Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Форт Джордж Гернсидің Сент-Питер портында орналасқан. Ол аралдың басты әскери штабы болу және британ армиясының аралдық гарнизонын орналастыру үшін Касл Корнеттің орнына казармаларды қорғау мақсатымен салынған. Англо-француз соғысы (1778–83) кезінде жоспарланған, құрылысы 1780 жылы басталып, 1812 жылы аяқталды. Бұл, күтілетін француз басқындығын тойтару үшін, аралдағы әскерлердің санын арттыруға байланысты салынды, мысалы, 1779 жылғы Джерсиге жасалған шабуыл және 1781 жылғы қаңтарда Джерсиге француз әскерлерінің қонуы, нәтижесінде Сент-Хелиер орталығында Джерси шайқасы болды.
Fort George is situated in Saint Peter Port, Guernsey, and was built to become the main island military headquarters and to protect barracks to house the island garrison for the British Army, in place of Castle Cornet. Planned during the Anglo French War (1778–83), construction started in 1780 and was completed in 1812. It was built to accommodate the increase in the number of troops stationed in the island to deter the anticipated French invasion, such as the attempted Jersey one in 1779 and the one that resulted in French troops landing in Jersey in January 1781, which resulted in the Battle of Jersey in the centre of Saint Helier.
Тарих
Форт орналасқан аумақта егістік далалар болған, бірақ Америка Тәуелсіздік соғысы басталғаннан кейін аралға қорғаныс мақсатында бір жарым полк орналасқаннан кейін, бұл жер әскерилер пайдалануына берілді. 1775/76 жылдары форт аумағындағы таулы жерлерде орналасқан сарбаздар арасында эпидемия таралып, бөлім қырылды және ауру көршілес елді мекендердегі азаматтарға тарады. Ескі форт жағдайы нашар болды, ал 1797 жылдан 1807 жылға дейін Гернси губернаторы болған генерал Чарльз Грей, граф Грей, аралды қорғанысын күшейтуге көндіруде қиындықтарға тап болды. 1798 жылы ол ықтимал басқыншыларға тығылған орын болмас үшін, салынып жатқан форттың бір бөлігін бұзуға бұйрық берді, бірақ ол бұзылмады және құрылыс жұмыстары жалғасты. Форттың жобасы – бастиондық іздері бар жұлдыз тәрізді форт. Форттан бөлек орналасқан Форт Ирвин редуты байланысқан. Теңіз жағынан Кларенс батареясы салынды. 1783 жылдың 27 наурызында Гернсиде 500 тұрақты сарбаз, негізінен жақында құрылған 104-ші полктегі ирланд сарбаздары көтеріліс жасады, олар Форт Джорджде қыстап жатқан. Бұл көтеріліске себеп болуы мүмкін, жақында таратылған 83-ші полктен шығарылған бірнеше сарбаздардың аралға 104-ші полкке қосылуы болды. Сарбаздар форт қақпаларын ашық қалдыруды талап етті, осылайша еркін кіріп-шығуға мүмкіндік алады, бірақ бұл келісімге қол жеткізілгенімен, бірнеше күннен кейін форт ішіндегі сарбаздар өз офицерлеріне оқ атып, оларды форттан кетуге мәжбүр етті. 18-ші полк (Корольдік ирландтық) және Гернси ополчениясы 6 артиллериялық құралмен шықты. Көтерілісшілер атыс жүргізді, бірақ ополчения көтерілісшілерді қоршап алғаннан кейін олар бас берді. Гернси үкіметі 18-ші полк пен ополчения сарбаздарына 100 гинея сыйлық берді. Екі адам жараланды, 36 көшбасшы ұсталды. Сәуір айында 104-ші полк Саутгемптонға ауыстырылды және мамыр айында таратылды. 