Кіріспе

Британдық саясаткер және Канаданың генерал-губернаторы Вера Брабазон Понсонби, Бессбороның 9-шы графы, (27 қазан 1880 – 10 наурыз 1956), Канада Конфедерациясынан бері он төртінші генерал-губернатор болып қызмет еткен ағылшын-ирландтық бизнесмен және саясаткер. Англияда туып, ағылшын-ирланд аристократиясының "Асценданс" тобында білім алған ол Кембридж университетін заңгер мамандығы бойынша бітірген. 1910 жылы ол британдық парламенттің мүшесі ретінде Лондон округтік кеңесіне сайланды. Он жыл өткен соң, әкесі қайтыс болғаннан кейін Понсонби Бессборо графы атағына ие болды және Лордтар палатасында орын алды. 1931 жылы британ премьер-министрі Рамзи Макдональдтың ұсынысымен король Георг V оны Виллингдон графының орнына генерал-губернатор етіп тағайындады. Ол 1935 жылы Лорд Твидсмуир оны алмастырғанға дейін осы лауазымды атқарды. Лорд Бессборо жаңа коммуникациялық технологияларды дамытуға ықпал еткені және Ұлы депрессия кезінде канадалықтарға қолдау көрсеткені үшін еске алынады. Генерал-губернаторлық қызметі аяқталғаннан кейін ол Лондонға оралды, онда бизнесін жалғастырды және 1956 жылғы наурызда қайтыс болғанға дейін Доминиондар жөніндегі кеңсесі мен Сыртқы істер кеңсесінде жұмыс істеді. 9-шы Лорд Бессборо – Бессборо үйіне соңғы ие болған граф, бұл Понсонби отбасының атамекені Ирландияның Килкенни графтығының оңтүстігіндегі Пилтаун ауылының жанында орналасқан. Бұл сарай негізінен 1740 жылдары 1-ші граф үшін салынған. 1923 жылғы ақпанда Ирландия азамат соғысы кезінде өрт сөндірілмей, қирап кеткен. 9-шы Лорд Бессборо 1920 жылдардың соңында сарайды қайта жаңартып, қалпына келтірді. Алайда, ол 1930 жылдардың соңында сарайды сатты, себебі ол негізінен Ұлыбританияда тұрды. Қазіргі таңда бұл ғимарат Килдальтон ауыл шаруашылығы колледжінің орталық бөлігін құрайды.

Ерте өмір және білім

Понсонби Лондонда, Эдвард Бессбороның 8-ші графы мен оның әйелі Бланштің тұңғыш ұлы және үшінші баласы болып дүниеге келді. Оның анасының әкесі, сэр Джозиа Гест, сэр Уинстон Черчилльдің әкесінің туысы болды. Понсонби 1898 жылы Кембридждегі Тринити колледжіне түсуден бұрын Харроу мектебінде білім алды. Үш жылдан кейін ол Бакалавр дәрежесін алды. 1903 жылы ол заңгерлік мансабын бастады және Ішкі храмда адвокат атанды. 1906 жылы әкесі Бессборо графы титулын мұрагерлік еткеннен кейін Понсонби виконт Данканнон деген құрметті атақты пайдаланды.

Мансап

1907 жылы жас виконт Дунканнон (сол кездегі атымен) саясатқа қатысып, Лондон округтік кеңесіне сайланды. Ол 1910 жылғы қаңтарда өткен жалпы сайлауға түсіп, британдық Төменгі палатада Челтенхэм округінен парламент депутаты (MP) болды, бірақ сол жылы 19 желтоқсанда өткен сайлауда орыннан айырылды. 1913 жылы ол Довер округінен парламентке қайта сайланды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, парламенттік мандатын сақтап, Лорд Дунканнон әскерге қосылды. Ол Корольдік Букингемшир атты жаяу әскер полкінде екінші лейтенант болып тағайындалды. 1914 жылдың 11 қарашасында ол Саффолк гусарларына ауысты (екі бөлім де Аумақтық күштер құрамына кірген және шетелдегі әскери операцияларға қатысты), кейін капитан болып тағайындалды және әрекет етуші майор дәрежесіне көтерілді. 1915 жылы Галлиполиде, ал 1916 жылдан 1918 жылға дейін Франциядағы әскери штабта қызмет етті. Соғыс кезіндегі қызметі үшін ол жеделхаттарда есімдері тіркелді, француз Құрмет легионының шавалиер кресімен марапатталды, сондай-ақ Италияның Святой Маврикий және Святой Лазарь орденіне, Бельгияның Леопольд II орденіне, Грекияның Құтқарушы орденіне және Ресейдің Святой Анны орденінің үшінші дәрежелі мүшесі болып тағайындалды. Соғыстан кейін Лорд Дунканнон 1919 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету тізімінде Святого Михаила және Святого Георгия орденінің серігі болып тағайындалды. 1920 жылдың 1 желтоқсанында әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол Бессборо ирланд графтығын мұраға алды, бұл оны Төменгі палатадағы мандатын тастап, Лордтар палатасына өтуге мәжбүр етті. 17 желтоқсанда ол Чилтерннің үш жүзінің патшалық басқарушысы және сот орындаушысы болуға үмітткерлік танытты. Граф табысты бизнес карьерасын жасады, бірнеше ірі коммерциялық фирмаларда директор болып жұмыс істеді, соның ішінде Сан-Паулу темір жолы мен Маргарин одағының басшысы, сондай-ақ De Beers Consolidated Mines компаниясы төрағасының орынбасары қызметін атқарды.