Кіріспе

Сүтқоректілер түрі Максвелл дуикері (Philantomba maxwellii) – Батыс Африкада таралған шағын антилопа.

Таксономия

Максвеллдің дуикерінің ғылыми атауы – *Филантомба максвелли*. Ол көк дуикер (*P. monticola*) және Уолтер дуикері (*P. walteri*) сияқты *Филантомба* туысына жатқызылады. Оны алғаш рет 1827 жылы ағылшын натуралисті Чарльз Гамильтон Смит сипаттады. *Филантомба* Питер Грубб және Колин Гроувс сияқты зоологтар туыс деп танығанмен, бұл дуикерлердің тағы бір туысы да бар. Теодор Халтенорт бұл түрді көк дуикердің бір түрі деп санайды, себебі олардың сыртқы белгілері бірдей. 2012 жылы Анн Р. Джонстон (Орлеан университеті) және оның әріптестері митохондриялық талдау негізінде *Cephalophinae* (дуикер) кішітұқымдасының кладограммасын жасады, оған *Cephalophus*, *Philantomba* және *Sylvicapra* үш туысы кіреді. *Филантомбаның* монофилеттік екендігі көрсетілді. Ол шамамен 8,73 миллион жыл бұрын (кейінгі миоценде) кішітұқымдастың қалған бөлігінен бөлінген. Максвеллдің дуикері көк дуикерден 2,68–5,31 миллион жыл бұрын бөлінді. Дегенмен, бұл кладограммада жаңадан ашылған Уолтер дуикері ескерілмеген. 2010 жылы бұл түрді ашқан Марк Колин (Ренн 1 университеті) және оның әріптестері оған ұқсас кладограмма дайындады. *P. m. danei* немесе *P. m. lowei* Хинтон, 1920 Сьерра-Леонеде кездеседі. *P. m. maxwelli* С. Х. Смит, 1827 Сенегал, Гамбия және Сьерра-Леонеде кездеседі. *P. m. liberiensis* Хинтон, 1920 Либерияда кездеседі.

Сипаттама

Максвеллдің дуикері – оның туысындағы басқалары сияқты кішкентай антилопа. Ол сәл көтеріңкі арқасымен, қысқа аяқтарымен, кішкентай басымен және қысқа, дөңгелек құлақтарымен ерекшеленеді. Халтенорт өлшеулері бойынша, бас және дене ұзындығы әдетте ... арасында, ал бассыз ... арасында болады. Оның иығының биіктігі ...-қа жетеді, ал салмағы шамамен ... құрайды. Құйрығы ... ұзын, бұталы және ақ жолақты. Бұл түрде жыныстық диморфизм байқалады, себебі аналықтары аталықтарынан сәл ірілеу келеді. P. m. libriensis аналықтары көбінесе мүйіздерізсіз болады; аналықтары мүйіз өсіретін популяцияларда аталықтарының мүйіздері ұзақ болады. P. m. maxwelli-де бас сүйегінің өлшемдері Того мен Либерия арасында шығыстан батысқа қарай ұлғаяды, бірақ бұл тенденция ареалдың шығыс және батыс шектерінде көрінбейді.

Диета

Максвелл дуикерінің рационы көбінесе жемістерден, тұқымдардан, екіншілік өсімдіктер мен бұталардан құралады. Максвелл дуикерінің және сол географиялық аймақта кездесетін басқа дуикерлердің тамақтануы ұқсас болып табылады. Рацион маусымдық өзгерістерге тәуелді, қыс мезгілінің басында өсімдіктер мен гүлдердің бөліктерін көп жейді. Аталған жануардың кішкентай мөлшері оның таңдайтын тағамында көрінеді. Кішкентай аузының, дене құрылымының және массетер бұлшық еттерінің өзгешелігіне байланысты, ол диаметрі 3 см-ге дейінгі тағамдарға бейім, ал ірі түрлері 6 см-ге дейінгі тағамдарды жейді.

Мінез-құлық

Максвеллдің дуикерінде преорбитальды безі бар, ол заттарды және өз түбінің мүшелерін белгілеу үшін қолданылады, әсіресе үстем еркектерде. Ол иіспен белгілеу үшін преорбитальды безін пайдаланған алғашқы жануарлардың бірі болды. Иіспен белгілеу жеке тұлғаны танумен немесе әлеуметтік құлықпен байланысты екені көрсетілді, себебі еркектер мен ұрғашылар көбінесе осы бездерді бір-бірінің беттерінің екі жағынан қысып қояды.

Көбею және өмір сүру ұзақтығы

Африкадағы екі құрғақ маусымда бұзаулар көбінесе туылады. Аналықтары 120 күндік жүктілік мерзімінен кейін жылына бір бұзау туады. Бұзаулардың салмағы әдетте анасының салмағының 1/10 бөлігін құрайды және түсі басқа дуикер түрлерінің бұзауларына ұқсас болады. Максвелл дуикерлері тұтқындық жағдайында 10 жылға дейін өмір сүре алады.

Қауіп-қатерлер мен қорғау

Максвелл дуикері Халықаралық табиғатты қорғау одағы (IUCN) бойынша, популяциясы азайып бара жатқандықтан, қауіпсіз түрге жатқызылған, бірақ оған алаңдаушылық деңгейі төмен.