Кіріспе

Көлікке пайдаланылатын үй жануары.

Есек – үйретілген жылқы туысының өкілі. Ол Африкалық жабайы есектен, Equus africanus шыққан, және Equus africanus asinus түрінің кіші түрі немесе Equus asinus жеке түрі ретінде жіктеледі. Есек Африкада шамамен 5000 жыл бұрын үйретілген және содан бері негізінен жұмыс жануары ретінде қолданылып келеді. Әлемде 40 миллионнан астам есек бар, олардың көп бөлігі дамытпаған елдерде, жүк тасу және арба тарту үшін пайдаланылады. Жұмыс істейтін есектер көбінесе өмір сүруге мінімізгі деңгейдегі немесе одан төменгі жағдайдағы адамдармен байланысты болғанымен, дамыған елдерде аз ғана саны өсіру мақсатында немесе үй жануары ретінде ұсталады. Ересекті еркек есекті джек немесе jackass, ал ересекті әйел есекті jenny немесе jennet деп атайды. Бұл атаулардың өзгеруі сөйлеу тілінде жағымсыз сөздерді қолданудан қашуға байланысты болуы мүмкін, мысалы, Солтүстік Америка ағылшын тілінде әтештің орнына әтешке сөзін қолдану сияқты. 17 ғасырдың соңына қарай, есек және астың айтылуындағы өзгерістер оларды ағылшын тілінің кейбір диалектілерінде бір-бірімен шатастырылатын сөздерге айналдырды. Осы кезеңнен бастап ағылшын тілінде есекке қатысты басқа да сөздер қолданылды: Шотландияда – кудди, Англияның оңтүстік-батысында – недди, Англияның оңтүстік-шығысында – дики; ал моке сөзі 19 ғасырда тіркелген және оның Уэльс немесе романи тілінде шыққан болуы мүмкін. Burro сөзі испан және португал тілінде есек деген мағынаны білдіреді. АҚШ-та бұл термин Роки тауларының батысында өмір сүретін жабайы есектерге қолданылады.

Молекулалық филогениялық зерттеулер барлық қазіргі жылқылардың (Equus туысының мүшелері) ең соңғы ортақ ата-бабасы шамамен 5,6 (3,9–7,8) миллион жыл бұрын өмір сүргенін көрсетеді. Канададан табылған 700 000 жылдық Плейстоцен дәуіріне жататын жылқының метаподиалдық сүйегінің тікелей палеогеномдық зерттеуі, ең соңғы ортақ ата-бабаның (MRCA) 4,0–4,5 миллион жыл бұрын болғанын көрсетеді. Ең ертегі дивергенциялар – Азия гемиондары (E. (Asinus) кіші туысы, оның ішінде кулан, онагер және кианг), одан кейін Африка зебралары (E. (Dolichohippus) және E. (Hippotigris) кіші туыстары). Қалған барлық қазіргі заманғы түрлер, соның ішінде үйретілген жылқы (және көптеген плиоцен және плейстоцен түрлері) шамамен 4,8 (3,2–6,5) миллион жыл бұрын бөлінген E. (Equus) кіші туысына жатады. Қазіргі есектің ата-бабалары – Африкалық жабайы есектің нубиялық және сомалиялық кіші түрлері. Мысырдың Төменгі бөлігіндегі Маади қаласында б.з.д. төртінші мыңжылдыққа жататын үй есектерінің қалдықтары табылған. Есекті үйрету б.з.д. жетінші және сегізінші мыңжылдықтарда ірі қара, қой және ешкілерді үйретуден кейін көп уақыттан кейін жүзеге асырылған деп саналады. Есекті алғаш үйреткендер Нүбияның мал өсірушілері болған, олар оны жүк тасу үшін қолданып, осы мәдениеттегі басты малға айналдырды. Есекті үйрету мал шаруашылығының жылдамдығын арттырды, олар қайта шайнаушы жануарларға қарағанда артықшылыққа ие болды, себебі оларға жеуді қорыту үшін уақыт қажет болмайды, және Мысырдағы алыс қашықтықтарға сауда жасауда маңызды рөл атқарды. Мысырдың IV династиясы кезеңінде, б.з.д. 2675–2565 жылдар аралығында, қоғамның бай өкілдері 1000-нан астам есектің иесі болған, оларды ауыл шаруашылығында, сүт және ет өндірісінде, сондай-ақ жүк тасу үшін пайдаланған. Кейбір зерттеушілер есектердің саны одан да көп болуы мүмкін деп санайды, себебі көптеген есектер есепке алынбайды.

