АҚШ әскери жасақтарының тарихы мен құрылымы

АҚШ жауынгерлік күштері: тарихы, құрамы, Конституциядағы рөлі. Колониялық дәуірден бастау, штаттардың бақылауы, негізгі қағидалар.

17 мин оқу

100%

Дереккөз: Militia (United States) — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

АҚШ жарымәскери күштері

АҚШ Конгресі анықтаған АҚШ милициясы уақыт өте келе өзгеріске ұшырады. Америка отаршылдық дәуірінде, әр колонияның ережелеріне байланысты, белгілі бір жас диапазонындағы барлық денесі сау еркектер милиция мүшелері болып саналды. Жеке қалалар өздерін қорғау үшін жергілікті тәуелсіз милиция құрды. АҚШ Конституциясы ратификацияланғанға дейін бір жыл бұрын, 1787 жылы «Федералисттік қағаздар» Құрылтайшы әкелердің милицияға қатысты басты көзқарасын егжей-тегжейлі баяндады. Жаңа Конституция Конгреске осы ұлттық әскери күшті «ұйымдастыру, қаруландыру және тәртіпке келтіру» өкілеттігін берді, сонымен бірге маңызды бақылауды әрбір штат үкіметінің қолында қалдырды. Бүгінде, 1903 жылғы Милиция заңында анықталғандай, «милиция» термині АҚШ-тағы екі класс үшін қолданылады:
Ұйымдастырылған милиция – Ұлттық гвардия мен Әскери-теңіз милициясынан тұрады. Ұйымдастырылмаған милиция – резервтік милицияны құрайды: кемінде 17 және 45 жасқа дейінгі, денесі сау, Ұлттық гвардияның немесе Әскери-теңіз милициясының мүшесі емес еркектердің барлығы. 1933 жылдан бері Конгресс Ұлттық гвардияны «әскерлерді шақыру және қолдау» өкілеттігімен ұйымдастырды, «милицияны ұйымдастыру, қаруландыру және тәртіпке келтіру» өкілеттігімен емес. Конгресс мұны конституциялық милицияға қатысты өкілеттігінің шектеулерімен шектелмеген резервтік әскери бөлімшелерді ұйымдастыру мақсатымен жасады, олар тек «Одақтың заңдарын орындау, көтерілістерді басу және басқыншылықтарды тойтару» үшін ғана шақырылуы мүмкін.

Этимология

"Милиция" термині көне ағылшын тіліндегі *milite* – сарбаздар (көпше түрі), *militisc* – әскери және классикалық латын тіліндегі *milit*, *miles* – сарбаз деген мағынаны білдіреді. Қазіргі ағылшын тіліндегі милиция термині 1590 жылы пайда болды, оның бастапқы мағынасы қазір қолданылмайды: "егеменнің немесе мемлекеттің қызметіндегі сарбаздар тобы". Кейіннен, шамамен 1665 жылдан бастап, милиция "бір елдің немесе аймақтың бейбіт халқынан құрылған әскери күш, әсіресе төтенше жағдайларда тұрақты армияны толықтыру үшін, көбінесе жалдамалы әскерлерден немесе кәсіби сарбаздардан өзгешеленеді" деген мағынаны алды. АҚШ Жоғарғы Соты 1879 жылғы Иллинойс Жоғарғы Сотының шешімінен "активті милиция" анықтамасын қабылдады: " "әскери міндетке даярланған азаматтар, олар белгілі бір жағдайларда шақырылуы мүмкін, бірақ бейбіт уақытта тұрақты армия сияқты үздіксіз қызметте болмайды. Белгіленген уақыттарда қызметте болмағанда, олар әдеттегі жұмыстарына оралады және қоғамдық қажеттілік туғанда шақырылуға дайын тұрады". *Millitia* жазу түрі 17-19 ғасырлардағы жазба және баспа материалдарында жиі кездеседі.

Колониалды дәуірдің алғашқы жартысы (16071754)

Американың алғашқы қоныс салушылары жасақты маңызды әлеуметтік институт деп есептеді, ол қорғаныс және қоғамдық қауіпсіздікті қамтамасыз ету үшін қажет болды. 1643 жылдың 29 тамызында Плимут колониясының соты әскери тәртіпті құруға және сақтауға рұқсат берді.

Конституция және Құқықтар жарғысы (17871789)

Конституциялық конвенцияның делегаттары (АҚШ Конституциясының негізін қалаушылар / Құрастырушылар) 1-бап бойынша; федералды конституцияның 8-бөлімі, 15 және 16-тармақтарында Конгресске "милицияны ұйымдастыру, қаруландыру және тәртіпке келтіру" құқығын берді, сондай-ақ, армия және флот құру құқығын да берді. АҚШ Конгресіне АҚШ милициясын үш нақты міндетке пайдалану құқығы берілді, бұл 1-баптың 8-бөлімі, 15-тармағында сипатталған: "Одақтың заңдарын орындау, көтерілістерді басу және басқыншылықтарды тойтару үшін милицияны шақыруды қамтамасыз ету". 1792 жылғы Милиция заңы милицияның кімдерден тұратынын нақтылады:

Америка Құрама Штаттарының Сенаты мен Өкілдер палатасы, Конгресте жиналған, былай деп қабылдайды: әрбір еркін, еңбекке қабілетті, ақ терілі ер адам, тиісінше штаттарда тұратын, он сегіз жасқа толған және қырық бес жастан кіші (бұл заңда кейіннен ерекше жағдайлар қарастырылғаннан басқа) капитан немесе рота командирінің шегінде тұратын азаматтарды милиция тізіміне енгізеді, және бұл акт қабылданғаннан кейін он екі ай ішінде.

