Емо жанрының ықпалды альбомы: "Ештеңе жақсы сезілмейді" туралы кітап

Кіріспе

эмо туралы кітап "Nothing Feels Good" – американдық рок-тобы Promise Ring-тің 1997 жылғы 14 қазанда шыққан екінші студиялық альбомы. Альбом культты жанкүйерлер қатарына ие болды және көбінесе эмо жанрының ең ықпалды жазбаларының бірі деп есептеледі. Альбомның атауы Энди Гринвальдтың "Nothing Feels Good: Punk Rock, Teenagers, and Emo" кітабының атауы ретінде пайдаланылды. Бас-гитарист Скотт Бесхта альбомның барлық бас-бөлшектерін жазды және орындады, бірақ ол альбом шыққан кезде жұмыстан босатылған еді. Альбомның обложкасы Мэриленд штатының Оушен-Сити қаласындағы жағажайдағы Trimper's Rides алдында түсірілген.

Өмірбаяны және өндірісі

The Promise Ring 1996 жылдың қыркүйегінде Jade Tree тәуелсіз лейблі арқылы дебюттік альбомын 30° Everywhere шығарды. Вокалист-гитарист Дейви фон Боленнің айтуынша, ол бес күнде жазылды, "біз не істегіміз келетінін немесе қалай шығатынын білмейтін жағдайда". Сонымен қатар, Болен оны жазу кезінде ауырып, оның вокалымен мәселелер туындады. 1997 жылдың сәуір және мамыр айларында топ еуропалық турнеге шықты. Оның аяқталуымен, топ келесі альбомын жазуды аяқтау үшін қысқа үзіліс жасады. Содан кейін топ Мемфиске, Теннесси штатына барып, Jawbox продюсері J. Robbins-пен Easley Recording студиясында жаздыра бастады. Альбомда топ таза дыбысқа назар аударып, поп сезімталдығын жетілдірді. Роббинс топқа ән жазуға көмектесіп, 30° Everywhere-мен салыстырғанда жалпы дыбысты жақсартты. Топ панк-рок пен орта батыстың эмо дыбысын жұмсартты, оны Болен Cap'n Jazz тобының мүшесі болған кезде қалыптастырған еді, сондай-ақ пауэр-поп элементтерін қосты, Superchunk және Knapsack топтарымен салыстырылды. Ол өлеңдерінде географиялық және түс символизмін пайдаланды; "Red & Blue Jeans" әнінде әйелін қызыл, ақ және көк деп атады, ал "B Is for Bethlehem" әнінде түстер қан мен етті білдіреді. PopMatters жазушысы Брайан Стоут Боленнің "моменттерді түсіріп, сөзбен ойнап, қайталанатын сөздер мен тіркестерді қолданатынын" және Air Supply мен Television-ға сілтеме жасайтынын айтты. Ән гитара мен барабанның өзара әрекеттесуімен басталады және агрессивті барабан соғысымен жалғасады. "Make Me a Chevy" әнінде Болен әйелді машинамен салыстырады; бұл бір адам аспабын күйіндегенде және Gnewikow оған гармоника ойнағанда пайда болды. "How Nothing Feels" - акустикалық гитара мен фортепианодан тұратын, ауыр таспа шуы бар интерлюдия. Альбомның обложкасын Jade Tree лейблінің негізін қалаушысы Тим Оуэн түсірді, ал Gnewikow жобалады; ол ақ фонға қарсы жарқын жарықтандырылған борт суретін және оның айналасына тізілген түрлі-түсті нүктелерді көрсетеді. Ол обложка туралы былай деді: "Жазу өте қуанышты, бірақ сонымен қатар меланхолиялық сезім де бар", деді ол, жабық ойын-сауық паркінің суретімен, айналасы шашыраңқы адамдармен. Альбомның шығарылымынан кейін топ Шығыс жағалауында Compound Red және Castor топтарымен гастрольде болды, содан кейін 1997 жылдың қарашасына дейін Compound Red және Roadside Monument топтарымен Орта Батыста гастрольде болды. Олар айды Compound Red және Jimmy Eat World топтарымен Батыс жағалауындағы турнемен аяқтады. 1998 жылдың ақпан айында Promise Ring Hum тобымен гастрольде жүргенде концерттен үйге қайтып келе жатқанда, топ алты апталық үзілістен кейін гастрольге қайта оралды, бірақ Гневьков гитара белбеуінің орналасуынан иығындағы ауырудан зардап шекті. Burning Airlines тобымен бірнеше концерттен кейін, олар 1998 жылдың сәуірінде Jimmy Eat World тобымен тағы бір турнеге шықты, содан кейін Jets to Brazil тобымен Еуропалық турнеге аттанды. Видеоклипте топтың тұрғын үйдің ішінде өнер көрсетуі, футбол ойынының кадрлары, жүзу және роликтерде сырғанау көрсетілген. Ол MTV-нің 120 Minutes бағдарламасында көрсетілді, содан кейін топ мүшелері қонақ ретінде шақырылып, Мэтт Пинфилдпен сұхбаттасты. Альбом 30° Everywhere және Very Emergency (1999) альбомдарымен бірге винилде қайта басылды. Бірнеше айдан кейін топ альбомды толықтай орындады.

