Америка Азамат Соғысындағы Одақтың Әуе Шары Корпусы

Кіріспе

Америка Азамат соғысы кезіндегі Одақ армиясының бөлімшесі

Одақ армиясының шар корпусы – Америка Азамат соғысы кезінде президенттік тағайындамамен құрылған, Таддеус С. С. Лоу басқарған Одақ армиясының бір бөлімі. Ол азаматтық операция ретінде ұйымдастырылды, онда көрнекті американдық аэронавттар тобы және Конфедерация армиясының әуеде барлау жүргізу үшін арнайы салынған жеті газбен толтырылған шарлар жұмыс істеді. Лоу – Атлант мұхитын шармен кесіп өтуге тырысқан бірнеше тәжірибелі аэронавттардың бірі еді. Азамат соғысының басталуы оның ең маңызды сынақ ұшуларының біріне бір апта қалғанда оның күш-жігерін тоқтатты. Кейіннен ол әуе соғысы механизмін дамыту үшін өз авиациялық тәжірибесін ұсынды, осы мақсатта аэростаттарды барлау үшін пайдалануды ұсынды. Лоу 1861 жылдың 11 маусымында АҚШ президенті Авраам Линкольнмен кездесіп, Ақ үйдің қарсы бетіндегі қару-жарақ қоймасының ауласынан өзінің "Энтерпрайз" шарымен демонстрация жасауды ұсынды. 152 метр биіктіктен ол президентке телеграмма арқылы Вашингтон, округ Колумбия аймағының көрінісін сипаттады. Нәтижесінде, ол жаңадан құрылған Одақ армиясының шар корпусының бас аэронавты болып таңдалды. Шар корпусы, таңдалған тәжірибелі аэронавттар тобымен бірге Йорктаун, Семи сосналар, Антиетам, Фредериксбург және Потомак өзені мен Вирджиния түбегіндегі басқа да маңызды шайқастарда қызмет етті. Шар корпусы 1861 жылдың қазанынан бастап 1863 жылдың жазына дейін, Лоу отставкаға кеткеннен кейін таратылғанға дейін Одақ армиясына қызмет етті.

Бас ұшқыш таңдау

Әуе соғысы құралы ретінде шарларды қолдану алғаш рет 1794 жылы Францияда Флер шайқасында француз аэростатикалық корпусымен тіркелді. АҚШ президенті Авраам Линкольн барлау мақсатында әуе соғысы құралына қызығушылық танытты. Бұл соғыс және Қаржы министрлігінде қандай да бір шар авиациялық бөлімше құру және оны "Бас аэронавт" басқаруы керек деген ой тудырды. Американың бірнеше көрнекті шаршылары осындай лауазым алу үмітімен Вашингтонға келді. Алайда, мұндай бөлімше құрудың ешқандай егжей-тегжейлі жоспары болған жоқ, тіпті ол әскери мекеме болады ма, әлде азаматтық мекеме болады ма деген мәселе де шешілмеді. Бас аэронавтты таңдаудың белгілі бір тәртібі де болған жоқ, керісінше, үкіметте немесе әскердегі кез келген шенеуніктердің назарын аударуға тырысуда бәрі еркін болды. Іс жүзінде, шарларды қолдану қолбасшы генералдардың қалауынша, шаршылардың ең жақсы ұсыныстары негізінде сынақ-қателер арқылы жүзеге асырылды. Осы лауазымға үміткерлердің арасында тек екеуіне ғана, профессор Таддеус Лоу мен Джон ЛаМаунтейнға, әуедегі барлау жұмыстарын жүргізуге мүмкіндік берілді.

Таддеус Лоу

Профессор Таддейс С. С. Лоу – Одақ армиясының бас аэронавты лауазымына үміткер болған көрнекті американдық ауа шаршылардың бірі. Осы лауазымға профессор Джон Уайз, профессор Джон ЛаМаунтейн, Езра және Джеймс Аллен де таласқан. Олардың бәрі де сол кездегі авиация саласында ерекше біліктілігі бар ұшқыштар еді. Олардың арасында Лоу ауа шарларын жасаудағы ең табысты және Атлант мұхитын басып өтуге ең жақын адам ретінде көзге түсті. Оның ғылыми жетістіктері сол кездегі әріптестері тарапынан жоғары бағаланды, оның ішінде Смитсондар институтының профессоры Джозеф Генри оның ең жақын серігі болды. Генри мен басқалардың ұсынысымен Лоуға Қаржы министрі Салмон П. Чейс хабарласып, оны Вашингтонға Соғыс министрі Саймон Кэмеронмен және Президентпен кездесуге шақырды. 1861 жылдың 11 маусымында Лоу Линкольнмен кездесіп, бірден Президентке ауа шармен тікелей көрсетілім жасауды ұсынды. 16 маусымда Лоу өзінің «Энтерпрайз» атты жеке ауа шарымен Колумбия қару-жарақ қоймасынан 500 фут (152 м) биікке телеграф кілтімен және оператормен, сондай-ақ қарсы беттегі Ақ үйге дейін созылған сыммен көтерілді. Ол биіктен келесі хабарламаны жіберді:

