және мақтаншақ қабауларының астында бетіне үйлесімді келді. Алдында алтын қоңыр түсті, толқынды шаштары болды. Басының ұстанымында патшалық сыңай бар еді, ал оның барлық қимылдары табиғи сүйкімділікке толы болды. Оның сұлулығына тәнті болуы және көптеген жүректерді аулауы түсінікті. Әдеттегі сөздерден кейін, таңғы ас үстеліндегі әңгіме, онда мисс Кейт жанды және ерекше ақылды түрде қатысты, көп ұзамай саясатқа бұрылды.
She was about eighteen years old, tall and slender and exceedingly well formed. . Her little nose, somewhat audaciously tipped up, could perhaps not have passed muster with a severe critic, but it fitted pleasingly into her face with its large, languid, but at the same time vivacious hazel eyes, shaded by long dark lashes and arched over by proud eyebrows. The fine forehead was framed in waving, gold brown hair. She had something imperial in the pose of the head, and all her movements possessed an exquisite natural charm. No wonder that she came to be admired as a great beauty and broke many hearts. After the usual commonplaces, the conversation at the breakfast table, in which Miss Kate took a lively and remarkably intelligent part, soon turned itself upon politics.
Вашингтондағы өмір
1861 жылы Салмон П. Чейс Линкольн әкімшілігінде қазынашылық министрі болды. Ол Вашингтондағы 6-шы және Е көшелерінің солтүстік-батыс бөлігінде орналасып, Кейт Чейс үй иесі ретінде қонақтарды қабылдады. Оның кештері ел астанасында үлкен қызығушылық тудырды; ол, іс жүзінде, "Солтүстіктің сұлуы" атанды. Ол Вашингтон маңындағы әскери лагерьлерге барып, Одақ генералдарымен жақын қарым-қатынас жасады, соғысты жүргізудің дұрыс жолдары туралы өз пікірін білдірді, бұл көбінесе әкімшіліктің тілегіне қарсы болды.
In 1861, Salmon P. Chase became Secretary of the Treasury in Lincoln's administration. He set up residence at 6th and E Streets Northwest in Washington, with Kate Chase as his hostess. Her soirees were eagerly attended in the nation's capital; she became, effectively, the "Belle of the North." She visited battle camps in the Washington area and befriended Union generals, offering her own views on the proper prosecution of the war, often contrary to the wishes of the administration.
Неке және ажырасу
Ол 1863 жылғы 12 қарашада (маусымның ең танымал оқиғасы) Вашингтондағы Чейстің үйінде Род-Айленд штатының губернаторы, тоқыма өнеркәсібінің магнаты Уильям Спрагге үйленді. Спраг оған 50 000 доллардан астам тұратын, бір-біріне сай келетін інжу мен алмаздан жасалған тиара сыйлады. Спрагтың алкогольге құмарлығы бар еді, ол басқа әйелдермен байланыс жасады және дұрыс есептелмеген бизнес жобаларында көп ақша жоғалтты. Кейбір мәліметтерге сәйкес, ол соғыс кезінде заңсыз мақта саудасымен айналысқан. Спраг 1863 жылы АҚШ Сенатының мүшесі болып сайланды. 1868 жылы президент Эндрю Джонсонды сотқа тарту ісінде, бас судья Салмон Чейз төрағалық еткен кезде, Спраг өз ниеттерін жасырып, көптеген республикалық сенаторлармен бірге оны кінәлі деп табуға дауыс берді. Бұл оның Кейтпен арақатынасын нашарлатуы мүмкін, өйткені Джонсон қызметтен алынса, оның әкесінің 1868 жылғы республикалық президенттік үміткерлігіне мүмкіндігі жойылған болар еді. Заң бойынша, сол кезде президенттікке ең жақын адам – радикалды республикашыл, АҚШ Сенатының уақытша төрағасы Бенджамин Уэйд болды, ол осы лауазымда сайланған үміткер ретінде қатыса алатын еді. Джонсон бір дауыспен ақталды. 1882 жылы олардың некесі ажырасып кетті. Ажырасқанға дейін Кейт Нью-Йорк штатының сенаторы Роско Конклингпен байланыста болды деген айып тағылды. Көпке белгілі оқиға бойынша, замандас баспасөз хабарларымен расталғандай, Спраг Род-Айлендтегі жазғы үйінде осы екеуін ұстап алып, Конклингті мылтықпен қуды және Кейтті екінші қабаттан лақтырып жіберумен қорқытты. Конклингке қатысты оқ оқиғасы 1879 жылы болды, бірақ Кейт кем дегенде 10 жыл бұрын адалсыздық жасады деген күдік болған. Салмон Чейстің өмірбаянын жазған Джон Нивеннің айтуынша, «Кейттің екінші баласы Спрагтың баласы ма, әлде басқа біреуден туған ба – бұл әлі де болжамдардың саласында». Вилли Спраг әкесімен бірге тұрды, ал қыздары ажырасқаннан кейін өз бойына қайтарған Кейт Чейзбен бірге кетті.
