Рагурам Раджан: Экономист және Қаржы Саласының Салалық Маманы

Кіріспе

Үндістан экономисі және Үндістанның Резервтік банкінің бұрынғы губернаторы Рагхурам Говинд Ражан (3 ақпан 1963 жылы туған) – Үндістан экономисі және Чикаго университетінің Бут бизнес мектебінің қаржы профессоры. 2003-2006 жылдары Халықаралық валюта қорының бас экономисі және зерттеулер директоры қызметін атқарды. 2005 жылы Джексон-Холде өткен Федералдық резерв жүйесінің жылдық конференциясында, 2008 жылғы құлдыраудан үш жыл бұрын Ражан қаржы жүйесіндегі өсіп келе жатқан тәуекелдер туралы ескертті, қаржы дағдарысының туындауы мүмкін екенін айтты және мұндай тәуекелдерді азайтуға бағытталған саясатты ұсынды. Бұрынғы АҚШ Қаржы министрі Лоренс Саммерс бұл ескертулерді «қате» деп атады, ал Ражанды өзі «луддит» деп сипаттады. Алайда, 2007-2008 жылдардағы қаржы дағдарысынан кейін Ражанның көзқарастары көрегендік ретінде танылды және ол «Inside Job» (2010) Академия сыйлығын жеңіп алған деректі фильмге кеңінен сұхбат берді. 2003 жылы Ражан Америка Қаржы қауымдастығының екі жылда бір рет қаржы теориясы мен тәжірибесіне ең маңызды үлес қосқан 40 жасқа дейінгі қаржы экономисіне табыс ететін Фишер Блэк сыйлығының иегері атанды. Оның «Жаралған жарықтар: әлемдік экономикаға әлі де қауіп төндіретін жасырын сынықтар» атты кітабы 2010 жылы Financial Times/Goldman Sachs Business Book of the Year сыйлығын жеңіп алды. 2016 жылы Time журналы оны «Әлемдегі ең ықпалды 100 адам» тізіміне енгізді.

Ерте өмір және білім

Рагхурам Ражан 1963 жылғы 3 ақпанда Мадхья-Прадеш штатының Бхопал қаласында дүниеге келген. Әкесі Р. Говиндаражан 1966 жылы Индонезияға тағайындалды. 1968 жылы ол жаңадан құрылған сыртқы барлау бөліміне, Зерттеу және талдау қанатына (R&AW) қосылды, онда Р.Н. Каоның жеке кеңсе меңгерушісі болып қызмет етті және "Каобойлер" тобының мүшесі атанды. 1970 жылы ол Шри-Ланкаға жіберілді, онда саяси жағдайдың тұрақсыздығына байланысты Ражан бір жыл мектепке бара алмады. Шри-Ланкадан кейін Р. Говиндаражан Бельгияға тағайындалды, онда балалар француз мектебінде білім алды. 1974 жылы отбасы Үндістанға оралды. Бала кезінде Ражан әкесінің дипломат екенін ойлады, себебі отбасы дипломатиялық паспорттармен саяхаттаған. Ол 1974 жылға дейін Бхопалдағы Campion мектебінің жарты семестрілік студенті болды. 1974 жылдан 1981 жылға дейін Ражан Делидегі Р.К. Пурам атындағы мемлекеттік мектебінде оқыды. 1981 жылы ол Делидегі Үндістан Технология институтына электр инженериясы мамандығы бойынша бакалаврлық білім алуға түсті. Төрт жылдық оқуының соңғы жылында студенттік істер жөніндегі кеңеске жетекшілік етті. Өзінің дипломдық жұмысында Ражан мұның міндетті түрде солай болуы керек емес деп мәлімдеді. Бірінші эссе фирмалардың ашық несие беру мен қарым-қатынас негізінде несие беру арасындағы таңдауына арналған. Екінші эссе Гласс-Стигалл заңына және коммерциялық несие беру банкі инвестициялық банк саласына енген кезде туындайтын мүдделердің қақтығысына назар аударды. Соңғы эсседе елдің қарызын индекстеудің әлеуетті артықшылықтарына қарамастан, қарызды азайту жоспарларында неліктен сирек қолданылатыны зерттелді. 2015 жылы Гонконг ғылым және технология университеті, ал 2019 жылы Ловен католик университеті.

