Кіріспе

Шотланд ақыны және психоаналитик Дэвид Маклиод Блэк (8 қараша 1941 жылы туған) – Оңтүстік Африкада туған шотланд ақыны және психоаналитик. Ол алты өлең жинағының авторы және 1945 жылдан бергі британдық поэзия, "Төтенше жиынтық" (Faber), "Қаһарлы есептеу" (Calouste Gulbenkian), "ХХ ғасыр шотланд поэзиясы" (Faber) және көптеген басқа антологияларға енген. Психоаналитик ретінде ол көптеген кәсіби мақалалар, психоанализ және дін тақырыбындағы жинақ, сондай-ақ құндылықтар мен ғылымға қатысты эсселер жинағын жариялаған.

Өмір

Дэвид Блэк 1941 жылы Оңтүстік Африкада дүниеге келді, 1950 жылы Шотландияға көшіп келгенге дейін Малави мен Танзанияда өмір сүрді. Мектепті бітіргеннен кейін бір жыл Францияда болып, кейін Эдинбург университетінде философияны оқыды. Соңынан Ланкастерде Ниниан Смарттан буддизм мен индуизмді үйренді. Эдинбургте ол шотланд ақыны Роберт Гариохпен танысты, ол оның өмір бойына ықпал еткен және шабыттандырған тұлғасы болды. 1960 жылдардың аяғында ол Лондонда тұрып, Челси өнер мектебінде философия және әдебиеттен сабақ берді. Онда ол американ ақыны Марта Капос және суретшілер Кен Кифф пен Джон Маклинмен танысты, олар өмір бойына досы болды. Жапонияда алты ай сабақ бергеннен кейін, және Морей-Ферттегі Финдхорн қорында бір жыл өткізген соң, Блэк алдымен Вестминстер Пасторалдық қорында (WPF) психотерапияны оқыды, сосын Британдық психоаналитикалық қоғамда/Психоанализ институтында білім алды. 1980 жылы WPF-тің негізін қалаушы Уильям Кайл күтпеген жерден қайтыс болғаннан кейін, Блэк жаңа директор Дерек Блоуз тағайындалғанға дейін бір жыл бойы атқару комитетінің төрағасы болды. Кейін ол Лондон қаласында көп жыл психоаналитик болып жұмыс істеді. 2016 жылдан бері зейнеткерлікке шыққан ол Британдық психоаналитикалық қоғамның мүшесі және бұрынғы құрметті хатшысы. Ол Джульет Ньюбигинге үйленген және Лондон мен Уилтширде тұрады.

Мансап

Ол 1960 және 70-жылдары Д. М. Блэк деген атпен ақын ретінде ең көп еңбек етті. Ол With Decorum (1967), The Educators (1969), The Happy Crow (1974) және Gravitations (1979) атты кітаптарын жариялады. Осы ертедегі поэзияның көп бөлігі повестьтік, бастапқыда сюрреалистік, бірақ уақыт өте келе «психологиялық» сипатқа ие болды. Осы ерте жинақтардың соңғысы – Gravitations, көбінесе үш ұзын повесть өлеңдерінен тұрады, олардың екеуі Суинберннен алынған он бір буынды ұйқаспен жазылған. Осы кезеңде Блэктің туындылары Penguin Modern Poets 11 (1968) және Эдвард Люси Смиттың Penguin антологиясында, British Poetry since 1945, сондай-ақ көптеген басқа да басылымдарда жарық көрді. Оның шығармалары шотланд контекстінде кеңінен талқыланды, мысалы Робин Фултонның Contemporary Scottish Poetry (1974) кітабында, сонымен қатар Энн Стивенсонның (Lines Review 69, 1979) және Эндрю Григтің (Akros 16:46, 1981) сындық мақалаларында жазылды. 1991 жылы Polygon баспасы оның Collected Poems 1964–77 жинағын, Мандельштамның аудармашысы Джеймс Гриннің кіріспесімен жариялады. Содан бері Блэк Гёте өлеңдерінің аударма жинағын – Love As Landscape Painter (Fras 2006), және тағы екі түпнұсқа жинақ – Claiming Kindred (Arc 2011) және The Arrow maker (Arc 2017) шығарды. 2021 жылы NYRB Classics Дантенің Purgatorio атты туындысының аудармасы мен түсіндірмесін жариялады. (Бұл аударма 2022 жылы American Literary Translators Association ұйымдастырған Poetry National Translation Award сыйлығын жеңіп алды.) Дэвид М. Блэк деген басқаша атымен оның психоаналитикалық зерттемелері International Journal of Psychoanalysis, British Journal of Psychotherapy, Journal of Consciousness Studies және басқа да журналдарда жарияланды. 1991 жылы ол Вестминстер пасторальдық қорының алғашқы тарихын – A Place For Exploration (WPF) жазды. 2006 жылы Psychoanalysis and Religion in the 21st Century: competitors or collaborators? (Routledge) еңбегін редакциялады, ал 2011 жылы Why Things Matter: the place of values in science, psychoanalysis, and religion (Routledge) атты түпнұсқалық мақалалар жинағын жариялады. 1960-шы жылдары Эдинбург университетінде оқыған кезінде Блэк Extra Verse поэзия журналын басқарды, ал 2000-шы жылдардың басында Poetry London журналы үшін поэзияны тұрақты түрде рецензиялап жазды. Ол Роберт Гариох, Джордж Макбет, Хью МакДиармид, Иан Гамильтон Финлей және Эдвин Морган сияқты көптеген шотланд ақындары туралы жинақталмаған мақалалар жазды. Ол американдық ақын Ричард Уилбурдың шығармаларына ерекше құрметпен қарады.

Пікірлер

Релих, Марио (1975), «Бақытты қарға» туралы шолу, Calgacus 1, 1975 жылғы қыс, 58-59 беттер.