Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1929 жылы Дмитрий Шостаковичтің хорлық симфониясы, №3 Ми-бемоль мажорда (қосымша тақырыбы – "Бірінші мамыр"), Op. 20, алғаш рет 1930 жылғы 21 қаңтарда (Лениннің қайтыс болған күнінің мерейтойы) Александр Гаук жетекшілігімен Ленинград филармониясы оркестрі мен Академия капелла хоры орындады.
1929 choral symphony by Dmitri Shostakovich
The Symphony No. 3 in E flat major (subtitled First of May), Op. 20 by Dmitri Shostakovich was first performed by the Leningrad Philharmonic Orchestra and Academy Capella Choir under Aleksandr Gauk on 21 January 1930 (the anniversary of Lenin's death).
Өмірбаян
Екінші симфония сияқты, Үшінші симфония да Жаңа экономикалық саясаттың (НЭП) еркіндігі мен модернизмі Ресей пролетариаттық музыканттар қауымдастығының басымдығына ұшыраған кезде жазылды. Үшінші симфония музыкалық және саяси идеяларды анық, қарапайым түрде жеткізуге қойылған талаптарды көбірек көрсетеді – оның негізінен диатоникалық жазылуы, тұрақты ырғақтары, Е-бемоль тональностьінде қалуы, эпизодтық құрылымы және нақты саяси мағынаны жеткізу үшін революциялық мәтінді финалы ретінде пайдалану арқылы. Екінші симфония Октябрь революциясының он жылдығына арнап Мемлекеттік баспа үйінің тапсырысымен жазылғаннан өзгеше, Үшінші симфония тапсырыссыз, Шостаковичтің өзі таңдаған мәтінмен жазылды. Шостакович 1929 жылы Ленинград консерваториясына жолдаған баяндамасында: «Екінші симфонияның негізгі мазмұны – күрес болса, «Бірінші мамыр» бейбіт құрылыстың мерекелік рухын көрсетеді, егер осылай айтуға рұқсат болса. Басты идеяны тыңдаушыларға түсінікті ету үшін, ақын Кирсановтың сөздеріне хор қостым» деп жазды.
Like the Second Symphony, the Third was written at a time when the freedom and modernism of the New Economic Policy (NEP) was giving way to the dominance of the Russian Association of Proletarian Musicians. The Third more obviously reflects the latter's demands for clear, simple expression of musical and political ideas, in its largely diatonic writing, its insistent rhythms, its remaining largely fixed in the 'home' key of E flat, its episodic nature, and in the use of a revolutionary text as a finale to deliver a clear, politically attuned message. Unlike the Second, which was commissioned by the State Publishing House to honour the tenth anniversary of the October Revolution, the Third was composed without a commission, with a text chosen by Shostakovich. In his report to the Leningrad Conservatory (1929), Shostakovich wrote “While in the [Second Symphony] the main content is struggle, the “May First” expresses the festive spirit of peaceful construction, if I may put it that way. To make the main idea clearer for the listeners, I introduced a chorus to words by the poet Kirsanov at the end."
Қабылдау
Өмірінің соңына қарай Шостаковичтің өзі үшінші симфониясына наразы болғанымен, премьерасы кезінде ол жақсы қабылданды. Борис Асафьев оны "революциялық сөз өнерінің динамикасынан туған симфония" деп атады, ал Леопольд Стоковский 1932 жылы Филадельфияда және 1933 жылдың басында Карнеги залында оны Америкада тез орындады. Америкалық сыншылар пікірге келмеді, Лоренс Гилман оны "ақылсыз және маңызсыз музыка" деп сипаттады. 1930 жылдары кеңес музыкалық идеялары өзгергенде және социалистік реализм тұжырымдамасымен орталық бақылау күшейгенде, үшінші симфония "формализмнің" символы деп танылып, репертуардан алынып тасталды. Ол 1960 жылдарға дейін қайтадан орындалмады.
Although, later in life, Shostakovich himself was unhappy with the Third, at the time of its premiere it was positively received. Boris Asafyev called it "the birth of the symphony out of the dynamism of revolutionary oratory", and it was quickly performed in America by Leopold Stokowski, in Philadelphia in 1932 and at Carnegie Hall in early 1933. American critics were divided, with Lawrence Gilman calling it "brainless and trivial music". As Soviet musical ideas changed and central control developed with the concept of Socialist Realism in the 1930s the Third was branded a symbol of "formalism" and dropped from the repertoire. It was not performed again until the 1960s.
Аспаптар
Симфония аралас хор мен 3 флейтадан (3-шісі пикколоны екі рет орындайды), 2 гобой, 2 кларнет, 2 фагот, 4 валторна, 2 труба, 3 тромбон, туба, литавра, үшбұрыш, малый барабан, тарелкалар, бас барабан, там-там, глокеншпиль, ксилофон және струнный оркестр үшін жазылған.
The symphony is scored for mixed chorus and an orchestra of 3 flutes (3rd doubling piccolo), 2 oboes, 2 clarinets, 2 bassoons, 4 horns, 2 trumpets, 3 trombones, tuba, timpani, triangle, snare drum, cymbals, bass drum, tam tam, glockenspiel, xylophone, and strings.