Камден локтары: тарихы мен ерекшеліктері

Кіріспе

II дәрежелі тізімдегі Камден құлыптары, Ұлыбританияның Камден қаласы

Камден құлыптары – Англияның Камден қаласындағы Камден қалашығының шағын бөлігі, бұл бұрын Регент каналындағы қоралары бар кеме тоқтағы болған. Ол Хэмпстед жолының құлыптарының солтүстігінде, екі қолмен басқарылатын егіз құлыптардың жанында орналасқан. Егіз құлыптар бірге "Хэмпстед жолының 1-құлы" деп аталады; әрқайсысында осылай деп жазылған тақтайша бар. Хоули және Кентиш қалаларының құлыптары шығысқа қарай шамалы қашықтықта, ал батысқа қарай ұзын, тегіс су айдыны (тракт немесе жетегі деп те аталады) – келесі құлыпқа дейін 27 миль (43 км) қашықтықта.

Тарих

Регент каналы 1812 жылғы 13 шілдеде Парламент актісімен Паддингтоннан Лаймхаузға дейінгі каналға рұқсат берілді. Директорлар алғашқы кездесуде барлық шлюздер жұптап салынып, бір шлюзден ағатын су басқа камераны толтыруға пайдаланылатынына келісті. Суды үнемдеу маңызды фактор болды, себебі сумен қамтамасыз ету қиындық тудыратыны белгілі еді. Кейіннен рыцарь атағын алған әскери инженер полковник Уильям Конгрев шлюздердің орнына гидропневматикалық қайық көтергіштерін пайдалануды ұсынды. 19-ғасырдың басында Дорсет және Сомерсет каналындағы Меллсте және Вустершир мен Бирмингем каналындағы Тардебиджде осы сияқты әртүрлі жобалар сынақтан өтті, бірақ ешқайсысы сәтті болмады. Конгревтің жобасында сумен толтырылған екі кассин қолданылды, олар қолмен жоғары және төмен жылжытылды, цистерналар астындағы қысылған ауа көмектесті. Мұндай көтергіштердің жұмыс істейтін үлгілері болмағандықтан директорлар сақ болды, бірақ инженерлік есептің қорытындысы бойынша Maudslay & Co компаниясы Камден Таунында прототип жасауы керек деп шешті. Бірқатар техникалық мәселелер туды, канал компаниясы Модслейді нашар жобалауда айыптады, ал Модслей канал компаниясын бастапқы жобаны өзгертіп, құрылысты дұрыс ұстамағаны үшін кінәлады. Конгревтің оны үш минут ішінде іске қосуға болатыны туралы мәлімдемесі дәлелденбеді, ал 1818 жылы директорлар шығындарды азайтуға шешім қабылдап, жұпталған шлюздерді пайдалануға қайта оралды. 1819 жылғы қарашада көтергіш аукционда сатылды, ал 13 лоттан бар болғаны 404 фунт жиналды. Канал құрылысын архитектор Джон Нэш қадағалады, ал Джеймс Морган инженерлік бақылауды жүзеге асырды. Хэмпстед жолындағы шлюздер 1818 және 1820 жылдар аралығында салынды, олардың камералары кірпіш пен таспен қапталған. Екі шлюз бір-біріне жақын орналасқан, араларында арал платформасы бар. Әр камераның екі шетінде екі қақпа орналасқан, және олар 1992 жылдан бері ІІ санатқа енгізілген (бұл ең көп таралған тізім санаты). Олар Limehouse бассейніне деңгейді 96 футқа (29 м) төмендеткен 12 жұп ұқсас шлюздердің алғашқысы болды. Камералар арасындағы судың тасымалы шлюздерді пайдалануды күрделілендірді, сондықтан каналдың өркендеу кезеңінде олар тұрақты түрде жұмыс істеді, шлюздер 24 сағат бойы жұмыс істейтін ауысымдық тәртіппен қамтамасыз етілді. Каналдың пайдалануы төмендеп, теміржол бәсекелестігіне байланысты жұмыспен қамту деңгейі төмендеді, ал демалыс күндері шлюздерді пайдалануға тыйым салу үшін құлыптар қолданылды. Коммерциялық тасымалдар тоқтатылып, демалыс қайықтарының саны артқаннан кейін шлюздер қайық экипаждарының жұмысына қайта оралды, ал дұрыс пайдаланбаудан туындаған су тасқынын болдырмау үшін 1980-ші жылдары көптеген жұптар бір шлюзге айналдырылды, бір камераның төменгі қақпалары тұрақты бөгетпен ауыстырылды. Хэмпстед жолындағы шлюздердің есігі екі палатасы сақталған жалғыз шлюз, бірақ қазір олар дәстүрлі әдіспен босатылады. 2013 жылғы қарашада 1B шлюз (базардың жанында) жөндеу жұмыстары үшін толық құрғатылды, ал жұртшылық сол айдың 16 және 17 күндері инфрақұрылымды көруге шақырылды. 2016 жылы 1А шлюзінде де ұқсас жұмыс жүргізілді. Шлюз Камден Хай-стрит көпірінің батыс жағында орналасқан. Канал салынған кезде жол кірпіш көпірмен көтеріліп өткен, бірақ ол жеткіліксіз деп танылды және 1878 жылы құйма темір арқалық көпірімен ауыстырылды. Құны Сент-Панкрас Вестри және Метрополитендік құрылыс басқармасымен төленді, ал таспен қапталған кірпіштен салынған көпірде осы фактіні растайтын тақта орналасқан. Шлюз сияқты, ол да ІІ санатқа енгізілген. Шлюздің оңтүстік-шығыс бұрышында 1815 жылға дейін салынған ғимарат орналасқан, ол бастапқыда Конгревтің қайық көтергіштері үшін ауа компрессорларын орналастыруға арналған. Кейін ол шлюзшінің үйі ретінде пайдаланылды, ал 2010 жылы Starbucks кофеханасына айналды. 1975 жылы ғимарат кеңейтіліп, мақтамен қапталды және манаралы парапет қосылды. Шлюздің батысында 19 ғасырдың басында немесе ортасында салынған құйма темірден жасалған жылжымалы көпір орналасқан. Ол салынған кезде темірден жасалған кернеулік тіректері болған, бірақ олар 20 ғасырдың соңында, палуба да ауыстырылған кезде болат кабельдермен ауыстырылды. Тасымалдау жолы осы жерде каналдың солтүстік жағалауында орналасқан және Камден тауарлық депосының бір бөлігін құрайтын док кіреберісінен өтеді, құйма темірден жасалған бір жақты көпірдің тіректері таспен қапталған. Оны 1848 және 1856 жылдар аралығында Дж. Дили және Компани (Newport, Monmouthshire) салды. Көпірге жататын гранитті тастар 1978 жылы қайта орнатылды.

