Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сэр Роберт Уэй Харти, 1-ші баронэт (27 желтоқсан 1779 – 10 қазан 1832) – британдық саясаткер және 1831 жылы бірнеше айға Дублин қаласын Парламентте өкілдік еткен вигтік партия мүшесі. Ол Килкенни қаласының Тимоти Хартисінің (1799 жылы қайтыс болған) және Джон Локингтонның қызы Мэридің кіші ұлы болып дүниеге келді. Харти 1811–12 жылдары Дублин қаласының жоғары шерифі болып тағайындалды және Парламентке сайланған кезде Дублиннің лорд-мэрі болды. 1831 жылы ол 1-ші баронэт (Проспект Хаус, Дублин) атағын алды. Ли Рейменттің мәліметінше, ресми түрде 1831 жылдың 30 қыркүйегінде құрылған, бірақ «Таймс» (Лондон) газеті 1831 жылдың 23 мамырындағы нөмірінде Дублин сайлауының нәтижесін жариялағанда, Хартиді баронэт деп атағандықтан, бұл туралы бұрыннан белгілі болған болуы керек. 1831 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлауда Харти 1831 жылдың 19 мамырында Дублин қаласынан Парламентке сайланған деп жарияланды. Жеңілген консерваторлар Харти мен оның әріптесі Луи Перринге қарсы сайлау петициясын ұсынды. Вигтік партияның депутаттары тамыз айында қызметтен алынып, қайта сайлау жарияланды. Харти енді Парламентке сайлауға түспеді. Ол Джон Дэвистің (Эден Паркі мен Проспект Хаус, Дублин графтығы) қызы Элизабетке; оның әйелі Мэри, Киллинкарриг Хаустың (Уиклоу графтығы) Чарльз Джонстың (1788 жылы қайтыс болған) қызына үйленді. Олардың 4 ұлы мен 3 қызы болды. Оның орнын бірінші ұлы Роберт, содан кейін кіші ұлы Генри Локингтон иеленді. Оның қызы Эмма Джейн Аделаида (1828–1919) 1859 жылы Джордж Генри Хейг DL JP (1829–1887) – «Шей» (Галифакс) және Грейсби Холл (Линкольншир) иесіне тұрмысқа шықты. Ұлыбритания мен Ирландияның жер иелерінің генеалогиялық және геральдикалық тарихы, алтыншы басылым, 1-том, Бернард Берк, Харрисон, 1879, 707-бет. Хейгтер отбасы өнеркәсіптік революция кезінде байлыққа ие болды (мельница иелері, саудагерлер және банкирлер ретінде) және жер иелерінің қатарына енді. Йоркшир мен Линкольнширдегі иеліктерінен басқа, олар Мерионетширдегі «Абер Iâ» деп аталатын шалғайдағы үйге ие болды. Бұл үй кейінірек сэр Клау Уильямс Эллис тарапынан Портмейрион ретінде танымал болды. Олардың үлкен ұлы Джордж Генри Кэтон Хейг (1860–1941) болды.
Sir Robert Way Harty, 1st Baronet (27 December 1779 – 10 October 1832) was a British politician and Whig Member of Parliament representing Dublin City for a few months in 1831. He was born the youngest son of Timothy Harty (d. 1799) of Kilkenny and Mary, the daughter of John Lockington. Harty was appointed High Sheriff of Dublin City for 1811 12 and was the Lord Mayor of Dublin when elected to Parliament. He was created 1st Baronet (Harty of Prospect House, Dublin) in 1831. The formal creation, according to Leigh Rayment, was 30 September 1831, but it must have been known about earlier as The Times (of London) in its edition of 23 May 1831 reporting the result of the Dublin election, referred to Harty as a Baronet. In the UK General Election of 1831 Harty was, on 19 May 1831, declared elected to one of the two seats for Dublin City. The defeated Tory candidates presented an election petition against Harty and his colleague Louis Perrin. The Whig MPs were unseated in August and a new election ordered. Harty was never again to stand for election to Parliament. He was married to Elizabeth, the daughter of John Davis of Eden Park and Prospect House, Co. Dublin; by his wife, Mary, daughter of Charles Jones (d.1788) of Killincarrig House, Co. Wicklow. They had 4 sons and 3 daughters. He was succeeded in his title consecutively by his eldest son, Robert and his youngest son, Henry Lockington. His daughter Emma Jane Adelaide (1828–1919) married George Henry Haigh DL JP (1829–1887) of The Shay, Halifax, and Grainsby Hall, Lincs in 1859. A Genealogical and Heraldic History of the Landed Gentry of Great Britain and Ireland, sixth edition, vol. I, Bernard Burke, Harrison, 1879, p. 707 The Haighs had made their fortune in the industrial revolution (as mill owners, merchants and bankers) and had entered the ranks of the landed gentry. In addition to estates in Yorkshire and Lincolnshire they owned a country house in Merionethshire called "Aber Iâ". This property was later made famous as Portmeirion by Sir Clough Williams Ellis. Their eldest son was George Henry Caton Haigh (1860–1941).