Лоудың алғашқы тапсырмасы Топографиялық инженерлермен болды, онда оның ауа шары әуеден бақылау және карта жасау үшін қолданылды. Соңында ол генерал-майор Ирвин Макдауэллмен бірге жұмыс істеді, ол Булл-Ран шайқасының даласындағы алдын ала байқаулар жасау үшін Лоумен бірге аттанды. Макдауэлл Лоудың және оның ауа шарының мүмкіндіктеріне әсерленді, және жақсы жаңалық Президентке жетті, ол жеке өзі Лоуды Одақтың Бас штаб генералы Винфилд Скоттқа таныстырды. «Генерал, осы – менің досым, профессор Лоу, ол авиациялық корпусты ұйымдастырып жатыр және оның басшысы болады. Сіз оның жұмысына барлық қолдау көрсетсеңіз деймін». Осы таныстыру Лоудың бас аэронавт ретінде таңдалуын іс жүзінде бекітті. Корпусты құру және оның жұмыс істеу әдісі Лоудың қарамағына берілді. Ауа шарлар корпусының азаматтық келісімшарт ретінде қалатыны туралы түсініксіздік оның барлық мерзімі бойы сақталды, және Лоу да, оның ешбір адамы да ешқашан офицерлік шен алған жоқ.

Джон Уайз

Джон Уайз 1808 жылы туған американдық ауа шарының алғашқы пионері болды. Ол сол кездегі жаңа ғана пайда болған аэронавтика ғылымына үлкен үлес қосса да, ғалымнан гөрі көңіл көтеруші ретінде танылды. Атлант мұхитын кесіп өтуге дайындық барысындағы еркін ұшу әрекеттері сәтті болмады, сондай-ақ ол ғылымды қолдаушылардан тиісті қаржылық көмек алмады, және Лоудың ғылыми беделіне де жете алмады. Дегенмен, Уайзды топографиялық инженерлер шар жасауға шақыру арқылы оның қабілетін мойындады. Мэри Холингтің сөзінше, топографиялық инженерлердің капитаны Уиппл, Лоуға Уайз өзінің «Атлантика» деп аталатын шарын дайындап жатқанын айтқан. Басқа мәліметтерде Джон ЛаМаунтайн 1859 жылы Уайзбен жасаған сәтсіз ұшудан кейін «Атлантика» шарына ие болды делінеді, ал кейіннен «Атлантика» ЛаМаунтайнмен бірге Форт-Монроға орналастырылды. Лоудың баяндамасында капитан Уиппл мырза Уайзға жаңа шар жасауды тапсырғанын айтады. Сондай-ақ, Лоуға жаңа шарды ұшыруды ұсынды. Профессор Лоу Уайздың ескі үлгідегі шарларын ұшыруға қатысты қарсы болды. Инженерлер Уайзтің оқиға орнына келуін шілде айы бойы күтті. 1861 жылдың 19 шілдесінде Макдауэлл Бірінші Булл-Ран (Центрвилл) шайқасына шар жеткізілуін сұрады. Уайз табылмайтын болғандықтан, Уиппл Лоуды шарды үрлеуге және Фоллс-Черчке баруға дайындалуға жіберді. Мэри Холинг Джон Уайздің кенеттен пайда болғанын айтады, ол Лоудан «Энтерпрайз» шарын үрлеуді тоқтатып, өзінің шарын үрлеуді талап етті. Уайз өкілеттігін растайтын заңдық құжаттарды ұсынды. Уайз оқиға орнына кешігіп келсе де, шарын үрлеп, майданға қарай бет алды. Жолда шар бұталарға ілігіп, жарамсыз болып қалды. Бұл Уайздың лауазымға үміткер болуына соңғы нүкте болды, ал Лоу бұл міндетті орындаудан босатылды. Лоу өзінің ресми баяндамасында бұл оқиғаны аздап драматизациялап, газ станциясының бастығы оған газды ажыратып, басқа шарды бірінші жіберуге бұйрық бергенін айтады. Лоу есімдерді атаған жоқ, бірақ бұл Уайз болғанға ұқсайды. Лоудың жаңа шар туралы баяндамасы, Холингтің «Атлантика» туралы баяндамасынан гөрі маңыздырақ қарастырылуы керек.