Regent's Canal was authorised by an Act of Parliament obtained on 13 July 1812, for a canal from Paddington to Limehouse. When the directors first met, they had decided that all locks would be paired, so that some of the water from a lock emptying could be used to fill the adjacent chamber. Water saving was an important factor, as they knew that water supply would be problematic. Colonel William Congreve, a military engineer who was later knighted, proposed the use of hydropneumatic boat lifts instead of locks. Various designs of a similar nature had been tried in the early 19th century, notably at Mells on the Dorset and Somerset Canal and at Tardebigge on the Worcester and Birmingham Canal, but none had proved successful. Congreve's design used two water filled caissons, which were moved up and down by hand, assisted by compressed air trapped beneath the tanks. With no working examples of such lifts, the directors were understandably cautious, but following an engineer's report, decided that Maudslay & Co should build a prototype at Camden Town. There were a number of technical problems, with the canal company blaming Maudslays for poor design, and Maudslays blaming the canal company for changing the original design and failing to maintain the structure. Congreve's claim that it could be operated in just three minutes was never proved, and in 1818, the directors decided to cut their losses, and reverted to using paired locks. The lift was sold at auction in November 1819, and the 13 lots raised just £404. Construction of the canal was overseen by architect John Nash, with James Morgan acting as supervising engineer. Hampstead Road Locks were built between 1818 and 1820, with the chambers made of brick and stone coping along the top. The two locks are arranged side by side, with an island platform between them. Each chamber has two gates at both ends, and they have been Grade II listed since 1992 (this is the initial, most common category of listing). They were the first of 12 pairs of similar locks which dropped the level of the canal by 96 feet (29 m) to reach Limehouse Basin. The transfer of water between the chambers made operation of the locks more complex, and so they were permanently manned during the heyday of the canal, with lock keepers working a shift system to provide 24 hour cover. As the use of the canal declined, in part due to railway competition, manning levels were reduced, and padlocks were used to prevent operation of the locks at the weekends. Following the end of commercial traffic and the growth of leisure boating, the locks reverted to operation by boat crews, and in order to prevent flooding caused by incorrect operation of the paddles, in the 1980s most of the pairs were converted to single locks, by replacing the lower gates of one chamber with a fixed weir. Hampstead Road Lock is the only one where both chambers have been retained, although they are now emptied conventionally. In November 2013, the lock 1B (by the market) was fully drained for maintenance; the public were invited for the weekend of the 16th and 17th of that month to see the infrastructure for themselves. A similar operation was carried out on lock 1A in 2016. The lock is to the west of the Camden High Street road bridge. When the canal was built, the road was carried over it by a brick bridge, but this was found to be inadequate, and was replaced by a cast iron girder bridge in 1878. The cost was met by the St Pancras Vestry and the Metropolitan Board of Works, and the bridge, which has brick abutments with stone coping, carries a plaque recording this fact. Like the lock, it is Grade II listed. At the south east corner of the lock is a building dating from 1815, which was originally constructed to house air compressors for Congreve's boat lift. It was subsequently used as the lock keeper's cottage, and by 2010 had become a Starbucks coffee shop. The building was extended in 1975, when it was also stuccoed, and a crenellated parapet was added. To the west of the lock is a cast iron roving bridge, dating from the early or mid 19th century. It had wrought iron tension stays when built, but these were replaced by steel cables in the late 20th century, when the deck was also replaced. The towpath is on the northern bank of the canal at this point, and is carried over the entrance to a dock which formed part of Camden Goods Depot by a cast iron single span bridge with stone capped abutments. It was constructed by J Deeley and Co, of Newport in Monmouthshire between 1848 and 1856. The granite setts which form the approach ramps were taken up and relaid in 1978.