Сипаттамалары

Есектің мөлшері тұқымына және қоршаған орта жағдайларына байланысты айтарлықтай өзгереді, ал құрлы қанатының биіктігі кеміндегіден шамамен дейін жетеді. Ең кедей елдерде жұмыс істейтін есектердің өмір сүру ұзақтығы 12-15 жылды құрайды. Есектердің үлкен құлақтары бар, олар алыстағы дыбыстарды жақсырақ ести алады және есек қанын салқындатуға көмектеседі. Есектер тістеу, алдыңғы аяқтарымен соққы беру немесе артқы аяқтарымен тепкілеу арқылы өздерін қорғай алады. Олардың дауыстық белгісі, "брей" деп аталады, ағылшын тілінде көбінесе "hee haw" деп бейнеленеді.

Арқадағы крест

Көптеген есектердің арқасы мен иықтарында жолақтар болады, бұл олардың ерекше крест тәрізді суретін құрайтын алғашқы белгілері.

Өсіру

Женни әдетте 12 ай бойы жүкті болады, бірақ жүктілік мерзімі 11-ден 14 айға дейін өзгереді және көбінесе бір жас төл туады. Егіздердің тууы сирек, бірақ жылқыларға қарағанда одан да сирек кездеседі. Жалпы алғанда, женнилердің ұрықтану деңгейі жылқыдан төмен (яғни, бикелер үшін 60–65% көрсеткіштен кем). Қайтадан көбеюге кеткен уақыт және женнидің жүктілік мерзімінің ұзақтығы салдарынан, женни бір жылда бір төлден де аз туады. Осы себепті және жүктілік мерзімі ұзақ болғандықтан, есек шаруалары жылқы шаруалары сияқты әр жыл сайын төл күтпейді, бірақ төрт жылда үш төл алуға жоспарлай алады. Мінез-құлқы мен танымдық қабілеттерін зерттеулер шектеулі болғанымен, есектердің ақылды, сақ, достық, ойнақы және жаңа нәрселерді үйренуге құштар екені байқалады.

Қолдану

Есек кем дегенде 5000 жылдан бері жұмыс жануары ретінде пайдаланылып келеді. Әлемдегі 40 миллионнан астам есектің шамамен 96 пайызы дамытылмаған елдерде, олар негізінен жүк тасымалдауға немесе көлік және ауыл шаруашылығында қолданылады. Адам еңбегінен кейін есек – ең арзан ауыл шаруашылығы күшінің түрі. Италияда жылқы етін Еуропада ең көп тұтынады, ал есек еті бірнеше аймақтық тағамдардың басты құрамы болып табылады. 2010 жылы шамамен 1000 есек сойылып, шамамен ет алынды. Қытайда есек еті деликатес саналады, кейбір мейрамханалар осы тағамдарға маманданған, ал Гуо Ли Чжуан мейрамханалары тағамдарында есек мүшелерін ұсынады. Есек терісінен жасалған желатин теріні суға малып, қайнату арқылы дәстүрлі қытай медицинасы өнімін жасау үшін өндіріледі. Ежиао – есек терісін қайнату арқылы алынатын желатин, 2017 жылдың қазан айындағы баға бойынша килограмы 388 долларға дейін сатылуы мүмкін.