Пралидоксим (2-PAM): органофосфаттармен ууланғанда қолданылатын антидот. Ацетилхолинэстеразаны қалпына келтіріп, уыттың әсерін жояды. Құрамы, қолданылуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Антидот ретінде қолданылатын химиялық қосылыс. Пралидоксим (2 пиридин альдоксим метилхлориді) немесе 2 ПАМ, көбінесе хлорид немесе йодид тұздары түрінде, органофосфаттармен деактивацияланған ацетилхолинестеразаға байланысатын оксимдер тобына жатады. Ол органофосфаттармен улануды атропинмен және диазепам немесе мидазоламмен бірге емдеу үшін қолданылады. Бұл ақ түсті қатты зат.
Chemical compound as an antidote
Pralidoxime (2 pyridine aldoxime methyl chloride) or 2 PAM, usually as the chloride or iodide salts, belongs to a family of compounds called oximes that bind to organophosphate inactivated acetylcholinesterase. It is used to treat organophosphate poisoning in conjunction with atropine and either diazepam or midazolam. It is a white solid.
Химиялық синтез
Пралидоксим, 2-пиридиналдоксим метилхлориді, пиридин-2-карбоксальдегидті гидроксиламинмен өңдеу арқылы дайындалады. Нәтижесінде алынған пиридин-2-алдоксим метил йодидпен алкилденіп, пралидоксим йодид тұзы түрінде алынады.
Pralidoxime, 2 pyridinaldoxime methylchloride, is prepared by treating pyridine 2 carboxaldehyde with hydroxylamine. The resulting pyridine 2 aldoxime is alkylated with methyl iodide giving pralidoxime as the iodide salt.
Әрекет ету механизмі
Пралидоксим әдетте органофосфаттармен уланғанда қолданылады. Сарин сияқты органофосфаттар ацетилхолинестераз ферментінің белсенді орнының гидрокси тобына (сайты) байланысып, оның активтілігін тоқтатады. Пралидоксим белсенді сайттың екінші жартысына (бұрын бұзылмаған, аниондық сайтына) байланысып, содан кейін серин қалдығынан фосфатты ығыстырады. У немесе уға қарсы дәрі осыдан кейін сайттан ажыратылып, ферменттің толыққанды жұмыс істеу қабілетін қалпына келтіреді. Кейбір фосфат ацетилхолинестераз конъюгаттары фосфат байланысқаннан кейін де реакцияға түсуін жалғастырып, одан бекемдей түседі. Бұл процеске «қарттану» деп аталады. Қарттаған фосфат ацетилхолинестераз конъюгаты пралидоксим сияқты уға қарсы дәрілерге төзімді келеді. Пралидоксим көбінесе атропинмен (мускариндік антагонист) бірге органофосфаттармен уланудың парасимпатикалық әсерін азайту үшін қолданылады. Пралидоксим тек органофосфаттармен уланғанда ғана тиімді. Ацетилхолинестераз ферменті неостигмин, пиридостигмин немесе карбарил сияқты инсектицидтермен карбамилденген жағдайда ол ешқандай пайда бермейді. Пралидоксим тыныс алу бұлшықеттерінің салдарынан туындаған параличтің жойылуында маңызды рөл атқарады, бірақ қан-ми тосқауылынан нашар өтетіндіктен, орталық жүйке жүйесі арқылы туындаған тыныс алудың баяулауына тиімділігі аз. Органофосфаттардың мускариндік әсерін жоятын атропин, органофосфаттармен уланғанда пралидоксимнен бұрын беріледі. Атропиннің тиімділігі жақсы дәлелденгенімен, пралидоксимнің органофосфорлық улануды емдеудегі тиімділігіне қатысты клиникалық тәжірибеде кеңінен күмән туып отыр.