1794 жылдан 1819 жылға дейін Форт Джорджде Корольдік артиллерияның мүгедек батальонынан бір рота орналасқан. Гернсиде дуэльге рұқсат берілмеген, бірақ дуэльдер болды, ең танымал 1795 жылы фортта орналасқан екі офицер арасындағы дуэль болды. Ол Санкт-Петер Портында, Л'Иврз даңғылында өтті, онда 92-ші полктің майоры Бинг, ұлттық әнұранға тұрмағаны үшін полк хирургына наразылық білдіргеннен кейін қайтыс болды. Фортта казармалар салынбастан бұрын, арал тұрғындары Корнет қамалында орналастырылмаған сарбаздарға баспана беруге міндетті болды. Әр елді мекенде өз квотасы болды, егер сарбаздар қоғамдық үйлерде немесе жеке тұрғын үйлерде орналасса, елді мекен әкімдігі шығындарды өтеуге жауапты болды. 1803 жылы генерал-лейтенант Джон Дойл Гернсидегі губернатордың орынбасары және барлық күштердің қолбасшысы болып тағайындалды. 1804 жылы төтенше жағдай жариялағаннан кейін ол аралдың қорғанысын жақсарту үшін көптеген жұмыстар жасады, соның ішінде Брай дю Валле ағынын кептіру, кейбір жолдарды әскери стандартқа дейін жеткізу және жағалау бойында бекіністер мен батареялар салу. Форт Джордж құрылысы подполковник Джон Маккелканның (Джордж III және Ханна Лайтфуттың заңсыз ұлы деп есептеледі) 1803 жылы фортта Корольдік инженерлердің қолбасшысы болып тағайындалуынан кейін жеделдеді. Форт 1812 жылы аяқталды, ал генерал-майор сэр Джон Дойл қолбасшылық лауазымына тағайындалды. Фортта орналасқан сарбаздардың отбасылары әдетте Санкт-Петер Портында тұратын. 1832 жылы Дж. М. В. Тернер форттың суретін салды. 1853 жылы Гернсиде кісі өлтіргені үшін соңғы рет жазаланған Джон Тапнер Форт Джордждегі инженерлер бөлімінде клерк болып жұмыс істеді; оның сәтсіз тонауы сәтсіз асылумен қатар болды. Фортқа жақын жерде "дебош үйлері" ашылып, күмәнді әрекеттер жасалды. Олар 1895 жылы олардың қызметін шектеу туралы заң қабылдады, бірақ бұл жеткіліксіз болды және 1912 жылы әйелдерді ауруларға тексеруге, қажет болған жағдайда оларды ауруханада ұстауға және "қоғамдық денсаулыққа қауіпті" деп саналатын шетелдік әйелдерді депортациялауға өкілеттік беретін заң қабылданды. Корольдік Гернси жеңіл жаяу әскері Форт Джорджде жаттықты, ал 1-ші батальон 1917 жылдың 1 маусымында Батыс майданға аттанды, ал 2-ші батальон оқу батальоны ретінде фортта қалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде фортты неміс күштері басып алды, олар оған Stützpunkt Georgefest деген ат берді, бірнеше орындықтар және Люфтваффе радарлық "Адлершлосс" станциясын 2 x Freya, 2 x Giant FuMG 65 Würzburg Riese радарлық қондырғылары және Dezimetergerat микротолқынды байланыс станциясымен жабдықтады. 1944 жылдың маусым айында Нормандияға десант шығару алдында одақтас авиациясы радар стансасын жоюға тырысқандары сәтсіз аяқталды, одақтас ұшақтары 2 және 5 маусымда атып түсірілді. Гернси штаты 1958 жылы жерді Корольдіктен сатып алды. 1967 жылы жер Fort George Developments атты құрылыс компаниясына сатылды, мақсаты әскери ғимараттардың ең мықтыларының арасында 120 сәнді үй салу, ал негізгі казарма ғимараттары бұзылды. Жоспарланған құрылыс жұмыстарына қарсылықтар, халықтың 21% жұмыстарға қарсы петицияға қол қойғандарына қарамастан, қабылданбады.