Академиялық мансап

1991 жылы Раджан Чикаго университетінің Бут бизнес мектебінде қаржы саласының ассистент-профессоры болып жұмысқа орналасты, ал 1995 жылы толық профессор атанды. Ол Стокгольм экономика мектебінде, Келлог менеджмент мектебінде, MIT Слоан менеджмент мектебінде және Үнді бизнес мектебінде қонақ профессор ретінде дәріс берді. Раджан банк ісі, корпоративтік қаржы, халықаралық қаржы, өсім және даму, сондай-ақ ұйымдық құрылымдар туралы көптеген еңбектер жазған. Ол Project Syndicate жобасына тұрақты үлес қосады. Ол Дуглас Даймондпен бірлесіп банктер және олардың макроэкономикалық құбылыстармен байланысы туралы көп сілтеме жасалған жұмыстар жасады. Луиджи Зингалеспен бірге институттардың экономикалық өсуге тигізетін әсерін зерттеді. Олардың зерттеулері еркін қаржы нарықтарын дамыту экономикалық жаңғырудың негізгі факторы екенін көрсетті. Раджанның 2010 жылғы «Fault Lines: How Hidden Fractures Still Threaten the World Economy» атты кітабы 2007–2008 жылдарғы қаржы дағдарысына әкелген американдық және жаһандық экономикадағы негізгі кернеулерді талдады. Ол АҚШ-тағы табыс арасындағы теңсіздіктің өсуі, жаһандық экономикадағы сауда дисбалансы және қашықтықтағы қаржы жүйелері арасындағы қақтығыстар дағдарыстың туындауына себеп болды деп мәлімдеді. Бұл кітап Financial Times және Goldman Sachs жүйзеге асырған жылдық үздік бизнес-кітап сыйлығына ие болды. Research Papers in Economics жобасы оны әлемдегі ең ықпалды экономистердің қатарына қосып, авторлардың алдыңғы 5% -ына кіргізеді. Ол 2003 жылғы тұңғыш Fischer Black жүлдесімен марапатталды, бұл жүлде Америка қаржы қауымдастығы тарапынан 40 жасқа дейінгі ең үздік қаржы зерттеушісіне екі жылда бір рет беріледі. Ол «қаржы институттары туралы білімімізге, қазіргі заманғы корпорацияның жұмысына, сондай-ақ елдерде қаржы секторының дамуының себептері мен салдарына жасаған өте маңызды үлесі» үшін марапатталды. 2009 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды, ал 2011 жылы Америка қаржы қауымдастығының президенті болды. 1998 жылдан бері Үнді бизнес мектебінің академиялық кеңесінің негіздеуші мүшесі болып табылады.

In 1991, Rajan joined as an assistant professor of finance at the Booth School of Business at the University of Chicago, and became a full professor in 1995. He has taught as a visiting professor at Stockholm School of Economics, Kellogg School of Management, MIT Sloan School of Management, and Indian School of Business. Rajan has written extensively on banking, corporate finance, international finance, growth and development, and organisational structures. He is a regular contributor to Project Syndicate. He has collaborated with Douglas Diamond to produce much cited work on banks, and their interlinkages with macroeconomic phenomena. He has worked with Luigi Zingales on the effect of institutions on economic growth, their research showing that development of free financial markets is fundamental to economic modernisation. Rajan's 2010 book Fault Lines: How Hidden Fractures Still Threaten the World Economy examined the fundamental stresses in the American and the global economy that led to the financial crisis of 2007–2008. He argued that widening income inequality in the US, trade imbalances in the global economy, and the clash between arm's length financial systems, were responsible for bringing about the crisis. The book won the Financial Times and Goldman Sachs Business Book of the Year Award. The Research Papers in Economics project ranks him among the world's most influential economists, featuring him among the top 5% of authors. He was awarded the inaugural 2003 Fischer Black Prize, given biennially by the American Finance Association to the best finance researcher under the age of 40, for his "path breaking contributions to our knowledge of financial institutions, the workings of the modern corporation, and the causes and consequences of the development of the financial sector across countries." He became a member of the American Academy of Arts and Sciences in 2009, and served as the president of the American Finance Association in 2011. He has served as a founding member of the academic council of the Indian School of Business since 1998.

