Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германиядағы өзен, Рейннің Баден-Вюртембергтегі саласы.
River in Germany
the Rhine tributary in Baden Württemberg
Кинциг – Оңтүстік-Батыс Германиядағы Рейн өзенінің оң жақ саласы. Ол Қара Орманнан басталып, Жоғарғы Рейн өзені жазығы арқылы 93 шақырымға ағып өтеді. Кинциг және оның қосалқы аңғарлары Қара Орманның ең ірі аңғарлар жүйесін құрайды. Анықтамасына қарай, Кинциг Солтүстік және Орта Қара Орманды бөліп тұратын шекара немесе Орта Қара Орманның бір бөлігі болуы мүмкін. Өзен толығымен Баден-Вюртемберг штатының ішінде орналасқан және оның аты келттік текті деп саналады. Соңғы мұз дәуірінде Кинциг пен Мург өзендері бірігіп, жалпы Кинциг-Мург өзен жүйесін құраған.
The Kinzig is a river in southwestern Germany, a right tributary of the Rhine. It runs for 93 km from the Black Forest through the Upper Rhine River Plains. The Kinzig valley and secondary valleys constitute the largest system of valleys in the Black Forest. Depending on the definition, the Kinzig is either the border between the Northern and Middle Black Forest or part of the Middle Black Forest. It is located entirely inside the State of Baden Württemberg and its name is supposed to be of Celtic origin. During the last glacial period the Kinzig and the Murg created a common Kinzig Murg river system.
Өзен ағысы
Кинциг өзенінің бастауы Фрейденштадт ауданының Лоссбург қаласы жерінде орналасқан. Ол оңтүстікке қарай ағып, кейін батысқа қарай біртіндеп бұрылады. Кинциг Альпирсбахтан шыққаннан кейін Фрейденштадт ауданынан өтеді, Ротвейль ауданына жанасып, ағысының басым бөлігін Ортанау ауданында жалғастырады. Кинциг Оффенбург жанында Қара Орманнан шығып, Кель қаласы тұсында Рейн өзеніне құяды. Кинцигтің жоғарғы ағысы – уақыт өте көптеген ауыр су тасқындарын тудырған тау өзені. Оның орта және төменгі ағыстары биік жағалаулармен бекітілген тік арнаға сығысып қалған. Шуттер өзені Кинцигке құятын жерде өзенді табиғи күйіне қайтару жұмыстары жүргізілуде.
The origin of the Kinzig is located on the land of the town of Loßburg in the district of Freudenstadt. It runs south, then makes a gradual turn to the west. It leaves the district of Freudenstadt just after it emerges from Alpirsbach, touches the district of Rottweil and continues to spend the largest part of its course in the district of Ortenau. The Kinzig leaves the Black Forest near Offenburg and flows into the Rhine near Kehl. The upper part the Kinzig is a true mountain river that over time has caused quite a few serious floods. Its middle and lower parts have been squeezed into a straight bed lined with tall levees. Renaturation is in progress in the area where the Schutter flows into the Kinzig.
