Ацетилхолин: Химиялық құрамы, қасиеттері және маңызы
Acetylcholine
Ацетилхолин – адам ағзасындағы маңызды нейротрансмиттер. Жүйке жүйесінде бұлшықеттерді қозғалысқа келтіреді, сонымен қатар оның бұзылысы денсаулыққа қауіпті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Органикалық химиялық және нейротрансмиттер
Organic chemical and neurotransmitter
Ацетилхолин (АХ) – көптеген жануарлардың (адамды қоса алғанда) миы мен денесінде нейротрансмиттер ретінде қызмет ететін органикалық қосылыс. Оның атауы химиялық құрылымынан шыққан: ол сірке қышқылы мен холиннің эфирі. Ацетилхолинді пайдаланатын немесе оған әсер ететін дене бөліктері холинергиялық деп аталады. Ацетилхолин – нейромиоциттерде қолданылатын нейротрансмиттер, яғни бұлшықеттерді қозу үшін жүйке жүйесінің моторлық нейрондары бөліп шығаратын химиялық зат. Бұл қасиет холинергиялық жүйеге әсер ететін дәрілердің параличтен конвульсияға дейін қауіпті салдарлары болуы мүмкін. Ацетилхолин сонымен қатар автономды жүйке жүйесінде нейротрансмиттер болып табылады, симпатикалық жүйке жүйесінің ішкі таратушысы және парасимпатикалық жүйке жүйесінің соңғы өнімі ретінде жұмыс істейді. Мида ацетилхолин нейротрансмиттер және нейромодулятор қызметін атқарады. Мида холинергиялық аймақтар бар, олардың әрқайсысының өзгеше функциялары бар: олар қозу, назар, есте сақтау және мотивацияда маңызды рөл атқарады. Ацетилхолин нейрондық емес жасушаларда және микроорганизмдерде де табылды. Жақында оның синтезіне, ыдырауына және жасушалық сіңіруіне қатысты ферменттер біржасушалы эукариоттардың ерте тегіне дейін із тастады. Acanthamoeba spp. протест патогенінде АХ-тың болуы дәлелденді, ол М1 мускарин рецепторларының мембраналық гомологы арқылы өсу және көбею сигналдарын қамтамасыз етеді. Бұлшықеттерді қозуға қатысуынан және автономды жүйке жүйесі мен мидағы функцияларынан туындайтын көптеген маңызды дәрілер холинергиялық берілісті өзгерту арқылы әсер етеді. Өсімдіктер, жануарлар және бактериялар өндіретін көптеген уларлар мен токсиндер, сондай-ақ зарин сияқты химиялық нервтік агенттер, нейромиоциттердегі әсерлері арқылы бұлшықеттердің жұмысын бұзуға немесе күшейтуге қабілетті, соның салдарынан зиян келтіреді. Атропин сияқты мускариндік ацетилхолин рецепторларына әсер ететін дәрілер үлкен дозада улы болуы мүмкін, бірақ кішкентай дозада белгілі бір жүрек ауруларын және көз ауруларын емдеу үшін қолданылады. Скополамин немесе дифенгидрамин, мидағы мускарин рецепторларына (әсіресе M1 рецепторына) тежеушілік әсер етеді, бұл сайттардағы рецепторларға қарсы әрекет ету арқылы делирий, галлюцинация және амнезияны тудыруы мүмкін. 2016 жылға дейін антихолинергиялық делирийге тек M1 рецепторларының субтипі қатысқан. Никотиннің құнарлы қасиеттері мидағы никотиндік ацетилхолин рецепторларына оның әсерінен туындайды.