Халықаралық валюта қоры

1997 жылғы Азия қаржы дағдарысынан кейін Халықаралық валюта қоры (ХВҚ) дамушы елдерге қатаң бюджеттік саясатты және ақша-кредиттік саясатты күшейтуді талап еткені үшін сынға ұшырады. Сыншылардың ішінде Нобель сыйлығының лауреаты және Дүниежүзілік банктың бұрынғы бас экономисі Джозеф Стиглиц болды, ол ХВҚ саясатын экономикалық құнсыздану мен тұрақсыздықтың күшеюіне жауапты деп есептеді. Бас экономист лауазымын бұрын әрдайым макроэкономика саласындағы жетекші ғалымдар атқарған болатын, бірақ ХВҚ қаржылық сарапшылығын күшейткісі келді. Американ экономисі Энн Крюгер, сол кездегі ХВҚ директорының орынбасары, Раджанның «Капитализмді капиталистерден құтқару» атты кітабын оқып, оның қызығушылығын білу үшін оған хабарласты. Раджан бастапқыда күмәнмен қарады, тіпті оған «Анн, мен макроэкономиканы білмеймін» деді деп хабарланды, бірақ оған сұхбатқа шақырды және кейін тағайындалды. 40 жасында ол ХВҚ-ның бас экономисі лауазымына тағайындалған ең жас адам және дамушы нарық елінде туған бірінші адам болды. ХВҚ-да Раджан қаржы секторын талдауды ХВҚ-ның елдерге қатысты экономикалық модельдеріне енгізуге негіз салды. Ол сонымен қатар бірнеше ірі экономикаға төлем балансының бұзылуын азайтуға көмектесетін команданы басқарды. Ол көбінесе қатаң бюджеттік саясатты сақтап тұрса да, кейде ХВҚ-дағы басым идеологияға қарсы зерттеулер жариялады. 2006 жылы Эсуар Прасад пен Арвинд Субраманянмен бірлесе жарияланған мақаласында өнеркәсіптік елдерде өсім мен шетелдік қаржыландыру арасында оң байланыс бар екені, бірақ шетелдік қаржыландыруға тәуелді болған өнеркәсіптік емес елдердің өсімі олардан тәуелсіз болған елдерге қарағанда баяу болғаны туралы қорытынды жасалды. Оған бас экономист лауазымында екінші мерзімге қалу ұсынылғанмен, Раджан Чикаго университеті оның демалысын ұзартуға мүмкіндік бермейтінін мәлімдеген соң бір мерзімнен кейін кетіп қалды. 2008 жылдың қараша айында Үндістанның премьер-министрі доктор Манмохан Сингх Раджанды құрметті экономикалық кеңесші етіп тағайындады, бұл лауазым Сингхтің сұрауы бойынша саяси ұсыныстарды дайындауды қамтыды. Ол 2012–2013 жылдарға арналған Үндістанның экономикалық шолуын дайындады. Жылдық шолуда ол үкіметке шығындарды және субсидияларды азайтуға шақырды және үндістерді ауыл шаруашылығынан қызмет көрсету және білікті өндіріс секторына бағыттауды ұсынды. Ол сондай-ақ, өсіп келе жатқан бюджеттік тапшылықтарға байланысты Азық-түлік қауіпсіздігі туралы заңға күмәнді қарады.

