Стэнли Сеймур Аргайл: Австралия саяхатшысы және Виктория премьер-министрі
Stanley Argyle
Сэр Стэнли Аргайл: австралийский политик, премьер-министр Виктории (1932-1935). Биография, образование, политическая карьера и вклад в историю Австралии.
Сэр Стэнли Сеймур Аргайл KBE, MRCS, LRCP (4 желтоқсан 1867 – 23 қараша 1940), австралиялық радиолог және саясаткер. Ол 1932 жылдан 1935 жылға дейін Викторияның премьер-министрі қызметін атқарды және 1930 жылдан 1940 жылы қайтыс болғанға дейін Ұлттық партияның және Біріккен Австралия партиясының штаттық жетекшісі болды.
Sir Stanley Seymour Argyle KBE, MRCS, LRCP (4 December 1867 – 23 November 1940), was an Australian radiologist and politician. He served as premier of Victoria from 1932 to 1935 and was the state leader of the Nationalist Party and United Australia Party from 1930 until his death in 1940.
Ерте өмір
Аргайл 1867 жылы Виктория колониясының Кинэтон қаласында Англиядан келген мал шаруасы Эдвард Аргайл мен Мэри Кларктың отбасында дүниеге келді. Ол Кинетон мектебінде, Хоторн грамматикалық мектебінде және Брайтон грамматикалық мектебінде оқығаннан кейін Мельбурн университетінің Тринити колледжінде медициналық білім алды. Содан кейін ол Лондон Король колледжінде бактериологияны оқыды.
Argyle was born in Kyneton, Colony of Victoria in 1867 to Edward Argyle, a grazier from England, and Mary Clark. He was educated at the Kyneton School, Hawthorn Grammar School, and Brighton Grammar School before attending Trinity College at the University of Melbourne, where he graduated in medicine. He went on to study bacteriology at King's College London.
Саяси мансап
Ұлыбританияда білімін жетілдірген соң, ол Кьюде жалпы практикамен айналысты, ал кейіннен Австралияда радиологияның негізін қалаушы болды. 1898 жылдан 1905 жылға дейін Кью қалалық кеңесінің мүшесі болды және 1903 жылдан 1905 жылға дейін қала әкімі қызметін атқарды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Египет, Франция және Англиядағы Австралия императорлық күштеріне радиология бойынша кеңесші болды. 1917 жылы подполковник шынжырғысымен Австралияға оралып, Мельбурндағы Альфред ауруханасында медициналық тәжірибесін жалғастырды. Ол сүтті пастеризациялау және цитрус өсіру саласына инвестиция жасады. 1920 жылы Аргайл Виктория заң шығару жиналысына Торак округінен тәуелсіз ұлтшыл ретінде сайланды. 1923-1928 жылдары Гарри Лоусон, Джон Аллан, Александр Пикок және Уильям Макферсон үкіметтерінде бас хатшы және денсаулық сақтау министрі болды. Макферсон Ұлттық партияның басшысы лауазымынан кеткен кезде Аргайл оның орнын басуға таңдалды және 1931 жылы партия Біріккен Австралия партиясы (БАП) деп қайта аталды. Ол Нед Хоганның азшылықтағы Еңбек партиясы үкіметіне қарсы оппозицияға жетекшілік етті, ол Ұлы депрессияның салдарына төтеп бере алмады және 1932 жылғы мамыр сайлауында ауыр жеңіліске ұшырады. Аргайл Алланның, кейін Альберт Данстанның басшылығымен Отандастар партиясымен коалициялық үкімет құрды. Үкіметке 45 орын, ал Еңбек партиясына 16 орын бөлді. Министрлер қатарында БАП-тың жарық көріп келе жатқан жұлдызы Роберт Мензис болды, ол премьер-министрдің орынбасары, бас прокурор және теміржол министрі болды. Аргайл, қатаң фискалдық консерватор, дағдарыс кезінде бюджеттің тепе-теңдігін сақтау үшін мемлекеттік шығындарды қысқарту қажет деген дәстүрлі көзқарасқа берілді. Бұл оны жақын арада кәсіподақтармен де, фермерлермен де қақтығысқа түсірді, бірақ сол кезде ешқандай балама саясат болған жоқ. Аргайлдің сәттілігі