Кіріспе

Ангилья мемлекет басшысы (1926–2016)

Джеймс Рональд Вебстер
(2 наурыз 1926 – 9 желтоқсан 2016) – Ангилья саяхатшысы. 1967 жылы Сент-Кристофер-Невис-Ангилья федерациясын таратып, ол 1976 жылдың 10 ақпанынан 1977 жылдың 1 ақпанына дейін және 1980 жылдың мамыр айынан 1984 жылдың 12 наурызына дейін арал аумағының тұңғыш бас министрі қызметін атқарды.

Ерте өмір және мансап

Вебстер 16 балалы отбасыда өмір сүрген 8 баланың бірі болды. Ол 27 жыл бойы Сент-Мартендегі сүт зауытында жұмыс істеді. Зауыт иесі мен оның әйелі оны өз ұлдарындай жақсы көріп, бар мүлкін Вебстерге қалдырды. Вебстер 1960 жылы Ангильяға оралғанда, аралда электр қуаты, асфальтталған көшелер мен телефон желісі болмағанын көрді. Бас министр болып тағайындалғанға дейін Вебстер 1967 жылы Ангилья аралдық кеңесінің төрағасы болып бекітілді, осы жылы Ангилья аралдық революциясы арқылы Сент-Кристофер-Невис-Ангилья үкіметінен тәуелсіздігін жариялады. Ангильялықтар халыққа жасалған зұлмат пен мемлекеттік қаражаттың дұрыс пайдаланбауы себепті Сент-Китс шенеуніктері мен полициясын аралдан қуды (мысалы, Ангилья Канададан аралда кемежай салуға қаржылай көмек алды; ақша Сент-Китстегі орталық үкіметке жіберілді, ал кемежай Сент-Китсте салынды). 11 шілдеде өткен референдумда Ангилья халқы Ассоцияланған Мемлекеттен бөлініп, Ұлыбританияның тәуелді колониясы болуға көп дауыс берді. Ұлыбритания 1968 жылдың қаңтарынан 1969 жылдың қаңтарына дейін Рональд Вебстермен бірлесіп "уақытша әкімшілік билікті жүзеге асыру" үшін кеңесші Тони Лиді жіберді; бірақ Сент-Китс уақытша келісімді ұзартудан бас тартты және британдық билік аралды тастап кетті. 1969 жылдың ақпан айында арал тұрғындары Сент-Китс және Невистен бөлек қалып, Вебстер басқаратын "тәуелсіз республика" болу үшін тағы да дауыс берді. Ұлыбританияның кіші министрі Уильям Уитлок 1969 жылдың наурыз айында тағы бір "уақытша келісімге" қол жеткізу үшін келді, бірақ ол келгеннен бірнеше сағат өткен соң қуылды. Сегіз күннен кейін 315 британдық парашютист және екі фрегат "тәртіпті қалпына келтіру" үшін келді. Тони Ли жергілікті басқару комиссары болып тағайындалды. Вебстер аралдан кетіп қалды.

Көшбасшылық

1971 жылы аралық келісімге қол жеткізілді, ал 1976 жылы жаңа конституция қабылданды. Вебстердің Халықтық прогрессивті партиясы 1976 жылғы сайлауда жеңіске жеткеннен кейін ол бірінші бас министр болды. Бірақ, оның әріптес министрлері қолдаған сенімсіздік дауысынан кейін 1977 жылы қызметтен алынды. 1980 жылы Ангилья Сент-Китс және Невис елінен ресми түрде бөлініп, қайтадан британдық колониясы болды, Вебстер Ангилья Біріккен қозғалысы 1980 жылғы сайлауда жеңіске жеткен соң қайтадан бас министр болып қайта келді. Келесі министрлік дағдарыс 1981 жылғы сайлауға әкелді, онда Вебстердің Ангилья халық партиясы жеңіске жетті және ол 1984 жылғы сайлауда жеңілгенге дейін билікте болды; оның Ангилья Біріккен партиясы 1989 жылғы сайлауда да жеңіліске ұшырады.

Кейінгі өмірі

Ол өзінің "Қош-сау болыңыз" атты хатын жазды, ол оның өмірі мен заманының жігерлендіретін әңгімесі. Бұл хатты оның қабірінде әйелі оқыды. Ағылшын және аудармасы (хинди) Ангильяның ең көп оқылатын газеті The Anguillian-да жарияланды. Вебстердің туған күні, 2 наурыз, 2010 жылы жарияланғалы Ангильяда мемлекеттік мереке ретінде тойланады.