Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэр Эдмонд Белл, Норфолк графтығындағы Касл-Акре және Бопре Холл иесі. (7 сәуірде 1562 жылы крещение алған – 22 желтоқсанда 1607 жылы жерленген). Ол Альдебургтің парламент депутаты, шамамен 1599 жылы Норфолк графтығының әділет судьясы, 1603 жылы рыцарь дәрежесіне ие болған.
Sir Edmond Bell Of Castle Acre and Beaupre Hall, Norfolk. (bap 7 April 1562 – bur 22 December 1607). He was an MP of Aldeburgh, Justice of the Peace for Norfolk c. 1599, Knighted 1603.
Ерте өмір
Ол 1562 жылдың 7 сәуірінде крещениеден өтті, сэр Роберт Белл мен Эдмонд Бопренің қызы Доротидің тұңғыш ұлы және мұрагері, Норфолк графтығындағы Оутвелл/Апвелл және Кэтрин Бедингфилд. Кембридждегі Пемброк колледжінде білім алған болуы мүмкін. Эдмонд Белл туралы алғашқы жазба 1567 жылға дейін барады, онда ол әкесінің өсиетінен табылады, ол оған белгілі бір мүлікті, «заң және грек тілі кітаптарын» мұра етіп қалдырады. Он бес жасқа келгенде, Эдмонд отбасының кәсібіне дайындалып, қалыптасқан шақта, әкесі «Түрме қызуы» деп аталатын аурудан көз жұмды. Екі жыл өткен соң анасы әскери мансабы жоғары бағаланған сэр Джон Пейтонға үйленді. Пейтон Эдмондтың кіші інісі Робертпен жақын қарым-қатынас құрды, ол солдаттық дайындықтан өтіп, кейін төменгі елдердегі әскери бөлімнің капитаны болды. Осы кезеңде Эдмонд университет деңгейіндегі академиялық мансабын іздеу үшін шетелде белсенді жұмыс істеген болуы мүмкін.
He was baptised 7 April 1562, the first son and heir of Sir Robert Bell and Dorothie daughter of Edmonde Beaupre, Of Outwell/Upwell, Norfolk, and Catherine Bedingfield. He was probably educated at Pembroke College, Cambridge. The first mention of Edmonde Bell, dates from 1567, where he is found recorded in his Grandfather's will, who bequeaths certain property to him, "books of law and Greek." It is likely that by age fifteen, Edmonde had been partially prepared and fashioned for a career in his family's profession, when he suffered the loss of his father from the terminal effects of what was then called "Jail Fever". Two years later, his mother married Sir John Peyton, a man whose military career was highly esteemed. Peyton, appears to have developed a closer relationship with Edmond's younger brother Robert, who was groomed as a soldier and later become a captain of a company in the low countries. Around this time, Edmonde may have been busily engaged abroad in pursuit of his academic career at the university level.
Мансап
1583 жылға қарай ол бүкіл Норфолк аймағындағы кең иеліктері мен Эдмонд тұрған және әулетінің ошағын құрған Касл-Акр поместьесін алғаны белгілі. Бұл оқиға, мүмкін, оның Анн Осборнмен алғашқы некесімен бірге болған. 1586 жылға қарай ол Алдебургтен парламент депутаты болды, онда ол коммерциялық мәселелерде белсенділік танытып, "жеке капиталына көп инвестиция жасады", атап айтқанда, жаңа әскери-теңіз құрылыс технологияларын қолдана отырып, кемелер (канонерлік қайықтар) құрылысына. Алайда, бұл инвестициялар табысты болмады, және, мүмкін, 1588 жылғы испан шапқыншылығы салдарынан Бэллстің теңіз активтері коронаға қызмет ету үшін жоғалған болуы мүмкін. Осы кезеңнен кейін ол батпақтарды кептірумен айналысқан комиссарлардың бірі ретінде табандылықпен жұмыс істеді, бұл жұмыс ақыры сәтті аяқталды. Ол 1603 жылғы 13 мамырда король Джеймс I-нің бұйрығымен, Уильям Детик, Гартер гербінің бас меңгерісі және тағы он адаммен бірге рыцарь атағына ие болды.
By 1583, it is known that he received his patrimony, which included extensive properties throughout Norfolk, and the manor of Castle Acre, where Edmonde dwelled and duly made his family seat. Perhaps this event is timed with his first marriage to Anne Osborne. By 1586, he became MP for Aldeburgh, where he was active in mercantile affairs, "investing heavily in privatering", specifically, the building of ships (gunboats) that incorporated advances in Naval Architecture. These investments did not prove lucrative, however, and perhaps were forfeited, in part as a consequence of the Spanish invasion of 1588, where Bells' Naval assets may have been sacrificed in service to the Crown. Following this period he is found tenaciously engaged as one of the commissioners entrusted with draining the fens, which eventually proved a success. He was knighted by King James I, on Friday 13 May 1603 together with ten others including, William Dethick, Garter King of Arms.