Бейбіт уақыттағы әскердің азаматтық бақылауы

Конституция мен Құқықтар туралы заң жобасын дайындау кезінде, жаңадан құрылған Америка Құрама Штаттарында бейбіт уақытта азаматтық бақылауда болмаған әскерлерге деген күдік сезімі болды. Бұл саяси нанымның түбі Ұлыбританиядағы бұрынғы ғасырда Оливер Кромвель мен король Джеймс II-нің тұрақты әскерлері жасаған зұлсалылықтардың естелігінен туындаған деп саналады, бұл мәнерлі революцияға алып келді және тұрақты әскерді Парламент бақылауына қойды. Конгресс отырыстары барысында Джеймс Мэдисон милицияның қанаушылық пен тирандыққа қарсы еркіндікті қалай қорғай алатынын талқылады. (Конгресс жылнамалары I, 434-бет, 8 маусым, 1789 жыл) Дегенмен, президенттік қызметін атқару кезінде, 1812 жылғы соғыста милицияның жеңілістерін бастан өткергеннен кейін, Мэдисон күшті тұрақты әскерді сақтауды қолдады.

Мемлекеттердің билігінен федералды билікке ауысу

Конституциялық талқылаулар кезінде әртүрлі делегаттардың басты мәселесі АҚШ Конституциясы мен Конституцияға екінші түзету туралы мәселе мемлекеттердің (қазіргі Конфедерация мақалалары бойынша) федералдық бақылауға милиция билігін беру мәселесі болды. Конгресс милицияны ұйымдастыруға, қаруландыруға және тәртіпке келтіруге, сондай-ақ олардың Құрама Штаттар қызметіне қатысатын бөлігін басқаруға өкілетті болады, штаттарға офицерлерді тағайындау және Конгресс белгілеген тәртіпке сәйкес милицияны оқыту құқығын қалдыра отырып. Кодекс, 1-бап, 8-бөлім, 16-тармақ. Мәтін: Президент Құрама Штаттар армиясының және флотының, сондай-ақ штаттардың милициясының, Құрама Штаттардың нақты қызметіне шақырылған кездегі Бас қолбасшысы болады; ол әр атқарушы ведомствоның басты лауазым иесінен өздерінің міндеттеріне қатысты кез келген мәселе бойынша жазбаша пікір талап ете алады және ол, импичмент жағдайларын қоспағанда, Құрама Штаттарға қарсы жасалған қылмыстар үшін кешірім беру және жазаны жеңілдету құқығына ие болады.

Сайланған әскерлер туралы алаңдаушылық

Уильям С. Филдс пен Дэвид Т. Харди былай деп жазады: «Федералист №46-да Мэдисон 25 000–30 000 адамнан тұратын тұрақты әскерді «қолдарында қаруы бар шамамен жарты миллион азаматтан құралған халықтық әскермен» және өздерінен сайланған басшылармен басқарылатынын» [119] деп аргументтеді. Антифедералистер бұл аргументтерге көнбеді, себебі ұсынылған конституция бойынша ұлттық үкіметке халықтық әскерге деген бақылаудың күштігі оларды алаңдатты. Ең консервативті қарсыластардың қорқынышы жалпы халықтық әскерді кішкентай, жеңіл сытылып кететін, таңдамалы әскердің пайдасына кезең-кезеңмен алмастыру мүмкіндігіне байланысты болды. Мұндай таңдамалы әскерді құру туралы ұсыныстарды Вашингтонның Бас инспекторы, Барон фон Штубен сияқты тұлғалар жасаған, ол жалпы халықтық әскерді үкіметтен қаруланған және арнайы дайындықтан өткен 21 000 адамнан тұратын күшпен толықтыруды ұсынған. [120] Коннектикут журналындағы мақалада ұсынылған конституция Конгреске мұндай таңдамалы әскерлерді құруға рұқсат беруі мүмкін деген қорқыныш білдірілді: «Бұл Барон Стьюбеннің әскеріне тым ұқсайды, оның мақсаты – тұрақты әскер құру». [121] Пенсильванияда Джон Смайли ратификациялық конвенцияда «Конгресс бізге іс жүзінде тұрақты әскер болатын таңдамалы әскерді бере алады» деді және бұл күштің болуымен [34-бет] «халықтың көп бөлігі қарусыздануы мүмкін» деп алаңдады. [122] Вирджинияда Ричард Генри Ли де ұқсас алаңдаушылықтарды білдірді. Оның кеңінен таралған «Федералды фермерден республикалыққа хаттар» атты памфлетінде Ли «армияның барлық мақсатына жауап беретін» таңдамалы әскер құру арқылы бостандықтардың бұзылуы мүмкін екенін ескертті және «Конституция халықтық әскердің әрқашан жақсы ұйымдастырылған, қаруланған және тәртіпті болуын қамтамасыз етуі керек, сондай-ақ штаттардың бұрынғы және жалпы қолданысына сәйкес, қару ұстауға қабілетті барлық ер адамдарды қамтуы керек» деп қорытындылады. Ескерту: «Федералисттің» 29-шы мақаласында Гамильтон бүкіл халықтық әскерді даярлай алмау таңдамалы жасақты қажет ететінін және Мэдисон сияқты, бұл мәселеге ешқандай мән бермегенін айтты.

