Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз опералық сопраносы (1858–1942)
French operatic soprano (1858 1942)
Эмма Кальве, туған аты Роза Эмма Кальвет (15 тамыз 1858 – 6 қаңтар 1942) – француз опералық драмалық сопраносы. Кальве, шамасы, Белль Эпок дәуіріндегі ең танымал француз әйел опера әншісі болды. Оның мансабы халықаралық сипатта болды және ол Нью-Йорктегі Метрополитен опера театрында және Лондондағы Корольдік опера театрында үнемі өнер көрсетті.
Emma Calvé, born Rosa Emma Calvet (15 August 1858 – 6 January 1942) was a French operatic dramatic soprano. Calvé was probably the most famous French female opera singer of the Belle Époque. Hers was an international career, and she sang regularly at the Metropolitan Opera House, New York, and the Royal Opera House, London.
Ерте өмір
Кальве 1858 жылғы 15 тамызда Авейрон облысының Деказевиль қаласында дүниеге келді. Оның шын аты – Роза Эмма Кальвет. Оның әкесі, Джастин Кальвет, азаматтық инженер болған. Ол балалық шағын бастапқыда ата-анасымен бірге Испанияда, содан кейін Рокфорт және Турнемир (Авейрон) қалаларындағы түрлі монастырь мектептерінде өткізді. Әке-шешесі ажырасқаннан кейін анасымен бірге Парижге көшіп келді. Ол Париж консерваториясына түсуге тырысып, сонымен қатар Жюль Пюжеден ән сабақтарын алды. Парижде ол зейнеткер неміс меццо-сопраносы Матильда Маркези және Мануэль Гарсиядан музыка оқуын жалғастырды. Ол Италияға гастрольдік сапармен шықты, онда әйгілі актриса Элеонора Дюзені көрді, оның сомдаулары жас әншіге терең әсер етті. Дюзе өнерін жақыннан бақылап, ол сахналық өнер мен қимыл-қозғалыстарды өзіне үйренді.
Calvé was born on 15 August 1858 in Decazeville, Aveyron. Her birth name was Rosa Emma Calvet. Her father, Justin Calvet, was a civil engineer. She spent her childhood at first in Spain with her parents, then in different convent schools in Roquefort and Tournemire (Aveyron). After her parents separated, she moved with her mother to Paris. There she attempted to enter the Paris Conservatory, while she studied singing under Jules Puget. She started learning music in Paris from Mathilde Marchesi, a retired German mezzo soprano and Manuel García. She made a tour of Italy, where she saw the famous actress Eleonora Duse, whose impersonations made a deep impression on the young singer. She trained herself in stage craft and gesture by closely observing Duse's performances.
Мансап
Ол опералық дебютін 1881 жылғы 23 қыркүйекте Брюссельдегі "La Monnaie" театрында Гуноның "Фауст" операсында жасады. Кейін ол Миландағы Ла Скалада, сондай-ақ Неаполь, Рим және Флоренцияның жетекші театрларында ән шырқады. 1891 жылы Парижге оралған ол Пьетро Масканидің "Л'Амико Фриц" операсында Сузель рөлін ойнап, кейін Римде осы рөлді қайтадан орындады. Оның үлкен жетістігіне байланысты, ол француздық премьерада Cavalleria rusticana операсында Сантуцца рөліне таңдалды, бұл рөл оның ең маңызды рөлдерінің бірі саналды. Ол Лондонда да осы рөлде табысқа жетті. 1892 жылы ол Римде алты ай бойы Сикстин капелласы хорының соңғы кастраты Доменико Мустафадан сабақ алды, бұл оның дауыс диапазонның жоғарғы шегіне жарты октава қосуына мүмкіндік берді. Оның келесі үлкен жетістігі Бизенің "Кармен" операсы болды. Осы рөлді дайындау барысында ол Испанияға барып, испан билерін үйренді, халықпен араласып, жұмыс істеп, демалып жүрген темекі сатушы қыздарынан үлгі алып, кейіпкерін олардың мінез-құлқына ұқсатып жасады. 1894 жылы ол Париждегі Опера Комикте осы рөлде өнер көрсетті. Қаланың опера сүйер қауымы оны бірден бұрын-соңды болмаған ең ұлы Кармен деп жариялады, бұл бағалау кейін басқа қалаларда да қайталанды. Осы рөлде одан бұрын Аделина Патти, Минни Хаук және Селестин Галли Мари сияқты әйгілі әншілер өнер көрсеткен, бірақ сыншылар мен музыканттар Кальве Бизенің Севильялық темекі сатушы қызының идеалды бейнесін тапқандығына келісті. Кальве алғаш рет Америкада 1893-1894 маусымында Миньон рөлінде пайда болды. Ол үлкен операларда және концерттік турларда жиі Америкаға қайта оралды. Метрополитен операсында Сантуцца рөлінде дебют жасағаннан кейін, ол 1893 жылдан 1904 жылға дейін компаниямен барлығы 261 рет сахнаға шықты. 1894 жылы Лондонда Массенедің "Наварр" операсында оған арнап жазылған Анита рөлін ойнады, ал 1897 жылы сол композитордың операсында Сафо рөлін шырқады. 1899 жылы Парижде Амброаз Томастың "Гамлет" операсында Офелия рөлін орындады, бірақ бұл рөл оған қолайлы болмады және ол оны тастады. Ол көптеген рөлдерде табысқа жетті, соның ішінде Фигароның үйлену тойындағы графиня, Фелисьен Дэвидтің "Лалла Рух" операсындағы титулдық рөл, "Сақыллы флейтадағы" Памина және "Херольдтың" Каммилла рөлі. Бірақ ол ең көп танылғаны – Кармен рөлі. Кальвенің Метрополитен операсындағы мансабы 1904 жылы күрт аяқталды, деп жазды Ирвинг Колодин өзінің "Метрополитен операсы" [Knopf 1968] кітабында. Ол жексенбілік кешкі концертте провансальдық әндер шырқауға тиіс болған. Музыкалық жетекші Феликс Моттл оны фортепианода сүйемелдеуге дайындалған. "Олар бастамас бұрын, ол бұрылып, одан музыканы бір тон төмен түсіруін сұрады. Ол бас тартқан соң, ол сахнадан шығып, Метрополитен операсының тарихынан өтті. Нью-Йоркте ол 1907 жылы Хаммерштейннің труппасымен қайта пайда болды". Кальве паранормальдық құбылыстарға қызығушылық танытып, бір кезде оккультист жазушы Жюль Боамен байланыста болды. 1893/1894 жылдың қысында швейцариялық-американдық суретші Адольфо Мюллер Ури (1862–1947) оның жасыл көк көйлекпен, ақ және алтын түстегі опералық плащ киіп, американдық сұлулық розаларын ұстап тұрған толық бой суретін жасады. Сурет қазір жоғалып кеткен, бірақ ол 1894 жылдың наурыз айында оның пастельді суреті Лондонның жеке коллекциясынан табылды.
