АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жанармай құю кемесі «Сабин»

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің май құюшы кемесі USS Sabine (AO 25), Техас және Луизиана штатының шекарасындағы Сабин өзенінің атымен аталған екінші кеме болды. "Сабин" кемесі 1939 жылдың 18 қыркүйегінде "SS Esso Albany" (MC hull 10) атауымен, Мэриленд штатындағы "Бетлехем Спарроуз Пойнт" кеме құрылысы корпорациясының кемежайында салынды, 1940 жылдың 27 сәуірінде суға түсірілді, Эллен Клитгаард ханым демеушілік етті, 1940 жылдың 19 қыркүйегінде "Сабин" деп қайта аталды, 1940 жылдың 25 қыркүйегінде сатып алынып, 1940 жылдың 5 желтоқсанында қызметке кірісті.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Сактаудан кейін Сабина Панама каналы арқылы өтіп, АҚШ Тынық мұхиты флотының базалық күш эскадрильясына қосылды. 1941 жылы ол Калифорния мен Пёрл-Харбор аралығында, Гавайи суларында жұмыс істейтін кемелерге отын жеткізіп, теңізді кезіп жүрді. 1942 жылдың басында Сабина Уэйк аралы мен Гилберт аралдарына шабуыл жасаған авианосецтік күштерін қолдады. 10 сәуірде ол «Хорнет» және «Энтерпрайз» авианосецтерінің айналасында құрылған күшке қосылды. Олар Жапония жағалауынан 700 миль (1127 км) қашықтықта орналасып, лейтенант-полковник Джеймс Дулиттл басқарған АҚШ Әскери-әуе күштерінің бомбалаушы ұшақтарын ұшырды. Дулиттл рейдерлері Токио, Йокосука, Нагоя және Кобе қалаларын бомбалады. Бұл шабуыл жапондықтарды таңқалдырып, американдықтардың рухын көтерді. Мамыр айында Сабина Жаңа Гвинея мен Австралияға жақын, Тынық мұхитының оңтүстігіндегі кемелерге теңізде отын құюды қамтамасыз етті. Маусым айында ол Аляскадағы Кодиак маңындағы Алеут аралдарындағы эсминецтер мен крейсерлерге қызмет көрсетті. Тамыз айында ол қайтадан оңтүстік суларда болды, онда «Саратога» авианосецімен бірге Шығыс Соломон аралдары шайқасында маңызды рөл атқарды. Қыркүйек айында ол Жаңа Каледония, Соломон аралдары және Жаңа Гебрид аралдарындағы және олардың маңындағы кемелерге көмектесті. Қазан айында ол Санта-Крус аралдары шайқасында жапон күштеріне қарсы күресіп жатқан әскери кемелерге отын жеткізумен айналысты. Сабина 1943 жылдың қаңтар және шілде айларында екі рет қысқа мерзімге АҚШ-қа оралды. Қаңтар айына дейін кеменің қалған уақыты Оңтүстік және Орталық Тынық мұхитында отын құюға жұмсалды. 1943 жылдың 19 қарашасында Гилберт аралдарына шабуыл басталғанда, Сабина десанттық күштерді қолдаған авианосецтерге, линкорларға, крейсерлерге және эсминецтерге отын құюмен айналысты. Гилберт операциясы кезінде «теңіздегі сервистік станция» тұжырымы пайда болды. Сабина және басқа отын құюшы кемелерге белгілі бір станциялар бекітілді. Жекелеген жауынгерлік кемелер алдын ала жоспарланған кестеге сәйкес осы аймақтарға жіберілді, бұл олардың отын құюшы кеме жанында кезегін күтіп, бірнеше сағат жоғалтуы мүмкін аймақтарға топтасып барудан гөрі тиімді болды. Басқа отын құюшы кемелер станция аймақтары мен Пёрл-Харбор арасында жүретін, оны Сауда флотының үлкен танкерлері толықтырып отырды. 1944 жылдың қаңтар, ақпан және наурыз айларында Сабина 58-ші күштік топпен бірге Палау аралдарына, Каролина аралдарына және Маршалл аралдарына шабуыл жасаған кемелерге көмектесті. 22 сәуірде ол бөлінді, бірақ Пёрл-Харборға сапардан кейін 18 мамырда Маджуро атолына келді, келесі Мариана аралдары науқанына қосылуға дайын. Күш 6 маусымда сапқа шықты, ал Сабина Сайпан және Гуамға қонуды, сондай-ақ Мариана аралдарындағы операцияларды қолдады, 14 тамызда Пёрл-Харборға оралды. Ол қыркүйек айында Палау аралдарына шабуылға қатысты. Қазан айында Лейтедегі шабуыл күштерін қолдады, содан кейін Филиппиндегі операциялар кезінде отынмен қамтамасыз етті. 1945 жылдың наурыз айынан маусым айына дейін Сабина Окинава операциясына көмектесті. Шілде және тамыз айлары АҚШ-тың үшінші флотының Жапонияның материктік аралдарына жасаған шабуылдарын қолдауға жұмсалды. Жапония тамыздың ортасында капитуляциялады, ал Сабина 18 қыркүйекте Токио шығанағына ішкі аймаққа шықты.