The Promise Ring released their debut album 30° Everywhere in September 1996 through independent label Jade Tree. According to vocalist/guitarist Davey von Bohlen, it was recorded in five days "in a situation where we had no idea what we wanted to do or how we wanted it to come out." Additionally, Bohlen was ill during the making of it, resulting in issues with his vocals. In April and May 1997, the group embarked on a European tour; at its conclusion, the band went on a brief break to complete writing for their next album. Following this, the group went to Memphis, Tennessee where they began recording at Easley Recording with producer J. Robbins of Jawbox. The album saw the group focus on cleaner production and refined their pop sensibility. Robbins aided the band, helping them work on song writing and improved the overall sound, when compared to 30° Everywhere. The band toned down the punk rock esque Midwest emo sound that Bohlen pioneered when he was a member of Cap'n Jazz. and power pop, drawing comparison to Superchunk and Knapsack. He incorporated geographical and color symbolism in his lyrics; he refers to his girlfriend as red, white and blue in "Red & Blue Jeans", while in "B Is for Bethlehem" the colors are representative of blood and flesh. PopMatters writer Brian Stout said Bohlen "captures moments, engages in wordplay and repetitive words and phrases", and includes references to Air Supply and Television. begins with guitar interplay and aggressive drumming. "Make Me a Chevy" sees Bohlen compare a woman to a car; it evolved out of someone tuning their instrument and Gnewikow playing harmonics over it. "How Nothing Feels" is an acoustic guitar and piano interlude with heavy tape hiss. The album's artwork was shot by Jade Tree co founder Tim Owen and designed by Gnewikow; it shows a brightly lit photograph of a boardwalk against a white background with colored dots lined up around it. He said of the cover: "The record is really happy, but there's also a melancholy" feeling to it, juxtaposed with the closed amusement park photo with people scattered about. Following the album's release, the band toured the East Coast with Compound Red and Castor, and then a Midwestern tour with Compound Red and Roadside Monument, through to November 1997. They ended the month with a West Coast tour with Compound Red and Jimmy Eat World. In February 1998, the Promise Ring were traveling back home from a show, while on tour with Hum,

The band returned to touring after a six week break, though with Gnewikow suffering intermittent pain in his collarbone from the placement of his guitar strap. After a few shows with Burning Airlines, they went on another tour with Jimmy Eat World in April 1998, and then embarked on a European trek with Jets to Brazil. It shows the band performing in a living room, cut with footage of a game of football, a man swimming and rollerblading. It appeared on MTV's 120 Minutes, which the members subsequently hosted and were interviewed on by Matt Pinfield. The album was re pressed on vinyl alongside 30° Everywhere and Very Emergency (1999), A few months later, the band performed the album in its entirety during a one off reunion show.

Сыни жауап

Nothing Feels Good музыка сыншыларынан жақсы баға алды. AllMusic сыншысы Блейк Батлер бұл шығарылымда топтың бұрын 30° Everywhere альбомында қысқаша көрсеткен поп стиліне көшкенін айтты. Nothing Feels Good «әсерлі және күшті музыкаға» қарсы «ерекше әдемі» лирикасын жалғастырды, бірақ оның жалпы дыбысы олардың «музыкасы әрдайым шығаратын» «сентиментальдық пен қиял» сезімін тудырды. Pitchfork жазушысы Ник Миров «лириканың жетіспеуі» осы шығарылымның «Ахиллес тобы» болғанын айтты. Бұл The Get Up Kids тобының Something to Write Home About (1999) және Jimmy Eat World тобының Bleed American (2001) сияқты альбомдарына жол ашты, жанрдың екінші толқынындағы маңызды альбомға айналды. Paste жазушысы Джастин Джейкобс «90-шы жылдардың ортасындағы эмо қозғалысын дыбысы мен көзқарасы жағынан Nothing Feels Good-тан жақсы бейнелейтін альбомдар санаулы» деді. Болен кейін Bleed American альбомынан шыққан «A Praise Chorus» әнінде өнер көрсетіп, «Why Did Ever We Meet» әніне сілтеме жасады. Nothing Feels Good Drowned in Sound, Kerrang!, LA Weekly, Louder, Rolling Stone және Treblezine сияқты басылымдардың, сондай-ақ журналистер Лесли Саймон мен Тревор Келлидің «Әркімнің жаны ауырады: Эмо мәдениетіне толық нұсқаулық» (2007) кітабындағы эмо альбомдарының тізіміне енді. Сондай-ақ, оның әндері NME, Stereogum және Vulture басылымдарының ең жақсы эмо әндерінің тізімінде пайда болды. Альбомның атауы Энди Гринвальдтың сол аттас кітабында қолданылды. Майк Кинселла осы альбомы Other People's Songs (2014) үшін «Forget Me» әнін Owen псевдонімімен орындады.