Уильям Уэст (1733-1816): Американ революциясының генералы, Род-Айленд судьясы, саяси қайраткер. «West v. Barnes» ісіне қатысты. Тарихы мен тегі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Уэст (1733–1816) – американдық әскери генерал, Америка Тәуелсіздік соғысындағы американдық милиция генералы, Род-Айленд Жоғарғы Сотының судьясы, Род-Айленд губернаторының орынбасары және антифедералисттік көшбасшы. Вест 1791 жылы АҚШ Жоғарғы Сотының алғашқы ісінде, «Вест Барнсқа қарсы» да тарап болды.
American judge
William West (c. 1733–1816) was an American militia general in the American Revolutionary War, Justice of the Rhode Island Supreme Court, Deputy Governor of Rhode Island, and anti federalist leader. West also was a party in the first U. S. Supreme Court decision in 1791, West v. Barnes.
Ерте өмір
Вест 1733 жылы Род-Айленд колониясының Солтүстік Кингстаун қаласында Алиса Свит пен Джон Весттің отбасында дүниеге келді, ол Пилигрим Джордж Сульдің шөбересі еді. Весттің әкесі ірі жер иесі болған, ал анасы Америка революциясы кезінде "жоныкейктер" сатқан. Вест Даксберидегі Франсис Весттің ұрпағы деп есептелген, бірақ қазір ол Сузанна Сулеге үйленген Франсис Весттің ұрпағы екеніне сенімді, бұл Вест отбасының басқа тармағы. 1755 жылы Вест Чарльз бен Элленор Браунның қызы Элеонор Браунға үйленді, ол Массачусетс штатының Роули қаласынан Солтүстік Кингстаунға келген Берия Браунның немересі болды. Вест осы кезеңде француз және үнді соғысында да қызмет еткен. Вест ақырында Солтүстік Кингстауннан Род-Айленд штатының Сцитуат қаласына көшіп, бұрын губернатор Стивен Хопкинске тиесілі ферманы сатып алды. Вест 1758 жылы табысты мейрамхана ашып, белсенді шаруа және меласса саудагері болды. Сцитуатқа көшкеннен кейін Вест депутат (өкiл) болып сайланды және 1786 жылдың 26 қыркүйегінде Шығыс Гринвичте өткен жалпы конвенцияда қаланың өкілі ретінде сайланды. 1760 жыл мен 1785 жыл аралығында Вест 12 рет депутат болып сайланды.
West was born in North Kingstown, Colony of Rhode Island in about 1733 to Alice Sweet and John West, a great grandson of Pilgrim, George Soule. West's father was a large landowner and his mother sold "jonnycakes" during the American Revolution. West had been thought to be a descendant of Francis West of Duxbury, but now is believed is descended from Francis West who married Susannah Soule, a completely unrelated West Family line. In about 1755 West married Eleanor Brown, a daughter of Charles and Ellenor Brown, and granddaughter of Beriah Brown, who came to North Kingstown from Rowley, Massachusetts. West also served in the French and Indian War around this time. West eventually moved from North Kingstown to Scituate, Rhode Island, and purchased a farm which Governor Stephen Hopkins had previously owned. West set up a prosperous tavern in 1758 and was an active farmer and molasses trader. Soon after moving to Scituate, West became a deputy (representative) and was also elected as a representative of the town in a general convention held at East Greenwich, September 26, 1786. Between 1760 and 1785, West was elected 12 times as a representative.
Америка революциясы кезінде қызмет
1775 жылы американдық революция басталғанда, полковник Уэст Есек Хопкинстің басшылығымен Род-Айленд ополчениесында екінші болып тағайындалды, ал Уэст 1775 жылдан 1777 жылға дейін бригадир генерал болып қызмет етті. 1776 жылдың қаңтар-наурыз айларында Уэст Род-Айлендті (Аквиднек аралы) басқарды, ол сол кезде Нарагансет шығанағында британдық әскери кемелердің қоршауында болған. Генерал ретінде оның басты міндеті британдықтарды жабдықтаған торилерді тамырмен жою болды. Наурыз айында ол Род-Айленд заң шығарушы органы Джозеф Уонтон кішісі сияқты бірнеше тұтқынға алынған Ньюпорт торилерін босатқаннан кейін, ашуланып, Ньюпорттағы басшылықтан бас тартты. 1776 жылдың желтоқсанында британдық әскер Ньюпортты басып алғаннан кейін, Уэст ополчениемен Бристолге шегінді. 1778 жылғы Род-Айленд шайқасында генерал Уэст Род-Айленд ополчениесын Аквиднек аралына жасалған сәтсіз шабуылға жетекшілік етті. Оның әскерлері тұрақты континенттік әскерлердің резерві ретінде қызмет етті және шегіну кезінде жамылғы жасады. Вест бірнеше рет қалалық модератор болып сайланды, өйткені ол "зор интеллектке және кәсіпкерлікке" ие адам болған. Сот судьясы болып жұмыс істеген кезінде, Уэст Конституцияны қабылдауға қарсы ауылдық оппозицияның да көшбасшысы болды, бұл "Ауылдық партия" деп белгілі болды. Партия қағаз ақшаны заңды төлем құралы деп мойындауды қолдады және 1786 жылдан 1790 жылға дейін билікте болды. Вест 1788 жылдың 4 шілдесінде (тоғызыншы штат ратификациялағаннан кейін көп ұзамай) 1000-ға жуық қарулы ауылдық азаматтарды Провиденске сиырдың жарылуына және Конституцияны оқып беруге наразылық білдіру үшін бастап келді. Әйгілі болғандай, федералистер мен антифедералистер арасында келісімге қол жеткізілді және азаматтық соғыс болдырмалды (федералистер тәуелсіздікті ғана тойлауға келісті, Конституцияны қабылдауға емес). Сиырдың пісірілген көтерілісі болған орын Федеральді төбе деп аталды. Дегенмен, Конституцияға қарсылық күшті болды және Род-Айленд 1790 жылы Конституцияны ратификациялаған 13 колонияның соңғысы болды.