William S. Fields and David T. Hardy write:

While in The Federalist No. 46, Madison argued that a standing army of 25,000 to 30,000 men would be offset by "a militia amounting to near a half million of citizens with arms in their hands, officered by men chosen from among themselves " [119] The Antifederalists were not persuaded by these arguments, in part because of the degree of control over the militia given to the national government by the proposed constitution. The fears of the more conservative opponents centered upon the possible phasing out of the general militia in favor of a smaller, more readily corrupted, select militia. Proposals for such a select militia already had been advanced by individuals such as Baron Von Steuben, Washington's Inspector General, who proposed supplementing the general militia with a force of 21,000 men given government issued arms and special training. [120] An article in the Connecticut Journal expressed the fear that the proposed constitution might allow Congress to create such select militias: "[T]his looks too much like Baron Steuben's militia, by which a standing army was meant and intended." [121] In Pennsylvania, John Smiley told the ratifying convention that "Congress may give us a select militia which will in fact be a standing army", and worried that, [p.34] with this force in hand, "the people in general may be disarmed". [122] Similar concerns were raised by Richard Henry Lee in Virginia. In his widely read pamphlet, Letters from the Federal Farmer to the Republican, Lee warned that liberties might be undermined by the creation of a select militia that "[would] answer to all the purposes of an army", and concluded that "the Constitution ought to secure a genuine and guard against a select militia by providing that the militia shall always be kept well organized, armed, and disciplined, and include, according to the past and general usage of the states, all men capable of bearing arms." Note: In Federalist Paper 29 Hamilton argued the inability to train the whole Militia made select corps inevitable and, like Madison, paid it no concern.

Федералистік кезең (17891801)

1794 жылы шамамен 13 000 саяхатшыдан тұратын жасақ құрылып, президент Джордж Вашингтон жеке басқарып, Пенсильваниядағы Виски көтерілісін басуға кірісті. Осы тәжірибеден мемлекеттік негіздегі азаматтық милиция жүйесінің басты кемшілігі – әскердің жүйелі ұйымдастырылмауы, сондай-ақ инженерлер мен офицерлерді даярлаудағы жетіспеушілік анықталды. Джордж Вашингтон 1799 жылы қайтыс болғанға дейін осы кемшіліктер туралы үнемі ескертті. Өмірінің соңғы екі күнінде генерал Александр Гамильтонға жазған хатында Джордж Вашингтон: "Сыйлы және кең негіздегі әскери академияны құру осы ел үшін басты маңызға ие деп әрқашан сақтап келдім; мен үкімет басшысы болған кезде, оны жария сөздерімде және заң шығарушы органға ұсынудың барлық мүмкіндіктерін пайдаландым" деп жазды.

Ертедегі республика (18011812)

1802 жылы Вест-Пойнттегі федералды әскери академия құрылды, бұл, әзірге, штаттар негізіндегі милиция жүйесінде кездесетін нашар дайындықтың кемшіліктерін түзету мақсатында жасалды. Американдық милициялар 25 маусым күні 1813 жылы Хэмптон ауылын қорғағанда, сияқты конвенциялық емес партизандық соғыста өте тиімді болды, онда американдық милициялар бірнеше қирату шабуылдарын жүргізіп, жасырын орындардан атыс жасады және шабуылдап-қорғанысқа қатысты. Милиция 7 адам қаза тауып, 12 адам жараланып, 12 адам жоғалып кеткенімен, британдықтар 120 адам қаза тауып, кем дегенде 95 адам жараланды. Американдық милиция атты шабуыл жасаушылар ретінде британдық Канадаға шабуылдар мен рейдтер жасауда өте тиімді болды. Мысалы, Дункан МакАртур Канадаға атты рейдке шықты, онда күштердің басым бөлігі милициядан тұрды. Уильям Генри Харрисон Темзаға шабуыл жасады, онда негізінен Кентукки атты милициясынан тұратын күштер бүкіл британдық армияны тұтқынға алды, Текумсехты жойды және өте аз шығынға ұшырады. Милиция қорғаныс бекіністері мен нығайтылған құрылыстардың артында жақсырақ және сенімдірек болды, қорғаныс артынан атыс жасау, тұрақты әскерлермен күшейту немесе осы факторлардың барлығын қолдана отырып, партизандық тактиканы пайдаланды. Платсбург шайқасында американдық милиция бекіністер қазып, нығайтылған құрылыстар салды, жолдарды камуфляжбен жасырды және жолға ағаштарды құлатты. Тұрақты әскерлер мен милиция британдық армияны тас қоршаулардың, ағаштардың және кез келген мүмкін болатын жасырын орындардан атып, нығайтылған қорғанысқа шегінді. Британдықтар Платсбург шайқасында теңізде жеңіліске ұшырағандықтан, милициядан қарсы күшті атысқа түсті. Зардаптардың артуына байланысты британдықтар шегінді, американдықтар жеңіске жетті. Американдық милиция нашар басқарылған, жаман логистикалық жағдайда болған, тиісті дайындықтан өтпеген немесе дұрыс пайдаланылмаған жағдайда сәтсіздікке ұшырады. Бірақ олар жақсы басшылық, жақсы логистика, сақтықпен қолдану, жақсы дайындық немесе осы факторлардың барлық комбинациясы болған жағдайда күшті күшке айнала алатын еді. Алайда, АҚШ үкіметі милицияның жеткіліксіз екеніне сенді және кәсіби тұрақты армияға деген қалау басым болды. Осы кезеңде әскери бюджеттер күрт өсті және ұлттық қорғаныс үшін штат милицияларына қарағанда кішкентай, тұрақты федералды армия жақсырақ деп есептелді.

