HMS Pegasus: 1917 ж. салынған британдық ұшақ тасушы кеме. Соғыс кезінде қолданылды, Солтүстік теңізде және Ресейдегі болышевиктерге қарсы операцияларда болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық авианосец
British aircraft carrier
HMS Pegasus – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1917 жылы Корольдік теңіз күштері сатып алған авианосец/гидросамолет тасымалдағыш. Ол 1914 жылы Шотландияның Клайдбанк қаласындағы Джон Браун және компаниясы Ұлы Шығыс теміржол компаниясы үшін «Стокгольм» деген атпен салынды, бірақ соғыс басталғанда құрылысы тоқтап қалды. Кеме алдыңғы ұшу алаңынан дөңгелекті ұшақтарды және суға түсірілетін гидросамолеттерді пайдалану үшін қайта жабдықталды. «Пегас» соғыстың соңғы жылын Солтүстік теңізде Ұлы флотты қолдаумен өткізді, бірақ ешқандай шайқасқа қатыспады. 1919 және 1920 жылдары ол Солтүстік Ресейде және Қара теңізде большевиктерге қарсы британдық әрекеттерді қолдады. Кеме 1924 жылға дейін Жерорта теңіз флотында болды, бірақ 1925 жылы Сингапурға қысқа мерзімге жіберілгеннен кейін резервке алынды. «Пегас» 1931 жылы металл тескілеуге сатылды.
HMS Pegasus was an aircraft carrier/seaplane carrier bought by the Royal Navy in 1917 during the First World War. She was laid down in 1914 by John Brown & Company of Clydebank, Scotland as Stockholm for the Great Eastern Railway Company, but construction was suspended at the start of the war. The ship was converted to operate a mix of wheeled aircraft from her forward flying off deck and floatplanes that were lowered into the water. Pegasus spent the last year of the war supporting the Grand Fleet in the North Sea, but saw no combat. She spent most of 1919 and 1920 supporting British intervention against the Bolsheviks in North Russia and the Black Sea. The ship remained with the Mediterranean Fleet until 1924, but was placed in reserve in 1925 after a brief deployment to Singapore. Pegasus was sold for scrap in 1931.
Дизайн және сипаттама
Кеменің жалпы ұзындығы 332 фут (101 м), ені 43 фут (13 м) және толық жүктелгенде суға бату тереңдігі 15 фут (5 м) болды. Ол екі тікелей жетекті бу турбинасымен жабдықталған, әрқайсысы бір жетекті білікпен қозғалды, олардың жалпы қуаты және жылдамдығы 1914 жылғы желтоқсанда теңіз сынақтарында «Пегасус» кемесі жасаушылардың ұсынысы бойынша көмірден майға ауыстырылды. Ол майға 72 тоннаға дейін май құя алатын, бұл оған ең жоғары жылдамдықта ұзақ уақыт жүзуге мүмкіндік берді. Оның экипажы 258 адамды құрады, оның ішінде 100 авиациялық қызметкер болды. «Пегасус» кемесінің негізгі қаруы – 40 калибрлі, 12 фунттық 12 cwt-тық 4 зеңбірек. Олардың екеуі төмен бұрышты оқ атуға арналған алдыңғы қақпаға орнатылған, ал қалған екеуі артқы қақпаға, әуе шабуылына қарсы зеңбіректер ретінде орнатылған. Олар муздақ жылдамдығымен жобаларды атып шығарды; бұл жер бетіндегі нысаналарға қарсы ең көп қашықтықты және әуе шабуылына қарсы 19000 фут (5791 м) қашықтықты қамтамасыз етті. Олардың атыс жылдамдығы минутына 15 оқ болды. HMS «Пегасус» кемесі алдыңғы жағында дөңгелекті шассиі бар ұшақтарға арналған ұшыру алаңымен және артқы жағында үлкен ангармен жабдықталған. Артқы жағында екі электрлік кран және алдыңғы жағында екі бумдық кран орнатылған, олар ұшақтарды тиеу және түсіру үшін қолданылды. Кішкентай алдыңғы ангар кеменің көпірісінің астында салынған, ал ұшақтар бірінші лифттердің бірі арқылы әуе кемесінің жоғарғы палубасына көтерілді. Алдыңғы ангарда бес бір орындық истребитель, ал артқы ангарда төрт гидроұшақ сыйып тұратын. Кеме оларды жүзіп келе жатып суға түсіре алатын және гидроұшақтарды қалпына келтіре алатын. «Пегасус» 1917 жылы қолданысқа енген кезде оған төрт Short Type 184 торпедалық бомбалаушы және төрт Beardmore W. B. III истребительі тағайындалды. 1918 жылдың соңында ол төрт Sopwith Camel 2F.1, бір Type 184 және үш Fairey Campania барлау ұшағын тасымалдады. 