Acetylcholine (ACh) is an organic compound that functions in the brain and body of many types of animals (including humans) as a neurotransmitter. Its name is derived from its chemical structure: it is an ester of acetic acid and choline. Parts in the body that use or are affected by acetylcholine are referred to as cholinergic. Acetylcholine is the neurotransmitter used at the neuromuscular junction—in other words, it is the chemical that motor neurons of the nervous system release in order to activate muscles. This property means that drugs that affect cholinergic systems can have very dangerous effects ranging from paralysis to convulsions. Acetylcholine is also a neurotransmitter in the autonomic nervous system, both as an internal transmitter for the sympathetic nervous system and as the final product released by the parasympathetic nervous system. In the brain, acetylcholine functions as a neurotransmitter and as a neuromodulator. The brain contains a number of cholinergic areas, each with distinct functions; such as playing an important role in arousal, attention, memory and motivation. Acetylcholine has also been found in cells of non neural origins as well as microbes. Recently, enzymes related to its synthesis, degradation and cellular uptake have been traced back to early origins of unicellular eukaryotes. The protist pathogen Acanthamoeba spp. have shown evidence of the presence of ACh, which provides growth and proliferative signals via a membrane located M1 muscarinic receptor homolog. Partly because of its muscle activating function, but also because of its functions in the autonomic nervous system and brain, many important drugs exert their effects by altering cholinergic transmission. Numerous venoms and toxins produced by plants, animals, and bacteria, as well as chemical nerve agents such as Sarin, cause harm by inactivating or hyperactivating muscles through their influences on the neuromuscular junction. Drugs that act on muscarinic acetylcholine receptors, such as atropine, can be poisonous in large quantities, but in smaller doses they are commonly used to treat certain heart conditions and eye problems. Scopolamine, or Diphenhydramine, which also act mainly on muscarinic receptors in an inhibitory fashion in the brain (especially the M1 receptor) can cause delirium, hallucinations, and amnesia through receptor antagonism at these sites. So far as of 2016, only the M1 receptor subtype has been implicated in anticholinergic delirium. The addictive qualities of nicotine are derived from its effects on nicotinic acetylcholine receptors in the brain.
Химия
Ацетилхолин – оттегі атомында ацетилденген холин молекуласы. Зарядталған аммоний тобының болуынан ацетилхолин липид мембраналарынан өте алмайды. Сондықтан, молекула сырттан енгізілген кезде, ол клеткадан тыс кеңістікте қалады және қазіргі таңда молекула қан-ми тосқауылынан өтпейді деп саналады.
Acetylcholine is a choline molecule that has been acetylated at the oxygen atom. Because of the charged ammonium group, acetylcholine does not penetrate lipid membranes. Because of this, when the molecule is introduced externally, it remains in the extracellular space and at present it is considered that the molecule does not pass through the blood–brain barrier.
Биохимия
Ацетилхолин холин және ацетил КоА қосылыстарынан холин ацетилтрансфераза ферменті арқылы белгілі бір нейрондарда синтезделеді. Холинергиялық нейрондар АХ өндіре алады. Орталық холинергиялық аймақтың мысалы – базальды алдыңғы мидағы Мейнерт ядросы. Ацетилхолинестераз ферменті ацетилхолинді белсенді емес метаболиттер – холин және ацетатқа түрлендіреді. Бұл фермент синапстық кеңісте көп мөлшерде кездеседі, және оның синапстан еркін ацетилхолинді жылдам жоюдағы рөлі, дұрыс бұлшықет жұмысы үшін маңызды. Кейбір нейротоксиндер ацетилхолинестеразаны тежеу арқылы, нейромиомускулярлық қосылыста ацетилхолиннің артық жиналуына себеп болады, бұл тыныс алуға қажетті бұлшықеттердің сал болуына және жүрек соғуының тоқтауына алып келеді.
Acetylcholine is synthesized in certain neurons by the enzyme choline acetyltransferase from the compounds choline and acetyl CoA. Cholinergic neurons are capable of producing ACh. An example of a central cholinergic area is the nucleus basalis of Meynert in the basal forebrain. The enzyme acetylcholinesterase converts acetylcholine into the inactive metabolites choline and acetate. This enzyme is abundant in the synaptic cleft, and its role in rapidly clearing free acetylcholine from the synapse is essential for proper muscle function. Certain neurotoxins work by inhibiting acetylcholinesterase, thus leading to excess acetylcholine at the neuromuscular junction, causing paralysis of the muscles needed for breathing and stopping the beating of the heart.