In 1802, the federal military academy at West Point was established, in part to rectify the failings of irregular training inherent in a States based militia system. American militias were very effective when fighting in unconventional guerrilla warfare such as the defense of Hampton Village on June 25, 1813, where American militia conducted a few devastating ambushes, conducted harassing fire behind cover, and fought some hit and run engagements. Although the militia were routed and withdrew with 7 killed, 12 wounded, and 12 missing, the British suffered 120 killed and at least 95 wounded. American militia as horse mounted raiders were very effective at conducting incursions or raids into British Canada. For instance, Duncan McArthur led a successful mounted raid into Canada with an almost entirely militia force. William Henry Harrison led an incursion into Thames with an almost entirely Kentucky mounted militia force which captured an entire British army, eliminated Tecumseh, and suffered very few casualties. Militias fared better and proved more reliable when protected behind defensive entrenchments and fixed fortifications, using guerrilla tactics such as firing from behind cover, being reinforced with Regular armed forces, or a little bit of all those factors. In the Battle of Plattsburgh, the American militia dug entrenchments, fixed fortifications, disguised the roads with camouflage, and felled trees across the road. The Regulars and militia harassed the British army by firing at them from behind stone fences, trees, and whatever cover they could find before retreating to their entrenched fortified defense. As the British lost the naval engagement of the Plattsburgh battle, they continued to face heavy fire from the militia. Facing increased casualties, the British withdrew, making the Americans the victors. The American militia failed if they were poorly led, had bad logistics, were not trained properly or were misused. But they could be a potent force if there was a good competent leader, better logistics, used carefully, better trained, or a combination of all those factors. However, the U. S. government still believed militia were inadequate, and the desire for a professional regular army prevailed. Military budgets were greatly increased at this time and a smaller, standing federal army, rather than States' militias, was deemed better for the national defense.

Америка Азаматтық соғысы

Америка Азамат соғысының басында Солтүстік және Оңтүстік екеуі де соғысқа толыққанды дайын болмады, және азау адам соғыстың қиындықтары мен ауыртпалықтарын болжай алды. Соғысқа дейін бейбіт уақыттағы армияның жалпы саны небәрі 16 мың адамды құрады. Екі тарап та милициядан күш жинады, бірақ дереу қару-жарақ, форма және тәжірибелі офицерлердің жетіспеушілігі байқалды. Штаттық милиция полктерінің сапасы әртүрлі болды, ал олардың ешқайсысының жауынгерлік дайындығы болған жоқ. Сол кездегі милиция жаттығулары көбінесе парадтық марштан аспады. Жергілікті қауымдастықтардан құралған милиция бөлімдері ешқашан ірі полк ретінде бірге жаттығу жасаған емес, демек, сол кездегі соғыс тактикасы үшін маңызды болған, марштан ұрысқа өту дағдысынан мүлдем құр қалды. Дегенмен, екі тарап та бірдей дайынсыз болды және асығыс түрде дайындыққа кірісті.