In the aftermath of the 1997 Asian financial crisis, the International Monetary Fund was facing criticism for its imposition of fiscal austerity and tighter monetary policies on developing nations. Critics, including Nobel laureate and former chief economist at the World Bank, Joseph Stiglitz, held the IMF's policies responsible for increased economic volatility and destabilisation. While the role of the chief economist had previously always been held by a leading macroeconomist, the IMF wanted to strengthen its financial expertise. American economist Anne Krueger, then the IMF's first deputy managing director, had recently read Rajan's book Saving Capitalism from the Capitalists, and reached out to him to understand if he would be interested. Although Rajan seemed to harbour reservations initially, reportedly telling her, "Well, Anne, I don't know any macroeconomics", he appeared for an interview, and was subsequently appointed. At 40, he was the youngest individual, and the first born in an emerging market nation, to be appointed the chief economist at the IMF. At the IMF, Rajan laid the groundwork for integrating financial sector analysis into the IMF's economic country models. He also led a team to assist some major economies in reducing balance of payments imbalances. While he largely kept fiscal austerity policies intact, on occasions he also published research that went against the prevailing orthodoxy at the IMF. A 2006 paper, published with Eswar Prasad and Arvind Subramanian, concluded that while growth and the extent of foreign financing were positively correlated in industrial countries, non industrial countries that had relied on foreign finance had grown slower than those that had not. While he was asked to stay on as the chief economist for a second term, Rajan left after one term as the University of Chicago indicated that his leave could not be extended. In November 2008, Indian Prime Minister Dr Manmohan Singh appointed Rajan as an honorary economic adviser, a role that involved writing policy notes at Singh's request. He prepared the Economic Survey of India for the year 2012–13. In the annual survey, he urged the government to reduce spending and subsidies, and recommended the redirection of Indians from agriculture to service and skilled manufacturing sector. He was also skeptical of the Food Security Bill in light of the rising fiscal deficits.

Үндістанның Резервтік банкі

2013 жылдың 6 тамызында Ражан Дувари Суббараоның орнын басып, 3 жыл мерзімге Үндістанның Резервтік банкінің губернаторы болып тағайындалатыны туралы хабарланды. 2013 жылдың 5 қыркүйегінде ол 23-ші губернатор болып қызметке кірісті, содан кейін Чикаго университетінің Бут бизнес мектебінен демалысқа шықты. RBI губернаторы ретіндегі алғашқы сөзінде Ражан банк реформаларын жүзеге асыруға және шетелдік банктерге қойылған шектеулерді жеңілдетуге уәде берді, осыдан кейін BSE SENSEX 333 ұпайға немесе 1,83%-ға өсті. Бірінші жұмыс күнінен кейін рупия АҚШ долларына шаққанда 2,1%-ға нығайды. RBI губернаторы ретінде Ражан инфляцияны басуды басты мақсаты етіп қойды, нәтижесінде 2013 жылдың қыркүйегіндегі 9,8%-дан 2015 жылдың шілдесінде 3,78%-ға дейін бөлшек саудадағы инфляция төмендеді – бұл 1990 жылдардан бергі ең төмен көрсеткіш. Көтерме бағадағы инфляция 2013 жылдың қыркүйегіндегі 6,1%-дан 2015 жылдың шілдесіндегі тарихи төмендікке – 4,05%-қа дейін төмендеді. 2014 жылғы сұхбатында Ражан Үндістанның Резервтік банкінің губернаторы ретіндегі басты мақсаттарын инфляцияны төмендету, жинақтарды арттыру және қаржы нарықтарын дамыту деп атады, соның ішінде инфляцияны төмендету ең маңызды деп санайтын. Ол тағайындаған комиссия 2016 жылдың қаңтарына 6% инфляциялық мақсатты, ал одан кейін 4% (+ 2%) деңгейін ұсынды. БАҚ Ражанды Кристин Лагардтың 2016 жылы өкілеттігі аяқталғаннан кейін Халықаралық валюта қорының (ХВҚ) басшысы болуға ықтимал кандидат ретінде көрсетті, бірақ Ражан өзі мұндай болжамдарға қарсы шықты. Алайда, бұл орындалмады, өйткені Лагард өкілеттігі бітісімен екінші мерзімге тағайындалды. 2015 жылдың 9 қарашасында Ражан Халықаралық есептесулер банкінің (ХЕБ) вице-президенті болып тағайындалды. 2016 жылдың мамырында премьер-министр Нарендра Модиге жолдаған хатында Rajya Sabha депутаты Субраманян Свами Ражанға бірнеше айып тақты. Ол Ражанды шағын және орта бизнестің мүддесіне зиян келтіретіндей етіп, пайыздық ставкаларды көтеруде айыптады. Сондай-ақ, Ражан Чикаго университетінің қауіпсіз емес жеке электрондық пошта арқылы құпия және сезімтал қаржылық ақпаратты жіберіп отырғанын мәлімдеді. 2016 жылдың 18 маусымында Ражан RBI губернаторы лауазымына екінші мерзімге қайта тағайындалмағанын және академиялық ортаға оралуды жоспарлап отырғанын хабарлады. 2017 жылдың қыркүйегінде Ражан екінші мерзімге RBI губернаторы болуға дайын екенін, бірақ үкімет оған тиісті ұсыныс жасамағанын, сондықтан Чикаго университетіне оралудан басқа амалы қалмағанын мәлімдеді. Ол сондай-ақ Чикаго университеті екінші мерзімге қызмет етуі үшін оның демалысын қабылдаудан бас тартты деген мәлімдемелерді жоққа шығарды.