Автономды жүйке жүйесі
Автономды жүйке жүйесі еріксіз және санасыз дене функцияларының кең ауқымын басқарады. Оның негізгі тармақтары – симпатиялық жүйке жүйесі және парасимпатиялық жүйке жүйесі. Жалпы алғанда, симпатиялық жүйке жүйесінің қызметі – денені әрекетке дайындау; оны сипаттау үшін көбінесе «күрес немесе қашу» деген сөз тіркесі қолданылады. Парасимпатиялық жүйке жүйесінің қызметі – денені демалыс, қалпына келтіру, ас қорыту және көбеюге қолайлы жағдайға түсіру; оны сипаттау үшін көбінесе «демалу және ас қорыту» немесе «тамақтану және көбейту» деген сөз тіркестері қолданылады. Екі жүйе де ацетилхолинді пайдаланады, бірақ әртүрлі жолмен. Схемалық тұрғыдан алғанда, симпатиялық және парасимпатиялық жүйке жүйелері негізінен бірдей ұйымдастырылған: орталық жүйке жүйесіндегі преганглиондық нейрондар автономды ганглияларда орналасқан нейрондарға проекция жібереді, ал олар дененің барлық тіндеріне шығыс проекцияларын жібереді. Екі тармақта да ішкі байланыстар, яғни орталық жүйке жүйесінен автономды ганглияларға бағытталған проекциялар, ганглия нейрондарын иннервациялау (немесе қоздыру) үшін ацетилхолинді нейротрансмиттер ретінде пайдаланады. Парасимпатиялық жүйке жүйесінде шығыс байланыстары, ганглиялық нейрондардан жүйке жүйесіне жатпайтын тіндерге бағытталған проекциялар да ацетилхолинді бөліп шығарады, бірақ мускарин рецепторларына әсер етеді. Симпатиялық жүйке жүйесінде шығыс байланыстары негізінен норадреналинді бөліп шығарады, алайда ацетилхолин тер бездерінің судомоторлық иннервациясы сияқты кейбір жерлерде бөлінеді.
The autonomic nervous system controls a wide range of involuntary and unconscious body functions. Its main branches are the sympathetic nervous system and parasympathetic nervous system. Broadly speaking, the function of the sympathetic nervous system is to mobilize the body for action; the phrase often invoked to describe it is fight or flight. The function of the parasympathetic nervous system is to put the body in a state conducive to rest, regeneration, digestion, and reproduction; the phrase often invoked to describe it is "rest and digest" or "feed and breed". Both of these aforementioned systems use acetylcholine, but in different ways. At a schematic level, the sympathetic and parasympathetic nervous systems are both organized in essentially the same way: preganglionic neurons in the central nervous system send projections to neurons located in autonomic ganglia, which send output projections to virtually every tissue of the body. In both branches the internal connections, the projections from the central nervous system to the autonomic ganglia, use acetylcholine as a neurotransmitter to innervate (or excite) ganglia neurons. In the parasympathetic nervous system the output connections, the projections from ganglion neurons to tissues that do not belong to the nervous system, also release acetylcholine but act on muscarinic receptors. In the sympathetic nervous system the output connections mainly release noradrenaline, although acetylcholine is released at a few points, such as the sudomotor innervation of the sweat glands.
Тiкелей қан тамырларына әсер ету
Ацетилхолин қан сарысуында тамыр эндотелийіндегі мускарин рецепторларымен байланысып, тамыр тонусына тікелей әсер етеді. Бұл жасушалар азот оксидінің өндірісін күшейтеді, ол қоршаған тегіс бұлшық еттеріне жарық жіберіп, тамырлардың кеңеюіне алып келеді.
Acetylcholine in the serum exerts a direct effect on vascular tone by binding to muscarinic receptors present on vascular endothelium. These cells respond by increasing production of nitric oxide, which signals the surrounding smooth muscle to relax, leading to vasodilation.
Орталық жүйке жүйесі
Орталық жүйке жүйесінде ацетилхолин (АХ) пластикалық өзгерістерге, оянуға және сыйақыға түрлі әсер етеді. АХ ояну кезінде сергектікті арттыруда, назарды сақтауда, сондай-ақ оқу және жад процесінде маңызды рөл атқарады. Мидағы холинергиялық (ацетилхолин өндіретін) жүйенің зақымдануы Альцгеймер ауруымен байланысты жадтың нашарлауымен байланысты екені көрсетілген. АХ REM ұйқысын күшейтуге де қабілетті. Ми сабасында ацетилхолин Педункулопонтин ядросы мен латеродорсальды тегменттік ядродан шығады, олар біртіндеп мезопонтин тегменттік аймағы немесе понтомезенцефалотегменттік кешені деп аталады. Базальды алдыңғы мида ол Майнерттің базальды ядросынан және медиалдық септал ядросынан бастау алады: Понтомезенцефалотегментальды кешен негізінен ми сабасындағы M1 рецепторларына, терең мишық ядроларына, понтиндік ядроларға, көгілдір локусқа, рафе ядросына, бүйірлік торлы ядроға және төменгі зәйтүнге әсер етеді.
