Мария Байда – Кеңес Одағының Батыры, 2-ші дүниелік соғыстағы қаһарман медбике. 15 неміс әскерін жеңіп, өзін-өзі құтқарып, орденмен марапатталған. Тарихымен танысыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Советтік фельдшер және пулеметші (1922–2002)
Soviet medic and machine gunner (1922–2002)
Мария Карповна Байда (1922 жылдың 1 қаңтары – 2002 жылдың 30 тамызы) Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Қырымда шайқасқан 514-ші жаяу әскер полкінің медициналық қызметкері болған. Ол Вермахттың автоматтарымен қоршалғанда, олармен қаһарлы атыс жүргізіп, он бес сарбазды өлтірді, бірнешеуін жаралады және қалғандарын шашыратты, өзі жараланып құтылды. Соғыс кезіндегі батылдығы үшін 1942 жылы Байдаға Кеңес Одағының Батыры атағы берілді.
Mariya Karpovna Bayda (Мария Карповна Байда; February 1, 1922 – August 30, 2002) was a medical orderly in the 514th Infantry Regiment during World War II who fought in Crimea. When she was surrounded by Wehrmacht submachine gunners, she fought a heated gun battle against them, killing fifteen, wounding several more, and routing the rest, escaping wounded. For her wartime exploits, Bayda was awarded the honorary title of Hero of the Soviet Union in 1942.
Ерте өмір
Байда 1922 жылы Қырымның Красноперекопск ауданында орыс отбасында дүниеге келді. Әке-шешесі ерте қайтыс болғандықтан, оны әжесі мен атасы тәрбиеледі. 1936 жылы Джанкойдағы мектепті оқуын бітірмей тастап кетті. Ол мемлекеттік шаруашылықта, ауруханада, содан кейін Воинка ауылындағы кооперативте жұмыс істеді. Өмір салған үйі бомбаға түскен соң, ол азаматтарды эвакуациялауға көмектесу үшін теміржол стансасында жұмыс істеуге кірісті.
Bayda was born in 1922 to a Russian family in the Krasnoperekopsk Raion of Crimea. After her parents died when she was young she was raised by her grandparents. In 1936, she dropped out of the school in Dzankoy without completing her studies. She worked on a state run farm, in a hospital, and then in a cooperative society in of the village of Voinka. After the house she lived in was bombed she began working at a train station to help civilians evacuate the city.
Әскери мансап
1941 жылы Қызыл Армияға қосылып, сол жылы Солтүстік Кавказ майданының Қызыл Армиясының 172-ші атқыштар дивизиясының 514-ші атқыштар полкінің 3-ші батальонында медбике болып тағайындалды. Ол кісі алғашқы көмек көрсетумен қатар, окоп қазып, неміс сарбаздарын тұтқынға алып, тергеуге тапсырды. 1941 жылдың күзінде теңіз жаяу әскері батальонына ауыстырылды. Батальонның қару-жарағы жеткіліксіз болғандықтан, немістер олар қорғап тұрған төбені басып алды, бірақ рота командирінің бұйрығымен олар бақылауды қайта жаулап алды. Полк кейіннен майданнан алынғаннан кейін Байда барлау бөлімінің медициналық бөліміне қайта тағайындалды. 1942 жылдың 7 маусымында ол 16 жау әскерін, олардың ішінде бір офицерді автоматпен өлтіргендіктен "Қорқытсыз Марусия" деп аталды. Сонымен қатар, ол өзінің мылтығының ағашымен төрт неміс сарбазын басына соғып, командирін және тағы сегіз сарбазды немістердің қолынан құтқарып қалды. Осы ісі үшін 1942 жылдың 20 маусымында Кеңес Одағының Батыры атағымен марапатталды. 1942 жылдың 12 шілдесінде шайқаста ауыр жарақат алғаннан кейін Байда тұтқынға алынып, Украинадағы Славута концлагеріне, содан кейін Симферопольде ұсталғаннан кейін Равенсбрукке жіберілді. 1945 жылдың 8 мамырында американдық әскерлер оны тұтқыннан босатты.
In 1941, she joined the Red Army and was assigned as a nurse in the 3rd Battalion of 514th Rifle Regiment, 172nd Rifle Division of the Red Army of the North Caucasian front; she held the rank of senior sergeant and was deployed to the front lines that same year. In addition to providing first aid she dug trenches and captured German soldiers to be interrogated. In the autumn of 1941 she was transferred to a naval infantry battalion. Due to the unit's inadequate weaponry the Germans managed to takeover a hill they had been defending, but after orders from the company commander they managed to retake control. After the regiment was later withdrawn Bayda was reassigned to the medical division of a reconnaissance unit. On 7 June 1942 she earned the nickname "fearless Marusia" after she killed 16 enemy combatants, one of whom was an officer, with her submachine gun and attacked four more German soldiers by hitting them on the head with the butt of her rifle in order to rescue her commander and eight other soldiers who were captured by the Germans. For her actions that day she was awarded the title Hero of the Soviet Union on 20 June 1942. On 12 July 1942, after being severely wounded in battle, Bayda was taken prisoner and sent to Slavuta concentration camp in Ukraine and later Ravensbruck after she was held in Simferopol. She was released from captivity by the American forces on 8 May 1945.
Кейінгі өмірі
Соғыстан кейін ол әскери қызметтен босатылды. Көп жылдар бойы ол Севастополь қалалық азаматтық тіркеу бөліміне жетекшілік етті және бірнеше рет қалалық кеңеске депутат болып сайланды. 1976 жылы оған Севастопольдің құрметті азаматы атағы берілді.
After the war, she was discharged from military service. For many years, she headed the Sevastopol city department of civil registration, and she was repeatedly selected the deputy of city council. In 1976, she was recognized as an Honourable Citizen of Sevastopol.