Қайта құру дәуірі

1866 және 1870 жылдар аралығында федералдық қайта құру заңдары қабылданғаннан кейін АҚШ армиясы бұрынғы көтерілісші штаттарды бақылауға алып, сайлау өткізуге бұйрық берді. Бұл сайлауларда афроамерикандықтар алғаш рет дауыс беруге мүмкіндік алды. Барлық штаттарда (Виргиниядан басқа) республикалық үкіметтер сайланды, олар әскерлік жасақтарды құрды. Әскершілердің көп бөлігі қара нәсілділерден тұрды. Негр бостандық алғандар мен бұрынғы Конфедерацияның ақ адамдары арасында нәсілдік шиеленіс пен қақтығыстар, кейде өте күшті болды. Оңтүстіктің кейбір аймақтарында ақ парамилитарилік топтар мен мылтық клубтары қара әскершілерге қарсы тұру үшін құрылды, заңдарға қарамастан, рұқсатсыз жаттығуларға, ұйымдастыруға немесе шерулерге тыйым салынған болатын. Луизианадағы қайта құру кезеңінде Ақ Камелия рыцарлары, Ку-клукс-клан, Батпақ түлкісі сарбаздары және басқа да бірнеше парамилитарилік топтар ресми үкіметтерге қарсы күреске тырысты. Бұл топтар қара әскершілерге қарсы ұзаққа созылған өшпенділік, кек алу және жауырық әрекеттер жасады. Олардың елді аралап жүруі ақ халықты ашуға толтырды. Тіпті Джордж сияқты салмақты адам да демократтарға негр әскерлеріне қарсы тұра алатын әскери ұйым құруды кеңес берді. Көптеген белгілер келесі жағдайдың қиын болатынын көрсетті. Виксбургтегі бір аппарат сатушысы соғыстың алғашқы жылынан басқа, оның саудасы ешқашан осылай қарқынды болмағанын мәлімдеді. 10 мыңға жуық Спенсер мылтығы әкелінді деген қауесет тарады. Ресми қара әскершілердің және бейресми, заңсыз ақ мылтық клубтарының белсенділігі әдетте сайлау алдында күзде өрістейтін. Бұл 1875 жылдың қыркүйегінде Миссисипи штатының Клинтон қаласында және келесі айда Миссисипи штатының Джексон қаласында болған нәсілдік тәртіпсіздіктерде көрінді. Куәгердің айтуынша: Мен қалада үлкен қыжылдау болғанын көрдім; көшелерде біркелкі киімсіз әскершілер шеру тастап жүрді, ақ және қара нәсілділер арасында. Ақ халық – демократтар губернатордың штат әскерін ұйымдастыруына қатты ашуланды. Олардың губернатордың әскерін (Клинтонға) қарумен әкелгеніне қарсы тұруға бекінгендерін және оның әскерлерін өлтірумен қорқытқандарын білдім. Штат әскері мен ақ мылтық клубтары арасындағы ашық соғыс тек бір тараптың толық жеңілісімен болдырмалды, бірақ келесі айларда шиеленіс күшейіп, Миссисипи штатының Виксбург қаласында желтоқсан айында тәртіпсіздіктерге әкелді, нәтижесінде екі ақ және отыз бес қара адам қаза тапты. Бұл оқиғаға реакция әртүрлі болды, жергілікті демократтар федералды әскерлердің келуіне ашуланды, ал солтүстік баспасөз наразылық білдірді: "Тағы да, әдеттегідей, ақтар қашып бара жатқанда, қаралар қырғынға ұшырады".

With passage of federal reconstruction laws between 1866 and 1870 the U. S. Army took control of the former rebel states and ordered elections to be held. These elections were the first in which African Americans could vote. Each state (except Virginia) elected Republican governments, which organized militia units. The majority of militiamen were black. Racial tension and conflict, sometimes intense, existed between the Negro freedmen and the ex Confederate whites. In parts of the South, white paramilitary groups and rifle clubs formed to counter this black militia, despite the laws prohibiting drilling, organizing, or parading except for duly authorized militia. In Reconstruction Louisiana, the Knights of the White Camelia, the Ku Klux Klan, Swamp Fox Rangers, and a couple other paramilitary groups sought to counter official governments. These groups engaged in a prolonged series of retaliatory, vengeful, and hostile acts against this black militia. the militia companies were composed almost entirely of Negroes and their marching and counter marching through the country drove the white people to frenzy. Even a cool headed man like General George advised the Democrats to form military organizations that should be able to maintain a front against the negro militia. Many indications pointed to trouble. A hardware merchant of Vicksburg reported that with the exceptions of the first year of the war his trade had never been so brisk. It was said that 10,000 Spencer rifles had been brought into the State. The activity of the official black militia, and the unofficial illegal white rifle clubs, typically peaked in the autumn surrounding elections. This was the case in the race riot of Clinton, Mississippi in September 1875, and the following month in Jackson, Mississippi. An eyewitness account:

I found the town in great excitement; un uniformed militia were parading the streets, both white and colored. I found that the white people—democrats—were very much excited in consequence of the governor organizing the militia force of the state. I found that these people were determined to resist his marching the militia (to Clinton) with arms, and they threatened to kill his militiamen. Outright war between the state militia and the white rifle clubs was avoided only by the complete surrender of one of the belligerents, though tensions escalated in the following months leading to a December riot in Vicksburg, Mississippi resulting in the deaths of two whites and thirty five black people. Reaction to this riot was mixed, with the local Democrats upset at the influx of federal troops that followed, and the Northern press expressing outrage: "Once more, as always, it is the Negroes that are slaughtered while the whites escape."

1877 жылғы теміржолдар ереуілі

1877 жылғы Ұлы теміржол ереуілі, 1877 жылдың шілдесінде Батыс Вирджиния штатының Мартинсбург қаласында басталып, Орталық Батыстағы тағы 15 штатқа тарады. Бұл – АҚШ тарихындағы алғашқы жалпыұлттық еңбек ереуілі. Батыс Вирджиния губернаторы Генри М. Мэтьюс ереуілді басу үшін штатық милиция бөлімдерін шақыртқан алғашқы штат бас қолбасшысы болды. Бұл іс-әрекет кейіннен мемлекеттік милицияның жетіспеушіліктерін көрсетіп, Ұлттық гвардияны өзгертетін қадам ретінде қарастырылды. Барлығы бойынша ел көлемінде шамамен 45 000 әскери шақырылды.

