Жон Бискоу – Антарктиданы ашқан ағылшын теңізшісі. Экспедициясы Эндерби және Грэхем жерлерін, Бискоу аралдарын тапты. Теңізшінің өмірі мен жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
бұрынғы жабдықтау және зерттеу кемелері
the former supply and research vessels
Джон Бискоо (28 сәуір 1794 – 1843) – ағылшын теңізшісі және саяхатшы, ол Антарктида жағалауындағы Эндерби және Грэм жерлері деп аталатын аймақтарды көрген алғашқы экспедицияны басқарды. Экспедиция Грэм Лэнд маңындағы бірнеше аралдарды да тапты, оның ішінде оның құрметіне аталған Биско аралдарын.
John Biscoe (28 April 1794 – 1843) was an English mariner and explorer who commanded the first expedition known to have sighted the areas named Enderby Land and Graham Land along the coast of Antarctica. The expedition also found a number of islands in the vicinity of Graham Land, including the Biscoe Islands that were named after him.
Ерте өмір
Биско Англияның Энфилд қаласында дүниеге келген. 1812 жылдың наурыз айында он жеті жасында ол Корольдік теңіз күштеріне қосылды және 1812-1815 жылдардағы АҚШ-қа қарсы соғыста қызмет етті. 1815 жылы қызметтен босаған кезде ол кеме басқарушының көмекшісі болған. Содан кейін ол сауда кемелерінде борттық офицер немесе капитан ретінде көбінесе Шығыс немесе Батыс Үндістанға қатынайтын болды.
Biscoe was born in Enfield, Middlesex, England. In March 1812, aged seventeen, he joined the Royal Navy and served during the 1812–1815 war against the United States. By the time of his discharge in 1815, he had become a justice Master. Thereafter he sailed on board merchant shipping as a mate or master, mostly to the East or West Indies.
Оңтүстік мұхит экспедициясы, 18301833
1830 жылы «Сэмюэл Эндерби & Sons» балық аулау компаниясы Бискоуды «Тула» бригінің капитаны және Оңтүстік мұхитта жаңа иесіз жерлерді табу экспедициясының жетекшісі етіп тағайындады. «Лайвли» катерінің сүйемелдеуімен «Тула» Лондоннан шығып, желтоқсан айында Оңтүстік Шетланд аралдарына жетті. Экспедиция одан әрі оңтүстіске қарай жүзіп, 1831 жылғы 22 қаңтарда Антарктика шеңберінен өтті, содан кейін 60° оңтүстік ендігінде шығысқа бұрылды. Бір айдан кейін, 1831 жылғы 24 ақпанда экспедиция мұздың арасынан жалаңаш тау шыңдарын көрді. Биско бұл құрлықтың бөлігі екенін дұрыс болжап, осы аймақты өзінің демеушілерінің құрметіне Ендерби жері деп атады. 28 ақпанда бір мүйіс байқалды, Биско оны Энн мүйісі деп атады; мүйістің үстіндегі тау кейін Биско тауы деп аталды. Биско экспедицияны сол аймақта ұстап тұрды және жағалауды картаға түсіруді бастады, бірақ бір айдан кейін оның және экипажының денсаулығы нашарлай бастады. Экспедиция Австралияға қарай жүзіп, мамыр айында Тасманияның Хобарт қаласына жетті, бірақ оған дейін экипаждың екі мүшесі қызыл аурудан (скорбуттан) қайтыс болды. Экспедиция Антарктикаға қайту алдында Хобартта қыстады. 1832 жылғы 15 ақпанда Аделаида аралы, екі күннен кейін Биско аралдары табылды. Тағы төрт күннен кейін, 21 ақпанда, жағалаудың кеңірек бөлігі көрінді. Тағы да құрлық тапқанын болжап, Биско осы аймақты Адмиралтействоның бірінші лорды сэр Джеймс Грэмнің құрметіне «Грэм жері» деп атады. Биско Анверс аралына қонды және Антарктика материгін көргенін мәлімдеді. Биско экспедиция тапқан жаңа жағалауды картаға түсіруді жалғастырды және 1832 жылғы сәуір айының соңында ол Джеймс Кук пен Фабиан фон Беллингсхаузеннен кейін Антарктика құрлығын айналып өткен үшінші адам болды. Отанына қайтар жолда шілде айында «Лайвли» кемесі Фолкленд аралдарында құлап кетті. Дегенмен экспедиция 1833 жылдың басында Лондонға қауіпсіз оралды. 1833 жылы Биско «Сэмюэл Эндерби & Sons» компаниясынан тағы бір зерттеу сапарына шақырылды. Алайда ол денсаулығына байланысты бұл жобадан бас тартты. Оның орнына ол жылырақ климатта Батыс Үнді саудасымен айналысты. Содан кейін ол Австралия суларында теңіз саяхаттарына қатысты. Джон Биско 1843 жылы Тасманиядан отбасын Англияға әкелу сапарында теңізде қайтыс болды. Ол 49 жаста болды.