Атауы
1099 жылы өзен алғаш рет ad Chinzechun, ad aliam Chinzichun, 1128 жылы Kinzicha деп аталды. 1539, 1543, 1560, 1620, 1652 және 1654 жылдары ол тиісінше Кюнцлин, Кюнцген, Кинцг, Кинцген, Оберкенцгенвус және Кюнциг деп аталған. 1837 жылы алғаш рет Кинциг деп аталды. Адольф Бах пен Бруно Боештің айтуынша, Кинциг атауының шынымен 1099 жылғы ad Chinczechun, ad aliam Chinzichun атауынан басталатыны күмәнді. Бах солтүстік Брейсгаудағы қолданылуын көрсетеді, онда Кинзигтер «каньонның түбіндегі жолдар» деп сипатталады. Жоғарғы Эльзас және Граубюнденде атауында Кинциг сөзі бар өзендер көбінесе каньонды сипаттайды. Кейбіреулер бұл атау кельт тіліндегі kent сөзінен, яғни түрлі жылдам қозғалысты білдіретін немесе лепонт тіліндегі Centica (Cinti) сөзінен, яғни «су» дегенді білдіретін сөзден шыққан деседі. Осы мүмкіндіктерді ескере отырып, Адольф Бах пен Бруно Боешке қайта ораламыз, олар бұл тұжырымдарды күмәнді деп санайды. Сонымен қатар, келттер немесе келттерге дейінгі халық Кинциг аймағын қаншалықты қоныстандырды және өзенге бастапқыда атын берген қоныстанушылар кім болды деген сұрақ туындайды. Бұл сұрақтарға жауап беру қиын болғанымен, Кинциг өзенінің тек жоғарғы бөлігінде ғана шағын каньон қалыптасқандығы фактісі бар. Рейн жазығына қарай жылжығанда, өзен көптеген иректер мен бұрылыстармен мүлдем басқаша сипатқа ие болады. Соңғы мұз дәуірі аяқталғаннан кейін ол жазықтар арқылы ұзақ уақыт бойы өз арнасын іздеп, Мург өзенін сіңіріп, Хоккенхайм аймағына жеткеннен кейін ғана Рейнге қосылды.
In 1099 the river was first mentioned as ad Chinzechun, ad aliam Chinzichun, in 1128 as Kinzicha. In 1539, 1543, 1560, 1620, 1652 and 1654 it was listed as Künzlin, Küntzgen, Kintzg, Kintzgen, Oberkentzgenwüß and Köntzig, respectively. In 1837 it was referred to for the first time as Kinzig. According to Adolf Bach and Bruno Boesch there is some doubt about whether the name Kinzig can really be traced back to the ad Chinczechun, ad aliam Chinzichun of 1099. Bach points to the usage in the northern Breisgau where Kinzigs are described as "paths at the bottom of a canyon through the loess". In Upper Alsace and Graubünden rivers with the word Kinzig in their name usually describe a canyon. Some argue that the name developed from the Celtic kent meaning various kinds of quick movement or from the Lepontic word Centica (Cinti) which means "water". With all these possibilities in mind, we can return to Adolf Bach and Bruno Boesch, who think these derivations doubtful. In addition, the question remains of how far the Celts or Pre Celts had settled the Kinzig area, and which settlers had originally given the river its name. While these questions are difficult to answer for pre historic times, the fact is that the Kinzig only created a small canyon in its upper part. A completely different river with many twists and turns presents itself as it moves towards the Upper Rhine River Plains. At the end of the last ice age it wound its way through the Plains for a long time, on the way absorbing the Murg and only joining the Rhine after it reached the general area of Hockenheim.
Ағашпен жағажай жасау
Бұрын Кинциг өзені ағаш ағызу үшін өте маңызды болған. Кинцигтегі осы сауда туралы ең алғашқы жазба 1339 жылға дейін барады. Вольфах және Шилтах қалаларының өз ағаш ағызу корпорациялары болды, олар Рейнге және Голландияға ағаш ағызуды ұйымдастырды; бұл корпорациялар «Шиффершафтен» («кемешілер бірлестіктері») деп аталды. Олар өздерінің билеушілерінен ағаш экспорттаудың эксклюзивті құқығын алды және қалалардың гүлденуіне көмектескен табысты бизнес жүргізді. Себастьян Мюнстер өзінің «Космография универсалис» еңбегінде былай деп жазады: «Кинциг өзенінің жағасында, әсіресе Вольфах маңында тұратын халық Кинциг суымен Страсбургке және Рейнге ағызылатын көп мөлшердегі құрылыс ағашынан күнкөріс табады және жыл сайын көп ақша табады». Кинцигте ағаш ағызу 15-16 ғасырларда және содан кейін 18 ғасырда, Голландия мен Англия өздерінің қуатты теңіз және сауда флотын құра бастаған кезде, ағашқа деген сұраныс күрт өскен кезде өркендеді. Алайда, жаңадан пайда болған теміржолдардың мүмкіндіктеріне ағаш ағызушылар жете алмады, сондықтан 1896 жылы Кинцигте соңғы коммерциялық ағаш ағызылды. Бүгінде ағаш ағызу фестивальдары, Генгенбах, Вольфах және Шилтахтағы мұражайлар, сондай-ақ көптеген техникалық құрылыстар, мысалы, бөгеттер ағаш ағызу дәуірін еске түсіреді.