Posse Comitatus Act (Коммитеттер туралы заң)

1878 жылы Конгресс федералды әскерлер мен федералды бақылаудағы милицияны сайлауды бақылаудан тыйым салу мақсатындағы Posse Comitatus Act-ті қабылдады. Бұл акт Федералды үкіметтің 10-тарау бойынша белсенді қызметтегі әскерилерді құқық қорғау үшін пайдалану құқықтарын айтарлықтай шектейді, бірақ губернаторларға олардың Ұлттық гвардиясын құқық қорғау қызметінде пайдалануына мүмкіндік береді, егер гвардияшылар 32-тарау бойынша немесе штаттың белсенді қызметінде болса.

Испан-Америкалық соғыс

Бастапқы дайындық, оқу және жабдықтардың жетіспеушілігіне қарамастан, Америка Құрама Штаттарының жасақтары испан-американ соғысында күресіп, жеңіс оді.

Ладлоу қырғыны

1914 жылы Колорадо штатының Лудлоу қаласында көмір шахтасындағы ереуіл кезінде жағдайды реттеу үшін милиция шақырылды, бірақ милиция жетекшілері компания басшылығымен бірігіп, нәтижесінде шамамен 19-25 адам қаза тапты. Алғашқыда штаттық Ұлттық гвардия шақырылды, бірақ компанияға Ұлттық гвардия формасындағы Колорадо отын және темір компаниясының (CF&I) күзетшілерінен қосымша жеке милиция құруға рұқсат берілді, оларға беделсіз шахта күзетшілері де қосылды. Лудлоу қырғыны – 1914 жылғы 20 сәуірде Колорадо Ұлттық гвардиясы мен Колорадо отын және темір компаниясының лагерь күзетшілерінің Лудлоудағы 1200 ереуілші көмірші және олардың отбасыларына жасаған шабуылы. Лудлоуға жауап ретінде кеншілер қаруланып, келесі он күнде ондаған шахтаға шабуыл жасап, мүлікті жойды және Тринидадтан Уолсенбургке дейінгі 40 шақырымдық фронт бойында Колорадо Ұлттық гвардиясымен бірнеше шайқастарға қатысты. Барлық ереуіл салдарынан 69-ден 199-ға дейін адамның өмірі құрбан болды. Томас Франклин Эндрюс оны "Америка Құрама Штаттары тарихындағы ең қасіретті ереуіл" деп сипаттады.

Мексика революциясы

Мексика революциясында америкалық ұйымдасқан және ұйымдастырылмаған жасақтар соғысты. Кейбіреулері Мексикада көтерілісші күштер ретінде күресті, ал басқалары Америка Құрама Штаттарының мүдделерін қорғау үшін Амбос-Ногалес және Колумб сияқты шайқастарға қатысты.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Платтсбург қозғалысы. Дайындық қозғалысы. Хейз заңы.

Ұйымдастырылған әскерилер

Әр штат пен көптеген аумақтарда екі міндетті күш бар, атап айтқанда Армия Ұлттық гвардиясы және Әуе Ұлттық гвардиясы. Көптеген штаттарда сондай-ақ мемлекеттік қорғаныс күштері мен теңіз милициясы бар, олар Ұлттық гвардия күштеріне көмектеседі, қолдау көрсетеді және күшін арттырады.