In the central nervous system, ACh has a variety of effects on plasticity, arousal and reward. ACh has an important role in the enhancement of alertness when we wake up, in sustaining attention and in learning and memory. Damage to the cholinergic (acetylcholine producing) system in the brain has been shown to be associated with the memory deficits associated with Alzheimer's disease. ACh has also been shown to promote REM sleep. In the brainstem acetylcholine originates from the Pedunculopontine nucleus and laterodorsal tegmental nucleus collectively known as the mesopontine tegmentum area or pontomesencephalotegmental complex. In the basal forebrain, it originates from the basal nucleus of Meynert and medial septal nucleus:
The pontomesencephalotegmental complex acts mainly on M1 receptors in the brainstem, deep cerebellar nuclei, pontine nuclei, locus coeruleus, raphe nucleus, lateral reticular nucleus and inferior olive.
Жады
Ацетилхолин бірнеше жолмен оқу және есте сақтау процесіне қатысты. Антихолинергиялық препарат скополамин адамдар мен жануарларда жаңа ақпаратты игеруді нашарлатады, ал гиппокамп пен оған жақын қыртыс аймақтарына ацетилхолиннің жеткізілуінің бұзылуы антероградты амнезияға ұқсас ұмытушылыққа алып келеді.
Acetylcholine has been implicated in learning and memory in several ways. The anticholinergic drug scopolamine impairs acquisition of new information in humans and animals. and disruption of the supply of acetylcholine to the hippocampus and adjacent cortical areas produces forgetfulness, comparable to anterograde amnesia in humans.
Миастензия гравис
Миастения гравис ауруы бұлшық ет әлсіздігі және шаршаумен сипатталады, ол организм ацетилхолин никотин рецепторларына қарсы антиденелерді қате өндіргенде пайда болады, соның салдарынан ацетилхолин сигналының қалыпты берілуі бұзылады. Уақыт өте келе моторлық ұшқыш тіндік (пластинка) бұзылады. Ацетилхолинестеразаны бәсекелес тежеу арқылы әсер ететін дәрілер (мысалы, неостигмин, физиостигмин немесе, негізінен, пиридостигмин) осы аурудың белгілерін емдеуде тиімді. Олар эндогенді ацетилхолинге оның рецепторымен байланысу үшін көбірек уақыт береді, ал одан кейін синаптық кеңістікте (нерв және бұлшықет арасындағы кеңістік) ацетилхолинестераза оны белсенділігінен айырады.
The disease myasthenia gravis, characterized by muscle weakness and fatigue, occurs when the body inappropriately produces antibodies against acetylcholine nicotinic receptors, and thus inhibits proper acetylcholine signal transmission. Over time, the motor end plate is destroyed. Drugs that competitively inhibit acetylcholinesterase (e. g., neostigmine, physostigmine, or primarily pyridostigmine) are effective in treating the symptoms of this disorder. They allow endogenously released acetylcholine more time to interact with its respective receptor before being inactivated by acetylcholinesterase in the synaptic cleft (the space between nerve and muscle).
Фармакология
Ацетилхолиннің әсерін тоқтату, кедергі келтіру немесе имитациялау медицинада кеңінен қолданылады. Ацетилхолин жүйесіне әсер ететін дәрілер рецепторларға агонист ретінде әсер етіп, жүйені күшейтеді немесе антагонист ретінде әсер етіп, оны тежейді. Ацетилхолин рецепторларының агонисттері мен антагонисттері рецепторларға тікелей немесе жанама түрде әсер етуі мүмкін, мысалы, рецептор лиганын ыдырататын ацетилхолинестераз ферментіне әсер ету арқылы. Агонисттер рецепторлардың белсенділігін арттырады, ал антагонисттер оны азайтады. Ацетилхолиннің өзі көп қырлы (таңдамалы емес) әсері мен холинэстеразамен тез жойылғандықтан, ішке тамызылатын дәрі ретінде терапиялық құндылығы жоқ. Дегенмен, ол катаракта операциясы кезінде көздің қарамағын тарылту үшін көз тамшылары түрінде қолданылады, бұл операциядан кейінгі жазылуды жеделдетуге көмектеседі.
Blocking, hindering or mimicking the action of acetylcholine has many uses in medicine. Drugs acting on the acetylcholine system are either agonists to the receptors, stimulating the system, or antagonists, inhibiting it. Acetylcholine receptor agonists and antagonists can either have an effect directly on the receptors or exert their effects indirectly, e. g., by affecting the enzyme acetylcholinesterase, which degrades the receptor ligand. Agonists increase the level of receptor activation; antagonists reduce it. Acetylcholine itself does not have therapeutic value as a drug for intravenous administration because of its multi faceted action (non selective) and rapid inactivation by cholinesterase. However, it is used in the form of eye drops to cause constriction of the pupil during cataract surgery, which facilitates quick post operational recovery.