In 1830, the whaling company Samuel Enderby & Sons appointed Biscoe master of the brig Tula and leader of an expedition to find new sealing grounds in the Southern Ocean. Accompanied by the cutter Lively, the Tula left London and by December had reached the South Shetland Islands. The expedition then sailed further south, crossing the Antarctic Circle on 22 January 1831, before turning east at 60°S. A month later, on 24 February 1831, the expedition sighted bare mountain tops through the ocean ice. Biscoe correctly surmised that they were part of a continent and named the area Enderby Land in honour of his patrons. On 28 February, a headland was spotted, which Biscoe named Cape Ann; the mountain atop the headland would later be named Mount Biscoe. Biscoe kept the expedition in the area while he began to chart the coastline, but after a month his and his crews' health were deteriorating. The expedition sailed toward Australia, reaching Hobart, Tasmania in May, but not before two crew members had died from scurvy. The expedition wintered in Hobart before heading back toward the Antarctic. On 15 February 1832, Adelaide Island was discovered and two days later the Biscoe Islands. A further four days later, on 21 February, more extensive coastline was spotted. Surmising again that he had encountered a continent, Biscoe named the area "Graham Land", after First Lord of the Admiralty Sir James Graham. Biscoe landed on Anvers Island and claimed to have sighted the mainland of the Antarctic continent. Biscoe again began charting the new coastline the expedition had found and by the end of April 1832 he had become the third man (after James Cook and Fabian von Bellingshausen) to circumnavigate the Antarctic continent. On the journey home, in July, the Lively was wrecked at the Falkland Islands. The expedition nonetheless returned to London safely by the beginning of 1833. In 1833, Biscoe was again commissioned by Samuel Enderby & Sons to make another voyage of exploration. However, he resigned from the effort, probably because of his health. He instead engaged in the West Indies trade in a much warmer climate. He next took part in sailing ventures in Australian waters. John Biscoe died at sea in 1843 while on a voyage to bring his family from Tasmania back to England. He was 49 years old.
Ескерткіштер
Бір топ арал мен тау оның құрметіне аталған. Биско аралдары 1832 жылғы ақпан айында Грэм Лэндтің батыс жағалауында, «Тула» және «Лайвли» кемелерімен Антарктиканы айналып өту кезінде ашылған. Биско тауы – Антарктиданың шығысындағы Кейп Эннның ең биік нүктесі, 700 метрлік ерекше қара тау. Оны Хьяльмар Рийзер Ларсен (1929 жылы әуеден) және Маусон (1930 жылы) ашқан, ал 1831 жылы Биско оны көрген болуы мүмкін деп саналады. Оның құрметіне екі британдық зерттеу кемесі аталған. Фолкленд аралдарының тәуелділіктеріне арналған зерттеулер үшін мұзға төзімді кемеге айналған HMS Pretext, RRS John Biscoe деп қайта аталды. 1956 жылы ол RRS Pretext атауын қайта алды, осылайша RRS John Biscoe атауын, ұзақ қашықтыққа және көбірек жүк тасымалдауға қабілетті жаңа кеме үшін пайдалануға болады.
A group of islands and a mountain are named for him. The Biscoe Islands were discovered off the west coast of Graham Land in February 1832, during his Antarctic circumnavigation aboard Tula and Lively. Mount Biscoe is a distinctive 700m black peak, the high point of Cape Ann in East Antarctica. Discovered by Hjalmar Riiser Larsen (by air in 1929) and Mawson (1930), it is thought to have been seen by Biscoe in 1831. Two British research ships have been named in his honour. After conversion to an ice strengthened research ship for the Falkland Islands Dependencies Survey, HMS Pretext was renamed RRS John Biscoe. She reverted to RRS Pretext in 1956, to allow the name to be used for RRS John Biscoe, a new ship with a longer range and greater cargo carrying capacity.