Кіріспе

Чикаго қаласындағы су жинағыштар Мичиган көлінен Чикаго қаласын ауыз сумен қамтамасыз етуге арналған теңіз суын қабылдау құрылыстарын орналастыру және қорғау үшін салынған нысаналар. Су жиналады және көлдің түбінде, шамамен 200 фут (61 метр) тереңдікте орналасқан туннельдер арқылы тасымалданады. Тұннельдердің пішіні дөңгелек немесе сопақша болуы мүмкін, ал диаметрі әртүрлі. Бұл туннельдер су жинағыштардан жағалаудағы сорғы станцияларына, содан кейін Jardine су тазарту зауытына (әлемдегі ең ірісі) және Sawyer су тазарту зауытына (1947 жылдан бері жұмыс істеп келеді) жетеді. Мұнда су қаланың барлық аудандарына және 118 қала маңына жіберілмес бұрын тазартылады. Қаланың тоғыз тұрақты су жинағышы болған, олардың алтауы әлі де тұр, ал екеуі қолданыста.

Қазіргі және бұрынғы сулы балабақшалар

Атауы Салынған жылы Орналасқан жері Координаттары Статусы 68-ші көшедегі су тарту құрылысы 1892 59-шы көшедегі порттан шығысқа қарай 2,3 миль (4 км) (Эдвард Ф. Данн су тарту құрылысының жанында салынған) Белсенді емес 1935 Солтүстік Авеню жағажайынан шығысқа қарай 2,6 миль (4 км) (Картер Х. Харрисон су тарту құрылысының жанында салынған) Белсенді 1900 Солтүстік Авеню жағажайынан шығысқа қарай 2,6 миль (4 км) (Уильям Э. Девер су тарту құрылысының жанында салынған) 1998 жылы туннельдің құлауынан пайдалануға жарамсыз Лоренс Авеню су тарту құрылысы 1915 Тастап кетілген; Линкольн Парк полигонымен қоршалған. Two Mile су тарту құрылысы 1865 Чикаго даңғылының шығысына қарай 2,0 миль (3 км) Бұзылған Уилсон даңғылы су тарту құрылысы 1918 Монтроуз нүктесінен шығысқа қарай 2,1 миль (3 км) Бұзу жоспарланған.

Екі мильдік шөпше

Екі мильдік шөпшекті 1865 жылы Эллис С. Чесбро қаланың көлге канализациялық суларды төгуінен келген зардап салдарынан суды тазартуға көмектесу мақсатында салдырған. Шөпшектің құрылысы 1864 жылдың мамыр айында басталды, шахтерлер мен жұмысшылар тәулігіне 24 сағат және аптасына алты күн жұмыс істеді. Жобаның толық аяқталуы 1867 жылдың наурыз айында болды және қалаға 380 784 долларға түсті. Тазартылған су Чикаго даңғылындағы сорғы станциясына тасылды, ол Солтүстік Мичиган даңғылында бүгінге дейін сақталып тұр.

Төрт мильдік шөпше

1891 жылы "Four Mile Crib" Чикаго қаласы мен түрлі аудандарға таза су жеткізу мәселесін шешу үшін қолданысқа енгізілді. Осы мәселенің шешімі ретінде "Екі мильдік Crib" үйінен одан да алыс жаңа Crib салынды. Тек кірпіш құны 472 890,93 долларға бағаланып, жобаның жалпы құны 1 526 143,68 долларды құрады. Бұл Crib ерекше болды, себебі 1898 жылы оған бумен жылыту жүйесі орнатылды. Бұл жүйе Crib-тің температурасын сақтап тұрды және қыс мезгілінде мұздың пайда болуын болдырмауға көмектесетін қызметкерлердің онда тұруына жағдай жасады. 1932 жылы "Маяктар бюросы" су асты кабелі төселгенін және Crib-ке екі бөлме қосылғанын хабарлады.