Никотин рецепторлары
Никотин никотиндік ацетилхолин рецепторларына байланысып, оларды белсендіреді, осы рецепторларда ацетилхолиннің әсерін имитациялайды. АХ байланысқанда Na+ каналын ашады, соның салдарынан Na+ жасушаға ағылады. Бұл деполяризацияға алып келеді және қоздырғыш постсинаптикалық потенциалды тудырады. Осылайша, АХ қаңқа бұлшық еттерінде қоздырушы болып табылады; электрлік жауап жылдам және қысқа мерзімді. Курарелер – никотин рецепторларына әсер ететін және клиникалық қолданысқа жарамды емдеуді жасау үшін пайдаланылған у.
Nicotine binds to and activates nicotinic acetylcholine receptors, mimicking the effect of acetylcholine at these receptors. ACh opens a Na+ channel upon binding so that Na+ flows into the cell. This causes a depolarization, and results in an excitatory post synaptic potential. Thus, ACh is excitatory on skeletal muscle; the electrical response is fast and short lived. Curares are arrow poisons, which act at nicotinic receptors and have been used to develop clinically useful therapies.
Мускарин рецепторлары
Мускарин рецепторлары нейрон мен басқа жасушалардың жасушалық мембраналарында G белоктарымен байланысқан рецептор кешендерін құрайды. Атропин – мускарин рецепторларында ацетилхолинмен бәсекелес, таңдамалы емес антагонист.
Muscarinic receptors form G protein coupled receptor complexes in the cell membranes of neurons and other cells. Atropine is a non selective competitive antagonist with Acetylcholine at muscarinic receptors.
Холинестераз ингибиторлары
Көптеген АХ рецепторларының агонисттері ацетилхолинестераз ферментін тежеу арқылы жанама әсер етеді. Нәтижесінде ацетилхолиннің жинақталуы бұлшықеттерді, бездерді және орталық жүйке жүйесін үздіксіз күйзелтеді, бұл дозасы жоғары болса, өлімге әкелетін құрысуларға (конвульсияларға) алып келуі мүмкін. Олар фермент ингибиторларының мысалы болып табылады және ацетилхолиннің ыдырауын баяулату арқылы оның әсерін күшейтеді; кейбіреулері нервтік агенттер (зарин және VX нервтік газы) немесе пестицидтер (органофосфаттар және карбаматтар) ретінде қолданылған. Өсімдіктер мен жануарлардың өндіретін көптеген уларлары мен уытының құрамында холинестераз ингибиторлары бар. Клиникалық қолданыста олар бұлшықеттерді босаңсытушылардың (релаксанттардың) әсерін жою, миастения гравис ауруын емдеу және Альцгеймер ауруының белгілерін емдеу үшін (ривастигмин, ол мидағы холинергиялық белсенділікті арттырады) төмен дозаларда қолданылады.
Many ACh receptor agonists work indirectly by inhibiting the enzyme acetylcholinesterase. The resulting accumulation of acetylcholine causes continuous stimulation of the muscles, glands, and central nervous system, which can result in fatal convulsions if the dose is high. They are examples of enzyme inhibitors, and increase the action of acetylcholine by delaying its degradation; some have been used as nerve agents (Sarin and VX nerve gas) or pesticides (organophosphates and the carbamates). Many toxins and venoms produced by plants and animals also contain cholinesterase inhibitors. In clinical use, they are administered in low doses to reverse the action of muscle relaxants, to treat myasthenia gravis, and to treat symptoms of Alzheimer's disease (rivastigmine, which increases cholinergic activity in the brain).
Синтез ингибиторлары
Метилсияқты органикалық сынап қосылыстары сульфгидрил топтарына жоғары бейімділікке ие, бұл холин ацетилтрансфераза ферментінің жұмысын бұзады. Бұл тежелу ацетилхолин тапшылығына алып келуі мүмкін және қозғалыс функцияларына әсер етуі мүмкін.
Organic mercurial compounds, such as methylmercury, have a high affinity for sulfhydryl groups, which causes dysfunction of the enzyme choline acetyltransferase. This inhibition may lead to acetylcholine deficiency, and can have consequences on motor function.