On 6 August 2013 it was announced that Rajan would take over as the Governor of the Reserve Bank of India for a term of 3 years, succeeding Duvvuri Subbarao. On 5 September 2013 he took charge as the 23rd governor, at which point he took a leave of absence from the University of Chicago Booth School of Business. In his first speech as RBI governor, Rajan promised banking reforms and eased curbs on foreign banking, following which the BSE SENSEX rose by 333 points or 1.83%. After his first day at office, the rupee rose 2.1% against the US dollar. As Governor of the RBI, Rajan made curbing inflation his primary focus, bringing down retail inflation from 9.8% in September 2013 to 3.78% in July 2015 – the lowest since the 1990s. Wholesale inflation came down from 6.1% in September 2013 to a historic low of 4.05% in July 2015. In a 2014 interview, Rajan said his major targets as governor of the Reserve Bank of India were to lower inflation, increase savings and deepen financial markets, of which he believed reducing inflation was the most important. A panel he appointed proposed an inflation target for India of 6% for January 2016 and 4%(+ 2%) thereafter. Media reports positioned Rajan as a prospective successor to Christine Lagarde as head of the IMF when her term expired in 2016, even as Rajan himself countered such speculation. This did not eventually come to bear, as Lagarde was nominated for a second term at the end of her tenure. On 9 November 2015, Rajan was appointed as Vice Chairman of the Bank for International Settlements (BIS). In May 2016, in a letter to Prime Minister Narendra Modi, Rajya Sabha MP Subramanian Swamy leveled several allegations against Rajan. He accused Rajan of raising interest rate to the detriment of small and medium industries. He also claimed that Rajan has been sending confidential and sensitive financial information using his University of Chicago unsecured personal email address. On 18 June 2016, Rajan announced that he would not be serving a second term as RBI Governor, and planned to return to academia. In September 2017, Rajan revealed that though he was willing to take an extension and serve a second term as RBI Governor, the government had not extended any offer to him which left him with no choice but to return to the University of Chicago. He also denied claims that the University of Chicago had, at that time, refused to accept his leave of absence to continue for a second term.

Экономикалық және саяси көзқарастар

Ражанның экономикалық және саяси көзқарастарына Үндістан экономикасындағы Төтенше жағдай кезіндегі тәжірибесі әсер етті. Экономист ретінде ол қажетсіз мемлекеттік араласудың да, реттелмеген қаржы нарықтарының да қаупінен сақтанды, сонымен қатар капитализмді қолдаушы болды. 2023 жылдың мамыр айында «Бридж Индия» ұйымдастырған «Үндістан үшін идеялар» конференциясында сөйлеген сөзінде ол Үндістанның демократиясы оның экономикалық өсуіне жол ашады деген пікірін айтты, бұл көптеген БАҚ назарын аударды.