She married Rhode Island Governor William Sprague, a textile magnate, on November 12, 1863 (the social event of the season) at Chase's home in Washington. Sprague's wedding gift to her was a tiara of matched pearls and diamonds that cost more than $50,000. Sprague had problems with alcohol, had affairs with other women, and lost huge sums of money in poorly conceived business ventures. Some evidence suggests that he engaged in illegal cotton trading during the war. Sprague was elected a U. S. Senator in 1863. During the 1868 impeachment trial of President Andrew Johnson, presided over by Chief Justice Salmon Chase, Sprague kept his intentions to himself, but ended up voting with most Republican senators for conviction. This may have furthered his rift with Kate, whose father's chances for the 1868 Republican Presidential nomination would have been damaged had Johnson been removed from office. Next in line to the Presidency, under the law at the time, was radical Republican President pro tempore of the U. S. Senate Benjamin Wade, who could have then run as an incumbent. Johnson was acquitted by a single vote. The marriage ended in divorce in 1882. Before the divorce, Kate was accused of having an affair with the flamboyant and powerful New York Senator Roscoe Conkling. According to a well known story, buttressed by contemporaneous press reports, Sprague confronted the philandering couple at Sprague's Rhode Island summer home and pursued Conkling with a shotgun and threatened to throw Kate out of a second story window. The shotgun incident with Conkling happened in 1879, but Kate was suspected of infidelities at least 10 years earlier. According to Salmon Chase biographer John Niven, "Whether [Kate's second] child was Sprague's or had been conceived by another is a matter of speculation." Willie Sprague continued to live with his father, while the daughters went with Kate Chase, who took back her maiden name after the divorce.
Саяси іс-қимыл
Кейт 1864 жылы Линкольннен президенттікке республикашыл партиясының ұсынуын тартып алу үшін әкесі жасаған салмақты әрекеттерін қолдау үшін көлеңкеде жұмыс істеді, бірақ бұл жоспар жария болғанда Чейстің қарызын төлеуге мәжбүр етті, ол Қаржы министрі лауазымына қайта оралуға мәжбүр болды. Чейстің кабинеттен кету туралы көптеген ұсыныстарының бірі Линкольн тарапынан 1864 жылы қабылданды (Чейс бұл шешімге таңырды және қынжырланды), бірақ сол жылы Роджер Тейни қайтыс болғаннан кейін президент Чейсті Бас судья етіп тағайындады. Кейт осы беделді лауазымды қуанышпен қарсы алды ма, әлде оның әкесін «жақсы орынға» тығып, елдегі ең жоғары лауазымға қол жеткізу үмітін жоюға бағытталған әрекет деп қарады ма, деген мәселеде әртүрлі пікірлер бар. Жоғарғы соттағы лауазымына қарамастан, Чейс 1868 жылы президенттікке үміткер екенін жариялады. Ол республикашылдардан (оның алғашқы және маңызды мүшесі болған) демократтарға өтті, олар оны ұсынады деп үміттенді. 1868 жылдың жазында Кейт әкесінің демократиялық партиядан президенттікке кандидат болуы үшін науқанын Нью-Йорктегі Бесінші авенюдегі қонақүйден басқарды, онда конвент әйгілі Таммани Холлда өтті. Әйел болғандықтан, дәстүр бойынша конвент залына қатысуына рұқсат берілмеді, бірақ ол бірінші кезеңнен кейін ұсынуды жеңу мақсатымен жасырын жұмыстар атқарды. Бір кезде жеңіс қолдарынан түсіп қалғандай болды, бірақ конвент Нью-Йорк штатының губернаторы Хорацио Сеймурды ұсынды, оның үстіне Кейт және басқа Чейс өкілдері оның әкесінің кандидатурасын