In the past, the Kinzig was very important for timber rafting. The earliest mention of this trade on the Kinzig dates to the year 1339. The rafting towns of Wolfach and Schiltach had their own rafting corporations, which organized timber rafting to the Rhine and on to Holland; these corporations were the so called Schifferschaften ("boatmen's associations"). They were given the sole rights of timber export by their respective overlords and ran a lucrative business that helped the towns' prosperity. Sebastian Münster writes in his Cosmographia universalis: "The people living by the River Kyntzig, especially around Wolfach, earn a living from the great quantity of construction timber, which the float down the waters of the Kyntzig to Strasburg and into the Rhine, and earn a great deal of money every year." Rafting on the Kinzig reached its peak in the 15th and 16th centuries and then again in the 18th century, when the demand for wood began to rise rapidly, as the Netherlands and England began to build their mighty naval and merchant fleets. The rafters could not match the capabilities of the newly introduced railways, however, and the last commercial timber raft ran down the Kinzig in 1896. Today, timber rafting festivals, museums in Gengenbach, Wolfach and Schiltach, as well as numerous technical facilities, such as weirs recall the timber rafting era.
Тарихи римдік жол
Кинзигтің орта және төменгі аңғарының ені, ұзындығы және шығыс-батысқа қарай қолайлы бағыты оны маңызды байланыс жолы ретінде пайдалы еткен. Мысалы, римдіктер осы аңғардан өтетін жол салды: Кинзиг аңғары жолы (Kinzigtalstrasse) – император Веспасианның тұсында 73/74 жылдары Оффенбургтен бірдей құрылған Рим қаласы Ротвейлге (Arae Flaviae) және Туттлингенге дейін салынған римдік жол. Бұл жол негізінен Майнцтен Аугсбургке дейінгі стратегиялық байланысты қысқарту үшін салынды, себебі бұрынғыда Базельдегі Рейн иілімі (Rheinknie) арқылы ұзақ айналып өтуге мәжбүр болған. Батавтардың 69/70 жылғы көтерілісі кезінде осы айналып өту қиындық тудырған.
The width, length and the favourable east west direction of the middle and lower valley of the Kinzig make it important for as a communication route. For example, the Romans built a road that passed through the valley: the Kinzig Valley Way (Kinzigtalstrasse) is a Roman road which was built under the Emperor, Vespasian, in 73/74 A. D. from Offenburg through the valley to the simultaneously founded Roman town of Rottweil (Arae Flaviae) and on to Tuttlingen. It was mainly intended to create a shorter strategic link from Mainz to Augsburg, which had for a long time had to take a long detour via the Rhine Knee (Rheinknie) at Basel. During the revolt of the Batavi in 69/70 this detour had proved a problem.
Фауна
2002 жылдан бері Кинциг өзеніне лососьты қайта енгізу бағдарламасы жүргізіліп келеді, оның аясында жас лососьтар суға жіберіліп, кедергілер алынып тасталады. 2005 жылдың басында Баден-Вюртембергте 50 жылдан бері алғаш рет лосось шағылысы табылғандықтан, бұл күш-жігер сәтті болып көрінеді.
A regeneration program has been in progress since 2002 to re introduce salmon into the Kinzig by putting young salmon into the water and removing obstacles. These efforts seem to be successful as in early 2005, for the first time in 50 years, salmon spawn were found in a river in Baden Württemberg.