Камден тауарлар қоймасы

Камден тауарлық депосы Лондон мен Бирмингем темір жолының Лондонға жүк тасымалдау терминалы болды, қала аралық алғашқы темір жол Лондонға жетті. Жобаға жауапты инженер Роберт Стивенсон болды, ол тауарлық депоның орнын Регент каналымен тікелей байланыс болуы үшін таңдады, сол арқылы жүктер Лондон доктарына жеткізілуі мүмкін болды. 1837 жылдың қаңтарында лорд Саутгемптоннан каналдың солтүстік жағалауындағы жер сатып алынды, ал тауарлық депо 1839 жылы құрылысын аяқтады. Басты ерекшеліктері – стационарлық көтеру машинасының ғимараты, ол пойыздарды Камденге қарай көлбеуден тарту үшін қолданылды, локомотивтерді сақтауға арналған сарай, түтінсіз отын өндіруге арналған 18 кокс пеші, екі тауар сарайы, 50 жылқыға арналған тұрақ, вагон жөндеу шеберханасы және түрлі қосымша ғимараттар. Ғимараттың көп бөлігі кірпіштен жасалған күмбездермен тіреліп тұрды. Пикфордс компаниясы 1841 жылы каналдың оңтүстік жағалауында қойма салды. Оны Уильям Кубитт жобалаған, 1846 жылы кеңейтілді, және ол Ұлыбританиядағы алғашқы теміржол, автомобиль және каналдық байланыс құрылысы болды, ол ағаш теміржол көпірі арқылы канал арқылы жүктермен байланысты. 1846 жылы Лондон мен Бирмингем темір жолы бірнеше басқа теміржол компанияларымен бірігіп, Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы (LNWR) құрылды. Бірігуге дейін олар Пикфордсты пайдаланудың орнына өздерінің байланыс инфрақұрылымын салуға шешім қабылдады, және бұл LNWR арқылы іске асырылды. Семплдің кемежайы каналдың солтүстік жағалауында 1846 жылы сатып алынды, содан кейін өткізу көпірі салынды. Кемежайдың сатылымы аяқталғаннан кейін 1847 жылы бассейн мен док салынды, сондай-ақ жүктер депосына жаңа теміржол қосылды. Бұл кеңейту аясында екі жаңа локомотив депосы салынды, біреуі жүк локомотивтері үшін жолдың солтүстігінде, екіншісі жолаушылар локомотивтері үшін оңтүстігінде. Оңтүстік депо 1966 жылы бұзылды, ал солтүстік депо, «Раундхаус» деп белгілі, II* санаттағы ескертулер тізіміне енгізілді. Екінші ағаш теміржол көпірі бұрынғы Пикфордс қоймасына дейін каналды кесіп өтті.

