Джеймс Роджерс: Американдық баскетбол жаттықтырушысы мен басшысы

Кіріспе

Американдық баскетболшы және жаттықтырушы Джеймс Дональд Роджерс (12 наурыз 1943 жылы туған) – американдық бұрынғы баскетбол жаттықтырушысы және команда басшысы.

Өмір және мансап

Роджерс Иллинойс штатының Франклин Парк қаласында дүниеге келіп, өсті, бұл қала Чикагоның шетінде орналасқан. Иллинойстағы мектептер арасындағы жарыста үздік ойыншы атанған Роджерс Айова штатында ойнады, онда ол «Хоукиз» баскетбол командасының үш жыл бойы негізгі құрамында болды. Алғашқыда тіс дәрігері болуды жоспарлаған Роджерс, бірақ жаттықтырушылыққа қадам басуға шешім қабылдады. Бітіргеннен кейін ол сол кездегі Солтүстік Дакота университетінің баскетбол командасының бас жаттықтырушысы Билл Фитчтің көмекшісі болып жұмысқа орналасты. Роджерс Фитчтің ізімен Ұлттық баскетбол қауымдастығына (НБА) келді, ол 1970 жылы «Кливленд Кавальерс» командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды; Фитч 1979-80 маусымында бас жаттықтырушы болған «Бостон Селтикс» командасына өткенге дейін ол Фитчтің кезеңінде командада қалды. Роджерс 1982-83 маусымынан кейін Фитчтің орнына келген К.С. Джонстың көмекшісі ретінде командада қалды. 1987 жылы Рик Питиноға берілген «Нью-Йорк Никс» командасының бас жаттықтырушы лауазымына үміттенген Роджерс, Джонс 1987-88 маусымынан кейін жаттықтырушылықтан зейнетке шыққаннан кейін «Селтикс» командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Ол «Селтикс» командасын екі маусым жаттықтырды, команда 1988-89 маусымында 42-40 есебімен жеңіске жетті (плей-оффқа қатысты, бірақ бірінші раундтан шығып қалды), себебі оның жұлдызды ойыншысы Ларри Бёрд жарақат салдарынан бар болғаны алты ойында ғана қатысты. Команда келесі маусымда 52-30 есебімен жеңіске жеткеннен кейін, Роджерс плей-оффтың бірінші раундында «Никс» командасына бес ойында жеңіліп, жұмыстан босатылды. 1991 жылы ол «Миннесота Тимберволвс» командасына жұмысқа қабылданды, онда ол жарым маусым бойы жас және тәжірибесіз командамен күресіп, 1992-93 маусымынан кейін жұмыстан босатылғанға дейін 21-90 есебімен жеңіліске ұшырады. Ол алты НБА чемпионатын жеңген командаларда көмекші жаттықтырушы ретінде жұмыс істеді (1981, 1984 және 1986 жылдары «Селтикс» командасымен, ал 1996, 1997 және 1998 жылдары «Чикаго Буллс» командасымен, онда ол команданың бас жаттықтырушысы Фил Джексонмен қайта қауышты). «Селтикс» командасындағы көмекші жаттықтырушы ретінде ол Ларри Бёрд, Кевин МакХейл, Роберт Пэриш және Деннис Джонсон (сондай-ақ 1981 жылы Нейт Арчибальд және 1986 жылы Билл Уолтон) сияқты ойыншыларды жаттықтыруға көмектесті. «Чикаго» командасының көмекшісі ретінде ол Джексонға Майкл Джордан, Скотти Пиппен және Деннис Родманды қамтыған чемпиондық титул жеңген командаларды жаттықтыруға көмектесті.

Rodgers was born and raised in Franklin Park, Illinois, a Chicago suburb. An all state player as a high school player in Illinois, Rodgers went on to play for Iowa, where he was a three year starter on the Hawkeyes basketball team. Originally planning to go into dentistry, Rodgers, who was a pre dental major, decided to go into coaching. After graduation, he was hired as an assistant by Bill Fitch, then the head coach for the University of North Dakota basketball team, whose team featured All America center Phil Jackson. Rodgers followed Fitch to the National Basketball Association (NBA) when Fitch was hired as the head coach of the expansion Cleveland Cavaliers in 1970; he would remain with the team for the duration of Fitch's tenure before following him to the Boston Celtics when Fitch became their head coach for the 1979–80 season. Rodgers remained with the team as an assistant under K. C. Jones, who replaced Fitch following the 1982–83 season, also becoming the team's director of player personnel. While hoping to land the New York Knicks head coaching job in 1987, which went to Rick Pitino, Rodgers was promoted to head coach of the Celtics after Jones decided to retire from coaching after the 1987–88 season. He coached the Celtics for two seasons, with the team going 42–40 in 1988–89 (and a playoff berth and quick first round exit), due to a season where its star player, Larry Bird, missed all but six games due to injury. After the team rebounded to a 52–30 record the following season, Rodgers was fired after a first round playoff loss to the Knicks in five games. He was hired by the expansion Minnesota Timberwolves in 1991, where for nearly a season and a half, with a young team devoid of talent, the Wolves struggled to a combined record of 21–90, before he was fired following the 1992–93 season. He served as an assistant on staffs that won six NBA championships (1981, 1984, and 1986 with the Celtics, and 1996, 1997, and 1998 with the Chicago Bulls, where he reunited with Phil Jackson, who was the team's head coach). During his days as an assistant with the Celtics, he helped coach Celtic players Bird, Kevin McHale, Robert Parish and Dennis Johnson (plus Nate Archibald in 1981 and Bill Walton in 1986). As an assistant for Chicago, he helped Jackson coach championship winning teams that featured Michael Jordan, Scottie Pippen and Dennis Rodman.