Флора
Кинзиг аңғары – Ішкі Қара Орманның ең терең бөлігі. Төменгі Кинзиг аңғарындағы ауылдар теңіз деңгейінен 200 метрден төмен орналасқан. Сондықтан, осы аңғардағы климат Қара Орманның көптеген басқа аймақтарына қарағанда жұмсақ. Төменгі аңғарда жеміс-жидектер мен шарап өндіріледі; Генгенбах, Ортенберг және Ольсбах – шарап өсірумен әйгілі ауылдар, олардың кейбіреулері Баден шарап жолында жатыр. Көктемде Кинзиг аңғарының төңірегіндегі жер Қара Орманның басқа аймақтарына қарағанда әлдеқайда ертерек гүлдейді.
The Kinzig valley is the deepest in the inner Black Forest. In the lower Kinzig valley the villages are below 200 metres above sea level. The climate in the valley is therefore milder than in most other areas of the Black Forest. In the lower valley fruit and wine are produced; Gengenbach, Ortenberg and Ohlsbach are well known names of wine growing villages, some of which are on the Baden Wine Road. The countryside around the Kinzig valley in spring blooms far earlier than the surrounding regions of the Black Forest.
Инфрақұрылым
Кеңдігі, ұзындығы және оңтүстік-батысқа қарайтын бағыты орта және төменгі аңғарда Кинциг аңғарын инфрақұрылым үшін маңызды етеді. Римдіктер аңғарды кесіп өтетін жолды сақтап тұрған. Кинзигталштрассе – император Веспасиан тұсында 73/74 жылдары Оффенбургтен Кинциг аңғары арқылы Римнің Роттвейліне (Arae Flaviae) және Туттлингенге дейін салынған әскери жол. Жолдың басты мақсаты – Майнц пен Аугсбург арасындағы стратегиялық маңызды байланысты қысқарту болды. Бұл жол салынғанға дейін әскерлер Базельдегі Рейн өзенінің қисығы арқылы қатынас жасайтын, ал 69/70 жылдардағы батавтар көтерілісі кезінде бұл қиындық тудырған. Жол салынып жатқанда бірнеше кастелла салынды. Роттвейльден басқа, Оффенбург Раммерсвайер, Оффенбург Зунсвайер, Вальдмёссинген, Сульц және Гейслинген Хасенбюльдегі тоқтау орындары Фритлинген, Лаутлинген және Бурладинген Хаузендегі Альб Лаймс бекіністерінің бөлігімен толықтырылды. Бұлардың барлығы, Бурладингеннен басқа, Жоғарғы Германдық территорияда орналасқан, ал Бурладинген – Ретия территориясында. 1992 жылы Роттвейльден оңтүстік-шығысқа қарай бірнеше шақырым жерде Фритлингендегі бекіністің таңғажайып түрде табылуы Кинзигталштрассе әскери бекіністердің тығыз желісімен қорғалғанын көрсетті. Осылайша, Кинциг аңғарының өзінде тағы бір бекініс болған деген болжамға сенімділік артты. Осыған дейін Оффенбург пен Вальдмёссинген арасындағы қашықтық өте үлкен болғандықтан, тағы бір-екі бекініс әлі табылмаған болуы керек деп есептелді. Роттенбургте 1-ші ғасырдың соңында тағы бір бекініс болған деген болжам бар, бірақ ол 73/74 жылдары салынған ба, әлде 98 жылға дейін салынбаған ба, әлі белгісіз. Кинзигталштрассе салынып жатқан кезде, Рим бекіністері Рейннің оң жағында, Франкфурт, Хеддернхайм, Карбен, Грос Герау, Герншейм, Ладенбург (Лоподунум), Гейдельберг және Баден-Баден (Аква) сияқты жерлерде солтүстікке қарай салынды. Бұл алдыңғы қатарлы бекеттер ме, әлде 73 және 98 жылдар аралығындағы Рим шекарасы ма (Рейннің шығысындағы жалпы анықталған сызықты ұстанған), әлі анықталған жоқ. 98 жылы қазіргі Германияның оңтүстік-батысындағы Оденвальд пен Некар арасындағы жол Римнің бақылауына көшті, бұл Майнц пен Аугсбург арасындағы байланысты одан да қысқартты. Осының нәтижесінде Кинзигталштрассе өңірлік маңыздылығын жоғалтты. Қазіргі Германиядағы B 33 федералды тас жолы Оффенбургтен Кинцигке параллель жүреді, содан кейін жоғарғы аңғардан шығып, Виллинген-Швеннингенге қарай Гютахты ұстайды. Хаусахтан Фрейденштадтқа қарай B 294 федералды тас жолы жоғарғы Кинцигке жалғасады. Қара Орманы темір жолы (Schwarzwaldbahn) үшін де аңғар өте маңызды. Ол Оффенбургтен Хаусахқа дейін, содан кейін Гютах аңғарына бұрылып, Констанцқа дейін жалғасады. Жоғарғы Кинциг аңғарында Кинциг аңғары темір жолы (Kinzigtalbahn) Хаушах пен Фрейденштадт арасында байланыс жасайды.