Camden Goods Depot was the London freight terminus of the London and Birmingham Railway, the first inter city railway to reach London. Robert Stephenson was the engineer in charge of the project, and he picked the site for the goods depot so that direct interchange with the Regent's Canal was available, from where freight could reach the London docks. A site on the north bank of the canal was obtained from Lord Southampton in January 1837, and the goods depot was completed in 1839. Major features were a stationary winding engine house, which was used to pull trains up the incline from to Camden, a shed for stabling of locomotives, 18 coke ovens which were used to make smokeless fuel, two goods sheds, stables for 50 horses, a wagon repair shop, and various ancillary buildings. Much of the site was supported on brick vaults. Pickfords, the public carrier, built a warehouse on the south bank of the canal in 1841. It was designed by William Cubitt, was extended in 1846, and was the first rail, road and canal interchange building in Britain, being linked to the goods depot by a wooden railway bridge over the canal. In 1846, the London and Birmingham Railway merged with several other railway companies to become the London and North Western Railway (LNWR). Just prior to the merger, they decided to build their own interchange facilities, rather than using Pickfords, and this was carried out by the LNWR. Semple's Wharf, on the north bank of the canal, was purchased, and the towpath bridge was built by 1846. A basin and dock were built once the sale of the wharf was completed in 1847, and a new rail link to the goods depot was added. As part of this expansion, two new engine sheds were built, one to the north of the tracks for goods locomotives, and one to the south for passenger locomotives. The southern shed was demolished in 1966, but the northern one, known as the Roundhouse, is Grade II* listed. A second wooden railway bridge crossed the canal to the former Pickfords warehouse.

Атаулары

Камден-Лок Ұлыбританияда 1980 және 1990 жылдардың басында бұрынғы ITV таңғы бағдарламасы TV-am-нің таңғы бағдарлама орталығының мекенжайы ретінде кеңінен танымал болды. Хаттасу мақсатымен бұл мекенжай экранда жиі көрсетілетін. 2006 және 2007 жылдары көрсетілген британдық ғылыми-фантастикалық комедиялық телесериал «Гипердрайв»-тегі басты ғарыш кемесі HMS Camden Lock деп аталды. Итальяндық Modena City Ramblers тобы 1998 жылғы «Raccolti» альбомында «Notturno, Camden Lock» әнін жазды, әннің мәтіні топ мүшелерінің бірі тұрған Камден қаласына қатысты. 2005 жылы Кейт Уинслет American Express телеарнасының жарнамасында Камден-Локке серуендеп жүрді. Бұл «Менің өмірім, менің картамы» атты науқанның бір бөлігі болды, жарнамада Уинслет фильмдердегі кейіпкерлеріне байланысты көптеген оқиғаларды айтты. Массачусетс штатында орналасқан американдық Small Town No Airport тобы 1992 жылы шыққан өз альбомында «Camden Locke» әнін жазды. Әннің мәтінінде «Мен Камден Локсте бір қызға кездестім, ол мелмен салған суреттерін сатты» деген жол бар. Камден-Лок – Лоуренс Леонардтың балаларға арналған «Өлім қаупінің мүйізі» (1980) атты фантастикалық романындағы Лондонның осы аймағындағы көптеген маңызды орындардың бірі, оның астында да сәйкес келетін құрылым бар. Ресейлік Aquarium тобы «Garçon Number Two» әнінде Камден-Лок туралы айтады. Британдық комедиялық телесериал «Джентльмендер лигасы»-ның 3-ші маусымында Legz Akimbo Theatre Company мүшесі Фил және оның досы Тиш Камден-Локке серуендеп жүреді. Тиш: «Камденде бәрі қымбат, бірақ маған ұнайды». Жапондық B’z рок дуэті екінші альбомы Off the Lock-тан «Guitar Kids Rhapsody» әнін қайта жазды. Қайта жазылған музыкалық видеосы Камден-Лок пен оның айналасында түсірілгендіктен, ән «Camden Lock Style» деп аталды.

Көркем шығарма

Камден және Лок соңғы жылдары көркем туындыларымен танымал болды. Банкси және Король Роббо екеуі де граффитилерін көрсету үшін Камден аумағын пайдаланғандары мәлім. Бұл осы екі суретшінің 2009 жылдан 2014 жылға дейін жалғасқан ұзақ дау-жанжалының ортасы болды.

Камден шлюзының теңізге тұйықталу нүктесі

Лондон су автобустары компаниясының су көлігі Камден құлыптан басталып, батысқа қарай Реджентс паркінің айналасын кезеді, Лондон зообағында тоқтап, Кішкентай Венецияда аяқталады. 2016 жылы қолданыста болған төрт қайықтың үшеуі Ұлттық тарихи кемелер тізіліміне енген тарихи кемелер еді.

Жүкті жол

Каналдың жағалау жолы жаяу жүргіншілер мен велосипедшілерге ашық, ол Шығыс Лондон, Паддингтон және Батыс Лондоннан Камден шлюзіне тікелей бағыт ұсынады.

Қоғамдық көлік байланыстары

Ең жақын Лондон метро станциялары – және , екеуі де Солтүстік желісінде орналасқан. Ең жақын Лондон Overground станциясы – Камден Роуд станциясы.