сол болды, 1932 жылдан бастап экономика жақсара бастады, ал жұмыссыздық деңгейі 1932 жылы 27 пайыздан 1934 жылы 20 пайызға, ал 1935 жылы 14 пайызға дейін төмендеді. Бұл жұмыссыздыққа байланысты төлемдерді азайтуға және салықтық түсімдерді арттыруға мүмкіндік берді, бұл мемлекеттің қаржылық дағдарысын жеңілдетті. Аргайл 1935 жылғы наурыз сайлауына экономиканың жақсаруымен және дұрыс, бірақ көзге түспейтін басқару тәжірибесімен шықты. Еңбек партиясының оппозициясы әлі де бөлініп, әлсірегендіктен, ол өзінің коалициялық үкіметі үшін тағы да өте жайлы көпшілікке ие болды. Алайда, сол кезде оның Отандастар партиясының одақтастары күтпеген жерден сатқындық жасады. Отандастар партиясының жетекшісі Альберт Данстан құмар ойын шебері Джон Реннің жақын досы болды, ол сонымен қатар Еңбек партиясының жетекшісі Том Тунниклифпен де жақын байланыста болды (көптеген тарихшылардың пікірінше, Тунниклиф шын мәнінде Реннің бақылауында болды). Рен, Виктория Еңбек партиясының президенті Артур Калвеллдің көмегімен, Данстанды Аргайлмен коалицияны бұзуға және азшылықтағы Отандастар партиясының үкіметін құруға көндірді, оны Еңбек партиясы кейбір саяси жеңілдіктер алмасу үшін қолдайтын болды. Данстан келісімге келді және 1935 жылғы сәуірде ол үкіметке қарсы сәтті сенімсіздік дауысын ұсынды, ол жаңа ғана орнынан кеткен еді. UAP (соңырақ оның мұрагері Либералды партия) Отандастар партиясының осы сатқындығын ешқашан кешірмеді. Генри Болт, кейін Викторияның ең ұзақ қызмет еткен премьер-министрі, 1935 жылы 27 жаста болды, ал Данстанның Аргайлге жасаған сатқындығы оның Отандастар партиясына деген өмір бойына қатты жеккөрінішінің себебі болды, ол оларды "саяси жезөкшелер" деп атады. Аргайл 1940 жылы қайтыс болғанға дейін оппозиция жетекшісі ретінде саясатта қалды.
After further study in the United Kingdom, he went into general practice in Kew and was later a pioneer of radiology in Australia. He was a member of the Kew City Council from 1898 to 1905 and was mayor from in 1903 to 1905. During World War I, he was consultant radiologist to the Australian Imperial Force in Egypt, France and England. He returned to Australia in 1917 with the rank of Lieutenant Colonel and resumed his medical practice at the Alfred Hospital in Melbourne. He invested in the pasteurization of milk and citrus growing. In 1920, Argyle was elected to the Victorian Legislative Assembly for the seat of Toorak as an independent Nationalist. Between 1923 and 1928, he was Chief Secretary and Minister for Health in the ministries of Harry Lawson, John Allan, Alexander Peacock and William McPherson. When McPherson resigned as leader of the Nationalist Party, Argyle was chosen to succeed him and, in 1931, the party was renamed the United Australia Party (UAP). He led the opposition to Ned Hogan's minority Labor Party government, which was unable to cope with the effects of the Great Depression and was heavily defeated at the May 1932 elections. Argyle formed a coalition government with the Country Party, led by Allan and later by Albert Dunstan. The government had a huge majority – 45 seats to Labor's 16. Ministers included the rising star of the UAP, Robert Menzies, who became Deputy Premier, Attorney General and Minister for Railways. Argyle, a firm fiscal conservative, held to the orthodox view that in a time of depression government spending must be cut so that the budget remained in balance. This soon brought him into conflict with both the trade unions and the farmers, but