John Wise was an early pioneer of American ballooning born in 1808. Although he made great contributions to the then newborn science of aeronautics, he was more a showman than a scientist. His attempts at free flight in preparation for a transatlantic crossing were less than successful, and he did not receive the same type of financial support from the patrons of the sciences, nor did he carry the overall scientific credibility of Lowe. Wise was, however, taken seriously enough by the Topographical Engineers to be asked to build a balloon. Mary Hoehling indicated that Captain Whipple of the Topographical Engineers told Lowe that Wise was preparing to bring up his own balloon, supposedly the Atlantic. Other accounts state that John LaMountain had taken possession of the Atlantic after a failed flight he made with Wise in 1859, and later place the Atlantic with LaMountain at Fort Monroe. Lowe's report says that Captain Whipple indicated they had instructed Mr. Wise to construct a new balloon. He also proposed that Lowe pilot the new balloon. Prof. Lowe was vehemently opposed to flying one of Wise's old style balloons. The engineers waited the whole month of July for Wise to arrive on scene. By 19 July 1861, McDowell started calling for a balloon to be brought to the front at First Bull Run (Centreville). As Wise was not to be found, Whipple sent Lowe out to inflate his balloon and prepare to set out for Falls Church. Mary Hoehling tells of the sudden appearance of John Wise who demanded that Lowe stop his inflating of the Enterprise and let him inflate his balloon instead. Wise had legal papers upholding his purported authority. Although Wise's arrival on the scene was tardy, he did inflate his balloon and proceeded toward the battlefield. On the way the balloon became caught in the brush and was permanently disabled. This ended Wise's bid for the position, and Lowe was at last unencumbered from taking up the task. Lowe describes the inflation incident in his official report less dramatically, saying that he was told by the gas plant supervisor to disconnect and let another balloon go first. Lowe did not name names, but it is not likely that it was anyone other than Wise. Lowe's report about a new balloon has to be considered over Hoehling's account of the Atlantic.

Еркін ұшу мен тұтқындық ұшу

Баллондарды пилоттаудың екі тәсілі болды: еркін ұшу немесе тұтқындық. Еркін ұшу дегеніміз, пилоттың қабілетіне қарай, шар кез келген бағытта немесе қашықтықта ұшуға мүмкіндік береді. Тұтқындық ұшу дегеніміз, шарды жердегі экипаж басқаратын арқан немесе арқандар тізбегімен ұстап тұру. Еркін ұшу пилоттың өз күшімен көтеріліп, қайта оралуын қажет етеді. Тұтқындық ұшуда жердегі экипаж биіктікті бақылауға және бастапқы нүктеге жылдам оралуға көмектеседі. Арқандар телеграф сымдарын жерге түсіруге де мүмкіндік берді. Шардан алынған ақпарат түрлі сигналдар арқылы жерге жеткізілді. Көтеріңкі биіктікте телеграф көбінесе қажет болды. Жақын қашықтықта жердегі сигналдар, қол қозғалыстары немесе тіпті мегафон арқылы байланыс орнатуға болады. Түнде телеграф немесе шамдар қолданылды. Лоудың соңғы шайқастарында барлық есептер мен хабарламалар ауызша, шармен көтеріліп-түсіп жасалуы тиіс болды. Бұл Лоудың хатшыға жолдаған екінші ресми есебінде байқалады, онда оның әдеттегі хабарламалардың көшірмелері болмады. Еркін ұшу пилоттың қайтып оралып, есеп беруін қажет етеді, бұл уақтылы хабарлауға кедерілгі келтіреді. ЛаМаунтайн мен Лоу еркін және тұтқындық ұшу мәселесінде ұзаққа дейін дауласты. Лоудың Булл-Рандағы алғашқы көрсетілімінде ол еркін ұшу жасады, нәтижесінде одақтың лагерьлерінің үстінде қалып, олар оны тани алмады. Азамат болғандықтан, ол форма кимеген және ешқандай таңбасы болмаған. Әрбір қонғанда атыс қаупі туады, сондықтан Лоу әрбір қонғанда газды босатуға мәжбүр болды. Бір рет Лоу жаудың артына қонуға мәжбүр болды және түнде құтқарылуын күтті. Осы оқиғадан кейін ол арқанмен байланыстырылып, қажет болғанда бірден қайтаруға болатын болды. Сонымен қатар, шардан телеграфты пайдалану үшін арқан бойынан сым өткізу қажет болды. ЛаМаунтайн Форт-Монродан еркін ұшу мүмкіндігіне ие болды. Балуандар корпусына қосылғаннан кейін ол барлау ұшуларын еркін жүргізуді талап етті. Лоу өзінің қызметкерлеріне еркін ұшуға қатысты қатаң ережелер қойды. Ақырында екеуі ЛаМаунтайн еркін ұшудың біреуін жасайтын сынаққа келісті. Ұшу ЛаМаунтайн қалаған жерге баруға мүмкіндік берген сәтті барлау рейсі болды. Бірақ ол оралғанда оны тани алмаған одақ әскерлерімен қауғасты. Оның шары атып түсірілді, ал ЛаМаунтайн оның кім екені анықталғанша қатал күтімге алынды. Лоу бұл оқиғаны еркін ұшуға қарсы дәлел деп есептеді. ЛаМаунтайн ұшудың сәтті болғанын мәлімдеді, алайда оқиға өкінішті болды. Бұл сынақ дауды шеше алмады, бірақ Лоудың бас аэронавт лауазымы оған жеңіске жетуге мүмкіндік берді.