The area occupied by the fort was excellent corn fields but with one and a half regiments moved into the island as defence following the start of the American War of Independence, were used by the military before the construction of the current fort. In 1775/6 an epidemic amongst highland soldiers stationed at the fort area decimated the unit and the disease spread to civilians in neighbouring parishes. The old fort was in a poor state and General Charles Grey, 1st Earl Grey, Governor of Guernsey from 1797 to 1807 was having difficulty persuading the island to improve its defences. In 1798 in frustration, he ordered the part built a fort to be demolished so as not to give potential invaders a haven, it was not destroyed and construction work continued. The design was that of a Star fort with a bastioned trace. A detached redoubt, Fort Irwin, was linked to the fort. To seaward the Clarence Battery was constructed. On 27 March 1783, there was a mutiny in Guernsey by 500 regular soldiers, mainly Irish soldiers in the recently created 104th Regiment, who were in winter quarters in Fort George, caused possibly by some discharged men from the recently disbanded 83rd Regiment who had just been sent to join the 104th on the island. The soldiers demanded that the fort gates be left open so they could come and go as they pleased, however, whilst this was agreed the soldiers inside the fort a few days later fired at their officers forcing them to withdraw from the fort. Both the 18th Regiment (the Royal Irish) and the Guernsey Militia turned out with 6 pieces of artillery. Volleys of shots were fired by the rebels, but when the militia outflanking the rebels, they surrendered. The Government of Guernsey gave a public thanks to the 18th Regiment and militiamen, awarding them 100 guineas. Two men were wounded, 36 ringleaders arrested. In April the 104th Regiment was transferred to Southampton and disbanded there in May. From 1794 to 1819 a company from an invalid battalion of the Royal Artillery was based at Fort George. Duelling was not permitted in Guernsey, however duels took place, the most famous recorded being between two officers based at the fort in 1795, fought at L'Hyvreuse Avenue, St Peter Port, where Major Byng of the 92nd Regiment died after challenging the Regimental Surgeon over a matter of honour for not standing for the National Anthem. Before the barracks were built in the fort, islanders were required to provide accommodation for soldiers that could not be accommodated in Castle Cornet. Each Parish had its quota and if men were quartered in public houses or private dwellings the parish authorities were liable for the cost. Lieutenant General John Doyle was appointed Lieutenant Governor in 1803 and commander of all forces in Guernsey. After declaring a state of emergency in 1804, he undertook many works to improve the defence of the Island, including the draining of the Braye du Valle, improving some roads to military standard and building forts and batteries around the coast. The building of Fort George progressed more rapidly with Lt. Col. John Mackelcan (allegedly the illegitimate son of George III and Hannah Lightfoot) promoted to Commander of the Royal Engineers at the fort in 1803. The fort was completed in 1812 and Major General Sir John Doyle became the Commanding Officer. Families of the soldiers stationed in the fort normally lodged in St Peter Port. In 1832 J. M. W. Turner sketched the fort. The last person to be executed for murder in Guernsey in 1853, a John Tapner, worked as a clerk in the Engineers Department in Fort George; his botched robbery was matched with a bungled hanging. The fort attracted dubious activities with 'Maisons de débauche' being established close to the fort. They became such a problem that a law was passed in 1895 to restrict their activities, but it was not sufficient and a further law was passed in 1912 giving powers to examine women for diseases, detain them in the hospital if necessary and to deport foreign women deemed 'dangereuses pour la santé publique'. The Royal Guernsey Light Infantry trained at Fort George before the 1st Battalion sailed on 1 June 1917 on their way to the Western Front, the 2nd Battalion remaining at the fort as a training battalion. During the Second World War the fort was occupied by German forces who gave it the name Stützpunkt Georgefest, constructing a number of emplacements and a Luftwaffe radar early warning station "Adlerschloss" with 2 x Freya, 2 x Giant FuMG 65 Würzburg Riese radar installations and a Dezimetergerat microwave communication station. Attempts by Allied aircraft to destroy the radar station before the Normandy landings in June 1944 were ineffective, with allied aircraft shot down on 2 and 5 June. The States of Guernsey bought the land from the Crown in 1958. In 1967 the land was sold to a developer, Fort George Developments, with the aim of building 120 luxury houses amongst the stronger of the military buildings, the main barrack buildings being demolished. Objections to the planned building work were rejected despite 21% of the population signing a petition against the works.
Бас қақпа
Негізгі кіреберіс әлі де түпнұсқа ағаш қақпаларын сақтап тұрған әсерлі қақпа арқылы жасалады. Қақпаның артында қорғаныстың екінші деңгейін қамтамасыз ететін бекініс ор мен көтергіш көпір болған. Қақпа үстіндегі тақта 1803 жылдан 1816 жылға дейін Гернсидің лейтенант-губернаторы және 1812 жылы қолбасшы офицер болған майор-генерал сэр Джон Дойл Бт, GCB, KC-ге арналған.
The main entrance is through an imposing gateway that still houses the original wooden gates. Behind the gate would have been a moat and drawbridge which would have provided a second line of defence. A plaque over the gate is addressed to Maj Gen. Sir John Doyle Bt, GCB, KC, Lieutenant Governor of Guernsey from 1803 to 1816 and Commanding Officer in 1812.
Қару-жарақтар
1833 жылы бекіністе 34 зеңбірек, бір каронад және төрт миномет орналастырылған. Жақын маңдағы бірнеше мықты батареялар көмек көрсеткен. Қару-жарақ қоймасында найзалар, мылтықтар және қылыштар сақталған.