at the time there seemed to be no alternative policy. Argyle was lucky in that the economy began to improve from 1932, and the unemployment rate fell from 27 percent in 1932 to 20 percent in 1934 and 14 percent in 1935. That led a reduction in unemployment relief payments and an increase in taxation revenue, easing the state's financial crisis. Argyle fought the March 1935 election with an improving economy and a record of sound, if unimaginative, management. With the Labor Party opposition still divided and demoralized, he was rewarded with another very comfortable majority for his coalition government. However, at that point he was unexpectedly betrayed by his Country Party allies. The Country Party leader, Albert Dunstan, was a close friend of the gambling boss John Wren, who was also very close to the Labor leader Tom Tunnecliffe (in the view of most historians, Tunnecliffe was, in fact, under Wren's control). Wren, aided by the Victorian Labor Party President, Arthur Calwell, persuaded Dunstan to break off the coalition with Argyle and form a minority Country Party government, which Labor would support in return for some policy concessions. Dunstan agreed to the deal and, in April 1935, he moved a successful no confidence vote in the government from which he had just resigned. The UAP (and later its successor the Liberal Party) never forgave the Country Party for that treachery. Henry Bolte, later Victoria's longest serving Premier, was 27 in 1935, and Dunstan's betrayal of Argyle lay behind his lifelong intense dislike of the Country Party, whom he called "political prostitutes". Argyle remained in politics as Leader of the Opposition until his death in 1940.
Жеке өмір
Аргайл 1895 жылдың 24 қаңтарында Кеудегі Киудің Котем жолындағы "Спринг Гроув" үйінің иесі Вайолет Эллен Джесси Льюиске үйленді. Олардың екі ұлы мен екі қызы болды; олардың үлкен баласы Инез 1895 жылдың 2 қарашасында дүниеге келді. Одан кейін Бесси Эбботт 1897 жылдың 26 наурызында туды. Олардың үлкен ұлы Томас Милнер Стэнли 1899 жылдың 11 қазанында, ал кіші ұлы Гектор Стэнли 1901 жылдың 2 қазанында дүниеге келді. Аргайлдар 1919 жылға дейін Кьюде тұрды, содан кейін Торактың Брюс көшесі, 29 нөмірде "Халстед" деген мүлікті сатып алды. 1933 жылы бұл үй бұзылып, архитектор Маркус Мартиннің жобасы бойынша жаңасы салынды. Күйеуі қайтыс болғаннан кейін, леди Аргайл ұлы Том мен оның отбасының жанында болу үшін Пертке көшті. Ол 1963 жылы 94 жасында Перт қаласында қайтыс болды. Ол кезде оның төрт баласының үшеуі Пертте тұрды. Стэнли Аргайл британдық судья Майкл Аргайлдың туысы болды.
Argyle married Violet Ellen Jessie Lewis of "Spring Grove", Cotham Road, Kew at Holy Trinity Church, Kew on 24 January 1895. They had two sons and two daughters; the first of their children, Inez, was born on 2 November 1895. The next, Bessie Abbott, was born on 26 March 1897. Their elder son, Thomas Milner Stanley, was born on 11 October 1899; the younger, Hector Stanley, was born on 2 October 1901. The Argyles lived at Kew until 1919 when they purchased a property, "Halstead", at 29 Bruce Street, Toorak. In 1933, that house was demolished and a new one built to the design of architect Marcus Martin. After the death of her husband, Lady Argyle moved to Perth to be near her son Tom and his family. She died in Perth in 1963 at the age of 94. By that time, three of her four children were living in Perth. Stanley Argyle was a cousin of the British judge Michael Argyle.