ұсынуына үміттенді. Кейт жеңіліске Самуэль Тильденді қоса алған Нью-Йорк саясаткерлерінің құпия келісімін кінәлады. Конвент аяқталғаннан кейін Кейт әкесіне былай деп жазды: «Сізді сеніп жүрген адам [Тильден] өте қатыгездікпен алдап, ұятсыздықпен пайдаланды, және ел оның адалсыздығынан зардап шегеді». Кейт сегіз жылдан кейін Тильденге кек қайтарды, оның жақын серігі Конклинг, Сенаттағы ең ықпалды мүше, 1876 жылғы даулы сайлауды халықтың дауысын жеңген демократ Тильденге қарағанда республикашыл Рутерфорд Б. Хейс пайдасына шешті. Чейс 1872 жылы Кейттің толық қолдауымен президенттікке соңғы рет үміткер болды, бірақ ол кезде ол физикалық және саяси жағынан әлсіреген еді; ол либералды республикашыл ретінде сайланды, қазіргі президент Улисс С. Грантка қарсы күресті. Бұл әрекеттер сәтсіз аяқталды және Чейс бір жылдан кейін қайтыс болды, оның жанында Кейт (және тек қана атымен күйеуі Спраг) болды.
Kate worked behind the scenes to foster her father's calculated efforts to wrest the 1864 Republican Party nomination for President from Lincoln, but the plot blew up in Chase's face when it became public, requiring Chase to settle back into his Treasury Secretary position. One of Chase's many perfunctory offers of resignation from the Cabinet was accepted by Lincoln (much to Chase's surprise and consternation) in 1864, but the President appointed Chase Chief Justice upon the death of Roger Taney that year. The evidence conflicts as to whether Kate welcomed this prestigious appointment or rued it as an attempt to put her father "on the shelf" so as to preempt any hope of his attaining his most cherished ambition for the highest office in the land. Despite his position on the Supreme Court, Chase let it be known in 1868 that he was available as a candidate for the Presidency. He switched parties from the Republicans (of whom he had been an important early member) to the Democrats, hoping they would nominate him. In the summer of 1868, Kate ran her father's campaign for the Democratic nomination from their hotel on Fifth Avenue in New York City, where the convention was being held in famed Tammany Hall. Although tradition prevented her appearance, as a woman, on the convention floor, she did much of the back room maneuvering with the goal of winning the nomination after the first ballot. At times the prize seemed within their grasp, but the convention ended up nominating Horatio Seymour, the Democratic Governor of New York, whom Kate and other Chase operatives had been counting on to place her father's name in nomination. Kate placed the blame for the defeat on a conspiracy of New York politicians including Samuel Tilden. Kate wrote her father after the convention, "You have been most cruelly deceived and shamefully used by the man [Tilden] whom you trusted implicitly and the country must suffer for his duplicity." Kate would reputedly have her revenge on Tilden eight years later when her paramour Conkling, the most powerful member of the Senate, maneuvered to throw the disputed 1876 election to the Republican Rutherford B. Hayes over the Democrat Tilden, who had won the popular vote. Chase would make one final bid for the presidency in 1872, with Kate's full support, but by then he was physically weakened and a political has been; he ran as a Liberal Republican, challenging the incumbent Ulysses S. Grant. The effort went nowhere and Chase died a year later, with Kate (and Sprague, her husband in name only) at his bedside.