Қаржы нарықтары

Раджан экономикада қаржы нарықтарына үлкен рөл беруді жақтады. Луиджи Зингалеспен бірге жазған «Капитализмді капиталистерден құтқару: қаржы нарықтарының байлықты құру және мүмкіндіктерді тарату үшін күшін ашу» атты кітабында екі автор кедейлердің қаржыға қол жеткізуін жеңілдету үшін қаржы нарықтарын либерализациялауды қолдайды: «Капитализм, немесе дәлірек айтқанда, еркін нарық жүйесі – адамзат таба алған өндіріс пен таратуды ұйымдастырудың ең тиімді жолы. Сау және бәсекеге қабілетті қаржы нарықтары мүмкіндіктерді тарату және кедейлікпен күресте өте тиімді құрал болып табылады. Белсенді, инновациялық қаржы нарықтары болмаса, экономикалар тоқырап, құлдырайды» (1-бет).

2005 жылы АҚШ Федералды резервінің төрағасы лауазымынан зейнетке шығуға дайын тұрған Алан Гринспанды құрметтеу кешінде Раджан қаржы секторын сынаған даулы баяндама жасады. «Қаржылық даму әлемді тәуекелге толы етті ме?» деген мақаласында Раджан «апаттың қаупі бар екенін» айтты. Раджан қаржы секторының менеджерлері «шағын ықтималдықпен, бірақ ауыр салдарларға әкелетін тәуекелге баруға, ал қалған уақытта жомарт сыйақы алуға» ынталандырылатынын мәлімдеді. Бұл тәуекелдер «құйрық тәуекелдері» деп аталады. Бірақ ең маңызды мәселе – банктер қаржы нарықтарына ликвидтілік ұсына ала ма, егер құйрық тәуекелі орын алса, қаржылық позицияларды таратуға және нақты экономикаға тигізетін зиянды азайтуға болады ма? Раджанның мақаласына сол кездегі реакция жағымсыз болды. Мысалы, АҚШ-тың бұрынғы қаржы министрі және Гарвардтың бұрынғы президенті Лоуренс Саммерс ескертулерді «қате» деп атады, ал Раджанды өзі «луддит» деп сипаттады. Алайда, 2007–2008 жылдардағы қаржы дағдарысынан кейін Раджанның көзқарастары көрегендік ретінде қарастырыла бастады; 2009 жылдың қаңтарында The Wall Street Journal «қазір оның идеяларын жоққа шығаратын адамдар азайды» деп жариялады.

Қаттылық пен ынталандыру

2012 жылдың мамыр айында Раджан мен Пол Кругман АҚШ және Еуропа экономикасын қайта жандандыру жолдары туралы әртүрлі пікірлер білдірді, ал Кругман пікір мақаласында Раджанның атын атады. Бұл пікірталас сол кездегі маңызды «қаржылық шектеулерге қарсы ынталандыру» пікірталасы аясында болды, онда кейбір экономистер осы стратегиялардың бірін, екіншісін немесе олардың комбинациясын қолдады. Foreign Affairs журналында жарияланған мақаласында Раджан жаһандануға жақсы бейімделу үшін жұмыс күшінің бәсекеге қабілеттілігін арттыру мақсатында құрылымдық немесе ұсыныс тарапынан реформаларды жақтады, сонымен қатар қазыналық үнемдеу шараларын (мысалы, салықтарды көтеру және шығыстарды қысқарту) қолдады, бірақ ол мұндай шаралар экономиканы қысқа мерзімде баяулатып, белгілі бір топтар үшін елеулі қиындықтар тудыруы мүмкін екенін мойындады. Кругман бұл құрылымдық реформаларды қазыналық үнемдеумен біріктіруге қарсы болды. Оның орнына ол дәстүрлі кейнсиандық қазыналық (мемлекеттік шығыстар мен инвестициялар) және ақша-кредиттік ынталандыруды жақтады, оның пікірінше, дамыған экономикаларды сол кезде тежеп тұрған негізгі фактор – экономиканың барлық секторларындағы сұраныстың жетіспеушілігі болды, ал жекелеген секторларға әсер ететін құрылымдық немесе ұсыныс тарапынан туындаған мәселелер емес. Үндістанға қатысты ұстанымында Раджан Бхагавати мен Сен арасындағы пікірталастан қалыс қалды және «өсуге қарсы әл-ауқат» деп аталатын тартыстың екі жағына да симпатия танытты. Раджанның жалпы көзқарастары Бхагаватидің көзқарастарымен (өсуді дамудың басты көзі ретінде қарастыру тұрғысынан) сәйкес келеді, бірақ ол Сен сияқты денсаулық сақтау және білім беру саласында мемлекеттік араласуды қолдайды және олигархияның немесе кедейлердің мүддесінен шеттетілу қаупіне назар салады.