68-ші көшедегі балабақша / Эдвард Ф. Данн балабақшасы

68-ші көшедегі су жинағыш 1892 жылы 68-ші көшенің шығыс жағында, жағалаудан екі шақырым жерде салынған. Цементтен жасалған, алтыбұрышты пішінді, үстінде кірпіш құрылысы бар бұл су жинағыш бастапқыда екі туннельмен жабдықталған: диаметрі 6 метрлік туннель Джардин су тазарту зауытына, ал диаметрі 3 метрлік туннель Оңтүстік су тазарту зауытына (кейіннен Юджин Сойер су тазарту зауыты деп аталды) жалғанған. Су жинағышта темір қаңқаға орнатылған навигациялық шам және қажет болған жағдайда 12 секунд сайын дыбыстайтын тұман қоңырауы болған. Эдвард Ф. Данн атындағы су жинағыш 1909 жылы салынған. Чикаго мэрі Эдвард Фитцсимонс Даннның құрметіне аталған, су жинағыш жоспарлары оның өкіметтігі кезінде бекітілген. Диаметрі 34 метрлік дөңгелек су жинағыш 10 метрлік судың ішінде орналасқан және диаметрі 18 метрлік ішкі ұңғыма арқылы екі жаңа туннельге қосылған. Данн су жинағышы 68-ші көшедегі су жинағыштан 15 метр қашықтықта орналасқан және болаттан жасалған жаяу көпір арқылы қолжетімді, бұл екі су жинағышқа да бір команданың қызмет көрсетуіне мүмкіндік берген. Эдвард Ф. Данн су жинағышына туннель салу кезінде, жағалаудан 2286 метр қашықтықта, туннель бағытында уақытша су жинағыш, «Аралық су жинағыш» салынған. 1909 жылғы 20 қаңтарда таңертең Аралық су жинағыштағы ағаш казармасында, туннель жұмысшылары болған кезде өрт шықты. Өрттен шамамен 70 адам қаза тапты немесе қашып құтылуға тырысқанда суға батып кетті. Құтқарылғандар мұздың қалқып жүзген бөліктеріне тығылып, қайықпен құтқарылды.

Картер Х. Харрисон Крип / Уильям Э. Девер Крип

Картер Х. Харрисонның құбылысы 1900 жылы екі шақырымдық құбылыстың орнын басты, ал кейіннен 1935 жылы оның қасында салынған Уильям Э. Девердің құбылысымен алмастырылды. Суға деген қажеттіліктің артуына байланысты Харрисон құбылысы 1997 жылға дейін пайдалануда болды. 1998 жылы Харрисон құбылысынан жағалауға дейінгі туннельдер тексеру үшін кептірілді, бұл процеске қызу дау туды. Кейбір сарапшылар туннельдерді құрғату апатты құлауға әкелуі мүмкін деп қорқытты, ал басқалары құлаудың болмайтынын айтты. Шындығында, туннельдің бір бөлігі құлап кетті. Қалалық заңгерлер көп ұзамай инженерлер мен мердігерлерге қарсы сотқа шағым түсірді. Сотта инженерлер, «Альворд, Бурдик және Хаусон» компаниясы, туннельдерді кептіру қауіпсіз екендігі туралы қалаға кеңес бергенде немқұрайлылық танытты деп айыпталды. Сондай-ақ, Мичиган штатындағы «Луэдтке Инжиниринг» компаниясы жұмысты құлауға себеп болған тәсілмен жасады деп айыпталды. Нәтижесінде, қала көлдің астындағы туннельдің бір бөлігін құлаудың алдын алу үшін 5,3 миллион доллар жұмсады. Су қабылдау туннелі Central Park Avenue сорғы станциясына жетеді. Харрисон-Девер құбылысында ауа райын бақылайтын құралдар орнатылған және оны Мичиган көлінің болжамдарын жасау үшін Ұлттық ауа райы қызметінің Чикагодағы кеңсесі пайдаланады.

Вильсон даңғылындағы балабақша

Уилсон даңғылындағы құрылыс Монтроуз-Пойнттан шамамен екі миль шығысқа қарай орналасқан. 90 фут (27 метр) диаметрлі құрылыс 1915 жылы басталып, негіздің шөгуі салдарынан құрылым тік болмауына байланысты жөндеуден кейін 1918 жылдың 1 мамырында аяқталды. Үстіңгі құрылымы – 40 фут (12 метр) диаметрлі ішкі ұңғыма камерасын қоршаған болаттан жасалған кассионның үстіне орнатылған қалың кесілген гранит блоктары. Бұл құрылыс бастапқыда сегіз мильге су туннельдерін жабдықтаған, кейін резервтік құрылыс ретінде тағайындалды және қаланың 2015-2019 жылдарға арналған капиталды жақсарту бағдарламасында бұзуға жоспарланған.