Кейінгі жылдар
1873 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Кейт "Эджвуд" иелігіне көшіп келді, ол кейін Вашингтон, округ Колумбиядағы Эджвуд ауданына айналды; оның әкесі 1863 жылы иеліктің көп бөлігін сатып алып, онда сарай салды. Ол үш қызымен – Этель, Китти және Порция Спрагпен (1880 жылғы федералдық халық санағына сәйкес) өте тыныш өмір сүрді. 1890 жылы 25 жасында ұлы Уилли өзін-өзі өлтіргеннен кейін Кейт усақ-айдаққа тығылып, көпке көрінбейтін болды. Соңында ол қалтасынан ақшасы қалмай, күнкөрісі үшін тауық өсіріп, көкөніс өсіріп, үйден үйге сата бастады. 1899 жылы 58 жасында Брайт сырқатынан кедейлікте қайтыс болды және Огайо штатының Цинциннати қаласындағы Спринг-Гроув зиратында жерленді. Оның қазасынан кейін "Нью-Йорк Таймс" газеті "елдегі ең беделді адамдардың құрметі оған тиесілі болды" деп жазды. "Вашингтон Пост" оны "өз заманының ең данышман әйелі" деп атады. "Ешкім оған теңесе алмады". Оның туған жері "Цинциннати Энквайер" газеті оның жерлеу рәсімі туралы былай деді:
In 1873, following her father's death, Kate moved onto the "Edgewood" estate, which later became the neighborhood of Edgewood, Washington, D. C.; her father had purchased the bulk of the estate in 1863 and constructed a mansion on it. She lived a very quiet life with her three daughters (according to the 1880 federal census), Ethel, Kitty, and Portia Sprague. After her son Willie committed suicide in 1890, at the age of 25, Kate became a recluse. She eventually lost her fortune and, to get by, resorted to raising chickens, growing vegetables and selling them door to door. She died in poverty in 1899, at age 58, of Bright's disease and was buried at Spring Grove Cemetery in Cincinnati, Ohio. On her death, The New York Times wrote that "the homage of the most eminent men in the country was hers." The Washington Post called her "the most brilliant woman of her day. None outshone her." The Cincinnati Enquirer, the paper of her birthplace, said about her funeral:
Кеше таңертең Спринг-Гроув зиратындағы жаңа қабірдің төңірегіне бар болғаны екі-үш адам – олардың ішіндегі ең жақын туыстары ғана жиналды. Олар қарапайым қабірге қойылған сөздермен – "Тозақтан келдің, тозаққа қайт" – Салмон П. Чейстің қызының мәйітін мәңгілікке жерледі. Дегенмен, "The Enquirer" газеті оның мұрасын мойындады: "Жұлдыздар мен жолақтар астында патшайым болған ешкім жоқ, бірақ бұл ерекше әйел американдық әйелдердің кез келгенінен патшайым болуға жақын болды".
Hardly more than two or three—and they the nearest relatives on earth—were gathered together yesterday morning around the new made grave in Spring Grove Cemetery, where, with the simple ceremony of commitment—"Dust to dust, ashes to ashes"—the mortal remains of the daughter of Salmon P. Chase were laid to rest forever beside the dust of her illustrious father. And yet, The Enquirer recognized her legacy: "No Queen has ever reigned under the Stars and Stripes, but this remarkable woman came closer to being Queen than any American woman has."
Шығармалық бейнелер
Кейт Чейстің Вашингтонда болуы 1990 жылдардағы "Дезмонд Пфайффердің құпия күнделігі" телехикаясында көркемдікпен бейнеленген. Ол Гор Видальдің "Линкольн" және Уильям Сафайрдың "Азаттық" тарихи романдарында маңызды рөлде бейнеленген, сондай-ақ 1988 жылы Видалдың кітабы бойынша түсірілген телефильмде Дебора Адаирмен сомдалған. Чейз Азамат соғысына қатысты басқа да романдарда да есімдері жиі кездеседі, мысалы, Стивен Л. Картердің "Абрахам Линкольннің импичменті" романында. Ол 1967 жылы Джек Лазебник жазған "Кейт Чейз" атты екі актілік пьесаның басты кейіпкері болды.
Kate Chase's presence in Washington, D. C. would be fictionally recreated in the 1990s TV series The Secret Diary of Desmond Pfeiffer. She is prominent in both Gore Vidal's historical novel Lincoln and William Safire's Freedom and is portrayed by Deborah Adair in the 1988 made for TV movie of Vidal's book. Chase has also been featured in other Civil War related novels, such as Stephen L. Carter's The Impeachment of Abraham Lincoln. She was the principal character in the 1967 two act play "Kate Chase" by Jack LaZebnik.