Үндістанда ақшаны жою

2017 жылдың қыркүйек айында берген сұхбатында Раджан өзінің басшылығы кезінде Үндістан Үкіметінің ақша тоқтату мәселесі бойынша Ұлттық Банкімен (RBI) кеңескенін, бірақ шешім қабылдауды сұрамағанын айтты. Ол RBI бұл қадамға қарсы болғанын және үкіметті оның салдарынан туындауы мүмкін теріс әсерлер туралы ескерткенін мәлімдеді. Раджан сондай-ақ, ақша белгілерін қолдану тоқтату шарасын "экономикалық сәттілік деп айтуға болмайды" деп бағалады. Чикаго университеті мен RBI-дегі жұмысынан өзге, Рагхурам Берггрюен институтының 21 ғасырлық кеңесінің мүшесі болып табылады.

"Бхарат Жодо Ятра"

Моди үкіметін ұзақ жылдар бойы сынап келген Раджан, Рахул Ганди басқаратын "Бхарат Жодо Ятраға" қатысқаннан кейін БХДП жетекшілерінің сынына ұшырады.

Марапаттар

2003 жылы Раджан 40 жасқа толмаған экономисттің қаржы теориясы мен тәжірибесіне қосқан үлесі үшін Америка қаржы қауымдастығы тағайындаған алғашқы Фишер Блэк сыйлығын жеңіп алды. 2010 жылдың ақпан айында NASSCOM оны 7-ші жылдық жаһандық басшылық сыйлықтарының ішінде «Global Indian» деп атады. 2010 жылы Financial Times және McKinsey Business Book of the Year сыйлығын «Жарақтар: әлемдік экономикаға әлі де қауіп төндіретін жасырын сынықтар» кітабы үшін алды. 2011 жылдың қараша айында ол қаржы дамуының экономикалық өсуге қосқан үлесін, сондай-ақ артық тәуекелге алып келетін бұрыс ынталандырулардың зиянды әсерін талдағаны үшін әлеуметтік ғылымдар – экономика саласындағы Infosys сыйлығымен марапатталды. 2013 жылы ол «әлемдік қаржы және макроэкономикалық саясатқа әсер еткен маңызды ғылыми-зерттеу жұмыстары» үшін бесінші Deutsche Bank қаржы экономикасы сыйлығын алды. 2014 жылы ол Лондондық Central Banking қаржы журналынан «2014 жылдың банкінің басшысы» сыйлығын алды. 2019 жылдың наурыз айында ол экономикалық дамуға қосқан үлесі үшін «Yashwantrao Chavan National Award 2018» сыйлығына ие болды. 2023 жылдың мамырында Лондон экономика мектебі оған құрметті доктор дәрежесін берді.

Жеке өмір

Рагхурам Ражан – Үндістан азаматы және АҚШ-тың «Грин-картасы» бар. Ол Радика Пури Ражанға үйленген, оны екеуі IIM Ахмедабадта студент болып оқығанда танысқан. Радхика Чикаго университетінің құқық мектебінде сабақ береді. Ол сонымен қатар Чикаго университетінің Бут бизнес мектебінде мінез-құлық ғылымдарының қосымша доценті. Олардың бір қызы мен ұлы бар. Ражан – вегетариан. Ол табиғатта уақыт өткізуді жақсы көреді және теннис пен сквош ойнайды. Ражан 1985 жылы Сиддхарт Басудың «Quiz Time» телешоуына қатысып, ұлттық телеарна Doordarshan арқылы көрсетілді, онда ол IIT Дели атынан өнер көрсету үшін сыныптасы Жаянт Синхамен бірге команда құрды. Ол сондай-ақ 2015 жылғы Standard Chartered Mumbai Marathon сияқты түрлі марафондарға қатысқан.