Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дания ханшайымы (1789–1864)
Danish princess (1789–1864)
Дания ханшайымы Луиза Шарлотта (Charlotte af Danmark; 30 қазан 1789 – 28 наурыз 1864) – Дания ханшайымы және Гессен-Кассель ханшайымы, Гессен-Кассель ханзадасы Вильгельмге тұрмысқа шыққан. Ханшайым Шарлотта өз заманындағы маңызды тұлға болды. Ол елдегі көрнекті әйелдердің бірі еді, ал 1839 жылы ағасы Кристиан VIII патша болғанда, таққа жақын тұрды. Ол 19 ғасырдың бірінші жартысында Даниядағы мұрагерлік дағдарысында елеулі рөл атқарды.
Princess Louise Charlotte of Denmark (Charlotte af Danmark; 30 October 1789 – 28 March 1864) was a Danish princess, and a princess of Hesse Kassel by marriage to Prince William of Hesse Kassel. Princess Charlotte was a significant figure in her time. She was one of the leading ladies in the country, and when her brother Christian VIII became king in 1839, she was close to the throne. She played an important role in the succession crisis in Denmark in the first half of the 19th century.
Ерте өмір
Принцесса Шарлотта 1789 жылғы 30 қазанда Дания монархиясының негізгі резиденциясы – Кристиансборг сарайында дүниеге келді. Ол Дания және Норвегияның мұрагерлік князі Фредерик пен Мекленбург-Швериннің София Фредерикасының қызы болды. Оның әкесі Дания және Норвегия королі Фредерик V-нің кіші ұлы, ал анасы Мекленбург герцогы Людвигтің қызы еді. Ол туған кезде оның екі үлкен бауырлары болды: князь Кристиан Фредерик (кейіннен 1814 жылы Норвегия королі болды және 1839 жылдан бастап Дания королі Кристиан VIII атанды) және принцесса Юлиана София. Кейіннен оның кіші інісі, князь Фредерик Фердинанд дүниеге келді. Принцесса Шарлотта туған кезде оның әйелі Кристиан VII Дания және Норвегияның монархы болды. Алайда корольдің психикалық ауруына байланысты, нақты билік оның туысы, мұрагер ханзада Фредерик (кейін король Фредерик VI) қолында болды. Шарлоттаның отбасы корольдің психикалық жағдайынан туған билік күресіне байланысты мұрагер ханзада Фредерикпен және оның отбасымен шиеленіскен қарым-қатынаста болды, бірақ уақыт өте келе король отбасының екі тармағы арасындағы қарым-қатынас жақсарды. Принцесса Шарлотта өмірінің алғашқы жылдарын Кристиансборг сарайының үлкен және сәнді барокко стиліндегі ғимаратында өткізді. Жазғы резиденция ретінде отбасы Копенгагеннің солтүстігіндегі Конгенс Лингбиде орналасқан, шағын Мёллеоен өзенінің жағасындағы Соргенфри сарайына ие болды. 1794 жыл жас ханшайым мен оның отбасы үшін маңызды оқиғаларға толы жыл болды. 1794 жылғы ақпанда өрт Кристиансборг сарайын қиратты, соның салдарынан отбасы Левезау сарайына көшуге мәжбүр болды. Бұл сарай Копенгагеннің орталық ауданындағы Фредериксстаденде орналасқан Амалиенборг сарайының кешенінің бір бөлігі болып табылады және рококо стилінде салынған. 1794 жылғы қарашада, ханшайым Шарлотта бес жасқа толғанда, денсаулығы нашар болған анасы 36 жасында қайтыс болды. Принцесса Шарлотта 1803 жылғы 22 мамырда Фредериксберг сарайының капелласында ағасы Кристиан Фредерик пен әпкесі Юлиана Софиямен бірге қабылданды.
Princess Charlotte was born on 30 October 1789 at Christiansborg Palace, the principal residence of the Danish Monarchy in central Copenhagen. She was a daughter to Frederick, Hereditary Prince of Denmark and Norway, and Sophia Frederica of Mecklenburg Schwerin. Her father was a younger son of King Frederick V of Denmark and Norway, while her mother was a daughter of Duke Louis of Mecklenburg Schwerin. At birth she had two older siblings, Prince Christian Frederick (who later became King of Norway in 1814 and was King of Denmark as Christian VIII from 1839) and Princess Juliane Sophie. She later had a younger brother, Prince Frederick Ferdinand. When Princess Charlotte was born, her uncle Christian VII was the monarch of Denmark Norway. Due to the king's mental illness, however, the real ruler was her cousin, Crown Prince Frederick (later King Frederick VI). Charlotte's family had a strained relationship with Crown Prince Frederick and his family due to the power struggles that the king's mental condition had created, but gradually the relationship between the two branches of the royal family was normalized. Princess Charlotte spent the first years of her life at the large and magnificent baroque palace of Christiansborg. As a summer residence, the family owned Sorgenfri Palace, located on the shores of the small river Mølleåen in Kongens Lyngby north of Copenhagen. The year 1794 was an eventful year for the young princess and her family. In February 1794, a fire destroyed Christiansborg Palace, and the family was forced to move to Levetzau's Palace, a rococo palace which forms part of the Amalienborg Palace complex in the district of Frederiksstaden in central Copenhagen. And in november 1794, when Princess Charlotte was five years old, her mother, who was in poor health, died at the age of just 36. Princess Charlotte was confirmed on 22 May 1803 in the chapel of Frederiksberg Palace along with her brother Prince Christian Frederik and sister Princess Juliane Sophie.