At the outbreak of the American Revolution in 1775, Colonel West was placed second in command of the Rhode Island Militia under Esek Hopkins, and West served as a brigadier general from 1775 to 1777. From January to March 1776, West assumed command at Rhode Island (Aquidneck Island) which was then under siege from the British warships in Narragansett Bay. As general, his main task was to root out Tories who were supplying the British. In March, he resigned the command at Newport in disgust after the Rhode Island legislature freed several imprisoned Newport Tory leaders, such as Joseph Wanton, Jr. When the British army finally occupied Newport in December 1776, West retreated to Bristol with the militia. During the Battle of Rhode Island in 1778, General West led the Rhode Island militia in the unsuccessful invasion of Aquidneck Island. His troops served as reserves for the regular Continental troops and provided cover during the retreat. West was also several times chosen as the moderator of the town, as he was allegedly a man of "intelligence, and a marked degree of enterprise." While a judge, West was also a leader in the rural opposition to the adoption of the Constitution, known as the "Country Party". The party supported honoring paper money as legal tender, and the party was in power from 1786 through 1790. West led nearly 1,000 armed, rural citizens to Providence to protest an ox roast celebration and reading the Constitution on July 4, 1788 (shortly after the ninth state had ratified it). Fortunately, a compromise between the federalists and anti federalists was reached, and civil war was averted (the federalists agreed to celebrate only independence, not the adoption of the Constitution). The site of the ox roast rebellion was named Federal Hill. Resistance to the Constitution, however, remained strong, and Rhode Island was the last of the 13 colonies to ratify the Constitution in 1790.
Қаржылық қиындықтар мен өлім
Соғыстан бұрын Уэст табысты фермер болғанмен, континенттік валютаның құнсыздануы оны қаржылық тұрғыдан қиратты. АҚШ Жоғарғы Соты алғашқы шешімінде, Уэст пен Барнстың арасындағы (1791) ісінде Уильям Уэст ипотекасын төлеу үшін континенттік валютаны пайдалана алмайтынына үкім шығарды, себебі оның апелляциясында процедуралық мәселелер болған. Уэст фермасын күйеу балаларына – Гидеон Смитке, Джереми Филлипске, Джоб Рэндаллға және Джозеф Бэттейге сатуға мәжбүр болды, бұл оның өлімінен кейін Вест пен Рэндалл ісінде тағы да сот дауларына әкеп соқты. Уэст бір кезге борышкерлер түрмесіне қамалды және 1816 жылы (немесе Вест пен Рэндалл ісі бойынша 1814 жылы) салыстырмалы кедейлікте қайтыс болды. Уэст Род-Айленд штатының Сцитуат қаласындағы фермасына, Даниэльсон тас жолының жанына жерленді.
Although West had been a prosperous farmer before the war, the depreciation in value of continental currency ruined him financially. In its first decision, the U. S. Supreme Court ruled in West v. Barnes (1791) that William West could not use continental currency to pay off his mortgage because of a procedural problem with his appeal. West was forced to sell his farm to his sons in law, Gideon Smith, Jeremy Phillips, Job Randall, and Joseph Battey resulting in further litigation after his death in West v. Randall. West was forced into debtors' prison for a period and died in relative poverty in 1816 (or 1814 according to the case, West v. Randall). West was buried on his farm in Scituate, Rhode Island near the Danielson Highway.
Сыртқы келбеті
Весттің бейнесі сақталмаған, бірақ ол "орташа бойдан сәл биік, жіңішке денелі, күшті адам, сопақ жүзді, ірі мұрынды" деп сипатталған.
No depictions of West are known to exist, but he was described as "a man rather above the middle height, a bony, sinewy man, long favored, with a prominent nose."
Отбасы
Ол генерал-майор Томас Уэст Шерманның, Америка Азамат соғысында өзін ерекше көзге түйген карьералық әскери шенеунігінің, қарт атасы болды.
He was the great grandfather of Major General Thomas West Sherman, a career Army officer who distinguished himself during the American Civil War.