Ұлттық ұлан

Ұлттық гвардия (немесе штаттық Ұлттық гвардия) Америка Құрама Штаттарының Ұлттық гвардиясынан өзгеше, бірақ екеуі де байланысты. Ұлттық гвардия – 50 штаттың, АҚШ федералды астанасының және бес аумақтың үшеуінің ұйымдастырылған милиция күші. АҚШ Кодексінің 10- және 32-тарауларына сәйкес құрылған штаттық Ұлттық гвардия АҚШ-тың алғашқы қорғаныс шебінің бір бөлігі болып табылады. Штаттық немесе аумақтық Ұлттық гвардия өз шекараларында орналасқан бөлімшелерге бөлінеді және тиісті штат губернаторының немесе аумақтық үкіметтің басқаруымен жұмыс істейді. Ұлттық гвардияны штат губернаторлары немесе аумақтық қолбасшы генералдары дауылдар, су тасқыны және жер сілкінісі сияқты ішкі төтенше жағдайлар мен апаттарға жауап беру үшін белсенді қызметке шақыруы мүмкін. 1916 жылғы Ұлттық қорғаныс заңына 1933 жылғы түзетулермен құрылған АҚШ Ұлттық гвардиясы – АҚШ Армиясы мен АҚШ Әуе күштерінің бірлескен резервтік құрамы. АҚШ Ұлттық гвардиясы екі құрамдас бөліктен тұрады: АҚШ Ұлттық гвардиясының Армиясы. 32-тараудың 313-бабы бұрынғы әскери тәжірибесі бар адамдарға қатысты. ("313-басқару. Тағайындаулар мен әскери қызметке қабылдаулар: жас шектеулері. (а) Ұлттық гвардияға алғаш рет қабылдану үшін адам кем дегенде 17 жаста және 45-ке толмаған, немесе 64-ке толмаған және Регулярлы Армияның, Регулярлы Теңіз күштерінің, Регулярлы Әуе күштерінің немесе Регулярлы Теңіз жаяу әскерінің бұрынғы мүшесі болуы керек. Қайтадан әскери қызметке қабылдану үшін адам 64 жасқа толмаған болуы тиіс. (b) Ұлттық гвардия офицері болып тағайындалу үшін адам: 1) АҚШ азаматы болуы керек; 2) кем дегенде 18 жасқа толған және 64-ке толмаған болуы керек.") Бұл адамдар 64 жасқа дейін милиция құрамында қалады. (b) тармағында былай делінген: "Милицияның топтары: 1) ұйымдастырылған милиция, оған Ұлттық гвардия және Әскери-теңіз милициясы кіреді; 2) ұйымдастырылмаған милиция, оған Ұлттық гвардия немесе Әскери-теңіз милициясының мүшесі емес милиция мүшелері кіреді". АҚШ Ұлттық гвардиясы – АҚШ-тағы ұйымдастырылған федералды резервтік әскери күштердің ең ірісі. АҚШ Ұлттық гвардиясы (АҚШ Кодексінің 10-тарауына сәйкес, жоғарыда қараңыз) ұйымдастырылған федералды резервтік әскери күш ретінде жіктеледі. Федералдық бақылауда АҚШ Ұлттық гвардиясын АҚШ Президенті белсенді қызметке шақыруы мүмкін. 2003 жылғы Иракқа басып кіруден кейін көптеген Ұлттық гвардия бөлімдері шетелде қызмет етті – 1973 жылғы Толық күш саясаты бойынша Ұлттық гвардия қарулы күштердің федералды резервтік құрамдарымен біріктіріліп, оларды тұрақты әскерге айналдырды. Бұл Ұлттық гвардия шетелде орналасқанда ішкі төтенше жағдайларға тап болған штаттар үшін қиындықтар тудыруы мүмкін. Мұндай мәселелерді шешу үшін Нью-Йорк және Мэриленд сияқты көптеген штаттарда штаттық "милиция" күштері немесе штаттық гвардиялар құрылған, олар штат губернаторының бақылауында; алайда, бұл "милициялардың" көпшілігі Ұлттық гвардияның резервінде қызмет етеді және оның бір бөлігі болып табылады (бұл штаттардың жеке заңдарына байланысты әр штат бойынша өзгеше). Нью-Йорк пен Огайода да белсенді әскери-теңіз милициясы бар, ал тағы бірнеше штаттарда шақыруға немесе ұсынылып отырған милициялар бар. 1990 жылы АҚШ Жоғарғы Соты Перпич пен Қорғаныс министрлігі арасындағы істе федералды үкіметтің Ұлттық гвардияға толық билікке ие екенін, бұл штат үкіметінің Ұлттық гвардияны федералдық орналасуға және оқу миссияларына келісім беруден бас тарту мүмкіндігін азайтатынын (іс жүзінде болмайтындай) шешті.

The National Guard (or National Guard of a State) differs from the National Guard of the United States; however, the two do go hand in hand. The National Guard is a militia force organized by each of the 50 states, the U. S. federal capital district, and three of the five populated U. S. territories. Established under Title 10 and Title 32 of the U. S. Code, the state National Guard serves as part of the first line defense for the United States. A state or territorial National Guard is divided up into units stationed within their borders and operates under their respective state governor or territorial government. The National Guard may be called up for active duty by the state governors or territorial commanding generals to help respond to domestic emergencies and disasters, such as those caused by hurricanes, floods, and earthquakes. Created by the 1933 amendments to the National Defense Act of 1916, the National Guard of the United States is a joint reserve component of the United States Army and the United States Air Force. The National Guard of the United States maintains two subcomponents: the Army National Guard of the United States Section 313 of Title 32 refers to persons with prior military experience. ("Sec. 313. Appointments and enlistments: age limitation
(a) To be eligible for original enlistment in the National Guard, a person must be at least 17 years of age and under 45, or under 64 years of age and a former member of the Regular Army, Regular Navy, Regular Air Force, or Regular Marine Corps. To be eligible for reenlistment, a person must be under 64 years of age. (b) To be eligible for appointment as an officer of the National Guard, a person must – (1) be a citizen of the United States; and (2) be at least 18 years of age and under 64.") These persons remain members of the militia until age 64. Paragraph (b) further states, "The classes of the militia are: (1) the organized militia, which consists of the National Guard and the Naval Militia; and (2) the unorganized militia, which consists of the members of the militia who are not members of the National Guard or the Naval Militia." The National Guard of the United States is the largest of the organized federal reserve military forces in the United States. The National Guard of the United States is classified (under title 10, United States Code (see above)) as the organized federal reserve military force. Under federal control, the National Guard of the United States can be called up for active duty by the President of the United States. Since the 2003 invasion of Iraq, many National Guard units have served overseas – under the Total Force Policy of 1973 which effectively combined the National Guard with the federal Reserve Components of the armed forces, making them regular troops. This can lead to problems for states that also face internal emergencies while the Guard is deployed overseas. To address such issues, many of the states, such as New York and Maryland also have organized state "militia" forces or state guards which are under the control of the governor of a state; however, many of these "militia" also act as a reserve for the National Guard and are thus a part of it (this varies from state to state depending on individual state statutory laws). New York and Ohio also have active naval militias, and a few other states have on call or proposed ones. In 1990, the United States Supreme Court ruled in the case of Perpich v. Department of Defense that the federal government has plenary power over the National Guard, greatly reducing (to the point of nonexistence) the state government's ability to withhold consent to federal deployments and training missions of the National Guard.