The width, length and favourable east west direction in the middle and lower valley make the Kinzig Valley important for infrastructure. The Romans maintained a road that traversed the valley. The Kinzigtalstraße was a military road built under Emperor Vespasian in 73/74 AD from Offenburg through the Kinzig Valley into the Roman Rottweil (Arae Flaviae) and on to Tuttlingen. The main purpose of the road was to shorten the strategically important connection between Mainz and Augsburg. Until this road was built, the connection took troops via the Rhine bend at Basel and during the revolt of the Batavers in 69/70 AD, this had proved to be a problem. During construction of the road, several Castelles were built. In addition to Rottweil, the rest areas in Offenburg Rammersweier, Offenburg Zunsweier, Waldmössingen, Sulz and Geislingen Häsenbühl, were augmented by part of the Alb Limes fortifications in Frittlingen, Lautlingen and Burladingen Hausen. All of them were located in Upper Germanic country except for Burladingen which was in Rhaetian territory. The surprising discovery of the fortification in Frittlingen in 1992 only a few kilometers southeast of Rottweil shows that the Kinzigtalstraße was secured and covered with a tight net of military fortifications. The suggestion that the Kinzig Valley itself was home to another fortification has thus gained credibility. Until then, it was supposed that there must have been one or two more yet to be discovered fortifications merely on the basis that the distance between the known ones in Offenburg and Waldmössingen was very big. Another fortification is assumed in Rottenburg by the end of the 1st century however, it is not clear whether it existed as early as 73/74 AD or not until later in 98 AD. Roughly at the same time that the Kinzigtalstraße was built, Roman forts were constructed further north on the right side of the Rhine in places like Frankfurt, Heddernheim, Karben, Groß Gerau, Gernsheim, Ladenburg (Lopodunum), Heidelberg and Baden Baden (Aquae). Whether these were advanced posts or the Roman border between 73 and 98 AD, (following a generally defined line east of the Rhine), has yet to be determined. In 98 AD, in the area of present day southwest Germany, the route between Odenwald and Neckar came under Roman control, making the connection from Mainz to Augsburg shorter yet. As a result, the Kinzigtalstraße lost superregional significance. In present day Germany, the federal highway B 33 runs parallel to the Kinzig from Offenburg until it leaves the Kinzig in the upper valley to follow the Gutach towards Villingen Schwenningen. From Hausach on towards Freudenstadt, the federal highway B 294, follows the upper Kinzig. For the Black Forest Railway (Schwarzwaldbahn) train service, the valley is also very important. It runs from Offenburg to Hausach where it turns into the Gutach Valley to continue on to Konstanz at Lake Constance. In the upper Kinzig Valley, the Kinzig Valley Railway (Kinzigtalbahn) provides a connection between Hausach and Freudenstadt.