Following shakedown, Sabine transited the Panama Canal and joined the Base Force Squadron of the US Pacific Fleet. During 1941, she plied the waters between California and Pearl Harbor, Hawaii, supplying fuel to ships operating in Hawaiian waters. Early in 1942, Sabine supported carrier task forces that carried out raids against Wake Island and the Gilbert Islands. On 10 April, she joined the task force built around the aircraft carriers Hornet and Enterprise which steamed to within 700 mile (1127 km) of the coast of Japan and launched bomber aircraft of the United States Army Air Forces commanded by Lt. Col. James Doolittle. The Doolittle Raiders bombed Tokyo, Yokosuka, Nagoya, and Kobe. This strike surprised the Japanese and helped to boost American morale. In May, Sabine provided at sea refueling for ships in the South Pacific near New Guinea and Australia. In June, she serviced destroyers and cruisers on Aleutian Patrol off Kodiak, Alaska. August found her in southern waters again where, in company with the aircraft carrier Saratoga, she played an important role in the Battle of the Eastern Solomons. During September, she supported ships in and around New Caledonia, the Solomon Islands, and the New Hebrides. By October, she was busy providing fuel for warships engaging Japanese forces in the Battle of the Santa Cruz Islands. Sabine returned to the United States for two brief periods in January and July 1943. The rest of her time, up to November, was spent on fueling operations in the South and Central Pacific. When the assault on the Gilbert Islands commenced on 19 November 1943, Sabine was busy refueling the carriers, battleships, cruisers, and destroyers that were supporting the landing forces. During the Gilbert operation, the "sea going service station" concept emerged. Sabine and other oilers were assigned designated station areas. Individual combatant ships were sent to these areas in accordance with a preplanned schedule, rather than steam in groups to the areas where each might lose hours waiting for her turn alongside the oiler. Other oilers shuttled between the station areas and Pearl Harbor, which was replenished by a vast fleet of Merchant Marine tankers. In January, February, and March 1944, Sabine operated with Task Force 58 supporting carrier raids on the Palau Islands, the Caroline Islands, and the Marshall Islands. She was detached on 22 April; but, after a voyage to Pearl Harbor, arrived at Majuro Atoll on 18 May ready to rejoin TF 58 for the coming Marianas Islands campaign. The force sortied on 6 June, and Sabine supported the landings on Saipan and Guam and subsequent operations in the Marianas until returning to Pearl Harbor on 14 August. She participated in the invasion of the Palaus during September. In October, she supported the assault forces at Leyte and subsequently provided fuel during follow up operations in the Philippines. From March through June 1945, Sabine assisted in the Okinawan campaign. July and August were spent supporting US Third Fleet strikes against the Japanese home islands. Japan surrendered in mid August, and Sabine anchored in Tokyo Bay on 18 September.