There were two methods of piloting balloons: free flight or captive. Free flight meant that the balloon was able to travel in any direction or distance for as long or as far as the pilot was able to fly it. Captive flight meant that the balloon was retained by a tether or series of tethers manned by ground crews. Free flight required that the pilot ascend and return by his own control. Captive flight used ground crews to assist in altitude control and speedy return to the exact starting point. Tethers also allowed for the stringing of telegraph wires back to the ground. Information gathered from balloon observation was relayed to the ground by various means of signaling. From high altitudes the telegraph was almost always necessary. At closer altitudes a series of prepared flag signals, hand signals, or even a megaphone could be used to communicate with the ground. At night either the telegraph or lamps could be used. In the later battles of Lowe's tenure, all reports and communications were ordered to be made orally by ascending and descending with the balloon. This is notable in Lowe's Official Report II to the Secretary where his usual transcriptions of messages were lacking. Free flight would almost always require the aeronaut to return and make a report. This would be an obvious detriment to timely reporting. LaMountain and Lowe had long argued over free flight and captive flight. In Lowe's first instance of demonstration at Bull Run, he made a free flight which caught him hovering over Union encampments who could not properly identify him. As a civilian he wore no uniform nor insignias. With each descent came the threat of being fired on, and to make each descent Lowe needed to release gas. In one instance Lowe was forced to land behind enemy lines and await being rescued overnight. After this incident he remained tethered to the ground by which he could be reeled in at a moment's notice. Besides, his use of the telegraph from the balloon car required a wire be run along the tether. LaMountain, from his position at Fort Monroe, had the luxury of flying free. When he was enjoined with the Balloon Corps, he began insisting that his reconnaissance flights be made free. Lowe strictly instructed his men against free flight as a matter of policy and procedure. Eventually the two men agreed to a showdown in which LaMountain made one of his free flights. The flight was a success as a reconnaissance flight with LaMountain being able to go where he would. But on his return he was threatened by Union troops who could not identify him. His balloon was shot down, and LaMountain was treated harshly until he was clearly identified. Lowe considered the incident an argument against free flight. LaMountain insisted that the flight was highly successful despite the unfortunate incident. The showdown did nothing to settle the argument, but Lowe's position as Chief Aeronaut allowed him to prevail.