In 1833 the fort mounted 34 cannons, one carronade, and four mortars. Support came from several nearby strong batteries. The armoury contained pikes, muskets, and swords.
Кларенс батареясы
Бастапқыда 1780 жылы салынған кезде Террес-Пойнт батареясы деп аталған, ол 1815 жылы король Георг III-тің үшінші ұлы, Кларенс герцогы принц Уильямның құрметіне қайта аталды. Он артиллериялық орналасқан жер батареяға екі бағытта атуға мүмкіндік берді, сонымен қатар оқ-дәрі қоймасы мен күзет бөлмесі де салынды. Бастапқы артиллериялар кейіннен батареяның төбесінде Vavasseur орнатуларындағы 2x 5 дюймдік артиллериялармен ауыстырылды. Оккупация кезінде үш 3,7 см зениттік батареясы, пулеметтермен және 60 см іздеу шаммен орнатылды.
Originally called Terres Point Battery when it was built in 1780, it was renamed in 1815 in honour of the third son, Prince William, Duke of Clarence of King George III. Ten gun mountings allowed the battery to fire in two directions, a magazine and Guard Room was also built. The original guns were later replaced with 2x 5 inch guns on Vavasseur mountings at the tip of the battery. During the occupation, a triple 3.7cm flak battery was installed along with machine guns and a 60cm searchlight.
Зират
Әскери зират құрылды, онда 19 және 20 ғасырлардағы британдық сарбаздар мен теңізшілердің қабірлері орналасқан. Бұл сондай-ақ 111 неміс сарбазы мен теңізшісінің соңғы демалыс орны. Зират Соғыс министрлігінің меншігінде және екі дүниежүзілік соғыстың әскери қабірлерін қамтиды. Ұлтастығына қарамастан, зираттағы барлық 136 әскери қабірді Ұлттар Достастығы Соғыс қабірлері комиссиясы тізімдейді. 1794 және 1810 жылдар аралығында Форт-Джордждегі гарнизон капелланы шомылу және жерлеу тізілімін жүргізген, ол арал мұрағатында сақтаулы. Тізіліммен Priaulx кітапханасында танысуға болады.
A military cemetery was created and housing graves of British soldiers and sailors from the 19th and 20th centuries. It is also the final resting place of 111 German soldiers and sailors. The cemetery is War Department property and contains war graves of both world wars. The Commonwealth War Graves Commission lists all 136 military graves in the cemetery, irrespective of nationality. A register of Baptisms and Burials was maintained by the Garrison Chaplain at Fort George between 1794 and 1810 and is held in the island archives. The Register can be consulted at the Priaulx Library.
Қол жеткізу және қазіргі пайдалану
Жердің көп бөлігі жеке меншікке өткенімен, сайтқа кіруге болады. Ұсақ ғимараттардың көпшілігі бұзылып, қалғандары үйлерге біріктірілді. Алғашқы басты қақпа толық сақталған және иелікке көліктердің кіруін қамтамасыз етеді. Белведер алаңы мен зираттың төменгі жағында тұрақтар бар. Валеттегі шомылу орындарынан форттың астындағы туннельде салынған аквариумға дейін жүріп баруға болады, содан кейін форт пен зиратқа қол жеткізуге болатын Кларенс батареясына баспалдақпен көтерілуге болады. 2020 ЖАҢАРТУ: қазіргі уақытта жер көшкіні салдарынан баспалдақ жабық, сондықтан Валь-де-Террес / Постерн қақпасының оңтүстік жағынан немесе төменгі бөлігінен бару жолдары қолданылуы керек. Сент-Питер портынан фортқа дейінгі басты жол – Le Val des Terres, ол 1935 жылы Уэльс принці ашқан. Одан бұрын, кіру Джордж жолы арқылы жүзеге асырылатын.
Access to the site is possible although much of the land is now in private hands. The majority of the minor buildings were demolished and the remainder has been incorporated into houses. The original main gate is complete and provides vehicle access to the estate. There are car parks at the bottom of the Belvedere field and the cemetery. From the Valette bathing places, one can walk along to the aquarium, which is built inside a tunnel under the fort, and climb the steps up to the Clarence battery, from where one can access the fort and the cemetery. UPDATE 2020 the steps are currently closed due to landslip and the paths from the south or bottom of Val Des Terres / Postern gate should be used instead. The main road leading from St Peter Port to the fort is Le Val des Terres which was opened in 1935 by Le Prince de Galles. Before that, the approach was via George Road.