1919 жылы ол Fairey III ұшағының түрлі үлгілерін пайдалануға кірісті. Оның қоймаларында сегіз торпеда, 72, 108 және 68, кейін 84 бомбаға орналасуға болатын. Ол Шотландияның Клайдбанк қаласындағы John Brown & Company компаниясымен Ұлы Шығыс теміржол компаниясының Харвич-Хук қызметі үшін «Стокгольм» деп салынған, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда құрылысы тоқтап қалды. Кеме 1917 жылдың 27 ақпанында Корольдік теңіз күштеріне сатылды және 9 маусымда суға жіберілді, ал 28 тамызда аяқталды. Кеме Розитке қайтып оралды және қысқа уақытқа қызметтен шығарылды. 1919 жылдың 2 желтоқсанында қайтадан қолданысқа енгізіліп, 1920 жылдың наурыз айында Жерорта теңіз флотына ауыстырылды. 1924 жылға дейін флотта болды. 1923 жылы алдыңғы ұшыру алаңы алынып тасталды және кеме әуе кемесі ретінде қайта жіктеліп жіберілді. 1924–1925 жылдары Сингапурда орналасқан. 1925 жылдың 5 шілдесінде ол Девонпортта резервке орналастырылды, бірақ 1929 жылы қысқа уақытқа қайтадан қолданысқа енгізілді.
The ship had an overall length of 332 feet (101 m), a beam of 43 feet (13 m), and a draught of 15 feet (5 m) at deep load. She displaced Her two direct drive steam turbines, each driving a propeller shaft, were designed to produce a total of and a speed of On sea trials in December 1914, Pegasus made and reached The ship was converted from coal to fuel oil at the suggestion of her builders. She carried of oil which meant that she could steam for at her maximum speed. Her crew numbered 258, including 100 aviation personnel. Pegasuss main armament consisted of four 40 calibre, 12 pounder 12 cwt guns. Two of these were mounted on the forecastle as low angle guns, but the other two were mounted aft as anti aircraft guns. They fired projectiles at a muzzle velocity of ; this gave a maximum range of against surface targets and an anti aircraft range of 19000 feet (5791 m). They had a rate of fire of 15 rounds per minute. HMS Pegasus was fitted with a flying off deck forward, intended for aircraft with wheeled undercarriages, and a prominent hangar aft. Two electric cranes were fitted aft and a twin boom derrick forward to handle her aircraft. The smaller forward hangar was built under the ship's bridge and the aircraft were raised to the flight deck overhead by one of the first lifts in the Royal Navy. The forward hangar could fit five single seat fighters and the rear hangar had a capacity of four floatplanes. The ship could lower them into the water while steaming at and recover the floatplanes at When Pegasus commissioned in 1917 she was assigned four Short Type 184 torpedo bombers and four Beardmore W. B. III fighters. In late 1918 she carried four Sopwith Camel 2F.1, one Type 184 and three Fairey Campania reconnaissance aircraft. In 1919 she began to operate various models of the Fairey III. Her magazines had the capacity for eight torpedoes, 72 , 108 , and 68, later 84, bombs. by the John Brown & Company of Clydebank, Scotland as Stockholm for the Great Eastern Railway Company's Harwich–Hook of Holland service, but her construction was suspended by the beginning of the First World War. The ship was purchased by the Royal Navy on 27 February 1917 and was launched on 9 June 1917. and completed on 28 August 1917. The ship returned to Rosyth and was briefly decommissioned. She recommissioned on 2 December 1919 and was transferred to the Mediterranean Fleet in March 1920. Pegasus ran aground on 9 March off Kerch, but was pulled off without suffering any significant damage. and remained with the fleet until 1924. In 1923 the forward flying off deck was removed and the ship was re rated as an aircraft tender. She was stationed at Singapore in 1924–25. On 5 July 1925 she was placed in reserve at Devonport, but was briefly recommissioned in 1929.