Корпустың құрылуы

Бастапқыда Лоуға оның шары қолданылған әр күні үшін 30 доллар ұсынылды. Лоуға егер оған одан да қолайлы шарлар салуға рұқсат берілсе, күніне 10 доллар алтын (полковник жалақысы) қабылдауға ұсыныс жасады. Ол сондай-ақ, қажет болғанша адамдарды күніне 3 доллардан жалдауға рұқсат алды. Лоу өзінің тәжірибелі аэронавты әкесі Кловис Лоуды; Атлантиканы кесіп өту әрекеттерінен белгілі теңізші капитан Дикинсонды; ең жақсы жұмысқа таласқанда өз шарын жоғалтқан Аллен ағайындарын; Аллен ағайындары ұсынған Эбен Сивер және Дж. Б. Старквезерді; ескі филадельфиялық әріптесі Уильям Паулинды; неміс аэронавты Джон Штайнерді; және Лоудың құрылыс жетекшісі Эбенезер Мейсонды, ол активтік қызметке өтініш берді, жұмысқа алды. Лоу шарлар үшін бірнеше орналасқан жерлерді құрды – Форт Монро, Вашингтон, Харперс-Ферри маңындағы Лоу лагері, бірақ өзі әрқашан майданның алдында болды. Ол конфедераттар Ричмондқа қарай шегінгенге дейін Йорктаунда генерал Макклелланға қызмет етті. Тығыз орманды Вирджиния түбегі оны су жолдарына жүгінуге мәжбүр етті. Балондық қызметтер шалғайдағы жерлерде де қажет болды. Эбен Сиверге «Бүркіт» шарын Миссисипи өзеніне алып барып, ондағы майданға көмектесу тапсырылды. Мырза Старквезер Пенисула науқанынан бұрын «Вашингтонмен» бірге Порт-Рояльға жіберілді.

Жарым аралдағы жорық

Жарым аралдағы шайқаста майдан Ричмондқа қарай бұрылды. Тығыз ормандықтар шарларды пайдалануға кедергі келтірді, сондықтан Лоу және оның Шар корпусы үш шары – Конституция, Вашингтон және ірі Интрепидті пайдаланып, су жолдары арқылы ішкі аймаққа жол тартты. 1862 жылдың мамыр айының ортасында Лоу Памунки өзенінің жағасындағы Ақ үйге жетті. Бұл Джордж және Марта Вашингтонның алғашқы үйі, кейіннен Вашингтон президенттік резиденциясы деп аталды. Сол кезде ол Роберт Лидің ұлының үйі болды, оның отбасы Лоу келген кезде қашып кетті. Лоу бірнеше күннен кейін Макклеллан армиясымен кездесті, ал 18 мамырға дейін Ричмондтан солтүстікке қарай Чикахомини өзенінің арғы бетінде Гейнс фермасында және Механиксвиллде шар лагерін құрды. Осыдан Лоу, оның көмекшісі Джеймс Аллен және әкесі Кловис Жеті сосна шайқасын бақылай алды. Генерал Сэмюэл П. Гейнцельман корпусының шағын тобы өзеннен Ричмондқа қарай өтіп, Конфедерация армиясының бөлімдерімен ақырындап қоршауға түсті. Макклеллан конфедераттар шабуыл жасап жатыр деп ойлады. Лоу өзінің тиімді бақылау орнынан олардың Гейнцельман позициясына жинала бастағанын көрді. Гейнцельман су тасқынынан барлық көпірлер қирағандықтан, негізгі күштен үзіліп қалды. Лоу Гейнцельманның қиын жағдайы туралы дереу хабар жіберіп, Жаңа көпірді дереу жөндеуді және оған күш қосуды ұсынды. Сонымен қатар, ол жақын арада болатын шайқасты бақылау үшін телеграф жабдықтарымен бірге оны биікке көтере алатын үлкен Интрепид шарын көтеруге бұйрық берді. Лоу Механиксвилльден Гейнс Миллдегі Интрепид орнына келгенде, аэростат қапшығының толыққанды үрленуіне бір сағат қалғанын көрді. Одан кейін ол лагерь қазанының табанын кесіп тастауды бұйырды және Интрепид пен Конституцияның клапандарын біріктірді. Ол Конституцияның газын Интрепидке ауыстырып, 15 минут ішінде көтерілді. Осы жаңа бақылау орнынан Лоу конфедераттардың барлық қимылдары туралы хабарлай алды. Макклеллан Лоудың кеңесін тыңдап, көпірді жөндеп, Гейнцельманға көмекке күш жіберді. Шайқастың куәсі болған граф де Жойнвилл күн батқанда Лоуға: «Сіз, мырза, бүгінгі күнді құтқарып қалдыңыз!» – деді.

