Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
"Түнгі биші" – 2004 жылы американдық жазушы Дэвид Джеррольд жазған ғылыми фантастикалық әңгіме. Бұл әңгіме 2004 жылғы сәуір айында шыққан "The Magazine of Fantasy & Science Fiction" журналының мұқабалық бетінде жарияланды. Сонымен қатар, Джейн Йолен мен Патрик Нильсен Хейдендер құрастырған "Жылдың ең жақсы ғылыми фантастикасы және жасөспірімдерге арналған фантастика" антологиясына да іріктелді (2005).
"Dancer in the Dark" is a 2004 science fiction story by American writer David Gerrold. It was the cover story in the April 2004 issue of The Magazine of Fantasy & Science Fiction and was also selected for the anthology The Year's Best Science Fiction and Fantasy for Teens edited by Jane Yolen and Patrick Nielsen Hayden (2005).
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Бұл оқиға қазіргі немесе жақын болашақта Солтүстік Американың баламалы нұсқасында орын алған сияқты. Қалалардағы әлеуметтік тәртіптің құлдырауынан кейін жасөспірім Майклды босқындар пойызына отырғызып, шағын қаладағы фермада жұмыс істеуге жібереді. Бұл жағдай қиын, өйткені ауылды "қара желілер"мен жауып, жарық сіңіретін сымдар қоршаған ортаны күңгірт етіп, қала тұрғындарының қуанышын жояды. Қараңғы желілер қала тұрғындары оған кіргендердің соқыр, ақылсыз болып, ақырында өліп қалуына себепші болады деп мәлімдейтін "жарық" деген таңғажайып құбылыстың енуін болдырмау үшін орнатылған. Қорғау құралдары мен қара көздіктерді киіп, қала тұрғындары Майклға жарықты көрсетеді; ол көздіктерін қысқаша қарап шығу үшін алып тастау қаупіне ұшырайды және жарықта билеп жүрген өз жасындағы жалаңаш балаға ұқсайтынын көріп таңғалады. Ол бала өзінің алдыңғы адамы Дой болуы керек деп болжайды, ол жарыққа қашып кетті және өліп қалды деп ойланды. Майкл Дой жалғыз емес екенін біледі және жарық жергілікті тұрғындар ойлағандай қауіпті болмауы мүмкін деп күдіктенді. Оның күдіктері, әлі де жалаңаш және жарқын түстермен жарқырап тұрған Дой, ешкім көрмеген кезде Майклды мазақтап, шақыру үшін қараңғылықта қысқа уақытқа билеген кезде күшейеді. Дойдің қуанышты мінезі мен оның андрогиндік сұлулығы Майклдың бойында өзін толық түсінбеген сезімдерді оятады, ол өзінің таныс әлемінің қараңғылығында қалу немесе жарықта өз мүмкіндіктерін пайдалану арасында қалады. Оның мінез-құлқының өзгергенін көріп, қала тұрғындары Майклға жарық әсер еткенін болжайды және оны тұзаққа жем ретінде пайдалануға шешім қабылдайды. Олардың жоспары - Майклды жарық шекарасындағы ескі үйге тастап, жаңа қараңғы желісін іске қосу және оны іздегендерді тұтқындау. Оның орнына үйдің ішіне жарық түседі. Оның әсерінен Майкл ешқашан қараңғыда сезінбеген қуаныш пен өмірлік күшті сезінеді. Ол өзінің тыймыстарын және киімдерін тастап, Дои мен өзгелерді тастап, қараңғылықты мәңгілікке тастап кетті. Дой жергілікті қараңғы желілерді бұзып, Майклды солардың барлығын құлатуға шақырады. Дойдің айтуынша, қараңғылық тұрғындары ақырында жарық тұрғындарына қосылуды немесе өлуге шешім қабылдауы керек.
The story appears to take place in an alternate version of North America in the present or near future. Following the collapse of social order in cities, the newly orphaned teenager Michael is put aboard a refugee train and sent to work on a small town farm. Conditions are difficult because the countryside is covered with "darklines", a type of wire that absorbs light, making the environment dull and gloomy and seemingly draining all the townsfolk of vitality and joy. The darklines have been erected in an attempt to prevent the encroachment of a strange "brightness" which the townsfolk claim will cause anyone who enters it to go blind and mad and eventually die. Wearing protective gear and dark goggles, the townspeople show Michael the brightness; he risks taking off his goggles for a brief peek and is surprised to see what looks like a naked boy of about his own age, dancing in the light. He guesses that the boy must be his predecessor Doey, who ran off into the brightness and was believed dead. Michael learns that Doey was not the only one, and begins to suspect that the brightness may not be as deadly as the locals believe. His suspicions are strengthened when Doey, still naked and glowing with brilliant colors, briefly dances into the darkness to taunt and invite Michael when no one else is watching. Doey's joyful attitude and his androgynous beauty stir feelings in Michael that he does not fully understand, and he is torn between remaining in the gloom of his familiar world or taking his chances in the light. Seeing his change of attitude the townsfolk guess that Michael has been touched by the brightness, and decide to use him as bait in a trap. Their plan is to leave Michael in an old house on the border of the brightness and activate a new darkline to trap anyone who comes for him. Instead the brightness overtakes the house. Under its influence Michael feels all of the joy and vitality he has never been able to experience in the dark. Putting aside his inhibitions and clothing he joins Doey and the others who have left the darkness behind forever. Doey has sabotaged the local darklines, and invites Michael to join him in bringing them all down. According to Doey all of the dark dwellers will eventually have to choose, either to join the brightness dwellers or to die.