Неке
1810 жылы 10 қарашада Амалиенборг сарайында Гессен-Кассель принці Вильгельмге тұрмысқа шықты. Оның күйеуі жастығынан бастап Дания қызметінде болды, ал отбасы Данияда тұрды. Жұбайлар бастапқыда Копенгагеннің орталық аймағындағы Санкт-Аннае алаңындағы «Принц Вильгельм сарайы» деп аталатын жерге қоныстанды. Кейін жұбайлар Амалиенборгтағы Брокдорф сарайына көшіп өтті. Олардың елдік резиденциясы ретінде Копенгагеннен солтүстікке қарай 10 шақырым жерде, Оресунд бұғазының жағасында орналасқан Шарлоттенлунд сарайы берілді.
On 10 November 1810 in Amalienborg Palace, she married Prince William of Hesse Kassel. Her spouse was in Danish service from his youth, and the family lived in Denmark. The couple initially settled on Sankt Annæ Plads in central Copenhagen in what was called the Prince William Mansion. Later, the couple moved into the Brockdorff's Palace at Amalienborg. As their country residence they received Charlottenlund Palace, located on the shores of the Øresund Strait 10 kilometers north of Copenhagen.
Кейінгі өмірі
Принцесса Шарлотта дана, тәжірибелі және ұқыпты деп сипатталды, ол үй шаруашылығының қаржысын қатаң бақылауда ұстады. Ол өнер мен поэзияға қызығушылық танытты және өзін даниялық патриот сезінді. Шарлоттаның жарты туысы, Дания королі Фредерик VI-ның еркек мұрагері болмағандықтан, мұрагерлік дағдарысында белгілі бір рөл атқарды. Ол отбасысының тармағы таққа отыруы керек деген шешімді қолдады және осы себепті Шлезвиг-Гольштейн мәселесіне қарсы болды. 1839 жылы оның бауыры Кристиан VIII Дания тағына отырды, және оның билігі кезінде Шарлотта Копенгагендегі Дания корольдік сарайында маңызды лауазымға ие болды, өйткені оның бауыры оның отбасының желісі оның еркек желісі тоқталғаннан кейін таққа ие болуы керек деп ойлады. 1848 жылы оның бауыры қайтыс болды және оның баласыз ұлы, оның жүрегіне жақын немере інісі, Дания королі Фредерик VII таққа отырды. 1850 жылы Дания үкіметі Ресей империясының қысымына ұшырап, оның мұрагерлік құқығын тоқтатып, оның күйеу баласы Ольденбург герцогының пайдасына шешім қабылдады. Ольденбургтік Кристиан соңғы соғыс кезінде Данияға қарсы көзқарасын көрсеткен, және үкімет атынан геймерэд Ф. С. Данкварт одан, оның ұлынан және үлкен қызынан бас тартуды талап еткенде, оның екінші қызы мен күйеуінің пайдасына, ол былай деп жауап берді: "Бұл мүмкін емес: Дания халқы Данияға қарсы соғыс жариялаған және бізге жаулық танытқан үйден ханзаданы патша ретінде қабылдамайды". Ол өзінің шарты ретінде Ольденбург әулеті Гессен герцогтігін сатып алып, оны патшалық деп жариялауын талап етті, осылайша оның ұлы Фридрих "бір патшалықты екіншісімен ауыстыра алады". 1851 жылдың 18 шілдесінде Шарлоттаның талаптары орындалмайтынына және Ольденбургтік Кристианның талабына қолдау бар екеніне көндірілгеннен кейін, Шарлотта өзінің, ұлы Фредериктің және үлкен қызы Мари Луиза Шарлоттаның таққа деген құқықтарынан бас тартып, екінші қызы Луизаның пайдасына келісім берді, ол өз кезегінде оның күйеуі Кристианның пайдасына өз құқығынан бас тартты. Шарлотта 1864 жылы Кристиансборг сарайында қайтыс болды.
Princess Charlotte was described as wise, practical and thrifty, keeping the finances of her household under strict control. She had some interest in art and poetry, and reportedly felt herself to be a Danish patriot. Charlotte played some part in the succession crisis which occurred because her half first cousin, King Frederick VI of Denmark, lacked a male heir. She supported the solution that her branch of the family should succeed to the throne, and because of this, she opposed the Schleswig Holstein matter. In 1839, her brother Christian VIII of Denmark succeeded their cousin on the throne, and during his reign, Charlotte had an important position at the Danish royal court in Copenhagen because her brother favored that her line of the family should succeed to the throne after his male line had died out. In 1848, her brother died and was succeeded by his childless son, her nephew, king Frederick VII of Denmark. In 1850, the Danish government was pressured by the Empire of Russia to discontinue its support of her line in the succession order in favor of the Duke of Oldenburg, her son in law. Christian of Oldenburg had displayed anti Danish sentiment during the recent war, and when gehejmeråd F. C. Dankwart, on behalf of the government, issued the demand that she should renounce her, her son's, and eldest daughter's right to the throne in favor of her second daughter and her husband, she replied: "It is impossible: the Danish people would under no circumstance accept as King a Prince from a house that has made war against Denmark, and that is so hostile toward us". In exchange, she demanded that the House of Oldenburg purchase the Duchy of Hesse and declare it a kingdom, so that her son Frederick could "Switch one Kingdom for another". On 18 July 1851, after having been persuaded that her terms were impossible and that Christian of Oldenburg in fact had good support for his claim, Charlotte agreed to renounce her, her son Frederick's, and her eldest daughter Marie Louise Charlotte's claims to the throne in favour of her second daughter Louise, who in turn renounced her own claim in favor of her spouse, Christian. Charlotte died in Christiansborg Palace in 1864.