The battlefront turned toward Richmond in the Peninsula Campaign. The heavy forestation inhibited the use of balloons, so Lowe and his Balloon Corps, with the use of three of his balloons, the Constitution, the Washington, and the larger Intrepid, used the waterways to make its way inland. In mid May 1862, Lowe arrived at the White House on the Pamunkey River. This is the first home of George and Martha Washington, after which the Washington presidential residence is named. At this time, it was the home of the son of Robert E. Lee, whose family fled at the arrival of Lowe. Lowe was met by McClellan's Army a few days later, and by 18 May, he had set up a balloon camp at Gaines' Farm across the Chickahominy River north of Richmond, and another at Mechanicsville. From these vantage points, Lowe, his assistant James Allen, and his father Clovis were able to overlook the Battle of Seven Pines. A small contingent from Gen. Samuel P. Heintzelman's corps crossed the river toward Richmond and was slowly being surrounded by elements of the Confederate Army. McClellan felt that the Confederates were simply feigning an attack. Lowe could see, from his better vantage point, that they were converging on Heintzelman's position. Heintzelman was cut off from the main body because the swollen river had taken out all the bridges. Lowe sent urgent word of Heintzelman's predicament and recommended immediate repair of New Bridge and reinforcements for him. At the same time, he sent over an order for the inflation of the Intrepid, a larger balloon that could take him higher with telegraph equipment, in order to oversee the imminent battle. When Lowe arrived from Mechanicsville to the site of the Intrepid at Gaines' Mill, he saw that the aerostat's envelope was an hour away from being fully inflated. He then called for a camp kettle to have the bottom cut out of it, and he hooked the valve ends of the Intrepid and the Constitution together. He had the gas of the Constitution transferred to the Intrepid and was up in the air in 15 minutes. From this new vantage point, Lowe was able to report on all the Confederate movements. McClellan took Lowe's advice, repaired the bridge, and had reinforcements sent to Heintzelman's aid. An account of the battle was being witnessed by the visiting Count de Joinville who at day's end addressed Lowe with: "You, sir, have saved the day!"

Конфедерациялық армияның есепшісі

Одақ әскерінің ауа шары корпусының тиімділігіне байланысты, Конфедерация әскерлері де шарларды пайдалануға мәжбүр болды. Ричмондта кокс газы қолжетімді болмағандықтан, алғашқы шарлар Монгольфье стилінде жасалды: мақта матасы ағаш қаңқаға керіліп, майлы қарағай шоқтарынан жасалған оттың ыстық түтінімен толтырылды. Оларды Йорктаунда пайдалану үшін капитан Джон Р. Брайан ұшырды. Брайанның көмекшілерінің тәжірибесі жеткіліксіз болды, шар ауада айналып кетті. Тағы бір жағдайда, көмекшілердің бірі жоғары көтерілетін арқанға ілініп қалды, оны кесіп тастауға тура келді, ал капитан өз Конфедерациялық позицияларының үстінен еркін ұшып, сол жердегі әскерлер оны атып түсіруге асықты. Газбен толтырылған жібек шарларын жасау әрекеттеріне Оңтүстіктің импортқа қол жеткізе алмауы кедергі келтірді. Олар көйлек тігуге арналған жібектен шар жасады. Эванс Конфедерация хаттарынан келтірген үзінділерде, олардың шарлары көйлектерден емес, көйлек тігуге арналған жібектен жасалғандығы айтылады. Сондай-ақ: "Оңтүстік сұлуларының ешқайсысынан жекпе-жек күніндегі ең жақсы киімін беруді сұрамады" делінген. Юджин Блок Лоуға Конфедерация генерал-майоры Джеймс Лонгстриттен келген хатты келтіреді, онда олар шар жасау үшін қолдарына түскен барлық жібек көйлектерді жинауға жіберілгендігі айтылады. Конфедерация әскерлері қолданған жібек шарды доктор Эдвард Шевз (Саванна, Джорджия штаты) жасаған. Шевз жібек матаны тігіншілерге тігіп, содан кейін оны майда ерітілген резеңкеден жасалған лакпен жапқан. Шар көмір газымен толтырылып, ұшқышы Эдвард Портер Александр майданға жақын орналасқан теміржол вагонынан ұшырылды. 1862 жылдың маусым айының соңында Александр бірнеше рет шармен көтеріліп, өзі ойлап тапқан вигваг жүйесі арқылы жердегілерге ұрыс алаңындағы байқауларын хабарлай алды. Шарда қолданылған көмір газы оны бір ретте үш-төрт сағатқа ғана ауада ұшырып тұра алды. Бұл жиналған жібек Лоуға берілді, ол оны кесіп, Конгресске сувенир ретінде таратып берді. Ричмонд үстінде түрлі-түсті шарлар пайда болды, оларды капитан Лэндон Чивз басқарды. Шар CSS Teaser деп аталатын әуе кемесінің алғашқы нұсқасына тиеліп алынды. Бірінші шарды пайдалануға асыққанда, оны USS Maratanza экипажы Джеймс өзенінде тасымалдау кезінде тартып алды. Екінші шар 1863 жылдың жазында қолданысқа енгізілді, бірақ ол өзінен ұшырылып, Одақ әскерлерімен тартып алынып, Федералдық Конгресс мүшелеріне естелік ретінде таратылды. Одақ әскері шарларды қолдануды азайта бастағанда, Конфедерация әскерлері де солай істеді.

