Уильям Лоси: Канададағы алғашқы методист уағызшысы

Кіріспе

Уильям Лози (30 маусым 1757 – 16 қазан 1832) – американдық пастор, АҚШ және Жоғарғы Канадада саяхаттап, қауымдарды ұйымдастырған методист миссионері.

Өмірбаян

Уильям Лози сол кездегі жалғыз британдық Квебек колониясында уағыз айтқан алғашқы методист болмаса да, Квебекте (1791 жылдан кейін Жоғарғы Канада деп аталған аймақта) уағыз айту үшін Нью-Йорк конференциясымен ресми түрде тағайындалған тұңғыш адам еді. Ол бұрын Нью-Йорктегі Шамплейн аймағында қызмет еткен. Ол ақсақал Гарретсонның тапсырмасымен Төменгі Канадаға жіберілді, уағызын қалай жүргізуде толық еркіндік берілді. Лозидің аймақтағы туыстары мен британ үкіметіне деген жағымды сезімі оның тағайындалуына себеп болды. Оның алғашқы сенушісі осы туыстарының бірі – Джошуа Лози болды. Сол кезде Канадада дін қызметкерлері өте аз болды, Уильям Кейс кейіннен тек төртеуін білгенін, бірақ шамамен алтыға жуық болуы мүмкін екенін еске алды. Лозидің уағыздары нәтижесінде сол кездегі көбінесе шөл далалармен, шағын ауылдар мен усақ үйлермен толы аймақтарда дереу дінге келушілер пайда болды. Ертедегі деректерде Лозидің құштар уағыздарымен және күнәкарларды жазалауға Құдайға жалбарынуымен әйгілі болғаны айтылады. Бірде діни жиын кезінде оған қарсы шыққан адамға Лози бағыттап, «Оны жазала, құдайым!» деп айғайлады. Жозеф Бруз есімді сол адам жерге құлап, қатты ауырып, кейін орнынан тұрып, күнәларына өкінді. 1791 жылы Лози Жоғарғы Канадаға оралып, Кингстон (немесе Катаракви) аймағында саяхат жасады. Аймаққа Кингстон ауылы және шамамен 100 км радиустағы елді мекендер кірді. Лози Огаста, Ниагара, Адольфстаун, Эрнстаун және Фредериксбургте сабақтар ұйымдастырды. Сол жылы оның аймағында жүз алпыс бес методист тіркелді. 1792 жылы аймақ екіге бөлінді және Лози Нью-Йорк конференциясымен бірге екінші методист саяхатшысы – Дариус Данхэммен қайтарылды. Данхэм Катаракви аймағын, ал Лози жаңа Освегочи аймағын басқарды. Алайда Лозидің Катаракви аймағында тұратын әйелге терең ғашық болғаны көрінеді. Данхэм да сол әйелге, Фредериксбургтен Элизабет Детлорға ғашық болды. Ол Данхэмді таңдады, нәтижесінде Лози ақыл-есінен айырылып қалды. Ол тыныш түрде дін қызметінен кетіп, Нью-Йоркқа оралды және қалған өмірін кәсіппен айналысып өткізді.

Although not the first Methodist to preach in what was then the single British colony of Quebec, William Losee was the first to be officially appointed by the New York Conference to preach in Quebec (in the region known as Upper Canada after 1791). He had previously worked the Champlain circuit in New York. He was appointed by Elder Garrettson to Lower Canada with wide latitude in how to conduct his preaching. Both Losee's relatives in the area and his favourable feelings toward the British Government contributed to his appointment. His first conversion was one of these relatives, Joshua Losee. There were very few ministers in The Canadas at this time, William Case would later recall that he knew of only four, but guessed there might have been as many as six. Losee's preaching resulted in immediate conversions in what was then largely wilderness regions punctuated by tiny villages and isolated cabins. An early source reports that Losee was famous for vehement preaching and imploring God to smite sinners. On one occasion, while being heckled during a religious meeting, Losee pointed at the heckler and proclaimed "Smite him, my God!" The man, whose name is reported to have been Joseph Brouse, fell to the ground writhing in agony only to later rise and repent of his sins. In 1791, Losee returned to Upper Canada to ride the Kingston (or Cataraqui) circuit. The circuit included the village of Kingston and settlement within about 100 km. Losee set up classes in Augusta, Niagara, Adolphustown, Earnestown and Fredericksburg. One hundred sixty five Methodists were count in his circuit that year. In 1792, the circuit was divided into two and Losee was returned by the New York Conference with a second Methodist circuit rider, Darius Dunham. Dunham took over the Cataraqui circuit and Losee assumed the new Oswegotchie circuit. It would seem, however, that Losee had fallen deeply in love with a woman living on the Cataraqui circuit. Dunham fell in love with the same woman, Elizabeth Detlor of Fredericksburg. She chose Dunham and Losee almost lost his sanity as a result. He quietly resigned from the ministry, returned to New York, and spent the rest of his life working a trade.