Патрик Джонстон: Канадалық саясаткер және қоғамдық қайраткердің өмір жолы

Кіріспе

Патрик Джонстон – канадалық әкімші, саясатты талдаушы және бұрынғы саясаткер. Ол 1988 жылы партия үшін сайлауға түсу үшін Либералдық партияның жетекшісі Джон Тернердің шақыруымен қабылданды, бірақ күтпеген жағдайда абортқа қарсы белсенділердің қолдауымен бәсекелес үміткерге жеңіліп қалды. Торонтолық мұғалім және әлеуметтік жұмыскер Джонстон алты жыл бойы Ұлттық Кедейлікке Қарсы Ұйымның басшысы болды. Алғашқыда Жаңа Демократиялық партияның мүшесі болған ол, 1984 жылы либералдарға қосылды, себебі ЖДП-ның дұрыс экономикалық саясаты жоқ екенін айтты. Ол Онтарио премьері Дэвид Петерсонның Әлеуметтік Жәрдемді Қарау Комитетінің аға кеңесшісі болды және 1988 жылы Федералдық Либералдық партияның сайлау комитетінің тең төрағасы қызметін атқарды. Партиялық құрылымның күшті қолдауына қарамастан, ол Скарборо-Уэсттегі либералдық үміткерлікті Том Вэппел деген Торонтодағы көпшілікке беймәлім заңгерге 523 дауысқа қарсы 372 дауыспен жеңіліп қалды. Wappel – бейшаралық консерватор, ал «Өмірге Қарсы» тобының мүшелері оны қолдады. 1988 жылы отыз тоғыз жаста болған Джонстон осы жеңілістен кейін Джон Тернердің жоғары саяси кеңесшісі болып қалды. Джонстон 1989 жылы Онтарио премьері Дэвид Петерсонның аға саясаттық кеңесшісі болып жұмысқа орналасты және Петерсон 1990 жылы жеңіліске ұшырағанға дейін бұл лауазымда болды. Кейін ол Канаданың Әлеуметтік Даму Кеңесінің атқарушы директоры болды. Соңғы қызметінде ол кедейлік мәселелерін шешу үшін экономикалық араласуды жақтады және жұмысқа орналастыру бағдарламаларына қарсы сөйледі. 1994 жылы Джонстон министр Ллойд Аксуорти шақырған Канаданың әлеуметтік мемлекетін реформалау жөніндегі жұмыс тобының төрағасы болды. Кейін ол Канадалық филантропия орталығының президенті және бас директоры болды, бұл түрлі қайырымдылық ұйымдарын қамтитын шатыр ұйым. Осы кезеңде ол Канаданың коммерциялық емес сектор мен федералдық үкімет арасындағы қарым-қатынасты нығайтуға бағытталған Ерікті Сектор Инициативасының бірлескен үйлестіру комитетінің тең төрағасы болды. Сонымен қатар, ол Йоханнесбургте орналасқан «Civicus: Азаматтарға Қатысу Әлемдік Альянсы» үкіметтік емес ұйымының директорлар кеңесінің төрағасы болып сайланды. 2002 жылдың қазан айында ол бұрынғы федералдық либералдық қаржы министрі Уолтер Гордон құрған жеке қайырымдылық қоры – Уолтер және Дункан Гордон қорының президенті және бас директоры болып тағайындалды. Осы кезеңде Джонстон Канаданың филантропиялық қорларының және Вашингтонда орналасқан Қорлар Кеңесінің директорлар кеңесінде қызмет етті. 2010 жылы ол Канаданың сыртқы көмегін қайта қарастыруға бағытталған және төрт мақала жарияланған қор басшылығымен жобаны қадағалады. Сондай-ақ, ол Торонто университетінің Мемлекеттік саясат және басқару мектебіндегі «Моват» саясатты инновациялау орталығында қонақ ғылыми қызметкер болды. 2011 жылы Джонстон қайырымдылық және филантропиялық ұйымдардың басшыларын қолдайтын консалтингтік компания – Borealis Advisors-ты іске қосты. Ол көптеген коммерциялық емес кеңестер мен кеңесші комитеттерде ерікті болып қызмет етеді, соның ішінде Canada Helps, Онтарио Коммерциялық Емес Желісі және Халықаралық Әділет Төрелігі жөніндегі Канадалық орталық.

Patrick Johnston is a Canadian administrator, policy analyst and former politician. He was recruited by Liberal Party leader John Turner to contest the 1988 election for the party, but unexpectedly lost his nomination to a rival candidate supported by anti abortion activists. A teacher and social worker from Toronto, Johnston served for six years as leader of the National Anti Poverty Organization. Originally a member of the New Democratic Party, he joined the Liberals in 1984 after charging the NDP with lacking a coherent economic policy. He served as senior advisor to Ontario Premier David Peterson's Social Assistance Review Committee, and was co chair of the federal Liberal Party's election committee in 1988. Despite strong support from the party establishment, he lost the Liberal nomination in Scarborough West to a little known Toronto lawyer named Tom Wappel, 523 votes to 372. Wappel, a staunch social conservative, was supported by members of the pro life group Campaign Life. Johnston, who was thirty nine years old in 1988, remained a senior policy advisor to John Turner after this defeat. Johnston was hired as a senior policy advisor to Ontario Premier David Peterson in 1989, and held this position until Peterson's defeat in 1990. He later served as executive director of the Canadian Council on Social Development. In the latter capacity, he promoted economic intervention to address poverty issues and spoke out against workfare programs. In 1994, Johnston chaired a task force convened by cabinet minister Lloyd Axworthy on reforms to Canada's welfare state. He later served as president and CEO of the Canadian Centre for Philanthropy, an umbrella group covering a variety of charitable groups. During this period, he served as co chair of the Joint Coordinating Committee of the Voluntary Sector Initiative, an attempt to strengthen the relationship between the federal government and Canada's voluntary, non profit sector. He was also elected to chair the board of directors of the Johannesburg based NGO, Civicus: World Alliance for Citizen Participation. In October, 2002 he was appointed president and CEO of the Walter and Duncan Gordon Foundation a private charitable foundation established by former federal Liberal finance Minister, Walter Gordon. During this period, Johnston served on the board of directors of Philanthropic Foundations Canada and the Council on Foundations based in Washington. In 2010, he oversaw a foundation led project to reimagine Canadian foreign aid that resulted in the publication of four papers. He was also a visiting Fellow at Mowat Centre for Policy Innovation at the University of Toronto's School of Public Policy and Governance. In 2011, Johnston launched Borealis Advisors, a consultancy supporting leaders of charitable and philanthropic organizations. He serves as volunteer on a number of non profit boards and advisory committees, including Canada Helps, the Ontario Nonprofit Network and the Canadian Centre for International Justice.