Босату ингибиторлары
Ботулиновый токсин (ботокс) ацетилхолиннің бөлінуін тежейді, ал қара жесір өрмекшісінің уы (альфа латротоксин) кері әсер етеді. Ацетилхолиннің тежелуі сал қақтырады. Қара жесір өрмекшісі шаққанда, ацетилхолин қоры таусылып, бұлшық еттер жиырыла бастайды. Егер қоры толық таусылса, сал пайда болады.
Botulinum toxin (Botox) acts by suppressing the release of acetylcholine, whereas the venom from a black widow spider (alpha latrotoxin) has the reverse effect. ACh inhibition causes paralysis. When bitten by a black widow spider, one experiences the wastage of ACh supplies and the muscles begin to contract. If and when the supply is depleted, paralysis occurs.
Салыстырмалы биология және эволюция
Ацетилхолин тіршіліктің барлық домендерінде әртүрлі мақсаттар үшін қолданылады. Холин, ацетилхолиннің алғысы, миллиардтаған жылдар бұрын бір жасушалы организмдерде жасушалық мембрана фосфолипидтерін синтездеу үшін пайдаланылған деп саналады. Холин тасымалдаушыларының эволюциясынан кейін жасуша ішіндегі холин мөлшерінің артуы холиннің басқа синтетикалық жолдарға, соның ішінде ацетилхолин өндірісіне енуіне мүмкіндік берді. Ацетилхолин бактериялар, саңырауқұлақтар және әртүрлі жануарлар қолданады. Ацетилхолиннің көптеген қолданысы мембраналық ақуыздар сияқты GPCR арқылы иондық каналдарға тигізетін әсеріне байланысты. Ацетилхолин рецепторларының екі негізгі түрі – мускаринолық және никотинолық рецепторлар ацетилхолинге жауап беруге конвергентті түрде эволюциялады. Бұл олардың ортақ гомологтан емес, жеке рецепторлық отбасылардан пайда болғанын білдіреді. Никотиндік рецепторлар отбасының пайда болуы 2,5 миллиард жылдан астам уақытқа созылған деп есептеледі.
Acetylcholine is used by organisms in all domains of life for a variety of purposes. It is believed that choline, a precursor to acetylcholine, was used by single celled organisms billions of years ago for synthesizing cell membrane phospholipids. Following the evolution of choline transporters, the abundance of intracellular choline paved the way for choline to become incorporated into other synthetic pathways, including acetylcholine production. Acetylcholine is used by bacteria, fungi, and a variety of other animals. Many of the uses of acetylcholine rely on its action on ion channels via GPCRs like membrane proteins. The two major types of acetylcholine receptors, muscarinic and nicotinic receptors, have convergently evolved to be responsive to acetylcholine. This means that rather than having evolved from a common homolog, these receptors evolved from separate receptor families. It is estimated that the nicotinic receptor family dates back longer than 2.5 billion years.
Тарих
1867 жылы Адольф фон Бейер холин мен ацетилхолиннің құрылымын анықтап, екеуін де синтездеді және зерттеуде соңғысын "ацетилнеурин" деп атады. Холин – ацетилхолиннің алғы күйі. Осы себепті Фредерик Уокер Мотт пен Уильям Добинсон Холлибертон 1899 жылы холин инъекциялары жануарлардың қан қысымын төмендеткенін байқады. 1914 жылы Артур Юинс алғаш рет ацетилхолинді табиғаттан бөліп алды. Ол Генри Халлетт Дейлдің сұрауы бойынша Claviceps purpurea ergot экстрактісінен қан қысымын төмендететін қоспа ретінде анықтады. Бұл қорытынды кеңінен қабылданды. Кейінгі зерттеулер ацетилхолиннің нейротрансмиттер ретіндегі қызметін растады. 1936 жылы Х.Х. Дейл мен О. Лоуи ацетилхолин және жүйке импульстарын зерттегені үшін физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығын бөлісті.
In 1867, Adolf von Baeyer resolved the structures of choline and acetylcholine and synthesized them both, referring to the latter as "acetylneurin" in the study. Choline is a precursor for acetylcholine. This is why Frederick Walker Mott and William Dobinson Halliburton noted in 1899 that choline injections decreased the blood pressure of animals. In 1914, Arthur J. Ewins was the first to extract acetylcholine from nature. He identified it as the blood pressure decreasing contaminant from some Claviceps purpurea ergot extracts, by the request of Henry Hallett Dale. This conclusion was accepted widely. Later studies confirmed the function of acetylcholine as a neurotransmitter. In 1936, H. H. Dale and O. Loewi shared the Nobel Prize in Physiology or Medicine for their studies of acetylcholine and nerve impulses.