She made her operatic debut on 23 September 1881 in Gounod's Faust at Brussels' La Monnaie. Later she sang at La Scala in Milan, and also at the principal theatres of Naples, Rome, and Florence. Returning to Paris in 1891, she created the part of Suzel in L'amico Fritz by Pietro Mascagni, playing and singing the role later at Rome. Because of her great success in it, she was chosen to appear as Santuzza in the French premiere of Cavalleria rusticana, which was viewed as one of her greatest parts. She repeated her success in it in London. In 1892, she spent six months in Rome, studying under Domenico Mustafà, the last castrato head of the Sistine Chapel Choir, adding half an octave to the top of her range. Her next triumph was Bizet's Carmen. Before beginning the study of this part, she went to Spain, learned the Spanish dances, mingled with the people and patterned her characterization after the cigarette girls whom she watched at their work and at play. In 1894, she made her appearance in the role at the Opéra Comique, Paris. The city's opera goers immediately hailed her as the greatest Carmen that had ever appeared, a verdict other cities would later echo. She had had many famous predecessors in the role, including Adelina Patti, Minnie Hauk and Célestine Galli Marié, but critics and musicians agreed that in Calvé they had found their ideal of Bizet's cigarette girl of Seville. Calvé first appeared in America in the season of 1893–1894 as Mignon. She would make regular visits to the country, both in grand opera and in concert tours. After making her Metropolitan Opera debut as Santuzza, she went on to appear a total of 261 times with the company between 1893 and 1904. She created the part of Anita, which was written for her, in Massenet's La Navarraise in London in 1894 and, in 1897, sang Sapho in an opera written by the same composer. She sang Ophélie in Ambroise Thomas's Hamlet in Paris in 1899, but the part was not suited to her and she dropped it. She appeared with success in many roles, among them, as the Countess in The Marriage of Figaro, the title role in Félicien David's Lalla Roukh, as Pamina in The Magic Flute, and as Camille in Hérold's Zampa, but she is best known as Carmen. Calvé's Metropolitan Opera career ended abruptly in 1904, as Irving Kolodin described in his book The Metropolitan Opera [Knopf 1968]. She was to sing a group of Provençal songs at the Met's Sunday evening concert. Music director Felix Mottl was to accompany her at the piano. "As they were about to begin, she turned and asked him to transpose the music a tone lower. When he refused, she walked off the stage and out of the Metropolitan's history. When she reappeared in New York, it was with Hammerstein's company (1907)." Calvé developed an interest in the paranormal and was once engaged to the occult author Jules Bois. In the winter of 1893/1894 the Swiss born American artist Adolfo Müller Ury (1862–1947) executed a life size portrait of her standing full length in a green blue dress, wearing an opera cloak of white and gold with a sable edge, clutching American Beauty roses. It is now lost, but a pastel he made of her in March 1894 has been discovered in a London private collection.
Кейінгі өмірі
Кальве 1942 жылғы 6 қаңтарда Монпельеде (Эро департаменті) қайтыс болды және Мило қаласына жерленді. Оның дауысы 1902 және 1920 жылдар аралығында жасалған көптеген жазбаларда сақталған. Оларды CD-ге көшірілген түрінде табуға болады.
Calvé died on 6 January 1942 at Montpellier, Hérault, and is buried in Millau. Her voice is preserved in a number of recordings made between 1902 and 1920. These are available on CD transfers.
Шығармалары
Кальве, Эмма: Менің өмірім, ауд. Розамонд Гилдер (Нью-Йорк, Лондон: D. Appleton & Co, 1922). Кальве, Эмма: Sous Tous Les Ciels J’ai Chanté. . (Париж: Librarie Plon, 1940) (Барлық аспан астында ән салдым – автобиография).
Calvé, Emma: My Life, trans. Rosamond Gilder (New York, London: D. Appleton & Co, 1922). Calvé, Emma: Sous Tous Les Ciels J’ai Chanté. . (Paris: Librarie Plon, 1940) (I have sung under every sky—autobiography).