Кіріспе

Либериядағы бұқаралық ақпарат құралдарына баспасөз, радио, теледидар, стационарлық және ұялы телефондар, сондай-ақ Интернет жатады. Либерияның коммуникациялық инфрақұрылымының көп бөлігі екі азаматтық соғыс кезінде (1989–1996 және 1999–2003) қиратылды немесе тоналды. Экономикалық және саяси шектеулермен күресіп жатқан Либерияның медиа кеңістігі кеңейіп келеді. Нарықтың мүмкіндіктері шектеулі болса да, тіркелген газеттер мен радиостанциялардың саны (олардың көпшілігі – қоғамдық станциялар) артып келеді. Саяси тұрғыдан сынға ұшыратушы мақалалар мен тергеу материалдары жарияланып, эфирге таратылуда.

Интернет пен оның бақылауы

Интернетке қол жеткізуге мемлекеттік шектеулер жоқ, сондай-ақ үкімет электрондық поштаны немесе интернет чаттарын бақылайтыны туралы ешқандай хабарлама жоқ. Конституцияда сөз және баспасөз бостандығы қарастырылған, және үкімет осы құқықтарды іс жүзінде құрметтейді. Құмарлық және ұлттық қауіпсіздік заңдары сөз бостандығына белгілі бір шектеулер қояды. Адамдар, әдетте, үкіметті ашық немесе жеке түрде жазалаудан қорқымай сынға ала алады. Кейбір журналистер өздігінен цензура қолданады. Конституция жеке өмірге, отбасыға, үйге немесе хат-хабарға кездейсоқ араласуға тыйым салады, және үкімет осы тыйымды іс жүзінде сақтайды. Президент Сэрлиф 2012 жылдың 21 шілдесінде Монровияда Дүниежүзілік газеттер және жаңалықтар баспагерлері қауымдастығының «Таблица тауы декларациясына» қол қойып, оны бекітті, бұл еркін баспасөздің негізгі принциптерін қолдап, журналистерге қарсы жиі қолданылатын жалған айыптау және қорлау заңдарын жоюға шақырды.