Мемлекеттік қорғаныс күштері

1903 жылғы милиция туралы заңнан бастап көптеген штаттар мемлекеттік қорғаныс күштері деп аталатын резервтік әскери күш құрды және ұстады; кейбір штаттар оларды мемлекеттік әскери резервтер немесе мемлекеттік күзетшілер деп атайды. Олар бейбіт уақытта Ұлттық гвардия күштеріне көмек көрсету, қолдау және күшейту үшін құрылды. Ұлттық гвардия күштерін соғыс уақытында орналастыру үшін шақыру кезінде мемлекеттік қорғаныс күштері мемлекеттің толық әскери жауапкершілігін алу үшін пайдаланылуы мүмкін. Олардың міндетіне мемлекеттің қорғанысы және губернатордың бұйрығы бойынша әскери бұйрықтарды орындау кіреді. ХХ ғасыр бойы мемлекеттік қорғаныс күштері барлық ірі соғыстарда қолданылды. Нью-Йорк гвардиясының сарбаздары Нью-Йорк су құбыры мен көпшілік көлік аймақтарының қауіпсіздігін қамтамасыз етті, тіпті Бірінші дүниежүзілік соғыста логистикалық операцияларға көмектесу үшін Францияға жіберілді. Техас мемлекеттік гвардиясының сарбаздары бүліктерді басып, Техаста Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бейбітшілік пен тәртіпті сақтады. Бүгінде мемлекеттік қорғаныс күштері мемлекеттік Ұлттық гвардияға көмек көрсетуді, қолдауды және күшейтуді жалғастыруда. Олар логистикалық, әкімшілік, медициналық, көлік, қауіпсіздік және рәсімдік көмек көрсетеді. Кейбір штаттар қосымша қолдау көрсетті, мысалы, Нью-Йорк штатының қорғаныс күштері (Нью-Йорк гвардиясы) өз сарбаздарын Ұлттық гвардияның CERFP тобын қолдауға және күшейтуге ұсынды. Калифорния штатының әскери резерві Ұлттық гвардияға әскери полицияны оқытуға көмектесетін сарбаздарды ұсынады, ал Аляска штатының қорғаныс күштері осы штаттың қауіпсіздігіне көмектесу үшін қарулы әскери полиция бөлімшелерін үнемі ұсынады. Миссисипи штатының күзетшілерінің маңызды міндеттерінің бірі – дауылдар сияқты табиғи апаттар кезінде жедел көмек көрсету.

Жеке милициялар және қазіргі заманғы азаматтық-милиция қозғалысы

Мемлекеттік үкіметтерге жеке ұйымдастырылған милицияларды мемлекеттік әскери күштердің бір бөлігіне ресми түрде қосуға рұқсат беретін заңдар әртүрлі; мысалы, Невада штаты губернаторға "ерікті әскери компаниялар немесе ерікті әскери ұйымдар ретінде ұйымдасуға, оқу-жаттығулар жүргізуге және қару-жарақ алып жүруге лицензия беруге" рұқсат береді, ал Оңтүстік Каролина штаты кез келген топты мемлекеттік күзетке қабылдауға тыйым салады. Американдық революцияға дейін сона шақтағы әскери тарихы бар штаттар сол дәуірде құрылған және тәуелсіз жұмыс істейтін милицияларды ресми түрде мойындауы мүмкін; Массачусетс штатының заңы Ұлттық лансьерлерді өздерінің ұйымдасқан милициясының құрамына енгізеді және Массачусетс штатының Ежелгі және Құрметті артиллерия компаниясының жеке ұйым ретінде жұмыс істеу және қызмет ету құқығын қорғайды, ал Род-Айленд штаты бірқатар тәуелсіз, жарғымен бекітілген милицияларды өзінің жалпы әскери күшінің бөлек бөлігі ретінде мойындайды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Гавайи штаттары Бизнесмендердің әскери оқу корпусы және Гавайи әуе депосының ерікті корпусы сияқты бірнеше жеке жарымәскери милициялардың жұмыс істеуіне рұқсат берді. 1992 жылдан бері АҚШ-та өздерін милиция немесе ұйымдастырылмаған милиция деп атайтын бірқатар штаттық және аймақтық жеке ұйымдар пайда болды, олардың кейбіреулері ішкі терроризммен және экстремистік көзқарастармен байланысты, және олар мемлекеттік үкіметтерінен ресми санкция немесе лицензия алмастан жұмыс істейді. 2000-жылдар мен 2010-жылдарда бірнеше ұлттық деңгейдегі жеке милиция ұйымдары құрылды, олардың ішіндегі ең ірілері – Oath Keepers және Three Percenters.