Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1957 жылы Дмитрий Шостаковичтің фортепиано концерті.
1957 piano concerto by Dmitri Shostakovich
Дмитрий Шостаковичтің F мажордағы, Op. 102 нөміріндегі екінші фортепиано концерті 1957 жылы ұлы Максимнің 19 жасқа толуына арналып жазылған. Максим бұл туынды Мәскеу консерваториясындағы бітіру концертінде тұңғыш рет орындады. Онда Шостаковичтің "Екі фортепианоға арналған концертиносына" ұқсас көптеген элементтер бар: екі шығарма да жас пианистердің қабілеттерін дамытуға көмектесу үшін жазылған. Бұл Шостаковичтің көптеген туындыларына қарағанда ерекше қуанышпен толған шығарма.
Piano Concerto No. 2 in F major, Op. 102, by Dmitri Shostakovich was composed in 1957 for the 19th birthday of his son Maxim, who premiered the piece during his graduation concert at the Moscow Conservatory. It contains many similar elements to Shostakovich's Concertino for Two Pianos: both works were written to be accessible for developing young pianists. It is an uncharacteristically cheerful piece, much more so than most of Shostakovich's works.
Аспаптар
Бұл шығарма соло фортепиано, екі флейта, пикколо, екі гобой, екі кларнет, екі фагот, төрт валторна, тимпани, барабан және скрипкалар тобына арналған.
The work is scored for solo piano, two flutes, piccolo, two oboes, two clarinets, two bassoons, four horns, timpani, snare drum and strings.
Қабылдау
1957 жылдың ақпан айының ортасында Эдисон Денисовке жазған хатында композитордың өзі бұл туындының "ешқандай көркемдік құндылығы жоқ" деп жазды. Шостаковичтің өзі туындыны сынай отырып, болашақ сын-ескертпеуді көздеген болуы мүмкін (ол бірнеше рет ресми айыптарға ұшырағандықтан), және бұл пікір шынтуатында әжуалықпен айтылған десе де болады. 1957 жылдың сәуір айында ол ұлымен бірге Мәдениет министрлігі үшін екі фортепианоға арналған нұсқасын орындады, ал кейін Мәскеу консерваториясында көпшілық алғаш рет тыңдады. Бұл концерт сырттай қарағанда қарапайым болғанымен, көпшілік оны әрқашан жылы лебізбен қабылдады, және ол Шостаковичтің ең танымал шығармаларының бірі саналады. 2017 жылы концерт Classic FM Даңқ залында 19-шы орынды иеленді. 2024 жылы ол тоғызыншы орынға көтерілді.
In a letter to Edison Denisov in mid February 1957, barely a week after he had finished work on it, the composer himself wrote that the work had "no redeeming artistic merits". It has been suggested that Shostakovich wanted to pre empt criticism by deprecating the work himself (having been the victim of official censure numerous times), and that the comment was actually meant to be tongue in cheek. In April 1957, he and his son performed a two piano arrangement of the work for the Ministry of Culture, and then it was later premiered for the public at the Moscow Conservatory. Despite the apparently simple nature of this concerto, the public has always regarded it warmly, and it stands as one of Shostakovich's most popular pieces. In 2017, the concerto was voted 19th in the Classic FM Hall of Fame In 2024 it was ninth.
Жазбалар
Композитор концерті сынағанына қарамастан, оны бірнеше рет өзі орындап, алғашқы концертімен бірге жазбаға түсірді. Екеуі де қазіргі жазбаларда сирек кездесетін жылдам темпте орындалады. Үшінші жазбада Шостаковичтің орындауындағы кейбір үзінділернің толыққанды еместігін естуге болады, бұл оның қолдарының нашарлап бара жатқанының белгісі еді. Екінші бөлімді жазғанда Шостакович партитурада жазылмаған кейбір үзінділерде шамалы өзгерістер енгізеді. Мысалы, 33-тактіде Шостакович қайталайтын аккордты 34-тактінің бірінші уақытынан бастап, партитурада біріктірілген нота ретінде жазылған. Максимнің ұлы, Дмитрий Максимович Шостакович та осы туындыны жазды, оның әкесі "I Musici de Montreal" оркестріне дирижерлік етті. Кіші Дмитрий әкесінің темпі мен фразировкасына ұқсас ойнайды. Басқа жазбалардың ішінде Леонард Бернштейннің Columbia Records үшін солист және дирижер ретіндегі, Марк Андре Хамелиннің Hyperion Records үшін, ал Дмитрий Алексеевтің Jerzy Maksymiuk жетекшілік еткен Англия камералық оркестрімен жасаған жазбалары бар. Сондай-ақ, Мариинский оркестрінің солист Денис Мацуев пен дирижер Валерий Гергиевпен жазған осы концерттің жазбасы да бар.
Despite his dismissal of the concerto, the composer performed it himself on a number of occasions, and recorded it along with his first concerto. Both are played at fast tempo rarely matched in modern recordings. On the third recording, one can hear some of the passages played by Shostakovich were not as clean and it was a sign of his deteriorating hand. In his recordings of the second movement, Shostakovich presents slight variations in some passages that are not written in the score. Some examples include a repeated chord Shostakovich plays from bar 33 that is from the first beat of bar 34 is written as a tie in the score. Maxim's own son, Dmitri Maximovich Shostakovich, also recorded the piece, with his father conducting I Musici de Montreal. Dmitri the younger approaches his grandfather's tempi and phrasing. Other recordings include those by Leonard Bernstein as soloist and conductor for Columbia Records, Marc André Hamelin for Hyperion Records, and Dmitri Alexeev with Jerzy Maksymiuk conducting the English Chamber Orchestra. There has been a recording of this concerto by the Mariinsky Orchestra with soloist, Denis Matsuev and Valery Gergiev as conductor.
Балет
Концерт екі түрлі балетте қолданылады. Кеннет Макмилланның «Концерті» 1966 жылғы 30 қарашада Берлиндегі Deutsche Oper театрында тұңғыш рет қойылды, кейіннен Корольдік балеттің репертуарына енді. Алексей Ратманский Нью-Йорк Сити Балеті үшін «Концерт DSCH» балетын қойды және ол 2008 жылы тұңғыш рет көрсетілді.
The concerto is used in two different ballets. Kenneth MacMillan's Concerto premiered in on 30 November 1966 at the Deutsche Oper Berlin, then became a Royal Ballet repertoire. Alexei Ratmansky created Concerto DSCH for the New York City Ballet, and premiered in 2008.