Анри Брёмон: Француз ғалымы, дін философы және священник

Кіріспе

Француз әдебиеттанушысы, философ және дін қызметкері Анри Бремонд (31 шілде 1865 – 17 тамыз 1933) – француз әдебиеттанушысы және философы, католик священнигі, сонымен қатар иезуит болған. Ол теологиялық модернистердің бірі еді.

Өмірбаян

Анри Мари Бремон Пьер мен Томасин Понс Бремонттың ұлы ретінде Экс-ан-Прованс қаласында дүниеге келді. Оның әкесі нотариус болған, анасы оның он төрт жасында қайтыс болды. Оның үш бауыры дін қызметкері болды, олардың екеуі иезуиттер. Бір әпкесі монах болды. Ол Экс қаласындағы Сакре-Кёр колледжінде білім алды. Он жеті жасында Иса қоғамына қосылды. Жаңадан кірушілік кезеңін (новициат) Девонның Сидмут қаласында өтеді, ал 1892 жылы діни шен алды. Содан кейін екі жыл оқытумен айналысты. 1899 жылы француз иезуиттер журналы «Études» редакторы болды. Бремонның алғашқы еңбектері, мысалы «L'Inquiétude religieuse» (1901) дін мен руханиятқа арналған. 1904 жылы Иса қоғамынан шықты, бірақ дін қызметкері болып қалды. 1909 жылдың жазында досы, модернист Джордж Тирреллдің қорымында сөйлеген сөзі үшін қызметтен шеттетілді. Бремон Тирреллдің қабіріне крест жасады, осының салдарынан епископ Амиго оны уақытша діни қызметтен шеттетіп, бірақ сол жылдың соңында мисса өткізу құқығын қайта берді. Одан кейін Бремон діни сезім тақырыбына көшті. Епископқа бағыну туралы ұсыныс жасаған айдың өзінде Бремон «Annales de philosophie chrétienne» журналында бірқатар мақалалар жаза бастады, олар кейін «Фенелонды қорғау» (1910) деген атпен жарияланды. Француз руханият тарихшысы Эмиль Гойшо Бремонның Тирреллді өлім алдында жақтауы мен Фенелонның [Мадам] Гуйонға қатысты әрекеттері арасында айқын параллельдік бар екенін айтады. Бремон әдеби тақырыптар мен католицизм туралы көптеген кітаптардың авторы болды. Бремонның ең маңызды еңбегі – «Франциядағы діни сезімнің әдеби тарихы» (Histoire littéraire du sentiment religieux en France). Андре Бланше кітаптың айыпталуы Бремонның Джейн Франсес де Шанталь мен Франсис де Сейлс арасындағы қарым-қатынасты беймәлім қарауына ғана емес, сонымен қатар Тирреллмен достығына және Фенелонның аяусыз сыншысы епископ Жак Бенинь Босюэді «Фенелонды қорғау» еңбегінде бейнелеуіне байланысты екенін айтады, және Аластер Гуйнан осы пікірмен келіседі. Бремон Луи Дюшненің орнын басып, 1923 жылы Француз академиясының мүшесі болып сайланды, ол 36-шы орынды иеленді.

Henri Marie Brémond was born in Aix en Provence, the son of Pierre and Thomasine Pons Brémond. His father was a notary; his mother died when he was fourteen. Three of his brothers became priests, two of them Jesuits. A sister became a nun. He attended the College du Sacré Coeur in Aix. At the age of seventeen, he joined the Society of Jesus. He served his novitiate in Sidmouth, Devon, and received orders in 1892. He then taught for two years. In 1899, he became the editor of the French Jesuit review Études. Brémond's early works, such as L'Inquiétude religieuse (1901) dealt with religion and spirituality. He left the Society of Jesus in 1904, but remained a priest. In the summer of 1909 he was suspended for an address he gave at the funeral of his friend, the modernist George Tyrrell. Brémond made a sign of the cross over Tyrrell's grave, for which he was temporarily suspended a divinis by Bishop Amigo, but his faculties to celebrate Mass were restored later that year. Brémond's attention then turned to the subject of religious sentiment. The same month that he made his submission to the bishop, Brémond began a series of articles in the Annales de philosophie chrétienne, which were then published as Apologie pour Fénelon (1910). French historian of spirituality Émile Goichot sees an explicit " parallel between Brémond's refusal to disown Tyrrell at his death and Fénelon's conduct in relation to [Madame] Guyon". Brémond became a prolific author of books on literary topics and Catholicism. Brémond's magnum opus was his Histoire littéraire du sentiment religieux en France. André Blanchet argues that the book's condemnation was not only due to Brémond's unconventional treatment of the relationship between Jane Frances de Chantal and Francis de Sales, but also because of his friendship with Tyrrell, and his portrayal of Fenelon's arch critic Bishop Jacques Bénigne Bossuet in Apologie pour Fénelon, an opinion in which Alastair Guinan concurs. Brémond became a member of the Académie française succeeding Louis Duchesne, being elected in 1923 to the seat number 36.