Because of the effectiveness of the Union Army Balloon Corps, the Confederates felt compelled to incorporate balloons as well. Since coke gas was not readily available in Richmond, the first balloons were made of the Montgolfier rigid style: cotton stretched over wood framing and filled with hot smoke from fires made of oil soaked pine cones. They were piloted by Captain John R. Bryan for use at Yorktown. Bryan's handlers were poorly experienced, and his balloon began spinning in the air. In another incident, one of the handlers became entangled in the ascending tether rope which had to be chopped loose, leaving the captain free flying over his own Confederate positions whose troops threatened to shoot him down. Attempts at making gas filled silk balloons were hampered by the South's inability to obtain any imports. They did fashion a balloon from dress silk. Evans cites excerpts from Confederate letters that stated their balloons were made from dress making silk and not dresses themselves. As it was put: " not a single Southern Belle was asked to give up her Sunday best for the cause." Eugene Block quotes a letter that Lowe received from Confederate Major General James Longstreet asserting that they were sent out to gather up all the silk dresses to be found to fashion a balloon:

The silk material balloon used by the Confederates was of a design by Dr. Edward Cheves of Savannah, Georgia. Cheves had the silk material sewn together by seamstresses and then covered the silk material with a varnish made by melting rubber in oil. The balloon was filled with a coal gas and launched from a railroad car that its pilot, Edward Porter Alexander, had positioned near the battlefield. In late June 1862, Alexander made a few ascents in the balloon and was able to signal his observations of the battlefield to men on the ground using a wigwag system that he had devised. The coal gas used in the balloon was only able to keep the balloon aloft for about three to four hours at a time. The patchwork silk was given to Lowe, who had no use for it but to cut it up and distribute it to Congress as souvenirs. The inflated spheres appeared as multi colored orbs over Richmond and were piloted by Captain Landon Cheeves. The balloon was loaded onto a primitive form of an aircraft carrier, the CSS Teaser. Before the first balloon could be used, it was captured by the crew of the USS Maratanza during transportation on the James River. A second balloon was put into action in the summer of 1863, when it was blown from its mooring and taken by Union forces and divided up as souvenirs for members of the Federal Congress. As the Union Army reduced its use of balloons, so did the Confederates.

Қиындыққа ұшыраған шар корпусы

Маусым айының соңында өткен Жеті күндік шайқаста Макклеллан әскері Ричмонд маңынан шегінуге мәжбүр болды. Лоу Вашингтонға оралды, ол батпақты жерде безгекке шалдығып, бір айдан астам уақытқа қызметтен шықты. Қызметке қайта келгенде, оның барлық арбалары, есектері және қызметке қажетті жабдықтары Армияның жабдықтандыру басқармасына қайтарылғанын көрді. Ол, дерлік, жұмыссыз қалды. Лоуға Антиетам шайқасына армияға қосылуға бұйрық берілді, бірақ конфедераттар Вирджинияға шегіне бастағаннан кейін ғана шайқас алаңына жетті. Лоу Потомак армиясының жаңа қолбасшысы Амброз Бернсайдке қайта танысты, ол Лоуды Фредериксбург шайқасында жұмылдырды. Барлық табысына қарамастан, Балон корпусы әскери қауымдастық тарапынан толыққанды бағаланбады. Балоншылар әлі де көшпелі цирк артистері ретінде қарастырылды. Басқалары олардың қауіпті операцияларына құрмет көрсетпеді. Олардың еңбегін бағалағандар – олардың мансабы мен абыройы қауіпті болған генералдар ғана еді. Төменгі шендегі әкімшілер бұл азаматтар тобына үлкен сенімсіздікпен қарады, оларды әскерде орынсыз деп есептеді. Сонымен қатар, корпус құрамындағы ешкім әскери шен алған жоқ, олардың тұтқындалуы және тыңшы ретінде қаралу қаупі болды, мұндай іс өлім жазасымен қудаланатын. Балон корпусы ақырында Армия инженерлік корпусына қарастырылып, капитан Сайрус Б. Комстоктың басшылығына берілді, ол азамат (Лоу) өзінен көп жалақы алғанына наразы болды. Ол Лоудың күндік жалақысын 10 алтын доллардан 6 валюта долларына (3 алтын долларына тең) төмендетті. Лоу наразылық хат жазып, қызметтен кетумен қорқытты. Ешкім оған қолдау көрсетпеді, ал Комсток өз ұстанымынан мойын бұрмады. 1863 жылдың 8 сәуірінде Лоу әскери қызметтен кетіп, жеке секторға оралды. Балон корпусының басшылығы Аллен ағайындыларға жүктелді, бірақ олар Лоудай білікті болған жоқ. 1863 жылдың 1 тамызына қарай корпус қолданыстан шығарылды.