Соғыстан кейінгі қызмет

Соғыстан кейінгі міндеттері Сабинаны Токиодан Янцзы өзеніне жеткізді. 19 қарашада келген ол 1946 жылғы 22 сәуірге дейін сонда болды. Қытайдан ол Гавайи және Батыс жағалауындағы операцияларға оралды. Дегенмен, ол бірнеше рет Тынық мұхитында круиз жасады және 1949 жылғы 13 маусымда АҚШ Атлантика флотына ауыстырылды. Сабина 1955 жылғы 14 ақпанда резервке қойылғанға дейін, сондай-ақ Әскери теңіз тасымалдары қызметіне (MSTS) ауысу үшін Тынық мұхиты резервтік флотына тағайындалғанға дейін Шығыс жағалауында отын құю операцияларын, оқу жаттығуларын және Жерорта теңізіндегі жұмыстарды жалғастырды. 1956 жылғы 15 қарашада Сан-Диегода MSTS қызметіне қайта жандандырылып, 10 желтоқсанда қайтадан қолданысқа енгізілді. MSTS аясындағы операциялардан кейін Сабина 1957 жылғы 13 қарашада қайтадан резервке жіберілді. Техас штатының Бомонт қаласындағы Ұлттық қорғаныс резервтік флотында орналасқан ол 1959 жылғы 14 қаңтарға дейін Теңіз күштерінің тізімінен шығарылмады. 1961 жылы Сабина Теңіз күштеріне қайта сатып алынып, жөндеуге Нью-Йорк қаласына жеткізілді. 1961 жылғы 14 желтоқсанда қайтадан қолданысқа енгізіліп, Атлантика флотына қосылды, негізгі порты Флорида штатының Мейпорт қаласында орналасқан. Куба зымырандық дағдарысы кезінде Сабина 1962 жылдың соңында теңіздік блокадада белсенді қатысты. Сондай-ақ, ол 1965 жылдың ортасында Доминикан Республикасындағы саяси дағдарыс кезіндегі операцияларға қатысты. Осы және одан кейінгі жылдарда Сабина жергілікті операциялармен, оқу жаттығуларымен және Солтүстік Атлант мұхиты мен Жерорта теңізіне жасалған жұмылдырулармен айналысты. 1968 жылдың қазан айында оны Филадельфияға деактивациялауды бастауға жіберді. Ұзақ қызметінің үшінші реті 1969 жылғы 20 ақпанда Сабина қызметтен босатылды және Пенсильвания штатының Филадельфия қаласындағы Атлантика резервтік флотына қосылды. 1970 жылғы 22 қаңтарда Сабина Теңіз әкімшілігінің қарауына беріліп, Ұлттық қорғаныс резервтік флотының Вирджиния штатындағы Джеймс өзені тобына орналастырылды, онда ол 1976 жылға дейін болды. Ол 1976 жылғы 1 желтоқсанда Теңіз күштерінің тізімінен соңғы рет шығарылып, 1983 жылғы 1 тамызда сатылды. Сабина Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін он ұрыс жұлдызына ие болды.

Sabines postwar duties took her from Tokyo to the Yangtze River. Arriving on 19 November, she remained until 22 April 1946. From China, she returned to Hawaiian and West Coast operations. However, she made several Far East cruises; and, on 13 June 1949, she was transferred to the US Atlantic Fleet. Sabine followed a schedule of East Coast fueling operations, training exercises, and Mediterranean deployments until she was placed out of commission, in reserve, on 14 February 1955 and assigned to the Pacific Reserve Fleet for further transfer to the Military Sea Transportation Service (MSTS). She was activated by MSTS on 15 November 1956 at San Diego and commissioned on 10 December. Following operations under MSTS, Sabine was again placed out of commission, in reserve, on 13 November 1957. Berthed with the National Defense Reserve Fleet at Beaumont, Texas, she was not struck from the Navy List until 14 January 1959. Sabine was reacquired by the Navy in 1961 and towed to New York City for refitting. She recommissioned on 14 December 1961 and rejoined the Atlantic Fleet, homeported at Mayport, Florida. During the Cuban Missile Crisis, Sabine was active in the naval quarantine late in 1962. She also participated in operations during the political crisis of mid 1965 in the Dominican Republic. The remainder of the time, during these years and the years which followed, found Sabine busy in local operations, training exercises, and deployments to the North Atlantic Ocean and the Mediterranean. In October 1968, she was ordered to report to Philadelphia to begin deactivation. For a third time in her long career, Sabine was decommissioned on 20 February 1969; and she joined the Atlantic Reserve Fleet, at Philadelphia, Pennsylvania. On 22 January 1970, Sabine was transferred to the custody of the Maritime Administration and berthed with the James River, Virginia, Group of the National Defense Reserve Fleet, where she remained into 1976. She was struck from the Navy List for the final time on 1 December 1976, and sold on 1 August 1983. Sabine earned ten battle stars for World War II service.