Ла-Ферт аббаттығы – Франциядағы ең алғашқы цистерлік монастырь. 1113 ж. құрылған, Сіто аббаттығының бірінші ұлы қызы. Тарихы, орналасқан жері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ла Ферте абаттығы (; Firmitas) – 1113 жылы Францияның Сон және Луара департаменті, Сент-Амбрейль коммунасындағы Ла Ферте-сюр-Гросс қаласында құрылған цистерциандық монастырь. Ол Сіто аббаттығының төрт ұлы қызы монастырьларының біріншісі болды және 1791 жылы таратылды.
La Ferté Abbey (; Firmitas) was a Cistercian monastery founded in 1113 in La Ferté sur Grosne in the present commune of Saint Ambreuil, Saône et Loire, France, the first of the four great daughter houses of Cîteaux Abbey. It was dissolved in 1791.
Тарих
Аббатхана 1113 жылы Стивен Хардинг цистерциандық реформаның анасы – Сито аббатханасының алғашқы қызы ретінде құрылды. Моримонд, Клерво және Понтиньи аббаттарымен бірге, ол цистерциандықтар орденінің негізгі төрт аббаттарының бірі болды, және барлық басқа цистерциандық үйлер оған бағынышты болды. Ол Брагни орманы мен Гросне батпақты жерінің арасында орналасқан еді. Бургундия герцогтарының және жергілікті ақсүйектердің, әсіресе Грос де Брансион әулетінің жомарттығының арқасында ол тез байлыққа және маңызға ие болды. 1165-66 жылдары Бургундия герцогы Гю III және Макон графы Жерар мен Шалон графы Вильгельм арасындағы қақтығыстарға қатысты. Аббаттық ғимараттар 13 ғасырда қайта жаңартылды. 1362 жылы аббатхана "Тард Венера" деп белгілі кешіккен қарақшылардың шабуылына ұшырады. 1415 жылы нығайтылған, бірақ бұл 1562 және 1567 жылдары тонаудан сақтамады. 1570 жылы Гаспар де Колиньидің протестант әскерлері оны өртеп жіберді; тек шіркеу, сакристия, басқару үйі және іргелес бөлме ғана аман қалды. 1574 жылы аббат Франсуа де Бёгре қайта құруды қаржыландыру үшін жерді сатуға рұқсат алды. Жатақхананың құрылысы және шіркеудің қайта безендірілуі сияқты соңғы жұмыстар 17 ғасырдың басында оның ізбасары Ив Саважо басшылығымен аяқталды. 1682 жылы аббат Клод Пети аббаттың тұрғын үйін және монастырды жаңартты, ал нығайту қабырғасы бұзылып, қорғаныс орлары толтырылды. 1760 жылдары аббат Франсуа Фильжан де Хемилли аббаттың резиденциясының фасадында, оның гербын көрсете отырып, қосымша жұмыстар жүргізді. Соңғы аббат Антуан Луи Девинь де ла Серве жергілікті сәулетші Рамодан интерьерді қайта безендіру жобасын тапсырып, оған зейнетақы тағайындады. Аббатхана 1791 жылы Франция революциясы кезінде таратылды, сол кезде қауымдастықта бар болғаны 14 монах болды, ал кейбір шаруашылық ғимараттары мақта фабрикасынан келген жұмысшылар, олардың арасында әйелдер де болды, тарапынан басып алынды. Ғимараттар мемлекеттік мүлік ретінде сатылып, көбінесе шіркеуді қоса, қиратылды.
The abbey was founded in 1113 by Stephen Harding as the first daughter house of Cîteaux Abbey, the mother house of the Cistercian reform. Along with Morimond Abbey, Clairvaux Abbey and Pontigny Abbey it was one of the four primary abbeys of the Cistercian order to which all other Cistercian houses were affiliated. It stood on a wild site located between the forest of Bragny and the swampy land of the Grosne. It benefitted greatly from the generosity of the entourage of the Dukes of Burgundy and of the local nobility, especially the family of Gros de Brancion, and rapidly gained wealth and importance. In 1165 66 it was caught up in the conflicts between Hugh III, Duke of Burgundy, and Counts Gerard of Mâcon and William of Chalon. The conventual buildings were reconstructed in the 13th century. In 1362 the abbey was occupied by the roaming brigands known as the Tard Venus. It was fortified in 1415, but this did not prevent it from being looted in 1562 und 1567. In 1570 it was set on fire by the Protestant troops of Gaspard de Coligny; the only buildings to survive were the church, the sacristy, the chapter house and an adjoining room. The abbot François de Beugre obtained permission in 1574 to sell lands in order to fund the rebuilding. The final works the construction of the dormitory and the redecoration of the church were completed in the early 17th century under his successor, Yves Sauvageot. In 1682 the abbot Claude Petit refurbished the abbot's lodgings and the cloister, while the fortification wall was demolished and the defensive ditch filled in. Further works were undertaken by the abbot François Filzjean de Chemilly in about 1760, principally to the frontage of the abbot's residence, which bears his arms. The last abbot, Antoine Louis Desvignes de la Cerve, commissioned a scheme of interior redecoration from the local architect Rameau, for which he granted him a pension. The abbey was dissolved in 1791 during the French Revolution, by which time the community numbered only 14 monks, and some of the outbuildings were occupied by the workers, some of them women, from the cotton factory which had been established elsewhere on the site. The buildings were sold as national assets and largely destroyed, including the abbey church.
Қазіргі
Ғимараттың сақталған жалғыз маңызды бөлігі – 18 ғасырда салынған абат үйі, қазір Шато-де-ла-Ферте деп аталады. Ол шамалы биіктікте орналасқан, екі қабатты, үш бөліктен тұратын орталық бөлігі, төрт бөліктен тұратын қанаттары мансарда шатырларымен және екі бөліктен тұратын бұрыштары бар. Бұл ғимаратта бұрынғы монастырь рефекторийі сақталған. 1993 жылы ол тарихи ескерткіш ретінде тізілген.
The only substantial survival of the premises is the 18th century abbot's house, now known as the Château de la Ferté, built on a slight elevation, with a two storey central block of three bays, wings of four bays with mansard roofs and corner blocks of two bays. This building contains the original monastic refectory. It was listed as a monument historique in 1993.