Pralidoxime is typically used in cases of organophosphate poisoning. Organophosphates such as sarin bind to the hydroxy component (the site) of the active site of the acetylcholinesterase enzyme, thereby blocking its activity. Pralidoxime binds to the other half (the unblocked, anionic site) of the active site and then displaces the phosphate from the serine residue. The conjoined poison / antidote then unbinds from the site, and thus regenerates the fully functional enzyme. Some phosphate acetylcholinesterase conjugates continue to react after the phosphate docks to the site, evolving into a more recalcitrant state. This process is known as aging. Aged phosphate acetylcholinesterase conjugate are resistant to antidotes such as pralidoxime. Pralidoxime is often used with atropine (a muscarinic antagonist) to help reduce the parasympathetic effects of organophosphate poisoning. Pralidoxime is only effective in organophosphate toxicity. It has no beneficial effects if the acetylcholinesterase enzyme is carbamylated, as occurs with neostigmine, pyridostigmine, or insecticides such as carbaryl. Pralidoxime has an important role in reversing paralysis of the respiratory muscles but due to its poor blood–brain barrier penetration, it has little effect on centrally mediated respiratory depression. Atropine, which is choice of drug to antagonise the muscarinic effects of organophosphates, is administered even before pralidoxime during the treatment of organophosphate poisoning. While the efficacy of atropine has been well established, clinical experience with pralidoxime has led to widespread doubt about its efficacy in treatment of organophosphorus poisoning.
Дозалау
Ересектер: 30 мг/кг (әдетте 1–2 г) 15–30 минут ішінде тамырға тамшылап беріледі, 60 минуттан кейін қайталанады. Сондай-ақ, 500 мг/сағат үзіліссіз тамырға тамшылап беру түрінде де қолдануға болады. Балалар: 20–50 мг/кг, содан кейін 5–10 мг/кг/сағат күтіп ұстау инфузиясы. Тамырға тым жылдам инфузия жасау тыныс алу немесе жүрек тоқтауына алып келуі мүмкін.
Adults: 30 mg/kg (typically 1–2 g), administered by intravenous therapy over 15–30 minutes, repeated 60 minutes later. It can also be given as a 500 mg/h continuous IV infusion. Children: 20–50 mg/kg followed by a maintenance infusion at 5–10 mg/kg/h. Intravenous infusions can lead to respiratory or cardiac arrest if given too quickly.
Өзара әрекеттесулер
Атропин мен пралидоксимді бірге қолданғанда, атропинизация белгілері (беттің қызаруы, көздің қарашығының кеңеюі, жүрек соғудың жиілеуі, ауыз мен мұрынның құрғақтығы) атропин жеке қолданылғанда күтілгенге қарағанда ертерек пайда болуы мүмкін. Бұл әсіресе атропиннің жалпы дозасы жоғары болғанда және пралидоксимді енгізу кешіккенде байқалады. Антихолинэстераздық улануды емдеу кезінде төмендегі сақтық шараларын ескеру қажет, бірақ олар пралидоксимді қолдануға тікелей қатысты емес: барбитураттар антихолинэстераздармен күшейтіледі, сондықтан оларды құрысуларды емдеуде сақтықпен қолдану керек; органофосфатты улануға шалдыққан пациенттерде морфин, теофиллин, аминофиллин, сукцинилхолин, резерпин және фенотиазин тобына жататын тыныштандырғыштардан аулақ болу керек.
When atropine and pralidoxime are used together, the signs of atropinization (flushing, mydriasis, tachycardia, dryness of the mouth and nose) may occur earlier than might be expected when atropine is used alone. This is especially true if the total dose of atropine has been large and the administration of pralidoxime has been delayed. The following precautions should be kept in mind in the treatment of anticholinesterase poisoning, although they do not bear directly on the use of pralidoxime: since barbiturates are potentiated by the anticholinesterases, they should be used cautiously in the treatment of convulsions; morphine, theophylline, aminophylline, succinylcholine, reserpine, and phenothiazine type tranquilizers should be avoided in patients with organophosphate poisoning.
Қарсы көрсетілімдер
Пралидоксимді қолдануға белгілі абсолютті қарсы көрсетілімдер жоқ. Салыстырмалы қарсы көрсетілімдерге дәріге қатысты белгілі гиперсезімталдық және оның қолданылуынан күтілетін пайдадан қаупі басым болатын басқа жағдайлар кіреді.
There are no known absolute contraindications for the use of pralidoxime. Relative contraindications include known hypersensitivity to the drug and other situations in which the risk of its use clearly outweighs possible benefit.