Отон III Бавариялық: Венгрия және Баварияның тарихындағы тұлға

Кіріспе

Баварияның үшінші герцогы Отто III (11 ақпан 1261 – 9 қараша 1312), Виттельсбах әулетінің мүшесі, 1290 жылдан 1312 жылға дейін Төменгі Бавария герцогы, ал 1305 жылдан 1307 жылға дейін Венгрия және Хорватия королі болды. Оның Венгриядағы билігі Анжу әулетінен шыққан Карл Роберт тарапынан дауланып бақты.

Өмірбаян

Отто Бургаузенде Бавария герцогы Генрих XIII және Венгрияның Елизаветасының ұлы болып дүниеге келді. 1290 жылы ол әкесінен кейін, Льюис III және Стивен I-мен бірге Төменгі Баварияның герцогы болды. Отто Габсбургтерге қарсы болды және Бавария 1180 жылы жоғалтқан Штирияны қайтаруға тырысты. Ол Габсбургтерге қарсы Германия королі Адольфты қолдап, Геллхайм шайқасында оның жағында соғысты. 1301 жылы Венгрияның IV Беланың немересі Оттоға Венгрия тажы ұсынылды, бірақ ол 1305 жылға дейін қабылдамады. 1305 жылдың тамызында оның қарсыласы, Богемияны әкесінен мұра еткен Венецлав III, Отто III атынан Венгрияға деген талабынан бас тартты. Германияның Габсбург Альберт I Австрия арқылы жолды бұғаттағандықтан, Отто өзін саудагер ретінде жасырып, 1305 жылдың қарашасында Будаға жетті. 1305 жылдың 6 желтоқсанында Оттоны Венгрияның қасиетті тажымен Секешфехерварда Венгрияның епископы Бенедикт Рад және Антоний Цсанад епископы тәжге отырғызды. Алайда ол билігін нығайта алмады. 1306 жылы Оттоның екінші қарсыласы Анжулық Карл Естергомды, Сепес бекінісін, Золиомды және патшалықтың солтүстік бөлігіндегі басқа да бекіністерді басып алды, ал келесі жылы ол Буданы да басып алды. 1307 жылдың маусым айында герцог Отто III Трансильванияның күшті воеводасы Ладислав Канға барды, бірақ соңғысы оны түрмеге қамады. 1307 жылдың 10 қазанында Ракостағы жиынға келген магнаттар Карлді патша деп жариялады, бірақ ең күшті аристократтар (Матфей III Цсак, Амаде Аба және Ладислаус Кан) оны да елемеді. Жыл соңында Ладислав Кан Оттоны босатты, ол кейін елден кетті, бірақ Трансильвания воеводасы әлі де Венгрияның Киелі тажын Карлге тапсырудан бас тартты, себебі Киелі тажсыз тәж кию арқылы оның заңдылығы күмәнді болар еді. 1308 жылы Отто Венгрия тағынан бас тартты. Оттоның Австрия және Венгрия істеріне араласуы оның Бавариядағы беделін әлсіретті және ақырында қаржылық қиындықтарға байланысты сәтсіздікке әкелді. Венгрия тарихнамасында ол 1301–1310 жылдар аралығындағы тақ таластырушы ретінде танылады. Венгрияда болған 1305–1308 жылдары Төменгі Баварияны оның інісі Стефан I басқарды. 1310 жылы Габсбургтерге қарсы жаңа соғыс Бургхаузенді қиратты. Отто 1312 жылы қайтыс болды және Төменгі Баварияда оның ұлы Генрих XV оның орнына отырды, ол билікті өзінің туыстары Генрих XIV және Отто IV-пен бөлісті, екеуі де Стефан I-нің ұлдары еді. Генрих XIV-нің ұлы Иоанн I, Людовик IV Мүкіре императоры елді мұраға алғанға дейін Төменгі Баварияның соңғы герцогы болды және 1340 жылы герцогтықты біріктірді.

Otto was born in Burghausen, the son of Henry XIII, Duke of Bavaria, and Elizabeth of Hungary. He succeeded his father in 1290 as duke of Lower Bavaria, together with his younger brothers, Louis III and Stephen I. Otto was in opposition to Habsburg and tried to regain Styria which Bavaria had lost in 1180. He supported Adolf, King of Germany against Habsburg and fought on his side in the Battle of Göllheim. The Hungarian crown was offered to Otto, a grandson of Béla IV of Hungary, in 1301 but he did not accept before 1305. In August 1305, his opponent, Wenceslaus III of Bohemia, who had inherited Bohemia from his father, renounced his claim to Hungary on behalf of Otto III. Since the Habsburg Albert I of Germany was blocking the way through Austria, Otto disguised himself as a merchant, and reached Buda in November 1305. Otto was then crowned with the Holy Crown of Hungary in Székesfehérvár by Benedict Rád, Bishop of Veszprém and Anthony, Bishop of Csanád on 6 December 1305. However, he was not able to strengthen his rule. In the course of 1306, Otto's second opponent Charles of Anjou occupied Esztergom, Szepes Castle, Zólyom and some other fortresses in the northern parts of the kingdom, and in the next year he also occupied Buda. In June 1307, Duke Otto III visited the powerful Voivode of Transylvania, Ladislaus Kán, but the latter imprisoned him. On 10 October 1307, the magnates presented at the assembly in Rákos proclaimed Charles king, but the most powerful aristocrats (Matthew III Csák, Amadé Aba and Ladislaus Kán) ignored him as well. At the end of the year, Ladislaus Kán set Otto free who then left the country, but the Voivode of Transylvania still denied to hand over the Holy Crown of Hungary to Charles, whose legitimacy could be questioned without the coronation with the Holy Crown. Otto abdicated the Hungarian throne in 1308. Otto's involvement in Austrian and Hungarian affairs weakened his position in Bavaria and finally led to failure due to financial problems. In Hungarian historiography he is noted as an anti king during the interregnum of 1301–1310. During his presence in Hungary 1305–1308 Lower Bavaria was ruled by his brother Stephen I. In 1310 a new war against Habsburg devastated Burghausen. Otto died in 1312 and was succeeded in Lower Bavaria by his son Henry XV, who shared power with his cousins, Henry XIV and Otto IV, both sons of Stephen I. John I, a son of Henry XIV, was the last duke of Lower Bavaria before Louis IV, Holy Roman Emperor inherited the country and reunited the duchy in 1340.

Некелер мен балалар

1279 жылдың қаңтар айында Отто Германияның Рудольф I мен Гертруда фон Гогенбергтің қызы Екатеринаға үйленді. Олардың Генрих және Рудольф есімді егіздері 1280 жылы дүниеге келіп, сол жылдың ішінде қайтыс болды. Екатерина 1282 жылдың 4 сәуірінде қайтыс болды. Отто жиырма үш жыл бойы жесірлікте өмір сүрді. 1309 жылдың 18 мамырында Отто екінші әйелі Глогаулық Агнеске үйленді. Ол Силезия-Глогау герцогы Генрих III және Брансвик-Люнебургтың Матильдасының қызы болды. Олардың екі баласы болды:

Агнес Виттельсбах (1310–1360). Генрих XV, Бавария герцогы (1312 жылдың 28 тамызы – 1333 жылдың 18 маусымы). Отто Ландшутта қайтыс болды.