During the Seven Days Battles in late June, McClellan's army was forced to retreat from the outskirts of Richmond. Lowe returned to Washington and he contracted malaria in the swampy conditions and was out of service for a little more than a month. When he returned to duty, he found that all his wagons, mules, and service equipment had been returned to the Army Quartermaster. He was essentially out of a job. Lowe was ordered to join the Army for the Battle of Antietam, but he did not reach the battlefield until after the Confederates began their retreat to Virginia. Lowe had to reintroduce himself to the new commanding general of the Army of the Potomac, Ambrose Burnside, who activated Lowe at the Battle of Fredericksburg. For all its success, the Balloon Corps was never fully appreciated by the military community. The ballonists were still regarded as carnival showmen. Others had little respect for their break neck operation. The only ones who found any value in them were the generals whose jobs and reputations were on the line. Lower ranking administrators looked with disdain on this band of civilians who, as they perceived them, had no place in the military. Furthermore, none of the corps ever received a military commission, leaving them facing the dangers of being captured and treated as spies, summarily punishable by death. The Balloon Corps was eventually assigned to the Army Corps of Engineers and put under the administrative purview of one Captain Cyrus B. Comstock, who did not appreciate a civilian (Lowe) being paid more than he. He reduced Lowe's pay from $10 gold to $6 currency (equal to $3 gold) per day. Lowe posted a letter of outrage and threatened to resign his position. No one came to his support, and Comstock remained unyielding. On 8 April 1863, Lowe left the military service and returned to the private sector. Direction of the Balloon Corps defaulted to the Allen brothers, but they were not as competent as Lowe. By 1 August 1863, the Corps was no longer used.

Азамат соғысынан кейін

Адамды әуе соғысына тарту механизмдері армия үшін қайта маңызды болды, әуе кемесі (дирижабль, дирижабль немесе цеппелин) пайда болғанда, олардың моторлық жетегі мен механикалық басқару құралдарымен бірге. АҚШ Армиясының Сигнал корпусы 1893 жылы Канзас штатындағы Форт Райлиде (сол кезде Сигнал мектебінің орны) және келесі жылы Колорадо штатындағы Форт Логан қаласында Франциядан сатып алынған бір ғана шарды (генерал Майер) пайдалана отырып, Соғыс Шарлары компаниясын құрды. Бұл шардың жағдайы нашарлаған соң, компания мүшелері 1897 жылы оның орнына жібек шар тігіп алды. Сантьяго деп аталған шар 1898 жылы испан-американ соғысы кезінде шектеулі түрде қолданылды. Лоудың авиация және әуедегі барлау жұмыстары туралы хабарлар шетелде естілді. 1864 жылы Лоуға Парагваймен соғысып жатқан Бразилия армиясында генерал-майор лауазымы ұсынылды, бірақ ол бас тартты. 19 ғасырда әуеден жауға оқ-дәрі тастау идеясы кеңінен талқыланбады, бірақ 1863 жылдың ақпанында Шарль Перлиге шармен көтерілетін бомба тастау құрылғысы үшін патент берілді. Шарлы бомба адамсыз болуы керек еді, ал жоспар бомбаны жеткізіп, жаудың үстінен қашықтан түсіруді қамтамасыз етудің тиімді жолы жоқ теория болды. Сонымен қатар, азаматтық операция ретінде Шар корпусының қару-жарақ тастауы күтілмеген.